توجه: محتویات این صفحه به صورت خودکار پردازش شده و مقاله‌های نویسندگانی با تشابه اسمی، همگی در بخش یکسان نمایش داده می‌شوند.
۱چگونگی تشکیل ساختهای مدادی و ارتباط آنها با ساختهای بزرگتر در منطقه مکران
اطلاعات انتشار: نشريه علوم (دانشگاه خوارزمي)، تابستان, دوره  ۱ , شماره  ۲، سال
تعداد صفحات: ۱۱
یکی از انواع تغییر شکلهایی که در رخساره های خاصی در منطقه ی مکران دیده می شود، «ساختهای مدادی» است که عمدتا در شیلها و سیلتستونها و در بعضی موارد ماسه سنگهای ریزدانه شکل می گیرند. به نظر می رسد تشکیل این ساختها نوعی تغییر شکل تکتونیکی است که در طی فرآیند دگرگونی، قبل از شکل گیری و حضور شیستوزیته به وجود می آید. به عبارتی می توان گفت که مراحل ابتدایی کلیواژ اسلیتی اگر در شرایط و موقعیت خاص با لایه بندی تلاقی کند، یا در موقعیت تلاقی دوکیلواژ قرار گیرد، در رخساره های شیلی می تواند منشا تشکیل ساختهای مدادی گردد. با توجه به این که در بسیاری موارد کلیواژهای اسلیتی با ساختهای بزرگتر مثل چین خوردگیها ارتباط داشته و عمدتا هم جهت با سطح محوری قرار می گیرند، می توان گفت که ساختهای مدادی در راستای محور b (محور چین خوردگی) واقع می شوند.

۲غار غیر کارستی پوسه در شمال بلوچستان و شیوه تشکیل آن
اطلاعات انتشار: علوم زمين، پاییز, دوره  ۱۵ , شماره  ۵۷، سال
تعداد صفحات: ۸
غار پوسه در خاور روستای اسکل آباد و نزدیک جاده زاهدان به خاش، در 114 کیلومتری جنوب زاهدان و در حدود 22 کیلومتری باختر کوه تفتان در شمال بلوچستان قرار دارد. این غار در رخساره های فلیشی واقع شده که عمدتا از تناوب شیل و ماسه سنگ تشکیل شده اند. شیل و ماسه سنگها با سیمان ضعیف و لایه بندی نازک، دیواره ها و کف غار را تشکیل می دهند. بخش بالایی و سقف غار را لاهار کواترنر تشکیل داده است. این لاهار با جور شدگی ضعیف، شامل خاکسترهای آتشفشانی همراه با قلوه های ریز تا درشت سنگهای آذرین است.این غار نمونه ای جالب از غارهای غیر کارست (Pseudokarst cave) یا کارست دروغین در منطقه و در ایران می باشد. از داخل غار، چشمه آبی خارج می شود که توسط اهالی استفاده می شود. نتایج تجزیه نمونه های سنگی داخل غار و آب خروجی از غار، موید انحلال ناپذیر بودن سنگهایی است که غار در آن تشکیل شده است. در این مقاله، نحوه شکل گیری و به وجود آمدن این غار از دیدگاه زمین شناسی تجزیه و تحلیل می شود.

۳بررسی محیط فیزیکوشیمیایی در کانسار مس پورفیری سونگون با استفاده از ویژگی های شیمیایی کانی ها (شمال خاور تبریز)
اطلاعات انتشار: علوم زمين، بهار, دوره  ۲۰ , شماره  ۷۹، سال
تعداد صفحات: ۸
کانسار مس پورفیری سونگون در 130 کیلومتری شمال خاور تبریز، شمال باختر ایران واقع شده است. این کانسار حاوی 796 میلیون تن کانسنگ با عیار متوسط 0.61 درصد وزنی مس، 0.01 درصد مولیبدن، 0.016 گرم در تن طلا، 2.21 گرم در تن نقره، 9.57 گرم در تن بیسموت و رنیم (0.09 درصد وزنی مولیبدنیت) است. این پژوهش به منظور مطالعه محیط فیزیکوشیمیایی با استفاده از ویژگی های کانی های این کانسار انجام شده است. تشکیل این کانسار به فعالیت های گرمابی مرتبط با یک استوک گرانودیوریتی و چندین دایک دیوریتی–گرانودیوریتی نسبت داده می شود که در گستره زمانی اولیگوسن تا میوسن در سنگ های رسوبی و آتشفشانی کرتاسه و ائوسن نفوذ کرده اند. دگرسانی های اصلی مشاهده شده در این توده ها از طرف توده به سمت خارج، پتاسیک، فیلیک، آرژیلیک و پروپیلیتیک بوده اند که شاخص کانسارهای مس پورفیری نوع حاشیه قاره ای هستند. همزمان با تشکیل زون برون زاد بسیار ضعیف، یک کلاهک آهنی متشکل از اکسیدها و هیدرواکسیدهای آهن، اکسید مس، مس خالص، سولفات ها، کربنات ها و فسفات های مس در بالاترین بخش کانسار و در امتداد شکستگی ها تشکیل شده است. با توجه به نتایج کانی شناسی، در دمای 450 درجه سانتی گراد و فشار 0.5 کیلوبار (شرایط برآوردی تشکیل کانسنگ در زون پتاسیک)، log¦S2 از 18– تا 24– و pH میان 2.5 تا 7.5 است. در دمای 350 درجه سانتی گراد و فشار 0.5 کیلوبار (شرایط برآوردی تشکیل کانسنگ در زون فیلیک)، log¦O2 میان 20– تا 33– و log¦S2 میان 6– تا 15– است.

۴نقش گسل تراستی سراوان در تشکیل و توسعه حوضه آبریز سراوان
اطلاعات انتشار: جغرافيا و توسعه، تابستان, دوره  ۱۲ , شماره  ۳۵، سال
تعداد صفحات: ۱۳
تکامل حوضه های زهکشی ارتباطی تنگاتنگ با عوامل زمین شناسی و ژئومورفیک دارد. لذا بررسی ارتباط بین عوامل ساختاری گسل ها و تکامل حوضه های زهکشی در مطالعات هیدرولوژی و هیدروژئولوژی شایان توجه است. حوضه زهکشی سراوان حوضه ای کاملا کشیده که در امتداد گسل سراوان گسترش یافته است. در این تحقیق روش بررسی شاخص های مورفومتریک و زمین شناسی در تکامل حوضه زهکشی به کار گرفته شده است. واضح است که مورفولوژی کنونی منعکس کننده تاثیر فرایندهای فرسایشی و زمین شناسی به ویژه در کواترنری بوده است. این حوضه واقع در جنوب شرق ایران و در فلیش های این ناحیه توسعه یافته است. زهکشی این حوضه به رودخانه ماشکید می پیوندد و نهایتا به سمت پاکستان هدایت می شود. عوامل و پارامترهای مختلفی مثل توپوگرافی، لیتولوژی و ساختاری در تشکیل و توسعه حوضه های آبریز موثرند. یکی از عوامل مهم در توسعه این حوضه زهکشی، تکامل و فعالیت گسل تراستی سراوان بوده است. گسل سراوان با روند  N135–145در حاشیه شمالی آبرفت های کواترنری این حوضه قرار دارد. شیب این گسل تقریبا هم جهت با لایه بندی فلیش ها و 45 تا 60 درجه به سمت شمال شرق است. حوضه آبریز سراوان یک حوضه کشیده با نسبت طول به عرض 5.07 است. نقشه ها و پروفیل های عرضی تهیه شده یک کج شدگی و ناتقارنی واضحی را در حوضه نشان می دهد. شاخص مورفومتریک کج شدگی حوضه (T) حداکثر 0.72 و در بخش آبرفتی حوضه حداکثر 0.83 است. شاخص ناتقارنی AF نیز برابر 62.28 و در بخش آبرفتی این مقدار برابر 78.74 است. ناتقارنی آشکار حوضه و موقعیت گسل در حاشیه شمالی حوضه با وجود میانگین شاخص Smf برابر 1.42، نشان می دهد که گسل سراوان یک گسل نسبتا فعال بوده است. این گسل در طی فرایند تکاملی خود توانسته است بر تشکیل و ریخت سازی حوضه آبریز سراوان نقش بازی کند. گسل های جوان تر شمالی – جنوبی با ساز و کار امتداد لغز راست گرد (مثل گسل گشت) موجب انحنای مختصر در روند کلی آبرفت ها در طول حوضه آبریز شده اند.
نمایش نتایج ۱ تا ۴ از میان ۴ نتیجه