اضافه کردن به علاقه‌مندی‌ها

نویسنده(ها)

محل انتشار

نامه فرهنگستان

اطلاعات انتشار

پاييز, دوره  ۹ , شماره  ۳ (پياپي ۳۵)، سال

صفحات

۱۹ صفحه، از صفحه‌ی ۱۰۷ تا صفحه‌ی ۱۲۵

کلمات کلیدی

زبان، مولوی، موانع، مولانا، غزل

من چه گویم یک رگم هشیار نیست                   وصف آن یاری که او را یار نیستهر که گلزار نهانی دیده است                           غارت عشقش زخود ببریده استدر نظر صوفیان، شطح عبارت از کلمات و سخنانی است که در حالت سکر و بیخودی و غلبات شور و وجد و مستی و جذبه بر زبان جاری می شده است. غلبه وجد و بیخودی در صوفی به جایی می رسد که او خویشتن داری را از دست می دهد و ناگزیر به افشاری راز می شود. حاصل این افشارگری شطح است.کاوش در بسیاری از غزل های مولانا جلال الدین مولوی نشان می دهد که این اشعار محصول لحظات از خود بی خود نشان شاعر است که، در آن، ضمیر ناخودآگاه به فعالیت می افتد و بسیاری از تابوها و موانع ذهنی را در می نوردد تا بتواند آزادانه و رها و بی پروا دریافت های مکاشفه آمیز خود را بیان کند. اشعاری از این دست دارای برخی ویژگی های سوررئالیستی و قوانین و نظام خودند که بر اساس آنها می توان سخنان شطح آمیز را بازشناخت.

راهنمای دریافت مقاله‌ی «شطحیات منظوم مولانا در غزلیت شمس» در حال تکمیل می‌باشد.

دریافت فایل PDF

۴۲۰۰ تومان

دریافت فایل Word + PDF

۱۲۴۰۰ تومان