توجه: محتویات این صفحه به صورت خودکار پردازش شده و مقاله‌های نویسندگانی با تشابه اسمی، همگی در بخش یکسان نمایش داده می‌شوند.
۱تغییرات دهیدرواپی اندروسترون و کورتیزول بزاقی با رقابت در دختران والیبالیست
اطلاعات انتشار: مجله طب نظامي، بهار, دوره  ۱۳ , شماره  ۱ (مسلسل ۴۷)، سال
تعداد صفحات: ۶
اهداف: پاسخ هورمون ها به رقابت و ارتباط آنها با مسابقات ورزشی، در مردان به طور گسترده و در زنان ورزشکار به میزان کمتر بررسی شده است. جزء جدایی ناپذیر هر مسابقه ورزشی استرس ناشی از رقابت است. مطالعه حاضر با هدف بررسی تغییرات دهیدرواپی اندروسترون (DHEA) و کورتیزول بزاقی به رقابت در دختران والیبالیست انجام شد.روش ها: این مطالعه کوهورت در سال 1389 روی 10 دختر والیبالیست عضو یکی از تیم های شرکت کننده در مسابقات منطقه سه دانشگاه آزاد اسلامی که با نمونه گیری هدفمند در دسترس انتخاب شدند، انجام شد. نمونه های بزاقی نیم ساعت و پنج دقیقه قبل از شروع مسابقه، بین ست دوم و سوم، بلافاصله و نیم ساعت بعد از پایان دو مسابقه والیبال جمع آوری شد. غلظت DHEA و کورتیزول بزاقی به صورت دوپلیکیت و با استفاده از روش الایزا تعیین شد. از تحلیل واریانس یک طرفه با اندازه گیری های مکرر به کمک نرم افزار SPSS 16 برای تحلیل داده ها استفاده شد.یافته ها: تفاوت معنی داری در غلظت DHEA و کورتیزول بزاقی مشاهده نشد (p>0.05).نتیجه گیری: شرکت در رقابت والیبال غیرحرفه ای تاثیری بر میزان DHEA بزاقی ندارد. بازیکنان والیبال آماتور بیشترین تغییرات غلظت کورتیزول بزاق در طول یک مسابقه منجر به باخت را در بین مسابقه تجربه می کنند. شاید بتوان گفت که غلظت کورتیزول بزاق ورزشکاران آماتور در بین مسابقه والیبال، در بازنده ها نسبت به برنده ها افزایش می یابد.

۲تاثیر 8 هفته مصرف مکمل امگا–3 بر عملکرد ریوی حین تمرینات کلاسیک تکاوری
اطلاعات انتشار: فيض، بهمن و اسفند, دوره  ۱۷ , شماره  ۶، سال
تعداد صفحات: ۸
سابقه و هدف: اسیدهای چرب امگا–3 به خاطر اثرات مثبت فیزیولوژیکی که بر سیستم های مختلف بدن مانند قلب و عروق، تنفس، اعصاب و استخوان دارند، مورد توجه می باشند. هدف تحقیق حاضر بررسی اثر مصرف مکمل امگا–3 بر عملکرد ریوی سربازان شرکت کننده در تمرینات کلاسیک تکاوری بود. مواد و روش ها: تعداد 41 سرباز داوطلب دوره تکاوری با میانگین سنی 0.9±18.6 سال انتخاب شده و به طور تصادفی به دو گروه مکمل (S، n=21) و دارونما (P، n=20) تقسیم شدند و به مدت 8 هفته به صورت 5–4 جلسه در هفته در تمرینات کلاسیک تکاوری شرکت نمودند. از آزمودنی های گروه S خواسته شد 1000 میلی گرم در روز مکمل امگا–3 و گروه P دارونما را در این مدت مصرف کنند. در روز اول و آخرین روز برنامه آزمون ارزیابی عملکرد ریوی از آنها به عمل آمد. نتایج: نتایج نشان داد FEV1, FVC, MVV, FEF25–75%, FIV1 در انتهای برنامه تمرین نسبت به آنچه که در ابتدا در هر دو گروه به دست آمده بود تفاوت مثبت معنی داری داشتند، در حالی که این تغییرات در گروه S بیشتر بودند (0.05≥P). نتیجه گیری: این یافته ها نشان می دهند مصرف روزانه 1000 میلی گرم مکمل امگا–3 طی 8 هفته، تغییرات مثبتی در شاخص های مختلف عملکرد ریوی به وجود می آورد.

۳مقاله مروری: مروری بر مطالعات آمادگی جسمانی انجام گرفته در نیروهای نظامی کشور
اطلاعات انتشار: ابن سينا، زمستان, دوره  ۱۶ , شماره  ۴ (مسلسل ۴۹)، سال
تعداد صفحات: ۱۶

۴تاثیر مصرف مکمل امگا 3 بر عملکرد ریوی سربازان داوطلب دوره تکاوری در تمرینات کلاسیک تکاوری
اطلاعات انتشار: ابن سينا، تابستان, دوره  ۱۵ , شماره  ۲ (مسلسل ۴۳)، سال
تعداد صفحات: ۷

۵تاثیر مصرف کوتاه مدت کاکائو بر عوامل هموگلوبین و هماتوکریت خون پس از یک جلسه فعالیت فزاینده وامانده ساز
اطلاعات انتشار: ابن سينا، بهار, دوره  ۱۷ , شماره  ۱ (مسلسل ۵۰)، سال
تعداد صفحات: ۷

۶بررسی شیوع اختلالات عضلانی – اسکلتی، شاخص های تعادل پویا، استقامت عضلات فلکسور تنه و اکستنسور ستون فقرات و قدرت عضلات مرکزی در کارکنان پروازی
اطلاعات انتشار: ابن سينا، زمستان, دوره  ۱۷ , شماره  ۴ (مسلسل ۵۳)، سال
تعداد صفحات: ۹
مقدمه: یکی از گروه های شغلی که در معرض اختلالات عضلانی – اسکلتی ناشی از کار هستند، کارکنان پروازی می باشند. این مطالعه با هدف بررسی شیوع اختلالات عضلانی – اسکلتی و ارزیابی برخی عوامل آمادگی جسمانی در کارکنان پروازی انجام گرفت.روش بررسی: این مطالعه مقطعی بر روی 66 نفر (سن 36.1±7.1 سال) از کارکنان پروازی پایگاه هوایی مهرآباد به صورت تصادفی انجام گرفت. از پرسشنامه نوردیک جهت بررسی شیوع اختلالات عضلانی – اسکلتی استفاده شد. جهت بررسی استقامت عضلات اکستنسور ستون فقرات، عضلات فلکسور قدامی تنه، قدرت عضلات مرکزی و تعادل پویا به ترتیب آزمون های بیرینگ–سورنسن، آزمون سنجش استقامت عضلات فلکسور قدامی تنه، دستگاه بیوفیدبک فشاری و آزمون تعادلی Y مورد استفاده قرار گرفت.یافته ها: بیشترین میزان شیوع اختلالات عضلانی – اسکلتی در میان آزمودنی ها به ترتیب در نواحی کمر (%24.2)، زانوها (%18.1) و گردن (13.6) بود. ارتباط معنادار و منفی بین عمده شاخص های تعادل پویا و نمرات آزمون های استقامت عضلات اکستنسور ستون فقرات، فلکسور قدامی تنه و قدرت عضلات مرکزی وجود داشت.بحث و نتیجه گیری: نتایج این مطالعه حاکی از شیوع بالای اختلالات عضلانی – اسکلتی در ستون فقرات کمری و گردنی و همچنین زانوها در مقایسه با دیگر نواحی بدن و همین طور پایین بودن استقامت عضلات ستون فقرات و تنه و قدرت عضلات مرکزی می باشد.
نمایش نتایج ۱ تا ۶ از میان ۶ نتیجه