توجه: محتویات این صفحه به صورت خودکار پردازش شده و مقاله‌های نویسندگانی با تشابه اسمی، همگی در بخش یکسان نمایش داده می‌شوند.
۱تزریق مرفین در ناحیه تگمنتوم شکمی و نوکلئوس اکومبنس و کاهش اضطراب در رت
اطلاعات انتشار: مجله دانشكده پزشكي، مهر, دوره  ۶۵ , شماره  ۷، سال
تعداد صفحات: ۶
زمینه و هدف: اضطراب فرآیندی است که در برگیرنده اثرات مکرر عوامل بیولوژیک و یا فیزیولوژیک بر روی یک ساختمان بیولوژیک (مغز) می باشد. اضطراب و ترس از دیر باز از جمله مباحث مهم روانشناختی بوده اند و همواره برای کنترل اضطراب از روش ها و داروهای مختلفی استفاده به عمل آمده است. هدف از این تحقیق اثر مرفین در کاهش اضطراب می باشد. روش بررسی: این تحقیق با روش Elevated plus maze انجام شد، از موشهای صحرایی نر بالغ نژاد ویستار در محدوده وزنی 200 تا 240 گرم استفاده شد. پس از عمل جراحی و کانول گذاری و گذراندن دوره بهبودی پنج روزه، برای تست مورد تزریق سالین و سه دوز مختلف مرفین قرار گرفتند. تست رفتاری بین ساعات 12 تا 16 انجام شد و هر حیوان فقط یک بار مورد آزمایش قرار گرفت. آزمایش اول در ناحیه تگمنتوم شکمی و آزمایش دوم در ناحیه نوکلئوس اکومبنس انجام شد.یافته ها: دوزهای مختلف مرفین بر درصد زمانی تعداد دفعاتی که موش وارد بازوی باز شده است تاثیری نداشته ولیکن دوز 5ml\Rat باعث افزایش درصد زمانی تعداد دفعاتی می شود که موش وارد بازوی باز شده است (p<0.05). در آزمایش دوم که در ناحیه نوکلئوس اکومبنس انجام شد، دوز 2.5 ml\Rat مرفین بر درصد زمانی که موش در بازوی باز طی کرده (p<0.01) و درصد زمانی تعداد دفعاتی که موش وارد بازوی باز شده است دارای تاثیر معنی داری بود (p<0.01).نتیجه گیری: با توجه به یافته های این مطالعه، به نظر می رسد که دوزهای مختلف مرفین در این دو ناحیه می تواند باعث کاهش اضطراب شود.

۲بررسی اثر آگونیست و آنتاگونیست گیرنده D2، سیستم دوپامینرژیک در بروز رفتار ترس در رت نر بالغ
اطلاعات انتشار: مجله دانشكده پزشكي، آبان, دوره  ۶۷ , شماره  ۸، سال
تعداد صفحات: ۷
زمینه و هدف: از مهمترین نوروترانسمیترها در رفتار ترس دوپامین می باشد. مسیر دوپامینرژیک مزولیمبیک دارای نقش اساسی در رفتارهای هیجانی بوده و در بیماری پارکینسون دخیل می باشد. هدف از این تحقیق نقش سیستم دوپامینرژیک در ایجاد ترسمی باشد.روش بررسی: در این پژوهش اثر تزریق درون بطنی مغز، آگونیست و آنتاگونیست گیرنده D2 سیستم دوپامینرژیک بر بروز رفتار ترس در رت نر بررسی شد. در این تحقیق از هارمالین خالص به عنوان یک داوری هالوسینوژنیک که باعث حالت توهم و ترس در حیوان می گردد به عنوان گروه کنترل مثبت و از سالین به عنوان گروه شاهد جهت بررسی مقایسه ای با گروه های تحت تیمار با بروموکریپتین و سولپیراید استفاده شد. دستگاه Elevated plus–maze برای تست رفتاری استفاده شد. جهت تیمار گروه های تجربی دوزهای مختلف بروموکریپتین و سولپیراید درنظر گرفته شده است.یافته ها: نتایج حاصل از تزریق درون بطنی مقادیر ml\Rat (20 و 5) سولپیراید در رت ها، اختلاف معنی داری را در بروز رفتار ترس، با p<0.05 نشان ندادند. در حالی که تزریق مقادیر ml\Rat (10 و 15) اخلاف معنی داری را با p<0.05 نشان ندادند. نتایج حاصل از تزریق درون بطنی مقدار ml\Rat (95 و 65) بروموکریپتین در رت ها، اختلاف معنی داری را در بروز رفتار ترس، با p<0.05 نشان دادند. در حالی که تزریق ml\Rat (80 و 70) اختلاف معنی داری را با p<0.05 نسبت به گروه شاهد نشان نداد.نتیجه گیری: تاثیر احتمالی سیستم دوپامینرژیک در فرآیند ترس، به خصوص گیرنده های D2 که باعث تقویت ترس شده که در این رابطه عملکرد مشابه آگونیست و آنتاگونیست این گیرنده در مهار یا بروز فرآیند رفتار ترس قابل توجه است.
نمایش نتایج ۱ تا ۲ از میان ۲ نتیجه