توجه: محتویات این صفحه به صورت خودکار پردازش شده و مقاله‌های نویسندگانی با تشابه اسمی، همگی در بخش یکسان نمایش داده می‌شوند.
۱عنوان فارسی: تحلیلی بر گفتمان تربیتی حضرت امام خمینی (ره): سیلان بین «همه» و «هیچ» (عنوان عربی: تحلیل الخطاب التربوی للإمام الخمینی (ره): تیار الخیار بین «کل شیء» أو «لا شیء»)
اطلاعات انتشار: تربيت اسلامي، بهار و تابستان, دوره  ۶ , شماره  ۱۲، سال
تعداد صفحات: ۲۲
چکیده فارسی: این مقاله با ارائه تصویری از افکار بلند امام خمینی (ره) و فلسفه حرکت بزرگ تربیتی او درصدد پی بردن به راز نفوذ عمیق کلامش در جان و روح مخاطبان اوست، تا دریچه ای نو به حوزه گفتمان های تربیتی گشوده و بدین وسیله مواریث تربیتی امام (ره) را بیش از پیش به خدمت اهداف خطیر مسوولان امر تعلیم و تربیت درآورد. در این پژوهش که به روش تحلیل محتوای کیفی انجام شده است، به بررسی مختصات و ویژگی های پیام های مکتوب به جا مانده از امام خمینی (ره) که مخاطبان آنها ملت ایران بوده، پرداخته شده است. بررسی های انجام شده در این پژوهش حاکی از آن است که در کنار ویژگی های منحصر به فردی چون تواضع در برابر مخاطبان، عشق به مخاطبان، اعتماد به مخاطبان، احترام به مخاطبان، استفاده از مفاهیم مورد پذیرش همه، مستند بودن پیام، سادگی و صراحت پیام، درون مایه همه پیام های امام (ره) نشان از سیلانی آگاهانه و عرفانی بین دو مفهوم «همه» و «هیچ» بوده است. او در عین حال که خود را در برابر «همه» ‐ خدا و مردم ‐ در شمار نمی آورد، در سطحی دیگر «همه» ‐ جهان و هرچه در او هست ‐ را در برابر خدا «هیچ» می داند. حرکت از «هیچ» به سوی «همه چیز» حرکتی است که او به سوی خدا آغاز می کند و دیگران را هم بدان فرا می خواند.چکیده عربی:یعرض هذا البحث صورة عن الأفکار السامیة لسماحة الإمام الخمینی (ره)، والفلسفة الکامنة وراء حرکته التربویة الکبری، و یحاول استکناه السر فی النفوذ العمیق لکلامه فی نفوس المتلقین، لکی تنفتح من خلال ذلک نافذة جدیدة نحو حقل الخطاب التربوی. و بهذا یمکن عن هذا الطریق توظیف التراث التربوی لسماحة الإمام الخمینی، لخدمة الأهداف الکبری الذی یضطلع بها مسئولو حقل التعلیم والتربیه. یتناول هذا البحث الذی انجز بطریقة تحلیل المحتوی الکیفی، دراسة خصوصیات و میزات النداءات التی وجهها الإمام الخمینی لأبناء الشعب الایرانی. و قد أظهرت التحقیقات التی اجریت فی هذا البحث انه إلی جانب السجایا الفذة التی کان یتصف بها سماحته مثل التواضع أمام المتلقین، و محبته لهم، وثقته بهم، و احترامه لهم، کان هناک اسلوب استعمال المفاهیم المقبولة لدی الجمیع، و رصانة النداءات و وثاقتها، و بساطة الکلام و صراحته، مع عمق المغزی، مما یکشف عن وجود تیار واع و عرفانی بین مفهومی «کل شیء» أو «لا شیء». و فی الوقت الذی لا یعتبر ذاته شیئا فی مقابل «کل شیء» – الله والشعب ‐ نراه علی صعید آخر یعتبر کل شیء ‐ العالم و ما فیه ‐ «لا یساوی شیئا» أمام الله. ان التحرک من «لا شیء» إلی «کل شیء» تحرک ینطلق به نحو الله، و یدعو الآخرین إلیه أیضا.
نمایش نتایج ۱ تا ۱ از میان ۱ نتیجه