اضافه کردن به علاقه‌مندی‌ها

نویسنده(ها)

محل انتشار

-

اطلاعات انتشار

تابستان- شماره ۶، سال

صفحات

۱۸ صفحه، از صفحه‌ی ۲۷۱ تا صفحه‌ی ۲۸۸

کلمات کلیدی

فرهنگ، اسلام، تاریخ، فلسفه، سیاست

مبانی ارزشی و دینی،سعی در حاکمیت اندیشه و فرهنگ اسلامی دارند.به اعتقاد نگارنده،نمونه‌های متعددی همراستا با این طرز تلقی از حکومت را می‌توان در تاریخ‌ صدر اسلام و بویژه در شیوهء حکومتی امیر مؤمنان حضرت علی(ع)نیز جستجو کرد. پژوهنده در مقاله حاضر،سعی دارد با استناد به گفتار و سیرهء آن حضرت،حدود مدارای حاکم اسلامی را–که یکی از دغدغه‌های مردم‌سالاری دینی نیز می‌باشد–تبیین‌ نماید.این مقاله که در قالب چهار بخش تنظیم گردیده است ابتدا به بررسی تطبیقی‌ دموکراسی با موضوع مردم‌سالاری دینی پرداخته و در ادامه ضمن مروری گذرا به‌ خاستگاه تساهل و تسامح در غرب،مرزهای مدارا در حکومت علوی را در سه حوزه‌ سیاسی،مذهبی و اخلاقی مورد مطالعه قرار خواهد داد.موضوع جایگاه و نقش مردم در تأسیس حکومت و نحوهء ادارهء جامعه از جمله‌ مباحث مهمی است که ریشه‌های تاریخی عمیقی در قلمرو سیاست و حکومت در جوامع مختلف دارد.در این میان دموکراسی یک فلسفه سیاسی و شیوهء حکومتی است‌ که در سدهء اخیر در گوشه و کنار جهان،با اقبال زیادی مواجه بوده است. اگر چه در مبانی سیاسی اسلام و نیز احادیث و روایات موجود،می‌توان مصادیقی‌ همراستا با برخی از اصول مثبت دموکراسی یافت.با وجود این در بررسی تطبیقی مبانی‌ فلسفی دموکراسی(لیبرالیسم سکولاریسم و...)با اصول نظام حکومتی اسلام تعارضات‌ چندی مشاهده می‌شود که با عنایت به اهمیت موضوع،دقت نظر و توجه به آن ضروری‌ است.ایدهء مردم‌سالاری دینی اصطلاح تازه‌ای در گفتمان سیاسی کشورمان می‌باشد که‌ ملهم از مبانی سیاسی اسلام بوده و به عنوان بدیلی برای دموکراسی غربی در حکومت‌ اسلامی مطرح است.این شیوهء حکومتی مبتنی بر دو اصل زیر می‌باشد:1–جذب نقاط مثبت دموکراسی غرب 2–باز تعریف آن در چهارچوب اصول اسلامی،الگوی رفتاری‌ که در آن ملت،صاحب حق و منزلت و مبنا و محور هستند و حکومت موظف است‌ نسبت به ولی نعمت خود خدمتگزار باشد.در عین حال مردم نیز با پایبندی به اصول و

راهنمای دریافت مقاله‌ی «بررسی موضوعی «مدارا» از منظر حکومت علوی (با رویکرد مردم سالاری دینی)» در حال تکمیل می‌باشد.

دریافت فایل PDF

۴۹۰۰ تومان

دریافت فایل Word + PDF

۱۸۵۰۰ تومان