توجه: محتویات این صفحه به صورت خودکار پردازش شده و مقاله‌های نویسندگانی با تشابه اسمی، همگی در بخش یکسان نمایش داده می‌شوند.
۱مطالعه محوطه های پیش از تاریخی شهرستان ایجرود زنجان براساس نتایج بررسی و شناسایی باستان شناختی فصل سوم
اطلاعات انتشار: پيام باستان شناس، پاييز و زمستان, دوره  ۱۰ , شماره  ۲۰، سال
تعداد صفحات: ۱۸
شهرستان ایجرود در جنوب غرب استان زنجان واقع است. از نظر موقعیت جغرافیایی، این شهرستان مابین شرق زاگرس و کرانه غربی مرکز فلات ایران قرار دارد و از این نظر در مطالعات باستان شناسی حائز اهمیت است. بررسی و شناسایی فصل سوم شهرستان ایجرود با هدف شناسایی آثار تاریخی استان در راستای تهیه نقشه باستان شناسی انجام گرفت. بر همین اساس در سال 1390 دهستان ایجرود بالا، بخش جنوبی دهستان ایجرود پایین و دهستان سعیدآباد مورد بررسی قرار گرفت. برآیند این بررسی باستان شناختی، شناسایی 75 اثر از دوره های مختلف است. از میان محوطه های ثبت شده، 23 محوطه و تپه، مربوط به دوره های مس سنگی، مفرغ و آهن است. محوطه های دوره مس سنگی که قدیمی ترین آثار شناسایی شده در محدوده بررسی هستند، تحت تاثیر سنت سفالی دالما قرار دارند. استقرارهای این دوره هم از نوع کوچ نشینی و هم دائم هستند. استقرارهای دوره مفرغ مربوط به مراحل میانی و جدید است و از مفرغ قدیم هیچ شواهدی در محدوده بررسی موجود نیست. مقایسات انجام شده بیانگر برهمکنش های فرهنگی دوره مفرغ این منطقه با غرب مرکز فلات ایران (دشت قزوین) است. از دوره آهن، از فازهای I،II و III گورستان و استقرارگاه هایی مشخص گردید که نشان از تشابهات فرهنگی با مرکز فلات و شمال غرب ایران در دوره مذکور است.

۲راهنمای سفر ...
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: سرزمين من، سال
تعداد صفحات: ۶

۳گزارش توصیفی بررسی و شناسایی باستان شناختی حوزه آبریز ابهررود
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: پيام باستان شناس، سال
تعداد صفحات: ۲۶
چکیده حوزه آبریز ابهر رود به دلیل اهمیتش در پژوهش های باستان شناختی شمال غرب ایران؛ طی دو فصل در سال 1383 و 1384 با 3400 کیلومتر مربع وسعت مورد بررسی و شناسایی باستان شناختی قرار گرفت. بررسی در محدوده شهرستان های ابهر و خرمدره با اهدافی همچون شناسایی و ثبت آثار، مطالعه الگوی پراکندگی استقرارها، مطالعه پیوندهای فرهنگی این حوزه با دیگر نقاط کشور و ... انجام یافت و در نتیجه آن 257 اثر باستانی شناسایی گردید. آثار شناسایی شده بسیار متنوع بوده و بیشتر شامل تپه ها و محوطه های باستانی که احتمالا مراکز روستایی قدیم بودند، می شد. مطالعه سفال ها و دیگر یافته های سطحی حاکی از آن است که منطقه ابهررود از دوره پارینه سنگی قدیم مورد سکونت بشر قرار گرفته و استقرار در بخش های مختلف آن تا دوران متاخر اسلامی ادامه یافته است.
نمایش نتایج ۱ تا ۳ از میان ۳ نتیجه