توجه: محتویات این صفحه به صورت خودکار پردازش شده و مقاله‌های نویسندگانی با تشابه اسمی، همگی در بخش یکسان نمایش داده می‌شوند.
۱ژئوشیمی و خاستگاه زمین ساختی سنگ های بازالتی پلیو–کواترنری جنوب شرق نهبندان، خاور ایران
اطلاعات انتشار: بلورشناسي و كاني شناسي ايران، زمستان, دوره  ۱۸ , شماره  ۴، سال
تعداد صفحات: ۱۴
فوران های آتشفشانی با سن پلیو کواترنری در جنوب شرق نهبندان در بردارنده سنگ های بازی هستند، که روی نهشته های فلیشی کرتاسه پسین و ته نشست های آبرفتی جوان قرار گرفته اند. از نظر سنگ نگاشتی این سنگ ها بازالت، آندزیت بازالت و آندزیت هستند. این گدازه ها دارای بافت های پورفیری، ریز بلوری–پورفیری، تراکیتی و پورفیری خوشه ای هستند. این سنگ ها دارای درشت بلورهای پلاژیوکلاز، کلینوپیروکسن (اوژیت)، اولیوین و آمفیبول (هورنبلند) و نیز پلاژیوکلاز – کلینوپیروکسن – های ریز بلور در خمیره هستند. از نظر ژئوشیمیایی این سنگ ها آهکی–قلیایی و دارای 48.8 تا 57 درصد وزنی SiO2 و در حدود 17 درصد وزنی Al2O3 هستند. در نمودار عناصر نادر خاکی بهنجار شده نسبت به کندریت، این سنگ ها نشانی از غنی شدگی در عناصر نادر خاکی سبک (LREE) و تهی شدگی در عناصر نادر خاکی سنگین (HREE) دارند. این سنگ ها در نمودار عناصر کمیاب بهنجار شده نسبت به گوشته اولیه، عناصرNb ، P،Ti و Zr دارای بی هنجاری منفی ولی عناصرPb ، k، Ba و Sr بی هنجاری مثبت نشان می دهند. این ویژگی های شیمیایی گدازه های پلیو کواترنری نهبندان همراه با بالا بودن نسبت های LILE\HFSE و LREE\HREE نشان می دهد که در یک محیط فرورانش حاصل شده اند. نسبت Zr\Y در این سنگ ها مشابه گدازه های قوس قاره ای است. بر اساس نمودارهای جدایشی زمین ساختی–ماگمایی گدازه های پلیو کواترنری نهبندان در یک محیط حاشیه فعال قاره ای شکل گرفته اند.
نمایش نتایج ۱ تا ۱ از میان ۱ نتیجه