توجه: محتویات این صفحه به صورت خودکار پردازش شده و مقاله‌های نویسندگانی با تشابه اسمی، همگی در بخش یکسان نمایش داده می‌شوند.
۱پژوهشی پیرامون تصویر فرشتگان درنقاشی دوران قاجار
اطلاعات انتشار: همایش بین المللی دین در آیینه هنر، سال
تعداد صفحات: ۱۳
فرشتگان موجوداتی معنوی هستند که رابط میان خداوند وانسان ها می باشند. تصویر کردن این موجودات نادیدنی، در نقاشی ایرانی سابقه ای طولانی را داراست .چنانکه می توانیم تصاویر متنوعی از آنان (فرشتگان ) درتاریخ نقاشی ایرانی شاهد باشیم. با بررسی تصاویر فرشتگان در دوره های مختلف در خواهیم یافت ، تصویر فرشتگان در تاریخ هنر ایران علیرغم تغییرات بصری همواره خصوصیات وشاخصه های مشترکی را در سیر تاریخی خود حفظ نموده اند. چنانکه می توان تغییرات صوری آن را تا پیش از دوره زندیه در یک خط سیر پیوسته متناسب با ساختارهای زبانی متعارف معاصرش ، مشاهده نمود. اما این تغییرات بصری نتوانسته اند تا قبل از تاثیرات هنر غرب به ماهیت بنیادی فرشتگان خللی وارد سازند. اما در دوره قاجار این تاثیرات به طور آشکار ومحسوسی با سیطره بر ماهیت ونگرش هنر ایرانی ساختار تصویری و مفهومی فرشتگان را به چالش کشاند وتصاویری متفاوت از فرشتگان ارائه شد. از اینرو بررسی تصویر فرشتگان در دوران قاجار از سویی می تواند شیوه های پرداخت بصری این موضوع (فرشتگان) را در دوره قاجار روشن سازد و از سوی دیگر دگرگونی های ساختار نگرشی و بصری تصویرگری فرشتگان را در رابطه با مفهوم فرشته در مقایسه با دوره های پیشین را تبیین نماید.

۲بررسی عناصر نمادین در نگارگری ایران
اطلاعات انتشار: باغ نظر، زمستان, دوره  ۸ , شماره  ۱۹، سال
تعداد صفحات: ۱۲
به رغم گسست های تاریخی و نفوذ فرهنگ های بیگانه، تحولات نگارگری ایران از پیوستگی و تداوم نسبی برخوردار بوده است و وجوه اشتراکات صوری و مضمونی فراوانی در آثار دوره های مختلف مشاهده می شود. نمادگرایی به عنوان یکی از ابزارهای بیان تصویری و انتقال مفاهیم، آثار زیادی از نگارگری ایرانی را در صورت و معنا به هم نزدیک کرده است. بنابراین، بررسی عناصر نمادین و نمادشناسی در نگارگری ایران، با توجه به جایگاه نمادها و چگونگی کاربرد آنها در دوره های مختلف قابل ملاحظه است. در این نوشتار بررسی انواع عناصر نمادین بر اساس طبقه بندی نمادهای هندسی، تلفیقی و طبیعی، روند شناخت عمیق تری را از عملکرد عناصر و نمادگرایی در آثار نگارگری ایران فراهم ساخته است. عناصر نمادین به عنوان نماینده هایی از مفاهیم والا و دور از دسترس، در نگارگری ایران جلوه های بارز و چشمگیری دارد و اغلب به صور گوناگون، رشته های ارتباطی خود را با واقعیت ملموس حفظ کرده است. هنرمند ایرانی در فضایی نمادین به آفرینش می پردازد؛ بر این اساس، گاهی به شیوه کاملا مجرد و انتزاعی، گاه ملهم از واقعیت و گاهی با اغراق در ویژگی های واقعی و زمانی با ترکیب ویژگی های مختلف، نقوش خاصی را با عملکردهای متفاوت به منصه ظهور رسانده است؛ که در فضای نگاره ها با چیدمان های نمادین، پیوند و ارتباط با معناها و مفاهیم نامحسوس را فراهم ساخته اند. در واقع، نگارگر ایرانی با بهره گرفتن از بستر ارزشمند شعر و ادب فارسی و همچنین مفاهیم عمیق حکمت ایرانی و عرفان اسلامی، نه در پی بازنمایی طبیعت ملموس، بلکه به فرانمایی جلوه های نمادین پرداخته است. با بررسی طبقه بندی نمادها در این نوشتار می توان به این نتیجه اذعان داشت که ابداع و استفاده از عناصر نمادین در دوره های مختلف نگارگری ایران، صورت مستقلی نداشته بلکه روند تکاملی را در صورت و محتوا طی کرده است.

۳قابلیت های هنر کمینه (مینی مال) در گرافیک محیطی شهری با تاکید بر نمونه های دیوارنگاره های شهری ایران
اطلاعات انتشار: نگره، تابستان, دوره  ۷ , شماره  ۲۲، سال
تعداد صفحات: ۱۹
در قرون نخستین بشر برای رسیدن به برخی اهداف، با توجه به امکانات محدود، آثاری بر روی دیوار غار خلق می کرد که جنبه های آیینی و جادویی داشتند. گذشت زمان و پیشرفت علم و تکنولوژی، تغییر مواد، تنوع در سلیقه ها، ایده ها و غیره باعث شده است هنر در حیطه های مختلف کارکرد داشته باشد. از جمله گرایش های هنری که حیطه اجرایی گسترده و چند وجهی در تعریف و اجرا دارد نقاشی دیواری است. در دنیای معاصر، دیوارنگاری در جایگاه یکی از مظاهر هنر شهری و مردمی جلوه گر شده است. هر چند کاربرد نقوش، رنگ ها و عناصر تزیینی برای زینت بخشیدن به معماری از دوران کهن متداول بوده است، با تغییر در ساختارهای شهری در دوران معاصر و ایجاد مفاهیم جدید شهرنشینی، هنر دیوارنگاری نیز دستخوش تغییراتی شده است. در عصر حاضر، برای خلق اثر دیواری تنها به اجرا بر روی دیواری عمودی با ابزاری چون قلم مو و رنگ اکتفا نمی شود، بلکه شاهد ارائه آثار متفاوتی هستیم که گاه با آثاری از گرایش های مختلف هنر جدید مانند هنر کمینه رقابت می کنند و از ویژگی های این هنرها در خلق آثار دیواری بدیع و نو بهره گرفته اند. پژوهش حاضر تلاشی است در جهت بیان ظرفیت ها و قابلیت های دیوارنگاری معاصر و گرافیک محیطی ایران و می تواند جهت آرام سازی فضای شهری، که شالوده اصلی آن است، اهداف تزیینی و اصول ساختاری هنر کمینه (مینی مال) مورد توجه قرار گیرد. هدف این مقاله بررسی دیوارنگاری با نظر به هنر کمینه (مینی مالیسم) است و همچنین شناخت و چگونگی بهره گیری از توانایی های این هنر برای پویا کردن آثار دیواری و محیطی در سطح شهر. پژوهش کاربردی حاضر به روش توصیفی، تحلیلی و تطبیقی صورت گرفته و گردآوردی اطلاعات آن به شکل کتابخانه ای و میدانی انجام شده است. در این راستا، ابتدا هنر کمینه و دیوارنگاری معرفی می شود و سپس به بررسی وجوه اشتراک و افتراق این هنر با دیوارنگاری پرداخته می شود. سپس چگونگی بهره گیری از ویژگی های هنر کمینه در دیوارنگاری معاصر و گرافیک محیطی ایران برای خلق آثار جدید بررسی شده و پیشنهادهایی برای استفاده مفید از هنر کمینه در فضاهای شهری ایران ارائه می شود.

۴مطالعه تطبیقی در کاربرد دو اصطلاح «تزیینات معماری» و «دیوارنگاری » در منابع هنر اسلامی
اطلاعات انتشار: نگره، تابستان, دوره  ۵ , شماره  ۱۵، سال
تعداد صفحات: ۱۴
بررسی مفهوم «تزیینات معماری» و نیز «دیوارنگاری» نشان می دهد در چگونگی کاربرد این دو اصطلاح، به ویژه در منابع هنر اسلامی کاستی هایی وارد است که گاه مفهوم هنر را در مصادیق این گونه آثار به چالش می کشد. این پژوهش در یک روش استدلالی مبتنی بر ریشه یابی لغوی و تطبیق مفاهیم و تحلیل مصادیق آشکار می سازد بیشتر آثاری که در منابع هنر اسلامی در قالب «تزیینات معماری» معرفی شده، به واقع خود، دیوارنگاره هایی به شمار می روند که «تزیینی بودن» تنها بخشی از اهداف آنها است. در این منابع، اصطلاح «تزیینات معماری» اغلب به جای «دیوارنگاری» به کار برده شده و «هنر دیوارنگاری» علاوه بر شیوه های متنوعی که دارد، به روش های خاصی محدود شده است. به این ترتیب بی توجه به وجوه بصری و نمایشی هنر دیوارنگاری در این گونه آثار، ارزش های متعالی آن را در سطح ارزش «هنر تزیینی» معرفی کرده است. در این صورت نه تنها جایگاه هنر دیوارنگاری گذشته ایران به درستی دیده نشده، بلکه معرفی فرهنگ تصویری ایران را در این باره و در عرصه هنرهای تجسمی و معماری (به ویژه هنر ایران و جهان) با کاستی مواجه ساخته است. به همین منظور توجه به عوامل زیر مسیر تازه ایی را در مفهوم و کاربرد این گونه اصطلاحات ارائه می دهد: الف– تعاریف و ویژگی هایی که از مفهوم «دیوارنگاری» و «تزیینات» متصور است. ب– ارزش جایگاه آثار تزیینی در حوزه هنرهای تجسمی. ج– تطبیق ویژگی هایی که هنر دیوارنگاری نسبت به تزیینات دارد. با توجه به آن چه گفته شد می توان نتیجه گرفت: 1– برای معرفی عمل آرایه های دیواری، اصطلاح «دیوارنگاری» نسبت به «تزیینات معماری» تخصصی تر است و جامعیت بیشتر دارد. 2– مفهوم تزیینات در معماری، شامل مصادیق گوناگونی است که فقط بخشی از آن به آرایه های دیواری بر می گردد. 3– اثر «تزیینی» ویژگی هایی دارد که تنها در برخی از این آرایه ها دیده می شود. 4– اغلب آرایه هایی که با شیوه های متنوع، سطوح بناها را پوشش داده اند، در واقع مصداق بارز هنر دیوارنگاری هستند.

۵چالشهای واقع گرایی در نقاشی
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: ه‍ن‍ره‍اي‌ ت‍ج‍س‍م‍ي‌، سال
تعداد صفحات: ۶

۶بداهه سازی در هنر نقاشی و تصویر سازی
اطلاعات انتشار: Honar-ha-ye-Ziba، سال
تعداد صفحات: ۸
تجربه‌های نوین و آزمایشگری‌های متنوع. هنرمندان در قرن بیستم و ظهور جنبش های هنری مختلف که حول محور شعار نوآوری و نوگرایی در جهان رخ نمود، آنچنان گسترده بود که در هر دهه از قرن گذشته با تحولات عمیقی در روند شکل‌گیری هنرهای جدید و شیوه‌های نوین روبرو می‌شویم. بداهه‌ سازی نیز از جمله این پدیده هاست که در هنرهای تجسمی به گونه‌های مختلفی در اوایل قرن بیستم احیا گردید. در سال1909 در فراز و نشیب تحولات هنری غرب، حوزه هنرهای تجسمی با واژه بداهه نگاری در آثار واسیلی کاندینسکی آشنا گردید. در خصوص این نگرش، معنا، مفهوم و ویژگی های بصری و بیانی آن، نظرات متفاوتی از سوی هنرمندان و صاحبنظران ارایه شده است. گرچه این شیوه هنری، به لحاظ ساختار، شکل و نوع نگرش، دارای سابقه طولانی در هنر شرق است، اما بررسی ها نشان می دهد؛ که مبانی ساختاری و زیباشناختی آثار بداهه، مبتنی بر معناگرایی و شهودات آنی هنرمند، در دوره مدرنیته در غرب تحقق یافته است. این پژوهش سعی دارد تا قابلیت های بیانی بداهه سازی در هنرهای تجسمی به ویژه نقاشی و تصویرسازی را در مسیر شکل گیری آن مورد بررسی قرار دهد.

۷تصویر جبرئیل (ع) در نگارگری ایرانی
اطلاعات انتشار: نامه هنرهاي تجسمي و كاربردي، سال
تعداد صفحات: ۱۷

۸بررسی تزیینات معماری سنتی ایران از منظر دیوار نگاری
اطلاعات انتشار: Honar-ha-ye-Ziba، سال
تعداد صفحات: ۸
دیوارنگاری در این مقاله صرفاً به نقاشی های فیگوراتیو با تکنیک فرسک یا تمپرا اطلاق نمی شود؛ بلکه بررسی رابطه بین اثردیواری با محیط، معماری و مخاطب بعنوان سه عامل ارزش گذار در دیوارنگاری مورد نظر بوده است. ارتباط دیوارنگاره های اسلامی با معماری، محیط، مخاطب و چیستی عوامل موثر در ارتقای یک اثر، از مرتبه تزیین به اثری دارای اصالت های هنری سوال اصلی این پژوهش بوده است. در این مقاله، به جایگاه دیوارنگاری در معماری سنتی ایران (دوره اسلامی) و نقش آن در ساماندهی بصری فضاهای معماری پرداخته شده است. با توجه به اینکه در اغلب منابع و تحقیقات انجام شده توسط محققین، دیوارنگاره های این دوره تحت عنوان تزیینات معماری مطرح گردیده است، ویژگی ها ،محدودیت ها و اشکالات این نام گذاری نیز بررسی گردیده است. در ادامه دیوارنگاره های دوره اسلامی ایران به دو دسته کلی مذهبی و غیرمذهبی تقسیم بندی شده و ارتباط های فرمی، معنایی و مفهومی این آثار با محیط پیرامون و معماری حاکم و مخاطب مورد بررسی قرارگرفته و مقایسه ای بین دیوارنگاره های مسجد شیخ لطف الله و کاخ عالی قاپو به عنوان دو شاخص دیوارنگاری مذهبی و غیر مذهبی صورت گرفته است.

۹میزان علاقمندی شهروندان اصفهانی در بکارگیری عناصر هنرهای سنتی در بدنه سازی های شهری با رویکرد تقویت حس مکان
اطلاعات انتشار: سومین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری، سال
تعداد صفحات: ۱۳
بدنه سازی های فضاهای شهری دردوره کنونی کمتر نقش تعاملی با شهروندان را داشته و به تدریج موجبات گسست بافتهای شهری را فراهم نموده و درنهایت به کمک رنگ شدن عناصرهنرهای سنتی درایجادحس مکان درمنظر شهری بدل شده اند شاخصه ای که دربافتهای تاریخی همواره به عنوان یک ویژگی تلقی گردیده و شهروندان به این واسطه درارتباط با فضای شهرشان احساس تعلق خاطر بیشتری داشته اند براین اساس هدف اصلی دراین تحقیق علاوهب رسنجش میزان علاقمندی شهروندان دربکارگیری عناصرهنرهای سنتی دربدانه سازی های شهری معرفی ناهنجاریهای ایجادشده درفضاهای شهری اصفهان استکه دردوره کنونی طراحی و اجرا میگردند بنابراین بابهره مندی ازشیوه پیمایشی و باتصویربرداری ازنمونه های مختلف بدنه سازی ها ازدوره قاجاریه تاکنون دربرخی ازخیابانهای اصلی این شهرتاریخی باروش توصیفی وتحلیلی و تطبیقی به جمع اوری این نمونه ها مبادرت شده است بدین منظور باتوجه به نظرات شهروندان درسه گروه سنی 150نفره ازجوانان میانلاسان و کهنسالان سعی د رپاسخگویی به سوالهای موردنظر دراین تحقیق شده است

۱۰دیوارنگاری بزرگراه های تهران نمونه موردی 2بزرگراه تهران
اطلاعات انتشار: ششمین کنفرانس بین المللی اقتصاد، مدیریت و علوم مهندسی، سال
تعداد صفحات: ۱۷
دیوارنگاری شهری یکی از مهمترین هنرهای شهری است که ضمن ابعاد اجتماعی، نقش ارزشمندی در زیباسازی شهری، ترافیک شهری و خاصاً هویت شهری دارد و میتواند نمودی فعال و تأثیرگذار در منظر عمومی شهر بهخصوص بزرگراه ها داشته باشد.بزرگراهها بهعنوان اصلیترین عناصر فضاهای شهری، از مؤلفههای مهم شکلدهندهی منظر شهر هستند. بنابراین توجه به منظر و سیمای بصری آن از الویت بالایی برخوردار است. سیمای شهری بزرگراه با بدنه مفهوم پیدا میکند و به فضای بزرگراه هویت می– دهد. همین امر توجه به زیباسازی جدارهی بزرگراه را پراهمیتتر میکند. یکی از راهکارها در جهت پاسخگویی به این نیاز، استفاده از دیوارنگاری است. تهران به عنوان یک کلان شهر، در چند سال اخیر بستری برای ایجاد دیوارنگاری های متنوع با اهداف و کاربری های مختلف بودهاست. هدف اصلی در این مقاله، بررسی ساختارهای تعاملی دیوارنگاره ها در بزرگراههای شهری تهران است. جهت شناخت این موضوع،سه محور کلی؛ ساختار بصری، ساختار بیانی و ساختارفنی و تکنیکی دیوارنگاری ها در ارتباط با دیوار، مخاطب و محیط بزرگراه مورد بررسی قرار میگیرند. نتایج حاصل از این تحقیق نشان دهندهی این مطلب است که دیوارنگاری بزرگراه با توجه بهمخاطب متحرک و شرایط خاص بزرگراه از لحاظ ایمنی، علاوه بر هماهنگی با مخاطب و معماری محیط، باید با استاندارهای ترافیکی بزرگراه نیز هماهنگ باشد

۱۱ویژگی های اژدها در نگارگری عصرصفوی با تاکید برتوصیفات فردوسی در شاهنامه
اطلاعات انتشار: Honar-ha-ye-Ziba، سال
تعداد صفحات: ۱۴
فرم و صورت اژدها بارها در طول تاریخ هنر ایران، در قالب های گوناگون و با مضامین رمزگونه ظاهر شده است. اتصال این نقش به فرهنگ، باورها، جهان بینی اساطیری از یک طرف و ادبیات غنی و سرشار ایرانی از سوی دیگر، جایگاه آن را بیش از پیش اهمیت می بخشد. در این میان به نظر می رسد نگارگران با توجه به قصص اساطیری و منابع ادبی موجود خصوصاً شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی، در نمایش این موجود، به دستور زبان خاصی دست یافته اند؛ لذا این مقاله سعی دارد به شیوه توصیفی و تحلیلی ضمن بررسی معانی اژدها و توجه به توصیفات بصری فردوسی از این موجود در شاهنامه ازطریق مقایسه این اوصاف با اژدهای ترسیم شده در نگارگری عصر صفوی، نگرش و ساختار بیانی و بصری هنرمندان نگارگر را مورد کنکاش قرار دهد. و از طریق مقایسه و تطبیق تمهیدات به کارگرفته شده در شکل اژدها در این دوره با ادوار گذشته روی کردهای نوین آنها را در نمایش این موجود، مشخص نماید. در ضمن تلاش شده است تا علاوه بر توجه به این نگرش، از طریق مطالعه شکل و سیمای اژدها، اندازه و موقعیت آن در کادر و تزیینات و نوع بافت و رنگ های به کارگرفته شده در نمایش اژدها، چگونگی دلالت آن بر مفهوم نیروی شرورنفس اماره مشخص شود.
نمایش نتایج ۱ تا ۱۱ از میان ۱۱ نتیجه