توجه: محتویات این صفحه به صورت خودکار پردازش شده و مقاله‌های نویسندگانی با تشابه اسمی، همگی در بخش یکسان نمایش داده می‌شوند.
۱بررسی تنوع تیره بقولات (Fabaceae) در حوزه آبخیز رودخانه ولایت رود
اطلاعات انتشار: علوم پايه (دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم تحقيقات)، زمستان, دوره  ۱۶ , شماره  ۶۲ (ويژه نامه زيست شناسي)، سال
تعداد صفحات: ۹
با توجه به شرایط زیست محیطی بسیار متنوع، گونه های گیاهی فراوانی در حوزه آبخیز رودخانه ولایت رود رویش دارد. در این بین گیاهان تیره بقولات از اهمیت خاصی برخوردار هستند. نمونه برداری از 200 مکان در سال های 82–81 صورت گرفت. جمع آوری و تهیه نمونه های هرباریومی طبق روشهای علمی تاکسونومی گیاهی انجام شد. بر طبق تحقیق حاضر، 64 گونه متعلق به 17 جنس در محدود جغرافیایی منطقه مورد مطالعه شناخته شده است. غنی ترین جنس ها Astragalus (31 گونه)، Trifolium (7 گونه)، Onobrychis (4 گونه)، Melilotus (3 گونه)،‌ Vicia (3 گونه)، هستند. بخش متنوع جنس Astragalus که در ولایت رود یافت می شوند عبارتند از: Caprini (5 گونه)، Incani (5 گونه)، Rhacophorus (4 گونه) و Hymenostegis (3 گونه). همی کریپتوفیت ها با 40 گونه، تروفیت ها با 5 گونه، ژئوفیت ها به 5 گونه، کامفیت ها با 12 گونه و فاتروفیت ها با 2 گونه فلور این تیره را در منطقه تشکیل می دهند. از گونه های همی کریپتوفیت، 20 گونه متعلق به جنس Astragalus است. گونه های درختی و درختچه ای (2 گونه) و ژئوفیت ها (5 گونه) کمترین درصد فرم رویشی منطقه هستند. از 64 گونه موجود در ولایت رود از این تیره، 17 گونه اندمیک ایران و 4 گونه اندمیک تهران هستند.

۲کلید شناسایی برخی جنس های گلسنگ در استان خراسان، ایران
اطلاعات انتشار: علوم پايه (دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم تحقيقات)، زمستان, دوره  ۱۷ , شماره  ۶۶/۱ (ويژه نامه زيست شناسي)، سال
تعداد صفحات: ۱۱
در ضمن تحقیق بر فلور گلسنگ استان خراسان، کلید شناسایی 26 جنس گلسنگ وابسته به 16 تیره بر اساس خصوصیات ریخت شناسی و تشریحی، تست های شیمیایی و ساختار بستر رویش طراحی شده است. 12 جنس گلسنگ از خراسان و دو جنس Farnoldia Hertel و Teloschistes Norman برای اولین بار از ایران گزارش می شوند.

۳بررسی آناتومی اندامها و گرده شناسی گونه های کلاغک .Muscari Mill در ایران
اطلاعات انتشار: پژوهش و سازندگي، بهار, دوره  ۱۷ , شماره  ۱ (پی آیند ۶۶) در منابع طبیعی، سال
تعداد صفحات: ۸
در تحقیق مذکور بررسی آناتومی و گرده شناسی جنس کلاغک. Muscari Mill. از خانواده (Liliaceae) راسته سوسن (Liliales) متعلق به تک لپه ای ها، بررسی شده است. این جنس در ایران 7 گونه دارد که متعلق به زیر جنس های Leopoldia, Bothryanthus و Pseudomusari می باشد. در بررسی آناتومی برش های عرضی و طولی از ساقه، ریشه و برگ توسط میکروتوم تهیه و سپس رنگ آمیزی مضاعف صورت گرفت. در مطالعه گرده ابتدا، طول استوایی و قطبی گرده با میکروسکوپ نوری و سپس تزئینات سطح گرده با میکروسکوپ الکترونی (SEM) روئیت گردید. در بررسی آناتومی نمی توان تفکیکی بین گونه ها و حتی زیر جنس ها قائل شد اما در بررسی گرده می توان زیر جنس ها را از هم جدا کرد.

۴بررسی ریخت شناسی دانه گرده گونه های Medicago در ایران
اطلاعات انتشار: مجله علوم زراعي ايران، تابستان, دوره  ۹ , شماره  ۲ (پياپي ۳۴)، سال
تعداد صفحات: ۱۵
کشور ایران با داشتن 23 گونه از جنس Medicago یکی از مراکز اصلی پیدایش و تنوع گونه های این جنس محسوب می شود. در میان گونه های این جنس تشابه فراوانی از نظر بخش زایشی و صفات مربوط به نیام به چشم می خورد که شناسایی تاکسونومیک آن ها را با مشکل مواجه ساخته است. در تحقیق حاضر، ویژگی های دانه گرده گونه های Medicago در ایران به منظور مطالعه روابط گونه ها با یکدیگر و استفاده از این صفات در مطالعات سیستماتیک جنس به کمک میکروسکوپ الکترونی SEM بررسی و تجزیه و تحلیل شده است. نتایج نشان داد که دانه گرده عمدتا از نوع سه شیار روزن و به ندرت 4 تا 6 شیاری است. از منظر استوایی شکل دانه گرده بیضوی تا مستطیلی و یا کروی و از منظر قطبی به اشکال مثلثی نوک کند تا مثلثی سر بریده و یا چهار گوش است. تزیینات سطح اگزین در اکثر گونه های این جنس از نوع مشبک (به اشکال سوراخ دار، حفره دار، مشبک نامنظم و اسکوربیولات) و زگیل دار است. گونه M. rigiduloides با داشتن دانه گرده 4 تا 6 شیاری از گونه مشابه M. rigidula که سه شیار روزن دارد با این روش قابل تشخیص خواهد بود و گونه M. tornata نیز با دانه گرده کروی و تزیینات زگیل دار از گونه مشابه M. polymorpha که دانه گرده مستطیلی با تزیینات مشبک دارد به راحتی قابل تفکیک و شناسایی است و بدین ترتیب گونه های M. rigiduloides و M. tornata برای اولین بار از ایران گزارش می گردند.

۵پراکنش جغرافیایی گون در ایران
اطلاعات انتشار: رستنيها، , دوره  ۱۰ , شماره  ۱ (پياپي ۳۴)، سال
تعداد صفحات: ۲۱
پراکنش جغرافیایی جنس گون با استفاده از یک بانک اطلاعاتی شامل 7606 مشاهده تجزیه و تحلیل گردید. این جنس در تمام استان های کشور وجود دارد، اما پنج استان تهران، آذربایجان غربی، اصفهان، کردستان و خراسان رضوی در مجموع 48.40 درصد از گزارش ها را به خود اختصاص داده اند. اکثر گونه ها در منطقه بسیار محدودی پراکنش دارند که بسیاری از آن ها اندمیک می باشند. برای 451 گونه بیشترین فاصله بین دو مشاهده کمتر از 200 کیلومتر می باشد. استان اصفهان بیشترین تعداد گونه را دارد (154 گونه) و آذربایجان شرقی در رتبه دوم قرار دارد (149 گونه). شبکه ای از مربع های 30×30 کیلومتر برای تولید نقشه غنای گونه ای استفاده شد که در 794 مربع گون وجود دارد. از بین این مربع ها 269 مربع منتخب برای در بر گرفتن همه گونه های گون در ایران کافی است. غنای گونه ای منحصرا در نیمه شمالی بویژه در شمال غربی ایران به طور چشمگیری بالا است. مناطق اصلی دارای غنای گونه ای بالا عبارتند از: ارتفاعات البرز مرکزی در شمال، ارتفاعات زاگرس شمالی در غرب، ارتفاعات گوشه شمال غربی ایران و ارتفاعات خراسان – کپه‌ داغ در شمال شرقی ایران. بالاترین تعداد گونه در یک مربع (43 گونه) در منطقه آوج در مرز بین استان های قزوین و همدان قرار دارد. غنی ترین مناطق بین عرض های جغرافیایی  30و 38 درجه شمالی واقع شده اند. گون ها به‌ طور وسیعی در مناطق کوهستانی ایران، بویژه در ارتفاع 1000 تا 3000 متری، حضور دارند.

۶درختان و درختچه های منطقه مارمیشو در استان آذربایجان غربی
اطلاعات انتشار: زيست شناسي ايران، , دوره  ۲۴ , شماره  ۱، سال
تعداد صفحات: ۶
منطقه مارمیشو در 70 کیلومتری شمال غربی شهرستان ارومیه در میان دره ای طولانی به مساحت 184 کیلومتر مربع واقع شده است. روش جمع آوری گیاهان، روش مرسوم مطالعات فلوریستیک بوده است. نمونه های جمع آوری شده بر اساس روشهای مرسوم تاکسونومی گیاهی و به کار گیری منابع لازم شناسایی شده و تیره، جنس و گونه هر یک تعیین گردید. شکل زیستی هر یک از عناصر گیاهی منطقه با استفاده از روش Raunkier مشخص شد. این بررسی نشان داد که در منطقه مارمیشو 47 گونه درختی و درختچه ای متعلق به 18 تیره وجود دارد. بررسی کوروتیپ گونه ها نیز بیانگر این است که از 47 گونه، 29 گونه ایرانو– تورانی و گونه Ulmus Boissieri GRUDZ. نیز اندمیک می باشد.

۷معرفی فلور، شکل زیستی، زیستگاه و پراکنش جغرافیایی گیاهان کویر ابرکوه در استان یزد
اطلاعات انتشار: پژوهش و سازندگي، زمستان, دوره  ۲۱ , شماره  ۴ (پي آيند ۸۱) در منابع طبيعي، سال
تعداد صفحات: ۱۱
بررسی فلور هر منطقه به دلیل اینکه حضور گیاهان و وضعیت آن ها را در آن منطقه نشان می دهد از اهمیت خاصی برخوردار است. در این بررسی کویر ابرکوه با مساحت 1590 کیلومتر مربع و ارتفاع 1441 متر از سطح دریا در شرق شهرستان ابرکوه در استان یزد مورد مطالعه قرار گرفته است. به منظور معرفی فلور این منطقه در فصول بهار، تابستان و پاییز گیاهان منطقه جمع آوری و با استفاده از فلور ها شناسایی شدند. شکل زیستی و زیستگاه گونه های گیاهی موجود نیز از طریق منابع تعیین گردید. بررسی به عمل آمده نشان داد که در منطقه 158 گونه گیاهی وجود دارد که به 30 تیره و 113 جنس تعلق دارند. پرگونه ترین تیره های گیاهی منطقه عبارتند از: Asteraceae با 27 گونه، Chenopodiaceae با 24 گونه، Brassicaceae  با21 گونه، Fabaceae  با 14 گونه، Poaceae  با10 گونه و Boraginaceae  با 10 گونه. بزرگترین جنس منطقه Astragalus با 10 گونه و سپس Salsola با 7 گونه می باشد. از نظر شکل زیستی 1\48 درصد گونه ها تروفیت، 7\29 درصد همی کریپتوفیت، 8\3 درصد کامفیت، 7\12 درصد فانروفیت و 7\5 درصد کریپتوفیت هستند. از نظر پراکنش جغرافیایی 72 درصد عنصر ایرانی – تورانی, 12 درصد مشترک بین ناحیه ایرانی – تورانی و صحرایی – سندی، 5 درصد مشترک بین نواحی ایرانی – تورانی، صحرایی – سندی و مدیترانه ای، 5 درصد مشترک بین ناحیه ایرانی – تورانی و مدیترانه ای 6\0 درصد مشترک بین نواحی ایرانی – تورانی، صحرایی – سندی، مدیترانه ای و اروپایی – سیبریایی، 6\0 درصد مشترک بین نواحی ایرانی – تورانی، مدیترانه ای و اروپایی – سیبریایی، 6\0 درصد مشترک بین ناحیه ایرانی – تورانی، صحرایی – سندی و صحرایی – عربی، 6\0 درصد مشترک بین ناحیه ایرانی – تورانی، مدیترانه ای و صحرایی – عربی، 6\0 درصد مشترک بین ناحیه ایرانی – تورانی و صحرایی – عربی و 5\2 درصد دارای انتشار جهانی هستند.

۸مطالعه فیلوژنتیکی بخش هایی از گون های کرک دو شاخه ای با تاکید بر موقعیت Astragalus L. sect. Ornithopodium با استفاده داده های ریخت شناختی و مولکولی در ایران
اطلاعات انتشار: تاكسونومي و بيوسيستماتيك (مجله پژوهشي علوم پايه دانشگاه اصفهان)، بهار, دوره  ۴ , شماره  ۱۰، سال
تعداد صفحات: ۱۳
در مطالعه حاضر، فیلوژنی 15 گونه علفی و چندساله مربوط به بخش Ornithopodium Bunge و دو بخش نزدیک به آن یعنی بخش های .Onobrychoidei DC و .Dissitiflori DC با استفاده از داده های حاصل از ریخت شناسی، توالی ناحیه ITS ژنوم هسته ای و توالی ژن matK کلروپلاستی، ارزیابی و تحلیل شد. بر اساس نتایج به دست آمده از داده های ریخت شناختی، اعضای دو بخش Onobrychoidei و Ornithopodium تاکسون های نزدیک به هم بوده، به صورت آمیخته با هم، تشکیل یک تبار واحد را می دهند. همچنین، گونه های مطالعه شده از بخش Dissitiflori نیز درون تباری جداگانه قرار می گیرند. بر اساس داده های مولکولی حاصل از توالی های nrDNA ITS هسته ای و matK کلروپلاستی، اعضای بخش های Onobrychoidei و Ornithopodium وابستگی بسیار نزدیکی به هم نشان می دهند، به طوری که کلیه گونه های مطالعه شده از این دو بخش، درون یک تبار با حمایت شاخه ای بالا و به طور آمیخته با هم جای گرفته اند. در کلیه آنالیزهای مولکولی، تاکسون های مطالعه شده، متعلق به بخش Dissitiflori تباری مجزا از دو بخش اخیر تشکیل می دهند. به طور کلی نتایج داده های ریخت شناختی و مولکولی در انطباق با یکدیگر هستند. همچنین بر اساس نتایج به دست آمده از این تحقیق مشخص شد، گونه .A. pravitzii Podlech که اخیرا به بخش Ornithopodium منتقل شده بود، بر اساس داده های ریخت شناختی و مولکولی به بخش Dissitiflori تعلق داشته، جایگاه آن درون این بخش تایید می شود.

۹سیستماتیک جنس های .Pulicaria Gaertn و Platychaete Boiss. از تبار (Inuleae s.str. (Asteraceae در ایران
اطلاعات انتشار: تاكسونومي و بيوسيستماتيك (مجله پژوهشي علوم پايه دانشگاه اصفهان)، بهار, دوره  ۲ , شماره  ۱ (پياپي ۲)، سال
تعداد صفحات: ۱۷
جنس Pulicaria Gaertn. متعلق به تبارInuleae s.str  از تیره Asteraceae است و در ایران دارای 5 گونه(P. salvifolia, P.dysenterica,  P. vulgaris, P. arabica, P. gnaphalodes)  است. صفات متمایزکننده ریختی در این جنس مربوط به ویژگی های جقه، فندقه، جام، برگه های گریبان و شکل برگ ها هستند. چون این تاکسون به. Platychaete Boiss از همین تبار بسیار نزدیک است، در مطالعات اخیر توسط Anderberg جنس Platychaete با آن مترادف گردیده است. جنس Platychaete در ایران دارای 5 گونه P. glucescens)، P. mucronifolia P. carnosa، P. velutina و (P. aucheri است. در این مطالعه، جدایی و مترادف بودن آنها بررسی و ادغام این دو جنس تایید شد. همچنین کلید شناسایی گونه ها، شاخه نگاره و نقشه پراکنش هر یک از آنها در ایران تهیه گردید و مورد بحث قرار گرفت.

۱۰الگوهای انتشارگون در دنیای قدیم بر پایه چند بخش منتخب
اطلاعات انتشار: رستنيها، , دوره  ۱۳ , شماره  ۱ (پياپي ۴۲)، سال
تعداد صفحات: ۱۸
پراکنش جغرافیایی گون با استفاده از داده های بانک اطلاعاتی گون (باگ) که شامل 12377 مشاهده می باشد، مورد تحلیل قرار گرفت. در دنیای قدیم حدود 2900 گونه یوپلویید متعلق به 166 بخش (section) مجزا وجود دارد. در این مطالعه در سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) نقشه پراکنش تعدادی از مهم ترین بخش های گون در دنیای قدیم و نقشه غنای گونه ای به صورت شبکه ای از مربع های 50 ´ 50 کیلومتر برای کل منطقه مورد مطالعه ارایه شده است. جنوب غربی آسیا با داشتن بیش از نیمی از کل گونه ها و حدود 1000 گونه اندمیک مهم ترین منطقه می باشد. مناطق و کشورهای مختلف حوزه انتشارگون از نظر غنای گونه ای و اندمیسم مقایسه و دو مرکز اصلی تنوع و اندمیسم معرفی شده اند. مرکز اول، شمال غربی ایران و نواحی اطراف آن و مرکز دوم، جنوب و غرب ارتفاعات پامیر– آلای در مرز افغانستان و تاجیکستان می باشد. بررسی ها هشت الگوی انتشار را برای گون در دنیای قدیم نشان داد. با مقایسه هم زمان غنای گونه ای و وسعت پراکنش، بخش های کوچک گسترده و بخش های بزرگ محدود تفکیک و معرفی شده اند. مطالعه تغییرات غنای گونه ای به موازات تغییر ارتفاع نشان داد که گون در ارتفاع حدود 2250 –1500 متری به بهینه اکولوژیک خود می رسد. در پایان، بر اساس مختصات جغرافیایی مشاهدات موجود و با استفاده از نه متغیر زیست اقلیمی، مدل سازی های اکولوژیک انجام و با به کارگیری مدل BIOCLIM نقشه پیش بینی پتانسیل انتشارگون برای کل دنیای قدیم ارایه شده است.

۱۱فیلوژنی بخش Hololeuce Bunge از جنس گون (.Astragalus L) و گونه های مرتبط با آن بر اساس صفات ریخت شناسی در ایران
اطلاعات انتشار: تاكسونومي و بيوسيستماتيك (مجله پژوهشي علوم پايه دانشگاه اصفهان)، پاييز, دوره  ۴ , شماره  ۱۲، سال
تعداد صفحات: ۱۰
جنس گون (.Astragalus L) بزرگترین جنس گیاهان گل دار در کشور است که دارای پیچیدگی های تاکسونومیک بسیاری است. بخش Hololeuce Bunge متعلق به گروه گون های کرک دوشاخه ای ایران است که قرابت زیادی را با بخش مجاور آن .Onobrychoidei DC نشان می دهد. مجموعه گونه های این دو بخش یک گروه پیچیده تاکسونومیک را تشکیل داده اند. به طوری که تعیین حدود اعضای مختلف این دو بخش چالش برانگیز بوده و جایگاه دقیق تاکسونومیک آنها مورد بحث است. در این مطالعه با استفاده از 38 صفت ریخت شناسی تحلیل فیلوژنتیک گونه های این بخش (9 گونه) به همراه 10 گونه از بخش مجاور انجام گردید. نتایج حاصل در رویکرد ریخت شناسی تعدادی از صفات جدید را برای سهولت تفکیک بخش ها ارائه نموده است و در رویکرد فیلوژنتیک نشان دهنده تک نیا بودن مجموعه این دو بخش است. در حالی که برخی تصحیحات تاکسونومیک نیز پیشنهاد شده است.
نمایش نتایج ۱ تا ۱۱ از میان ۱۱ نتیجه