توجه: محتویات این صفحه به صورت خودکار پردازش شده و مقاله‌های نویسندگانی با تشابه اسمی، همگی در بخش یکسان نمایش داده می‌شوند.
۱تاثیر کم آبیاری طی مراحل مختلف رشد چغندرقند بر عملکرد کمی و کیفی آن
اطلاعات انتشار: پژوهش و سازندگي، بهار, دوره  ۲۱ , شماره  ۱ (پي آيند ۷۸) در زراعت و باغباني، سال
تعداد صفحات: ۱۱
هدف از این پژوهش بررسی اثر سطوح کم آبیاری در مراحل مختلف رشد گیاه چغندرقند رقم منوژرم تکنیکی 7233 بر عملکرد کمی و کیفی آن و تعیین کارایی مصرف آب بود. این پژوهش با استفاده از طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار از بهار 1375 به مدت دو سال زراعی در ایستگاه تحقیقات کشاورزش شهرکرد اجرا شد. در این پژوهش تیمارهای کم آبیاری در پنج سطح شامل E0 (آبیاری کامل)، E1 (85 درصد)، E2 (70 درصد)، E3 (55 درصد) و E4 (30 درصد) تبخیر و تعرق واقعی گیاه چغندر قند حاصل از لایسیمتر زهکش دار بطور جداگانه در سه دوره رشد چغندرقند شامل T1: ابتدای دوره رشد یا دوره رشد برگی، T2: دوره رشد ریشه و T3: دوره رشد انتهایی یا ذخیره سازی قند در ریشه بودند. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که اثر کم آبیاری بر عملکرد ریشه و قند در هر یک از دوره های رشد گیاه معنی دار است. بنابراین اعمال کم آبیاری در هر دوره از نمو چغندرقند باعث کاهش عملکرد ریشه و قند می شود لیکن دوره دوم رشد نسبت به کمبود آب حساس تر می باشد. نتایج این تحقیق نشان می دهد که بیشترین عملکرد ریشه گیاه در تیمار آبیاری کامل و کمترین عملکرد ریشه در تیمار 70 درصد تنش آبی است. لکین بیشترین درصد قند دوره های اول و سوم مربوط به تیمار E4 و در دوره دوم در تیمار E2 بدست آمده است و نشان دهنده آن است که با کاهش آب مصرفی، درصد قند ریشه افزایش می یابد. نتایج این تحقیق نشان می دهد که تیمار E2 با کاهش 30 درصد تبخیر و تعرق گیاه چغندرقند در هر سه دوره رشد دارای بیشترین کارایی مصرف آب عملکرد ریشه، قند و قند قابل استحصال می باشد و در شرایط محدودیت منابع آب قابل توصیه می باشد.
نمایش نتایج ۱ تا ۱ از میان ۱ نتیجه