توجه: محتویات این صفحه به صورت خودکار پردازش شده و مقاله‌های نویسندگانی با تشابه اسمی، همگی در بخش یکسان نمایش داده می‌شوند.
۱یک الگو برای ارزشیابی درونی دانشکده های پرستاری
اطلاعات انتشار: كومش، پاييز و زمستان, دوره  ۵ , شماره  ويژه نامه آموزش پزشکي، سال
تعداد صفحات: ۷
سابقه و هدف: هدف ارزشیابی، قضاوت درباره کیفیت آموزش و مشخص نمودن جنبه های قوت و ضعف آن جهت دست یابی به اهداف نظام آموزشی و ارتقا کیفیت می باشد. به این منظور مناسب ترین روش، ارزشیابی درونی است که توسط خود اعضا گروه انجام می‌شود. این مطالعه با هدف ارزشیابی درونی گروه پرستاری داخلی و جراحی در دوره آموزشی داخلی و جراحی 2 و به‌ منظور تعیین نقاط قوت و ضعف، جهت ارتقا کیفیت آموزش انجام گردیده است. مواد و روش‌ها: این مطالعه در گروه پرستاری داخلی و جراحی دانشگاه علوم پزشکی سمنان انجام گردید. از الگوی تسهیل تصمیم گیری سیپ (CIPP) استفاده شده و عوامل مورد ارزشیابی شناسایی گردیده و برای هر سه شاخص درون داد، فرآیند و برون داد نظام آموزشی، وضعیت مطلوب و نشان گرهای آن مشخص شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه و سیاهه می باشد. پرسشنامه ها بر اساس مقیاس رتبه بندی لیکرت به 5 رتبه، عالی، خوب، متوسط، ضعیف و خیلی ضعیف تقسیم و ارقام 5–1 برای آن منظور شد. جهت ارزشیابی وسایل از مقیاس 3 درجه ای استفاده شد و نمرات 5 برای کامل، 3 برای ناقص و  1 برای عدم وجود، تعیین گردید. جامعه و نمونه مورد ارزیابی را کلیه اعضا هیات علمی، نیروهای پشتیبانی و دانشجویان کارشناسی پیوسته پرستاری تشکیل می‌دادند. میانگین نمرات به دست آمده از پرسشنامه ها، با جدول طبقه بندی دانشگاه ها که توسط گورمن پیشنهاد شده مقایسه گردیده است.یافته ها: تعداد نیروی انسانی گروه با نمره 1.32 کم ترین امتیاز را به دست آورد. بالاترین امتیاز (3.86) را دوره آموزشی مورد اجرا از نظر هیات علمی اخذ نموده است. دانشجویان، در خصوص فرآیند آموزش دروس تئوری بالاترین نمره (4.23) را به اساتید خود داده اند، در حالی که اساتید، در فرآیند آموزش بالینی کم ترین نمره (3.01) را از دانشجویان خود گرفته اند. برون داد نظام آموزش عالی را دانش آموختگان و تولید دانش نو تشکیل می دهند. امتیاز به ‌دست آمده برای مهارت دانش آموختگان از نظرخودشان 1 می باشد. در بخش تولید دانش نو، اعضا هیات علمی این گروه نمره 2.84 را به‌دست آورده اند.نتیجه گیری: در مجموع، گروه پرستاری داخلی و جراحی، امتیاز 2.86 را کسب و در طبقه "رضایت بخش"، قرار می‌گیرد. ولی عوامل ناموفق زیادی وجود دارند که مانع از موفقیت گروه در دست یابی به اهداف می گردند.

۲بررسی اثر الکل در اسکراب جراحی
اطلاعات انتشار: كومش، بهار, دوره  ۸ , شماره  ۳ (پياپي ۲۳)، سال
تعداد صفحات: ۷
سابقه و هدف: عفونت محل جراحی از عوارض شایع اعمال جراحی است. عفونت های زخم در اثر میکروب های آلوده کننده ای پدید می آیند که این میکروب ها ممکن است از جراح، دستیاران و... کسب شده باشند. اسکراب جراحی می تواند میزان آلودگی میکروبی را در دست ها به نحو چشم گیری کاهش دهد. این کاهش میزان آلودگی میکروبی، احتمال عفونت عمل جراحی را کاهش می دهد. یکی از فاکتورهای مهم در اثر بخشی اسکراب نوع ماده ضدعفونی کننده مورد استفاده در اسکراب است. محلول های ضدعفونی کننده ای که جهت اسکراب به کار می روند هر کدام دارای مزایا و معایبی هستند. به نظر می رسد ترکیب مواد ضدعفونی کننده اثر بیشتری نسبت به هر یک از آن ها به تنهایی داشته باشند. مطالعه حاضر به منظور بررسی اثر ترکیب بتادین و الکل در اسکراب جراحی انجام شده است.مواد و روش ها: پس از کسب مجوز از کمیته اخلاق دانشگاه، 40 نفر از کارکنان شاغل در اتاق عمل اعم از کاردان اتاق عمل، پرستار، جراح، رزیدنت و دانشجوی اتاق عمل که شرایط شرکت در پژوهش را داشتند، انتخاب شدند. این افراد با محلول بتادین و ترکیب بتادین و الکل در سه زمان 1، 3 و 5 دقیقه اسکراب می کردند. در هر بار به صورت تصادفی یکی از شش روش فوق انتخاب می شد. در اولین اسکراب روزانه افراد، در مرحله قبل از اسکراب، بلافاصله بعد از اسکراب و 30 دقیقه پس از اسکراب از انگشتان دست غالب  (dominant)آن ها نمونه گیری به عمل می آمد. محیط های کشت با کد به آزمایشگاه منتقل و پس از 48–24 ساعت نگهداری در انکوباتور 37 درجه مورد مطالعه از نظر تعداد کلونی های میکروبی و نوع آن ها قرار می گرفتند.یافته ها: نتایج این تحقیق نشان داد که بیش ترین باکتری های رشد یافته شامل استافیلوکوک ساپروفیتیکوس، استافیلوکوک اپیدرمیس، گونه های میکروکوکوس و گونه های باسیلوس هستند. اسکراب با هریک از محلول های بتادین یا ترکیب بتادین و الکل و با هر یک از زمان های تعیین شده (یک، سه و پنج دقیقه) توانست کلونی های میکروبی دست ها را به طور معنی داری کاهش دهد به طوری که این کاهش کلونی ها تا 30 دقیقه پس از اسکراب نیز باقی می ماند.نتیجه گیری: با توجه به این که اثر بخشی بتادین و ترکیب بتادین و الکل تفاوت معنی داری نداشت و از طرفی مصرف الکل همراه با بتادین ممکن است در ایجاد خشکی پوست و تحریکات بعدی آن اثر گذار باشد، توصیه می شود از محلول بتادین به تنهایی استفاده شود.

۳آلودگی هوای اتاق عمل و اثر آن بر القای آنزیمهای کبدی
اطلاعات انتشار: فصلنامه دانشگاه علوم پزشكي سبزوار (اسرار)، پاییز, دوره  ۷ , شماره  ۳ (مسلسل ۱۷)، سال
تعداد صفحات: ۶
نظر به اهمیتی که خطرات شغلی کار در محیط اتاق عمل و تماس با گازهای هوشبر بخصوص هالوتان که مصرف فراوانی در کشور ما دارد؛ بر آن شدیم اثرات آلودگی محیط اتاق عمل که بیشتر ناشی از گاز هالوتان است؛ را بر القا آنزیمی در پرسنل بیهوشی که در اتاق عمل مشغول انجام وظیفه اند، بررسی نماییم. جامعه مورد مطالعه شامل تمامی پرسنل بیهوشی شاغل در 5 بیمارستان از بیمارستانهای دانشگاهی شهر تبریز است. این پژوهش یک مطالعه تحلیلی است و بدین منظور دو گروه از کادر بیهوشی و شاهد در نظر گرفته و تست های کبدی شامل SGOT و SGPT و ALP را با گرفتن نمونه های خونی و آزمایش توسط دستگاه اتوآنالیزر که بوسیله یک فرد و با مهارت یکسان صورت گرفت انجام شد. در این بررسی سعی شده است از کلیه عواملی که بر روی پاسخهای آزمایشگاهی موثرند از جمله بیماریها و اشکالات تکنیکی آزمایشگاهی جلوگیری به عمل آید. نتایج بدست آمده حاکی از آن است که در گروه بیهوشی، درصدد موارد غیر طبیعی آنزیمها بطور مشخص بیشتر از گروه شاهد بوده است و در این رابطه آنزیم SGPT که فاکتور اختصاصی تری در آسیب های کبدی است بیشتر از دو آنزیم دیگر (SGPT , ALP) بوده است و در گروه شاهد تغییری مشاهده نمی شود. بنابراین توصیه می شود تا دقت بیشتری از لحاظ بهداشت کار در محیط اتاق عمل و تماس با عوامل هوشبر داشته باشیم تا بتوانیم از آسیبهای احتمالی پیشگیری نماییم.

۴بررسی اپیدمیولوژیک حوادث حین کار در شهرستان سمنان (سال 85–81)
اطلاعات انتشار: كومش، زمستان, دوره  ۱۰ , شماره  ۲ (پياپي ۳۰)، سال
تعداد صفحات: ۵
سابقه و هدف: آسیب ناشی از کار یکی از مشکلات مهم کشورهای در حال توسعه است. اولین قدم در زمینه حل این مشکل، بررسی وضعیت آسیب های ایجاد شده ناشی از کار و مشخصات آن است. از این رو، هدف این تحقیق بررسی وضعیت آسیب های ناشی از کار در سمنان (به عنوان یک شهر مهم صنعتی ایران) بود.مواد و روش ها: این مطالعه یک پژوهش توصیفی است که بر اساس اطلاعات مربوط به علل و عوامل حوادث حین کار در سطح شهر سمنان در سال های 1385–1381 انجام شده است. محل جمع آوری داده ها، بررسی پرونده های بیماران منتقل شده به بیمارستان تروما شهر سمنان بود. اطلاعات به دست آمده با استفاده از نرم افزار spss11 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: تجزیه تحلیل داده های به دست آمده نشان می دهد که میزان بروز حوادث حین کار در سال های 85–81 برابر 8\3 در هزار بوده است. حوادث حین کار بیش تر در کارگران جوان (24–20 سال)، مرد و متاهل روی داده است. بیش ترین حوادث در ساعات 10–7 صبح رخ داده اند و بالاخره بیش ترین عامل بروز حوادث، عوامل فردی (خستگی، چند شغله بودن، مشکلات خانوادگی، استفاده از دارو و ...) بودند، که 6\53 درصد حوادث را به خود اختصاص می دادند.نتیجه گیری: انجام برنامه های آموزشی عمومی و تخصصی مدواوم برای حفاظت از کارگران در مقابل حوادث حین کار ضروری است. همچنین، راهبردها و دستورالعمل های مرتبط باید در سطح ملی تعیین و ارایه گردد. در این دستورالعمل ها باید عوامل فردی دخیل در وقوع حوادث توجه جدی شود.

۵اثر اکسیژن تراپی بر تهوع و استفراغ پس از جراحی سزارین
اطلاعات انتشار: مجله علمي دانشگاه علوم پزشکي قزوين، زمستان, دوره  ۹ , شماره  ۴ (پیاپی ۳۷)، سال
تعداد صفحات: ۶
زمینه: یکی از روش های پیشگیری از تهوع و استفراغ که به تازگی در برخی مطالعه ها مطرح شده استفاده از اکسیژن اضافی حین عمل جراحی است که در مطالعه های مختلف نتایج متناقضی داشته است.هدف: مطالعه به منظور تعیین اثر اکسیژن تراپی بر تهوع و استفراغ بیماران بعد از عمل جراحی سزارین انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه نیمه تجربی در سال 1382 بر روی 106 بیمار تحت عمل جراحی غیر اورژانس سزارین در بیمارستان امیر (ع) سمنان انجام شد. بیماران به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. بی هوشی و داروهای مصرفی در حین عمل و تا 6 ساعت پس از عمل برای همه بیماران یکسان بود. همه بیماران در حین عمل جراحی اکسیژن 50 درصد همراه با نیتروس‎اکساید دریافت می کردند. در دوره پس از عمل (تا 6 ساعت) برای بیماران گروه آزمون در اتاق ریکاوری و بخش، اکسیژن 60 درصد با ماسک ساده گذاشته شد، اما به بیماران گروه شاهد(طبق معمول بیمارستان) فقط در اتاق ریکاوری اکسیژن 30 تا 40 درصد تجویز می شد و در بخش جراحی هیچ اکسیژنی تجویز نمی شد. میزان اشباع اکسیژن خون از طریق پالس اکسی متر (SPO2) و تهوع و استفراغ بیماران طبق فهرست وارسی در اتاق ریکاوری و بخش ثبت می شد.یافته ها: میزان تهوع و استفراغ پس از عمل در گروه آزمون %3\28 و در گروه شاهد %5\24 بود که از نظر آماری اختلاف معنی داری نداشت.نتیجه گیری: نتایج این تحقیق نشان داد که اکسیژن %60 نمی تواند اثر پیشگیری بر تهوع و استفراغ پس از جراحی سزارین داشته باشد؛ اگرچه بیماران از دریافت اکسیژن احساس بهتری داشتند.

۶بررسی تاثیر رایحه نعناع بر دقت پرستاران زن شاغل در بخش های مراقبت ویژه
اطلاعات انتشار: طب مكمل، بهار, دوره  ۳ , شماره  ۱، سال
تعداد صفحات: ۱۰
مقدمه: رشته پرستاری، به عنوان یکی از حرفه های استرس آور شناخته شده است. به علت حساسیت بالای این رشته، هر گونه بی دقتی و خطا، خسارات جبران ناپذیر جانی و مالی را برای بیمار، خانواده ها و کشور ایجاد کرده و بار اقتصادی مراقبت های سلامتی را افزایش می دهد. این تحقیق به منظور بررسی تاثیر رایحه نعناع بر دقت پرستاران مراقبت های ویژه انجام شده است.مواد و روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی، 32 پرستار زن شاغل در بخش های مراقبت ویژه که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب گردیده بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. هر یک از پرستاران در دو روز مجزا و به صورت تصادفی، تحت رایحه درمانی با اسانس نعناع و آب (پلاسبو) قرار گرفتند. قبل و بعد از هر مداخله از شرکت کنندگان خواسته شد آزمون دقت بوناردل را انجام دهند. داده ها با استفاده از نرم افزار  SPSS 16و آزمون آماری تی زوجی مورد تحلیل قرار گرفت.یافته ها: میانگین و انحراف معیار تغییرات دقت پرستاران (قبل و بعد از مداخله) در استفاده از اسانس نعناع 8.44±4.65، و پلاسبو 1.07±1.80 بوده است. تغییرات میزان دقت در استفاده از اسانس نعناع به طور معنی داری بیشتر از پلاسبو بوده است (p<0.001).نتیجه گیری: با توجه به نتایج این مطالعه رایحه نعناع اثرات مثبتی بر روی سطح دقت پرستاران داشته است و می توان از این رایحه در بهبود سطح دقت پرستاران استفاده کرد.

۷تاثیر رایحه اسطوخودوس بر دقت پرستاران مراقبت های ویژه
اطلاعات انتشار: مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي بابل، شهريور, دوره  ۱۵ , شماره  ۵، سال
تعداد صفحات: ۷
سابقه و هدف: پرستاری به عنوان یکی از حرفه های پراسترس شناخته می شود. کار شبانه، شیفت های طولانی و غیرقابل پیش بینی بودن نوع فعالیت، احتمال خستگی پرستاران را افزایش می دهد. این وضعیت ممکن است موجب کاهش عملکرد جسمی و ظرفیت فیزیکی پرستاران، کاهش دقت و افزایش احتمال خطاهای کاری آنان شود. با توجه به این که اسانس های آرامبخش باعث کاهش اضطراب و نگرانی می شوند، این مطالعه به منظور بررسی تاثیر اسانس اسطوخودوس بر افزایش دقت پرستاران بخشهای ویژه انجام شد.مواد و روشها: در این مطالعه نیمه تجربی، 32 پرستار زن شاغل در بخش های ویژه بیمارستان های آموزشی استان سمنان به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. آزمودنی ها قبل از شروع مداخله، آزمون دقت بوناردل را تکمیل نموده و سپس بر اساس قرعه به مدت یک ساعت تحت اسانس اسطوخودوس یا پلاسبو به صورت استنشاقی قرار گرفتند. پس از اتمام مداخله آزمودنی ها مجددا پرسشنامه دقت بوناردل را تکمیل و نتایج مورد مقایسه قرار گرفت (201104306342N1).یافته ها: بر اساس نتایج به دست آمده، %81.3 (26 نفر) از پرستاران متاهل، %56.3 (18 نفر) دارای سابقه کار کمتر از پنج سال و %62.5 (20 نفر) آنها در رده سنی 29 – 20 سال قرار داشتند. میانگین و انحراف معیار تغییرات دقت پرستاران قبل و بعد از مداخله در اسطوخودوس 13.81±4.97 و پلاسبو 1.07±1.80 بوده است (p<0.001).نتیجه گیری: نتایج نشان داد که رایحه اسطوخودوس موجب افزایش دقت در پرستاران بخش های ویژه می گردد.

۸بررسی تاثیر تنظیم فشار کاف لوله تراشه به روش حداقل حجم انسدادی بر میزان بروز پنومونی ناشی از تهویه مکانیکی
اطلاعات انتشار: كومش، زمستان, دوره  ۱۵ , شماره  ۲ (پياپي ۵۰)، سال
تعداد صفحات: ۸
سابقه و هدف: تنظیم فشار کاف لوله تراشه یکی از چالش های مراقبتی در بیماران تحت تهویه مکانیکی است. روش های مختلفی برای تنظیم فشار کاف لوله تراشه وجود دارد. هدف این مطالعه بررسی تاثیر تنظیم فشار کاف به روش حداقل حجم انسدادی بر میزان بروز پنومونی ناشی از تهویه مکانیکی بود.مواد و روش ها: در این مطالعه مقدماتی نیمه تجربی 40 بیمار در بخش مراقبت ویژه به صورت هدف مند بر اساس معیارهای مشخص انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه تخمینی و حداقل حجم انسدادی قرار گرفتند. در گروه تخمینی یک پرستار با تجربه فشار کاف را به روش تخمینی تنظیم می نمود. در روش حداقل حجم انسدادی فشار کاف به گونه ای تنظیم می شد که در حداکثر فشار دمی، صدای نشت هوا شنیده نشود. میزان فشار کاف دو گروه و میزان بروز پنومونی با استفاده از ابزار نمره پنومونی بالینی در دو گروه برای مدت چهار روز اندازه گیری شد.یافته ها: یافته ها نشان داد که میانگین فشار کاف در روش تخمینی 9.5±50.35 سانتی متر آب بود و در روش حداقل حجم انسدادی 1.4±20.78 سانتی متر آب بود. بیماران دو گروه از نظر عوامل موثر بر بروز پنومونی اختلاف معنی داری با یک دیگر نداشتند. از نظر نمره پنومونی نیز دو گروه اختلاف معنی داری با یک دیگر نداشتند (P=0.968).نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان داد که روش حداقل حجم انسدادی نسبت به روش تخمینی می تواند علاوه بر عایق بندی مناسب کاف لوله تراشه و جلوگیری از بروز پنومونی، از وارد آمدن فشار زیاد به تراشه جلوگیری نماید.

۹مقایسه تاثیر دو روش کیسه شن و بالشتک هوا بر عوارض بعد از آنژیوپلاستی شریان کرونری
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشكي مازندران (نامه دانشگاه)، فروردين, دوره  ۲۴ , شماره  ۱۱۱، سال
تعداد صفحات: ۹
سابقه و هدف: یکی از مهم ترین عوارض بعد از آنژیوپلاستی شریان کرونری، خون ریزی و هماتوم در محل خروج کاتتر شریانی است. در کشور ما، هموستاز اولیه با فشار دست در محل خروج غلاف کاتتر انجام شده و سپس از کیسه شن و بی حرکتی مطلق به منظور حفظ هموستاز استفاده می شود. فشار کیسه شن و بی حرکتی اعمال شده منجر به ناراحتی قابل توجه بیمار می گردد. در این راستا و به منظور دست یابی به راهکاری برای کاهش عوارض بعد از آنژیوپلاستی، این مطالعه با هدف تعیین تاثیر دو روش کیسه شن و بالشتک هوا بر کاهش عوارض بعد از آنژیوپلاستی شریان کرونری انجام شد.مواد و روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی 80 بیمار کاندید آنژیوپلاستی بر اساس معیارهای ورود و خروج انتخاب و به صورت تخصیص تصادفی در دو گروه کیسه شن و بالشتک هوا قرار گرفتند. عوارض بعد از آنژیوپلاستی شامل کمردرد، خستگی و ناراحتی در کشاله ران در هر دو گروه در طول 6 ساعت مورد ارزیابی قرار گرفت. از مقیاس عددی اندازه گیری شدت درد جهت اندازه گیری کمردرد، خستگی و ناراحتی کشاله ران و مقیاس کریستن سن جهت اندازه گیری هماتوم استفاده شد.از نرم افزار SPSS نسخه 17 به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات استفاده شد. هم چنین p<0.05 به عنوان سطح معنی دار در نظر گرفته شد.یافته ها: از نظر شدت کمر درد، خستگی و ناراحتی کشاله ران، بلافاصله بعد از خروج غلاف در دو گروه اختلاف معنی داری به لحاظ آماری وجود نداشت ولی در مراحل بعدی در گروه کیسه شن افزایش داشت (p<0.001). نیاز به دریافت مخدر در گروه کیسه شن بیش تر بود (p=0.0025). میزان بروز هماتوم در دو گروه تفاوت معنی داری نداشت (p=0.314).استنتاج: بر اساس یافته های این مطالعه، به کار بردن بالشتک هوا در محل خروج غلاف کاتتر، سبب افزایش بروز هماتوم و خون ریزی نشده و باعث کاهش قابل ملاحظه شدت کمردرد و ناراحتی بیمار می شود بنابراین سبب کاهش نیاز به دریافت داروهای مسکن شده و از طرفی با فراهم نمودن امکان تغییر وضعیت بیمار در تخت بعد از خروج غلاف کاتتر سبب افزایش راحتی وی می گردد.
نمایش نتایج ۱ تا ۹ از میان ۹ نتیجه