توجه: محتویات این صفحه به صورت خودکار پردازش شده و مقاله‌های نویسندگانی با تشابه اسمی، همگی در بخش یکسان نمایش داده می‌شوند.
۱تعیین میزان آگاهی دانشجویان غیر دندانپزشکی شاغل به تحصیل در شیراز از رشته های تخصصی دندانپزشکی
اطلاعات انتشار: مجله دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي شيراز - Journal Of Dentistry، بهار و تابستان, دوره  ۳ , شماره  ۲-۱ (مسلسل ۴)، سال
تعداد صفحات: ۱۳
یکی از شاخص های بهداشتی سازمان بهداشت جهانی، بهداشت و سلامت دهان و دندان می باشد. دندانپزشکان عمومی و گرایش های گوناگون تخصصی دندانپزشکی، نقش اساسی و عمده در روند بهبود سلامت دهان و دندان دارند. شناخت گرایش های تخصصی دندانپزشکی و آگاهی درباره کارکرد و وظایف هر یک از آنها از سوی جامعه دارای اهمیت بسیار است. در این بررسی کوشش شده است که این شناخت در جامعه دانشگاهی شهر شیراز مورد ارزیابی قرار گیرد، و به نظر می رسد که برای شناساندن هر چه بهتر تخصص های گوناگون دندانپزشکی در سطح جامعه، به تلاش بیشتری نیاز است.

۲بررسی استحکام شکست دندان های ترمیم شده با سه نوع آنله همرنگ دندان
اطلاعات انتشار: مجله دانشكده دندانپزشكي مشهد، پاییز و زمستان, دوره  ۳۰ , شماره  ۴-۳، سال
تعداد صفحات: ۱۲
مقدمه: با توجه به نیازهای روزافزون زیبایی استفاده از مواد همرنگ دندان افزایش یافته است. با توجه به این مساله در این تحقیق، استحکام شکست دندان های ترمیم شده با دو نوع کامپوزیت غیر مستقیم (Targis, Tetric Ceram HB) و یک نوع پرسلن (IPS Empress) با طرح انله مقایسه شده است.مواد و روش ها: تعداد 32 دندان پرمولر کشیده شده فک بالا جمع آوری و دندان ها به چهار گروه 8 تایی تقسیم شد. در سه گروه حفرات MOD با ابعاد عرض باکولینگوال: 2.3 فاصله نوک کاسپ ها، عمق پالپال: 2.5 میلی متر، عمق axial:2 میلی متر، کف ژینژیوال: 1 میلی متر زیر CEJ، هر دو کاسپ دندان ها 2 میلی متر کوتاه گردید و یک گروه بدون ایجاد حفره به عنوان گروه کنترل نگه داشته شد. دندان های آماده شده توسط مواد ذکر شده، طبق دستور کارخانه سازنده به روش غیر مستقیم ترمیم شدند. به تمامی نمونه ها بعد از گذشت 10–7 روز دوره نگهداری در نرمال سالین با استفاده از دستگاه اینسترون نیروی فشاری وارد شد و در لحظه شکست میزان نیرو ثبت گردید و به کمک آزمون واریانس یکطرفه مورد بررسی آماری قرار گرفت. همچنین نوع شکست نمونه ها مقایسه شد.یافته ها: استحکام شکست در همه گروه ها معادل دندان سالم تراش نخورده بود و طبق آزمون  ANOVAتفاوت معناداری بین استحکام شکست گروه ها مشاهده نشد (0.7=P). دندان های غیر قابل ترمیم در گروه های کامپوزیتی زمانی که تحت نیروی فشاری قرار گرفتند در مقایسه با گروه پرسلن کمتر بود. نتیجه گیری: پوشش کاسپ توسط ترمیم های غیرمستقیم کامپوزیتی یا سرامیکی، استحکام شکست دندان را به میزان دندان سالم تراش نخورده می رساند.

۳بررسی بیرون دهانی استحکام خمشی پیوند میان یک گونه سرامیک (پرسلن) و سه گونه کامپوزیت
اطلاعات انتشار: مجله دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي شيراز - Journal Of Dentistry، , دوره  ۵ , شماره  ۲-۱ (مسلسل ۹)، سال
تعداد صفحات: ۱۰
بیان مساله: مواد سرامیکی سازگاری بسیار خوب با بافت دهان داشته و در ترمیم های زیبایی کاربردی گسترده دارند. گر چه این مواد از نظر زیبایی با اهمیت هستند، اما امکان شکست نیز، در این گونه ترمیم ها وجود دارد. اگر امکان تعویض سرامیک، به هر دلیل، نباشد، می توان با استفاده از کامپوزیت، آنان را ترمیم کردد. برای این کار سطح پرسلن را به وسیله زبر کردن سطحی با هوا (Air Abrasion)، فرز الماسی و یا اسید هیدروفلوریک آماده کرده و سپس، سایلن زده و سرانجام کامپوزیت افزوده می گردد.هدف: هدف از این بررسی مقایسه بیرون دهانی استحکام خمشی پیوند سه نوع کامپوزیت با یک گونه سرامیک (پرسلن) است.مواد و روش: در این بررسی تجربی آزمایشگاهی، توان پیوند خمشی سه گونه کامپوزیت با یک گونه پرسلن به وسیله دستگاه اینسترون ارزیابی شده است. شمار 50 عدد قطعه پرسلن 8´5´3 میلی متر فراهم شد. سه گروه 15 تایی آزمایش و یک گروه پنج تایی شاهد برگزیده شدند که، در گروه های آزمایش، سه گونه کامپوزیت به پرسلن پیوند گردید.یافته ها: بررسی کنونی نشان داد که، قدرت توان پیوند خمشی سه گونه ماده ی کامپوزیت استفاده شده، به ترتیب زیر XR–Bond\Herculite > Scotch Bond MultiPurpose\Brilliant > Synatc Single Component\Tetric Flow می تواند درمان کننده را در انتخاب ماده مطلوب یاری دهد. توان پیوند در گروه یک، به گونه ای معنادار، بیشتر از دو گروه دیگر بود، اما تفاوتی چشمگیر میان گروه های 2 و 3 مشاهده نگردید.نتیجه گیری: ویژگی های مکانیکی و فیزیکی کامپوزیت استفاده شده، از عوامل مهم توان استحکام خمشی پیوند هستند. اندازه، حجم و شمار فیلر، عوامل تعیین کننده هستند. کامپوزیت های با فیلر بالا، پیوندی بهتر می دهند. همچنین، انقباض پلیمریزاسیون و حباب، در توان پیوند اثر گذار هستند.

۴بررسی بیرون دهانی میزان نانولیکیج سه سیستم سلف اچ ادهزیو بر روی عاج دندان انسان در شرایط خشک و مرطوب
اطلاعات انتشار: مجله دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي شيراز - Journal Of Dentistry، , دوره  ۶ , شماره  ۴-۳ (مسلسل ۱۱)، سال
تعداد صفحات: ۸
بیان مساله: هدف از کاربرد ادهزیوها در دندانپزشکی ترمیمی، ایجاد سیل کامل رزین– دنتین است. ولی با وجود پیشرفت های اخیر مشخص شده است، که مولکول های کوچک و یون ها می توانند از لایه هیبرید نفوذ کنند، حتی زمانی، که فاصله ای قابل تشخیص در اینترفاز نباشد. این پدیده، نانولیکیج نام دارد.هدف: هدف از این بررسی، مقایسه میزان نانولیکیج سه سیستم سلف اچ ادهزیو بر روی عاج خشک و مرطوب بود.مواد و روش: تعداد 77 دندان پرمولر سالم انسانی، که به دلایل ارتودنسی کشیده شده بودند، انتخاب شده و در آنها سطح صاف عاج اکلوزالی فراهم گردید. سپس، این سطح با کاغذ سیلیکون کارباید 180 گریت صیقل داده شد تا لایه اسمیر استاندارد ایجاد شود. دندان ها به 7 گروه 11 تایی بخش شدند: در گروه 1 و 2 از سیستم clearfil SE Bond (CSEB)، به ترتیب در شرایط خشک و مرطوب، در گروه 3 و 4 از سیستم I Bond، در شرایط خشک و مرطوب، در گروه 5 و 6 از سیستم Prompt L–Pop در شرایط خشک و مرطوب و در گروه 7، به عنوان گروه شاهد، از اسکاچ باند چند منظوره (Scotch Bond Multi purpose) استفاده شد. عاج خشک با پوار هوا و به مدت 10 ثانیه فراهم گردید، در شرایط مرطوب، آب اضافی سطح دندان ها به وسیله گلوله پنبه برداشته شد. پس از استفاده از باندینگ ها، سطح دندان با کامپوزیت بازسازی شد. پس از 24 ساعت نگهداری در آب در دمای اتاق، نمونه ها 24 ساعت در محلول نیترات نقره 50 درصد وزنی در تاریکی قرار گرفتند. پس از شست و شوی نمونه ها با آب، آنها به مدت 8 ساعت در محلول ظهور (photo developer) زیر نور فلورسنت قرار گرفتند. بعد از شستشو، نمونه ها، به طور کامل در اپوکسی رزین غوطه ور شدند. پس از 24 ساعت، از هر دندان برش یک میلی متری فراهم شد و میزان نانولیکیج در نمونه ها با SEM بررسی شده، نتایج با آزمون آماری Kruskal Wallis و One way ANOVA بررسی گردیدند. یافته ها: 1– میانگین نانولیکیج همه سلف اچ ها در حالت خشک، به گونه ای معنادار از حالت مرطوب کمتر بود. 2– میانگین نانولیکیج سلف اچ ها در حالت مرطوب، با هم تفاوتی معنادار نداشت، ولی از گروه شاهد بیشتر بود. 3– میانگین نانولیکیج PLP در حالت خشک، با گروه شاهد، تفاوتی معنادار نداشت. 4– در حالت خشک، میانگین نانولیکیج PLP از دو گروه IB و CSEB به گونه ای معنادار کمتر، ولی CSEB و IB، با هم تفاوتی معنادار را نشان ندادند و از گروه شاهد، نانولیکیج بیشتر داشتند.نتیجه گیری: پیش از کاربرد سلف اچ بر روی سطح عاج، لازم است دقت شود، که سطح عاج خشک بوده و آب اضافی آن به طور کامل برداشته شود. گفتنی است، که بودن کمی آب برای فعال شدن مونومر اسیدی این سلف اچ ها و آزاد سازی H+ لازم است، ولی بودن آب اضافی، می تواند اثری نامطلوب در اتصال به عاج ایجاد کند. به نظر می رسد، که آب موجود در این باندینگ ها، برای دستیابی به این هدف کافی باشد.

۵اثر موقعیت و جهت رشته (فایبر) بر مقاومت در برابر شکست و الگوی شکست در ترمیم های کامپوزیتی با طرح پوشش کاسپ
اطلاعات انتشار: مجله دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي شيراز - Journal Of Dentistry، پاييز, دوره  ۸ , شماره  ۳ (مسلسل ۱۶)، سال
تعداد صفحات: ۱۰
بیان مساله: موقعیت و جهت رشته در ترمیم های کامپوزیتی با طرح پوشش کاسپ ممکن است باعث افزایش تحمل نیرو و جلوگیری از ایجاد شکست های ترمیم ناپذیر گردد.هدف: هدف از این بررسی، اثر وجود رشته و نیز، جهت و موقعیت آن در مقاومت به شکست و الگوی شکست ترمیم های کامپوزیتی با طرح پوشش کاسپ می باشد.مواد و روش: در این بررسی تجربی، حفره MOD به همراه کوتاه کردن 2.5 میلی متر کاسپ ها در 50 دندان کشیده شده پره مولرفک بالا ایجاد شد. دندان ها به پنج گروه 10 تایی بخش و ترمیم در همه گروه ها با کامپوزیت P60 انجام گرفت. در گروه نخست، ترمیم کامپوزیت بدون استفاده از رشته، در گروه دوم، یک رشته در جهت باکوپالاتال، در گروه سوم، دو رشته در جهت باکوپالاتال و مزیودیستال با تقاطع در بخش مرکزی حفره، در گروه چهارم، یک رشته در جهت زاویه خطی مزیوباکال به دیستوپالاتال و رشته دیگر در جهت دیستوباکال به مزیوپالاتال و در گروه پنجم، دو رشته در جهت باکوپالاتال در دو سوی مرکز دندان با فاصله 1.5 میلی متر قرار داده شد. نمونه ها به مدت 7 روز در دمای اتاق نگهداری، سپس زیر 500 چرخه دمایی در دمای 6±2 و 60±2 درجه سانتیگراد قرار گرفتند. سرانجام، با دستگاه اینسترون از سطح اکلوزال نیروی عمودی فشاری وارد شد. در لحظه شکست، میزان نیرو ثبت گردید. اندازه های به دست آمده، به وسیله آزمون آماری مان– ویتنی (Mann–Whitey) و آنووا (ANOVA) (p<0.05) بررسی شدند. گونه شکست نمونه ها نیز، به وسیله آنالیز آماری فیشر (Fisher) بررسی گردید (p<0.005).یافته ها: واکاوی آماری نشان داد، که مقاومت به شکست همه گروه ها به گونه ای معنادار از گروه شاهد بیشتر بود (p<0.05). اختلاف آماری معنادار بین گروه های دوم و سوم (p=0.034) و سوم و پنجم (p=0.041) وجود داشت. لیکن اختلاف آماری معنادار میان جفت گروه های دیگر مشاهده نگردید. تفاوت آماری معنادار بین الگوی شکست ترمیم های کامپوزیتی بی رشته و ترمیم های کامپوزیتی دارای رشته وجود داشت (بجز گروه دوم)‌ (p<0.005).نتیجه گیری: وجود رشته در ترمیم های کامپوزیتی باعث افزایش استحکام شکست و بهبود الگوی شکست می شود. با افزایش رشته ها در جهانی خاص استحکام شکست نیز، افزایش می یابد.

۶لیومیوم ریه در بیمار مبتلا به فیستول شریانی– وریدی ریه: گزارش موردی
اطلاعات انتشار: مجله دانشكده پزشكي، مرداد, دوره  ۶۶ , شماره  ۵، سال
تعداد صفحات: ۵
زمینه و هدف: لیومیوم ریه و فیستول شریانی وریدی ریه هر دو از بیماری های نادر ریه هستند. رخداد این دو در کنار هم نیز بسیار نادر می باشد. تشخیص هر دو بیماری به علت علایم کم مهم است.معرفی بیمار: در این مقاله یک بیمار 73 ساله با فیستول شریانی وریدی ریه همراه با یک توده solid (leiomyoma) در لوب فوقانی ریه چپ معرفی می کنیم که به صورت اتفاقی کشف شده و به علت بزرگی توده و همراهی با جزء solid توسط لوبکتومی فوقانی ریه چپ درمان شد. مهمترین نکته در بیمار ما وجود همزمان فیستول شریانی وریدی و لیومیوم ریوی (توده بافت عضلانی) بوده است.نتیجه گیری: وجود هر نوع ضایعه بدون علامت در ریه (مثل ندول در رادیوگرافی قفسه صدری) باید تحت بررسی قرار گیرد زیرا شروع بسیاری از بیماری های مهم ریوی بدون علامت بالینی است.

۷به کار گیری پلورال تنت پس از لوبکتومی های لوب فوقانی ریه در بیماران بیمارستان امام خمینی (ره) تهران سال 80–78
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشكي مازندران (نامه دانشگاه)، تابستان, دوره  ۱۵ , شماره  ۴۷، سال
تعداد صفحات: ۵
سابقه و هدف: باقی ماندن فضا در قسمت فوقانی قفسه سینه و نشت طولانی هوا از لوله سینه ای پس از لوبکتومی لوپ فوقانی ریه یافته ای شایع می باشد. نشت طولانی علاوه بر افزایش مدت بستری بیمار در بیمارستان، با عوارض خطرناکی همراه است. این مطالعه جهت ارزیابی اثرات استفاده از چادر پلورال (Plearal tent) در پیش گیری از نشت طولانی هوا و عوارض ناشی از آن می باشد.مواد و روشها: مطالعه از نوع شاهد تاریخی می باشد. پس از انجام لوبکتومی لب فوقانی یا لب فوقانی و میانی در 10 بیمار بیمارستان امام خمینی (ره) تهران (80–78)، چادر پلورال به کار گرفته شد. در 12 بیمار این روش مورد استفاده قرار نگرفت. هر دو گروه از نظر مدت زمان خروج هوا از لوله سینه ای، میزان درناژ، مدت بستری در بیمارستان، بروز عوارض پس از عمل و نیاز به انجام کار مداخله ای خاص مورد ارزیابی قرار گرفتند. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های آماری تی و فیشر استفاده شد.یافته ها: سن، جنس، آسیب شناسی و آزمون های عملکرد ریوی در دو گروه مشابه بود. مدت زمان خروج هوا از لوله سینه ای در بیمارانی که در آنها چادر پلورال به کار رفته بود، به مراتب کم تر از بیمارانی بود که به کار نرفته بود(1.1±2.6 در مقابل 9.1±8.1 روز) متوسط مدت زمان اقامت در بیمارستان نیز در گروه چادر، کوتاه تر بود (5±1 در مقابل 10.8±7.5 روز).استنتاج: به کارگیری چادر پلورال پس از انجام لوبکتومی لب فوقانی بالوبکتومی توام لب فوقانی و میانی ریه، با حذف فضای باقی مانده در قسمت فوقانی توراکس از نشت طولانی هوا از لوب سینه ای و عوارض ناشی از آن جلوگیری می کند و باعث کم تر شدن مدت زمان بستری دربیمارستان می شود. چادر پلورال روش نسبتا ساده و بی خطری است که سبب کاهش عوارض پس از عمل جراحی می گردد.

۸اثر روش های گوناگون آماده سازی سطح دندان بر توان پیوند برشی میکرونی (Micro–shear Bond Strength)
اطلاعات انتشار: مجله دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي شيراز - Journal Of Dentistry، پاييز, دوره  ۹ , شماره  ۳ (مسلسل ۲۰)، سال
تعداد صفحات: ۱۰
بیان مساله: بررسی کارایی ادهزیوهای تازه در پیوند براکت های ارتودنسی به مینا نتایجی گوناگون داشته است. روش نوین اندازه گیری توان پیوند برشی میکرونی (Micro shear bond strength)، روشی است، که امکان مقایسه دقیق توان پیوند را با کاهش عوامل مداخله گر فراهم کرده است.هدف: هدف از این بررسی، ارزیابی اثر روش های گوناگون آماده سازی سطح مینا بر توان پیوند برشی میکرونی در پیوند براکت های ارتودنسی به مینا بود.مواد و روش: در این بررسی تجربی 90 دندان پره مولر کشیده شده انسانی به روش تصادفی به سه گروه برابر پخش شدند. کامپوزیت Transbond XT در گروه اول با روش اسید اچ، در گروه دوم، با سلف اچ پرایمر Transbond plus و در گروه سوم، با سلف اچ ادهزیو Adper prompt L–pop به دندان پیوند شد. سپس، هر گروه، به روش تصادفی، به دو زیر گروه 15 تایی بخش گردید. آزمون پیوند برشی میکرونی در فاصله های 24 ساعته (T1) و سه ماهه (T2) برای هر سه روش آماده سازی انجام شد و چگونگی شکست پیوند بر پایه رتبه نمایه ادهزیو باقیمانده (ARI) بررسی گردید. داده های توان پیوند با آزمون واریانس دوسویه و آزمون توکی (Tukey) و چگونگی شکست پیوند با آزمون کروسکال – والیس و مان – ویتنی مقایسه گردیدند.یافته ها: بیشترین اندازه توان پیوند (29،17 مگاپاسکال) درگروه اسید اچ دیده شد. تفاوت توان پیوند میان سه گروه در هر زمان (T2, T1) و نیز میان زمان های T1 و T2 در هر گروه نیز، معنادار برآورد شد (p<0.001). اما تغییرات ایجاد شده در این مدت (از T1 تا T2) در میان سه گروه تفاوت آماری نداشت (p=0.091). بررسی چگونگی شکست پیوند نشان دهنده تفاوت معنادار میان گروه ها بود.نتیجه گیری: بیشترین اندازه توان پیوند در گروه اسید اچ دیده شد و گروه سلف اچ پرایمر نیز، توانی بیشتر از گروه ادهزیو سلف اچ داشت. اندازه ادهزیو بر جامانده بر روی مینا در گروه سلف اچ از دیگر گروه ها کمتر بود.

۹مقایسه خارج دهانی استحکام برشی باند چهار نوع باندینگ عاجی در دو لایه مختلف از عاج
اطلاعات انتشار: مجله دانشکده دندانپزشکي دانشگاه علوم پزشکي شهيد بهشتي، زمستان, دوره  ۲۳ , شماره  ۴ (پی در پی ۶۶)، سال
تعداد صفحات: ۹
زمینه و هدف: امروزه استفاده از ترمیم های همرنگ دندان به دلیل تامین زیبایی گسترش چشمگیری یافته است. این ترمیم ها که به کمک عوامل باندینگ به ساختمان مینا و عاج دندان متصل می شوند تحولی عظیم در دندانپزشکی ترمیمی ایجاد کرده اند. البته به علت تفاوت ساختمات عاج سطحی و عمقی، قدرت باند در مناطق مختلف از عمق عاج متفاوت است. لذا این تحقیق با هدف ارزیابی استحکام باد چهار نوع سیستم باندینگ به عاج سطحی و عمقی صورت پذیرفت.مواد و روشها: این تحقیق In vitro برروی 88 دندان مولر سوم نهفته انسانی در محدوده سنی 30–20 سال انجام پذیرفت. دندانهای مولر سوم کشیده انسانی در دو منطقه DEJ (موازی سطح اکلوزال) و یک میلیمتر بالای CEJ برش داده شدند. این گروهها به ترتیب تحت عنوان عاج سطحی و عاج عمقی شناخته شدند. باند ایجاد شده به سطوح دندانی توسط باندینگ های  1) Cleafil SE Bond (CSEB) ۲) Single Bond (SB) 3)  Scotch Bond MP (SBMP) و 4) Prompt L–POP (PLP) طبق دستور کارخانه انجام شد. استوانه کامپوزیتی به روش لایه لایه توسط کامپوزیت Z100 ساخته شد. پس از طی مراحل نگهداری در آب مقطر حدودا 25 درجه سانتی گراد، دندانها ترموسایکل شدند. جهت ارزیابی استحکام برشی باند به هر یک از نمونه ها، از دستگاه 1 mm\min استفاده شد. نتایج با استفاده از تست one–way ANOVA و Tukey موردآنالیز آماری قرار گرفتند.یافته ها: نتایج نشان دادند SBMP, SB و CSEB در منطقه سطحی عاج استحکام باند مشابهی نشان دادند و کمترین میزان باند گرفته شده از باندینگ PLP گزارش شد. در منطقه عمقی عاج، استحکام باند CSEB نسبت به PLP و SB به طور معنی داری بالاتر گزارش شد.نتیجه گیری: استحکام باند SB به طور معنی داری در منطقه سطحی بیشتر از منطقه عمقی بدست آمد. بقیه باندینگ ها استحکام باند مشابهی در این دو عمق از خود نشان دادند.

۱۰اثر روش های کیورینگ نوری بر ناسازگاری میان ادهزیوهای تک شیشه ای (One–bottle) و کامپوزیت نوری: اندازه گیری بیرون دهانی استحکام باند برشی به عاج
اطلاعات انتشار: مجله دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي شيراز - Journal Of Dentistry، پاييز, دوره  ۱۰ , شماره  ۳ (مسلسل ۲۴)، سال
تعداد صفحات: ۹
بیان مساله: واکنش های ناسازگاری یان ادهزیوهای تک شیشه ای (one–bottle) و کامپازیت های سلف – کیور گزارش گردیده که این ناسازگاری ممکن است، با کامپوزیت های لایت – کیور در روند روش های کیورینگ نوری متفاوت و رایج در مطب رخ دهد.هدف: بررسی کنونی، با هدف ارزیابی اثر روش های گوناگون کیورینگ کامپوزیت نوری بر استحکام باند برشی دو ادهزیو تک شیشه ای با اسیدیتی متفاوت به عاج انجام شد.مواد و روش: این بررسی تجربی، بر روی 110 دندان مولر انسانی کشیده شده سالم انجام گردید. دندان ها تصادفی به 10 گروه 11 تایی بخش شدند. در 5 گروه اول از ادهزیو One–Step Plus (OS) و در 5 گروه بعدی از ادهزیو Prime & Bond NT (P&B NT) به همراه کامپازیت مربوطه و 5 روش کیورینگ شامل گروه تابش (Conventional)، (Soft–Start I) SSI، (Pulse–Delay I) PDI، (Pulse–Delay II) PDII استفاده گردید. نمونه های فراهم شده در دستگاه اینسترون زیر نیروی برشی با سرعت 1 میلی متر بر دقیقه قرار گرفتند و مقادیر استحکام باند برشی (SBS) به عاج بر پایه مگاپاسکال محاسبه گردید. داده های گردآوری شده با استفاده از آزمون آنوا دو سویه (Two way ANOVA) واکاوی آماری شدند.یافته ها: بیشترین میزان استحکام باند برشی (SBS) مربوط به OS (19.62 مگاپاسکال) و کمترین میزان مربوط به PDII P&B NT (5.93 مگاپاسکال) بود.در هر یک از 5 روش کیورینگ میانگین SBS در گروه P&B NT در مقایسه با OS به گونه ای معنادار پایین تر بود (P<0.001). SBS در روش های کیورینگ متفاوت در هر یک از دو ادهزیو از کمترین به بیشترین به صورت زیر بود: PDI

۱۱مقایسه عوارض و پیامد در روش توراکوتومی خلفی جانبی استاندارد با روش توراکوتومی با حفظ عضلات لاتیسموس دورسی و سراتوس قدامی
اطلاعات انتشار: مجله دانشكده پزشكي، مهر, دوره  ۶۷ , شماره  ۷، سال
تعداد صفحات: ۶
زمینه و هدف: توراکوتومی استاندارد به علت بریده شدن عضلات بزرگ جدار قفسه سینه سبب ایجاد درد و اختلال در مکانیسم تنفسی می شود. برای احتراز از این مسئله توراکوتومی خلفی – جانبی با حفظ عضلات پیشنهاد شده است. این مطالعه برای مقایسه توراکوتومی خلفی جانبی با حفظ عضلات سراتوس قدامی و لاتیسموس دورسی با روش توراکوتومی استاندارد طراحی شد.روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی بیمارانی که کاندید توراکوتومی الکتیو بودند به طور تصادفی به دو گروه مساوی توراکوتومی با حفظ عضلات (روش جدید) و توراکوتومی استاندارد (شاهد) تقسیم شدند و متغیرها شامل مدت زمان لازم برای باز کردن و بستن قفسه سینه – درد – میزان مصرف نارکوتیک – پیدایش سروما و مدت زمان بستری و نیز محدوده حرکات شانه (فلکسیون – اکستنسیون – ابداکسیون و روتاسیون داخلی) و عملکرد ریوی (FVC, FEV1 و VC) قبل و هفت روز پس از عمل اندازه گیری شدند.یافته ها: 60 بیمار (42 مرد) وارد مطالعه شدند که تفاوت معنی داری بین توزیع سنی و جنسی بیماران در دو گروه وجود نداشت. متوسط زمان باز کردن قفسه سینه در گروه روش جدید از گروه شاهد بالاتر بود. در مقابل مدت زمان بستن محل عمل کمتر بود. همچنین FVC پس از عمل و محدوده حرکات شانه در گروه روش جدید از گروه شاهد بالاتر و درد گروه روش جدید کمتر بود در حالی که بین دو گروه تفاوت معنی داری از نظر مصرف داروهای نارکوتیک و مدت زمان بستری در بیمارستان وجود نداشت. در گروه توراکوتومی با حفظ عضلات در %13 بیماران (چهار بیمار) پس از عمل سروما پدید آمد.نتیجه گیری: روش توراکوتومی با حفظ عضلات می تواند به عنوان یک جایگزین مناسب برای توراکوتومی استاندارد در موارد الکتیو استفاده شود.

۱۲کاربرد کامپوزیت تقویت شده با فیبر (FRC) جهت رویش با اعمال نیرو (Forced eruption): گزارش مورد
اطلاعات انتشار: مجله دانشكده دندان پزشكي اصفهان، بهار, دوره  ۵ , شماره  ۱، سال
تعداد صفحات: ۸
مقدمه: دندان هایی که دچار تروما شده اند یا در یک سوم سرویکالی ریشه دارای ضایعاتی بوده، نیاز به روکش داشته باشند از لحاظ درمان مشکلات متعددی را ایجاد می کنند. در این موارد، رویش با اعمال نیرو (Forced eruption) این امکان را فراهم می سازد که لبه های روکش بر روی ساختمان سالم دندان قرار گیرد. جهت انجام رویش با اعمال نیرو دو روش پیشنهاد می شود: یکی توسط براکت های ارتودنسی و دیگری بدون نیاز به براکت های ارتودنسی، که هر دو دارای محدودیت هایی می باشند. هدف از ارایه این مقاله، معرفی یک مجموعه طراحی شده جدید جهت رویش با اعمال نیرو بود که بدون نیاز به براکت ها و توسط کامپوزیت تقویت شده با فیبر انجام می شود.معرفی مورد: خانمی 25 ساله با شکستگی سانترال بالا سمت راست جهت انجام رویش با اعمال نیرو به دانشکده دندان پزشکی شیراز مراجعه کرد. بعد از درمان های اندودنتیک و سمان کردن یک قلاب فلزی در داخل ریشه، یک مجموعه توسط سیم ارتودنسی و کامپوزیت تقویت شده با فیبر طراحی شد. این مجموعه به دندان های مجاور باند گردید و جهت تامین زیبایی در حین دوره درمان، یک تاج کامپوزیتی بر روی این مجموعه قرار گرفت. توسط اعمال نیروی الاستیک از این مجموعه به قلاب داخل ریشه، رویش سریع در 29 روز به شکل موفقیت آمیزی انجام شد و پس از درمان های پریودنتال و پروتز، پس از 14 هفته دوره ترمیم، درمان به اتمام رسید. این مجموعه طراحی شده ضمن عدم نیاز به براکت های ارتودنسی، مجموعه ای ساده و موفق با زیبایی قابل قبول در حین درمان می باشد.

۱۳مقایسه استحکام باند برشی کامپوزیت به MTA و گلاس آینومر
اطلاعات انتشار: مجله دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي شيراز - Journal Of Dentistry، بهار, دوره  ۱۱ , شماره  ۱ (مسلسل ۲۶)، سال
تعداد صفحات: ۸
بیان مساله: امروزه مینرال تروکسید اگرگیت یا MTA (Mineral Trioxide Aggregate) به دلیل خصوصیات مطلوبش کاربردهای بالینی گوناگونی پیدا کرده است. در بسیاری موارد دندان هایی که تحت درمان با MTA‌ قرار می گیرند نیازمند ترمیم و بازسازی نهایی هستند، که کامپوزیت انتخاب مناسبی برای آن به شمار می رود. در این موارد باند میان کامپوزیت و MTA نقشی مهم در گیر و مهر و موم ترمیم دارد.هدف: هدف از این پژوهش، بررسی تعیین استحکام باند برشی کامپوزیت به MTA در مقایسه با باند کامپوزیت به گلاس آینومر اصلاح شده با رزین بود.مواد و روش: در این بررسی آزمایشگاهی خارج دهانی، 60 نمونه در 3 گروه 20 تایی از MTA سفید و MTA‌ خاکستری و گلاس آینومر فراهم گردید. سطح 10 نمونه از هر گروه جهت بررسی اثر اچینگ توسط اسید فسفریک 37 درصد اچ گردید و 10 نمونه دیگر اچ نشده برجا ماند. همه نمونه ها به کامپوزیت Z100 باند شد و استحکام باند برشی آن ها توسط دستگاه آزمون مکانیکی اینسترون تعیین گردید. همچنین، سطوح شکست نمونه ها با استفاده از استریومیکروسکوپ با بزرگنمایی 10 برابر بررسی شد. نتایج به دست آمده با آزمون های آماری آنوا (ANOVA) و توکی (Tukey HSD) واکاوی گردیدند.یافته ها: بیشترین میزان استحکام باند برشی در زیر گروه گلاس آینومر نوری اچ نشده بود و میان استحکام باند برشی کامپوزیت به گلاس آینومر اچ نشده با 5 زیر گروه دیگر اختلاف آماری معناداری دیده شد(p<0.001). در میزان استحکام باند برشی کامپوزیت به MTA سفید اچ شده و اچ نشده،MTA  خاکستری اچ شده و اچ نشده و گلاس آینومر اچ شده اختلاف آماری معنادار گزارش نشد(p>0.05).نتیجه گیری: استحکام باند برشی کامپوزیت به MTA در حد استحکام باند برشی گلاس آینومر نوری اچ شده به کامپوزیت است. اچ شدن سطح گلاس آینومر نوری استحکام باند آن را به کامپوزیت به گونه چشمگیری کاهش می دهد اما اثری بر استحکام باند برشی MTA به کامپوزیت ندارد.

۱۴بررسی اثر فیلرهای نانوپوروس و روش های نوردهی بر میزان انقباض پلیمریزاسیون و درجه تبدیل یک کامپوزیت آزمایشی
اطلاعات انتشار: مجله دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي شيراز - Journal Of Dentistry، پاييز, دوره  ۱۱ , شماره  ۳ (مسلسل ۲۸)، سال
تعداد صفحات: ۹
بیان مساله: انقباض پلی مریزاسیون کامپوزیتی یکی از بزرگترین معایب کامپوزیت های امروزی است و می تواند به شکاف (Gap) لبه ای، حساسیت پس از کار، ترک مینایی و پوسیدگی ثانویه بینجامد.هدف: هدف از این پژوهش، بررسی اثر فیلرهای نانوپوروس بر میزان انقباض پلیمریزاسیون و درجه تبدیل یک گونه کامپوزیت آزمایشی در شرایط نوری گوناگون بود. نتایج به دست آمده از این کامپوزیت با نتایج به دست آمده از انقباض پلیمریزاسیون و درجه تبدیل کامپوزیت آزمایشی با فیلرهای معمولی میکروهیبرید مقایسه می شود.مواد و روش: در این پژوهش تجربی، کامپوزیت آزمایشی توسط آمیختن فیلرهای سایلانیزه شده و مونومر به دست آمد. 27 درصد مونومر و 73 درصد فیلر با هم آمیخته شدند. مونومر مورد استفاده از ترکیب Bis–GMA، 70 درصد و TEG DMA، 30 درصد به دست آمد. برای پوروس کردن فیلرها، آن ها را در حرارت 1300 درجه سانتی گراد سینتر و سپس آسیاب شدند. کامفورکینون و آمین به عنوان آغازکننده و تسهیل کننده در این بررسی استفاده گردیدند. سنجش میزان انقباض پلیمریزاسیون توسط دستگاه باندد دیسک و سنجش درجه تبدیل توسط FTIR اسپکتروسکوپی انجام شد. بررسی در سه شرایط نوری گوناگون استاندارد و پلکانی و شدت بالا (Standard – Ramping – High intensity) انجام گردید. نتایج به دست آمده از این بررسی توسط آزمون یک سویه آنوا و توکی واکاوی آماری شدند.یافته ها: فیلرهای نانوپوروس اثری مثبت در کاهش میزان انقباض پلیمریزاسیون داشتند و تفاوت معنادار در میزان انقباض پلیمریزاسیون میان سه روش گوناگون کیور دیده نشد. روش کیور و گونه فیلر نیز، اثری بر روی درجه تبدیل نداشتند (p<0.05).نتیجه گیری: با استفاده از فیلرهای نانوپوروس انقباض پلیمریزاسیون کامپوزیت کاهش می یابد و گونه های روش های نوردهی کیور اثری بر میزان انقباض پلیمریزاسیون و درجه تبدیل کامپوزیت ندارد.

۱۵بررسی رزکسیون های ریوی: استفاده از استاپلر در مقایسه با روش مرسوم دستی
اطلاعات انتشار: مجله دانشكده پزشكي، تير, دوره  ۶۷ , شماره  ۴، سال
تعداد صفحات: ۵
زمینه و هدف: رزکسیون ریوی یکی از شایع ترین اعمال جراحی قفسه سینه است. دوختن استامپ برونش مساله مهم و بحث برانگیز در این نوع جراحی است. دوختن استامپ برونش با استاپلر روشی نسبتا جدید است که علاوه بر سرعت انجام کار، جداشدگی محل بخیه را کم می نماید و آلوده شدن محل عمل را با ترشحات برونش کاهش داده و به علاوه عوارض اصلی پس از رزکسیون ریوی که همان نشت هوای طولانی مدت، که عامل اصلی بستری طولانی مدت بیمار و علت اصلی طولانی ماندن لوله قفسه سینه و ناراحتی بیمار است را کم می نماید.روش بررسی: دو گروه 16 نفره از بیماران در کارآزمایی بالینی تصادفی شده با هم مقایسه شدند. در یک گروه استامپ برونش با استاپلر و در گروه دیگر با دست ترمیم شد. زمان بستن برونش، زمان عمل، زمان نشت هوا، زمان داشتن لوله قفسه سینه، زمان ترخیص و عوارض در دو گروه مقایسه شدند.یافته ها: زمان نشت هوا اختلاف معنی داری نداشت ولی در گروه استاپلر بیمار با نشت هوای طولانی وجود نداشت و تعداد بیماران بدون نشت هوا نیز بیشتر بود. زمان داشتن chest tube در بیماران گروه استاپلر به طور معنی داری کمتر از گروه دستی بود و زمان ترخیص بیماران در گروه استاپلر کمتر بود.نتیجه گیری: دوختن استامپ برونش با استاپلر در رزکسیون ریوی روش بسیار مطمئن و کم خطر می باشد و علاوه بر سریع تر بودن، زمان ماندن chest tube و زمان بستری را کم می نماید و از لیک هوای طولانی جلوگیری می کند.

۱۶اثر ترکیب ماده باندینگ بر روی استحکام خمشی کامپوزیت تقویت شده با فایبر
اطلاعات انتشار: مجله دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي شيراز - Journal Of Dentistry، پاييز, دوره  ۱۲ , شماره  ۳ (مسلسل ۳۲)، سال
تعداد صفحات: ۱۰
بیان مساله: انواع ترکیب ماده باندینگ اشباع کننده فایبر ممکن است از طریق افزایش چسبندگی باعث افزایش استحکام خمشی کامپوزیت تقویت شده با فایبر شود.هدف: هدف از این پژوهش، بررسی اثر فیلر در چهار ماده باندینگ با درجه آبگریزی متفاوت بر روی استحکام خمشی یک کامپوزیت تقویت شده با فایبر بود.مواد و روش: در این بررسی تجربی، نمونه های مولد برنجی در ابعاد 25×2×2 میلی متری در شش گروه 15تایی از کامپوزیت تقویت شده با فایبر پلی اتیلن فراهم شد. در گروه 1 یا شاهد مثبت، نمونه ها با استفاده از کامپوزیت تقویت شده بی فایبر و در گروه 2 یا شاهد منفی، کامپوزیت تقویت شده با فایبر و بی رزین آماده گردید. در گروه سوم تا ششم فایبر به ترتیب با یکی از باندینگ های سینگل باند 2، سینگل باند، رزیست و آل باند 3 آغشته شد. در مرحله تهیه نمونه ها در آغاز، فایبر در کف مولد قرار گرفت. سپس، مولد با کامپوزیت پر و کیور آغازین و ثانویه شد. نمونه ها به مدت 24 ساعت در آب مقطر قرار گرفتند و پس از آن استحکام خمشی نمونه ها با استفاده از آزمون خمش در سه نقطه توسط دستگاه یونیورسال با سرعت 1 میلی متر در دقیقه تعیین گردید. گونه شکست نمونه ها توسط استریومیکروسکوپ (بزرگنمایی 40 برابر) دیده شد. واکاوی آماری توسط آزمون های آنوا یک سویه و پس آزمون LSD انجام گرفت (P<0.05).یافته ها: جهت بررسی ارتباط نتایج میان گروه ها از آزمون آنوا یک سویه و جهت مقایسه دو به دو میان گروه ها از پس آزمون LSD استفاده شد. آزمون آنوا یک سویه تفاوت معنادار میان گروه ها نشان داد. گروه آل باند 3 به گونه معنادار استحکام خمشی بالاتری را نسبت به همه گروه ها نشان داد (P<0.001). گروه های 3 تا 6 نسبت به گروه های شاهد به گونه معنادار استحکام خمشی بالاتری داشتند (P<0.05).نتیجه گیری: انتخاب ماده باندینگ می تواند اثر معنادار بر روی استحکام خمشی کامپوزیت تقویت شده با فایبر داشته باشد. زمانی که از ماده باندینگ آب گریز و دارای فیلر جهت اشباع فایبر استفاده شد، استحکام خمشی در اندازه 4 برابر نسبت به گروه شاهد منفی افزایش یافت.
نمایش نتایج ۱ تا ۱۶ از میان ۱۶ نتیجه