توجه: محتویات این صفحه به صورت خودکار پردازش شده و مقاله‌های نویسندگانی با تشابه اسمی، همگی در بخش یکسان نمایش داده می‌شوند.
۱بررسی اثر بخشی تزریق موضعی متیل پردنیزولون و لیدوکائین همراه و بدون آتل در درمان تنوسینویت دکورون
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني شهيد صدوقي يزد، بهمن و اسفند, دوره  ۱۹ , شماره  ۶ (پياپي ۸۱)، سال
تعداد صفحات: ۷
مقدمه: ابتلا به تنوسینویت دکورون در اثر فعالیت های تکراری و روزمره، سبب مراجعت زیاد به درمانگاه ارتوپدی و در نهایت افزایش هزینه های درمانی و اتلاف وقت بیماران می شود. این مطالعه مقاله به منظور مقایسه اثر بخشی تزریق موضعی متیل پردنیزولون و لیدوکائین همراه و بدون آتل در درمان تنوسینویت دکورون انجام شد.روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی 72 بیمار مبتلا به تنوسینویت دکورون مراجعه کننده به درمانگاه ارتوپدی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد در سال 1389 انتخاب و سپس به صورت تصادفی ساده به دو گروه تقسیم شدند مداخله درمانی در گروه اول تزریق 1 میلی لیتر لیدوکائین 1 درصد، 40 میلی گرم پردنیزولون همراه با آتل گیری بوده در گروه دوم درمان بدون آتل گیری (تزریق دارو) و پیگیری به مدت سه هفته برای 3 بار در هر گروه بود. اطلاعات با استفاده از ابزار دیداری visual analogue scale جمع آوری شد داده ها با از نرم افزار SPSS ورژن 16 و آزمون های آماری توصیفی، دقیق فیشر، تی مستقل تحلیل شد.نتایج: روند تغییرات میانگین شدت درد بعد از سه هفته و سه دوره مجزا در دو گروه درمانی مختلف بیان نگر آن بود که کاهش میانگین شدت درد و فراوانی بهبودی در گروه درمان تزریقی موضعی متیل پردنیزولون و لیدوکائین همرا با اتل گیری نسبت به درمان موضعی تنها تفاوت معنی دار آماری داشت (P<0.05).نتیجه گیری: تزریق موضعی متیل پردنیزولون و لیدوکائین همراه با تثبیت مفصل در درمان تنسینویت دارای پاسخ درمانی مناسب تر است.

۲بررسی مقایسه طول دوره ریکاوری، عوارض گوارشی و تنفسی در بی حسی نخاعی با مارکائین هیپربار در بیماران دیابتی و غیردیابتی
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني شهيد صدوقي يزد، فروردين و ارديبهشت, دوره  ۲۱ , شماره  ۱ (پياپي ۸۸)، سال
تعداد صفحات: ۷
مقدمه: بی حسی نخاعی با مارکائین هیپرباریک در بیماران مختلف با عوارض جانبی متفاوت همراه است. هدف از این مطالعه مقایسه طول دوره ریکاوری، عوارض گوارشی و تنفسی در بیهوشی نخاعی با مارکائین هیپرباریک در بیماران دیابتی و غیردیابتی است.روش بررسی: در یک مطالعه مقایسه ای مقطعی 62 بیمار (30 نفر دیابتیک و 32 نفر غیردیابتیک) تحت عمل جراحی ناحیه تحتانی شکم و اندام تحتانی با نمونه گیری ساده انتخاب شدند. بیماران دیابتی و غیردیابتی بعد از بیهوشی نخاعی با مارکائین هیپربار از نظر طول دوره ریکاوری، عوارض گوارشی و تنفسی مورد ارزیابی قرار گرفتند. اطلاعات با استفاده از پرونده بیماران، معاینه فیزیکی و تکمیل پرسشنامه تهیه شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی آزمون های T مستقل و دقیق فیشر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج: عوارض گوارشی و تنفسی در دو گروه از نظر آماری تفاوت معنی دار آماری نداشت (p>0.05). میانگین طول مدت اقامت در ریکاوری در دو گروه مورد و شاهد تفاوت معنی دار آماری داشت (p=0.05) به طوری که دوره ریکاوری بیماران دیابتی کوتاه تر بوده است.نتیجه گیری: با توجه به یکسان بودن عوارض گوارشی و تنفسی همچنین کوتاه تر بودن دوره ریکاوری به نظر می رسد مارکائین هیپربار در بیهوشی نخاعی بیماران دیابتی مناسب باشد.
نمایش نتایج ۱ تا ۲ از میان ۲ نتیجه