اضافه کردن به علاقه‌مندی‌ها

محل انتشار

مرتع

اطلاعات انتشار

زمستان, دوره  ۲ , شماره  ۴، سال

صفحات

۱۰ صفحه، از صفحه‌ی ۴۱۱ تا صفحه‌ی ۴۲۰

گیاه کور بومی حوزه مدیترانه است و به خوبی به محیط های نامساعد، خشک و نیمه خشک و شدت های بالای تابش سازگار شده است. این گونه دایمی خاردار و خزان کننده گزینه مناسبی برای احیای موفقیت آمیز در محیط های خشک، نیمه خشک و شور به شمار می آید اما علیرغم تولید بذر قابل توجه، از فراوانی نسبی کمی برخوردار است. برای بررسی تاثیر تنش خشکی و شوری بر جوانه زنی و رشد گیاهچه کور، دو آزمون جداگانه در قالب طرح کاملا تصادفی با 4 تکرار در آزمایشگاه بخش مدیریت مناطق بیابانی دانشکده کشاورزی شیراز اجرا گردید. تیمارهای شوری و خشکی شامل پتانسیل های صفر، –.25، –.50، –.75، –1 و –1.25 مگا پاسکال بود. تیمارهای شوری با استفاده از نمک کلرور سدیم و تیمارهای خشکی با استفاده از پلی اتیلن گلایکول 6000 در دمای 25oC تهیه شدند. تنش شوری و خشکی صفات درصد، سرعت و شاخص جوانه زنی، طول ساقه چه و ریشه چه و وزن خشک گیاهچه را به طرز بسیار معنی داری کاهش داد اما بیشترین کاهش به ترتیب مربوط به صفت درصد جوانه زنی و وزن خشک گیاهچه بود. گیاه کور به تنش شوری بیش از تنش خشکی حساس بود.

راهنمای دریافت مقاله‌ی «ارزیابی اثرات تنش شوری و خشکی بر جوانه زنی و رشد گیاهچه کور (.Capparis spinosa L)» در حال تکمیل می‌باشد.

دریافت فایل PDF

۳۸۵۰ تومان

دریافت فایل Word + PDF

۷۶۰۰ تومان