اضافه کردن به علاقه‌مندی‌ها

محل انتشار

اولین همایش ملی بیابان

اطلاعات انتشار

سال

صفحات

۸ صفحه

ایران به دلیل شرایط خاص اقلیمی و زمینی تحت تأثیر اغلب فرآیند های بیابان زایی قرار دارد که برای بررسی آن نیاز به مطالعات دقیق می باشد، بر این اساس محققین برجسته کشور جهت کمی سازی معیار ها و شاخص های تأثیر گذار بر روند بیابان زایی با توجه به زیست بوم های طبیعی و شرایط اجنماعی، افتصادی و فرهنگی کشور اقدام به تدوین مدل ایرانی ارزیابی بیابان زایی (IMDPA) نمودند. تحقیق حاضر به منظور بررسی پتانسیل بیابان زایی در حوضه چشمه خان به وسعت 45 هزار هکتار با تکیه بر معیار پوشش گیاهی با استفاده از روش مذکور صورت گرفت. نتایج این تحقیق نشان داد منطقه مورد مطالعه بر اساس معیار پوشش گیاهی تحت دو کلاس کم و ناچیز و متوسط قرار دارد که سهم کلاس کم و ناچیز 18\73 درصد، سهم کلاس متوسط 68\8 درصد و سهم کلاس شدید 7\02 درصد از کل مساحت منطقه می باشد. تأثیر پوشش گیاهی بر بیابان زایی منطقه به علت چرای بیش از حد، شیوه سنتی دامداری و معیشت متکی به منابع طبیعی می باشد. با توجه به ارزیابی معیار پوشش گیاهی، واحدهای کاری بدلند (5)، بستر رودخانه ای (4) و فرسایش آبراهه ای (6) به ترتیب با ارزش های کمی 3\17 ، 2\8 و 2\57 بیشترین شدت را دارند. در ضمن واحدکاری دامنه منظم با پوشش جنگل انبوه بلوط– ممرز با ارزش کمی 0\59 کمترین شدت را دارا می باشد. از بین شاخص های معیار پوشش گیاهی، شاخص تجدید پوشش گیاهی بیشترین سهم و شاخص بهره برداری از پوشش علارغم چرای بیش از حد کمترین نقش را در بیابانزایی منطقه دارند

راهنمای دریافت مقاله‌ی «تأثیر پوشش گیاهی بر بیابان زایی حوضه چشمه خان با استفاده از مدل IMDPA» در حال تکمیل می‌باشد.

دریافت فایل PDF

۵۴۰۰ تومان

دریافت فایل Word + PDF

۶۷۰۰ تومان