توجه: محتویات این صفحه به صورت خودکار پردازش شده و مقاله‌های نویسندگانی با تشابه اسمی، همگی در بخش یکسان نمایش داده می‌شوند.
۱مقایسه آزاتیوپرین و داکسی سیکلین در درمان بیماران آرتریت روماتوئید
اطلاعات انتشار: مجله تحقيقات علوم پزشكي زاهدان (طبيب شرق) zahedan journal of research in medical sciences، تابستان, دوره  ۷ , شماره  ۲، سال
تعداد صفحات: ۱۰
زمینه و هدف: اثرات درمانی آزاتیوپرین (AZA) و داکسی سیکلین (DOX) در بیماران آرتریت روماتوئید (RA) شناخته شده است. اما در مورد تفاوت اثرات این دو دارو با یکدیگر در درمان آرتریت روماتوئید اطلاعات زیادی در دست نیست. هدف این مطالعه مقایسه این دو دارو در درمان آرتریت روماتوئید است.مواد و روش کار: 71 بیمار دچار آرتریت روماتوئید فعال واجد شرایط در این کارآزمایی بالینی دو سوکور وارد شده و در دو گروه شامل 32 نفر در گروه آزاتیوپرین و 39 نفر در گروه داکسی سیکلین قرار گرفتند. طی مطالعه تمام بیماران مجاز به استفاده از پردنیزولون با دوز کمتر از 10 میلی گرم در روز بودند. گروه اول 100 میلی گرم آزاتیوپرین و گروه دوم 200 میلی گرم داکسی سیکلین در روز دریافت کردند. تمام بیماران در بدو ورود و سپس هر چهار هفته از نظر یافته های بالینی (تعداد مفاصل متورم، اندکس مفصلی ریتچی، مدت خشکی صبح گاهی، میزان درد و آزمون چنگ زدن) و متغیرهای آزمایشگاهی )هموگلوبین، پلاکت، لکوسیت، ESR، CRP و فاکتور روماتوئید( و ارزیابی کلی پزشک بررسی شدند.یافته ها: 71 بیمار 32) نفر در گروه آزاتیوپرین و 39 نفر در گروه داکسی سیکلین( مطالعه را به پایان رساندند. خصوصیات دموگرافیک، بالینی و پایه در دو گروه مشابه بود. در هر گروه پاسخ درمانی از نظر متغیرهای بالینی و آزمایشگاهی ذکر شده در بالا نسبت به مقادیر پایه در هفته شانزدهم از نظر آماری معنی دار بود. در مقایسه بین دو گروه جز در میزان (P<0.001) ESR و (P<0.01) CRP که در گروه آزاتیوپرین بهبودی بیشتری داشت، در سایر متغیرهای بالینی و آزمایشگاهی اختلاف معنی دار نبود (P<0.05). مقایسه ارزیابی کلی پزشک در دو گروه تفاوت مهمی از نظر بالینی نشان نداد. عوارض جانبی در گروه داکسی سیکلین مختصری بیشتر بود ولی عوارض وخیم منجر به خروج از مطالعه (دو نفر در گروه آزاتیوپرین به علت نوتروپنی شدید و یک نفر در گروه داکسی سیکلین به علت تهوع و استفراغ شدید) از نظر آماری معنی دار نبود.نتیجه گیری: اثرات درمانی داکسی سیکلین و آزاتیوپرین در بیماران آرتریت روماتوئید یکسان بود و اختلاف معنی داری در متغیرهای بالینی و آزمایشگاهی بهبودی بیماری و ارزیابی کلی پزشک از بیماری، بین دو دارو وجود نداشت اما عوارض جانبی در داکسی سیکلین بیشتر از آزاتیوپرین دیده شد.

۲مقایسه اثرات درمانی و عوارض جانبی متوترکسات و آزاتیوپرین در آرتریت روماتوئید
اطلاعات انتشار: مجله پزشکي دانشگاه علوم پزشكي تبريز، زمستان, دوره  ۲۷ , شماره  ۴، سال
تعداد صفحات: ۶
زمینه و اهداف: در مورد مقایسه اثرات درمانی متوترکسات و آزاتیوپرین در بیماری آرتریت روماتوئید مطالعات دوسو کور محدودی و تنها یک مطالعه محدود – با تعداد بیمار کم – در ایران انجام شده است. ما به این دلیل یک مطالعه دو سویه کور طراحی کردیم.روش بررسی: از اول تیر ماه 1382 تا مرداد ماه 1383، 76 بیمار مبتلا به آرتریت روماتوئید فعال واجد شرایط در این مطالعه آینده نگر دو سویه کور بمدت 24 هفته وارد و بطور تصادفی در دو گروه 35) نفر در گروه آزاتیوپرین و 41 نفر در گروه متوترکسات( قرار گرفتند. در طی مطالعه بیماران متوترکسات 7.5mg در هفته یا آزاتیوپرین 100 mg در روز دریافت کردند. تمام بیماران در بدو ورود و سپس هر هشت هفته از نظر یافته های کلینیکی ) تعداد مفاصل متورم و حساس، اندکس مفصلی ریتچی، مدت خشکی صبحگاهی، میزان درد )خط کش درد (VAS و تست چنگ زدن( و متغیرهای آزمایشگاهی )هموگلوبین، پلاکت، لکوسیت ها، CRP, ESR و فاکتور روماتوئید( بررسی شدند.یافته ها: 69 بیمار مطالعه را به پایان رساندند. مقایسه زمان شروع اثرات بالینی، میزان بهبودی کلینیکی، ارزیابی کلی پزشک از فعالیت بیماری و متغیرهای آزمایشگاهی بجز کاهش بیشتر در تیتر فاکتور روماتوئید در گروه متوترکسات از نظر آماری معنی دار نبود. عوارض جانبی، در گروه آزاتیوپرین بیشتر بود و عوارض وخیم منجر به خروج از مطالعه 2 نفر در گروه آزاتیوپرین بعلت نوتروپنی و یک نفر در گروه متوترکسات بعلت افزایش آنزیم های کبدی بود.نتیجه گیری: اختلاف معنی دار آماری در اثرات درمانی متوترکسات و آزاتیوپرین در بیماران آرتریت روماتوئید دیده نشد. اما عوارض جانبی در آزاتیوپرین بیشتر از متوترکسات بود.

۳مقایسه اثرات درمانی و عوارض جانبی متوتریکسات و داکسی سایکلین در بیماران آرتریت روماتویید
اطلاعات انتشار: مجله تحقيقات پزشكي، پاييز, دوره  ۳ , شماره  ۱ (پیاپی ۹)، سال
تعداد صفحات: ۱۲
مقدمه: اثرات درمانی متوتریکسات (MTX) و داکسی سایکلین (DOX) در بیماران آرتریت روماتویید (RA) شناخته شده است. تاکنون، درباره مقایسه اثرات این دو دارو در درمان آرتریت روماتویید بررسی های محدودی انجام گرفته است. این پژوهش آینده نگر دو سویه کور تصادفی برای این منظور طراحی شده است. روش کار: از آغاز تیرماه 1382 تا پایان تیرماه 1383، بیماران با بیماری آرتریت روماتویید فعال در این پژوهش وارد شدند. بیماران به دو گروه تصادفی (50 نفر در هر گروه) بخش شده و 16 هفته پیگیری شدند. در طی این پژوهش، همه بیماران مجاز به استفاده از پردنیزولون کمتر از 10 میلی گرم در روز بودند. گروه نخست، داکسی سایکلین خوراکی 100 میلی گرم دو بار در روز و گروه دوم، متوریکسات خوراکی 5.7 میلی گرم در هفته دریافت کردند. همه بیماران در آغاز و سپس هر چهار هفته از نظر یافته های بالینی مانند، شمار مفصل های متورم و حساس، شاخص مفصلی ریتچی، مدت خشکی صبحگاهی، میزان درد بر پایه ی خط کش VAS، آزمون گریپ (توان چنگ زدن) و متغیرهای آزمایشگاهی چون، هموگلوبین، پلاکت، گلبول سفید، ESR،CRP  و فاکتور روماتویید، بررسی شدند. یافته ها: سی و نه بیمار در هر گروه متوتریکسات و داکسی سیکلین آزمون را به پایان رساندند. ویژگی های مردم شناختی، بالینی و پایه در دو گروه یاد شده همانند بودند. در گروه متوتریکسات و داکسی سیکلین پاسخ درمانی از نظر متغیرهای بالینی و آزمایشگاهی در هفته شانزدهم نسبت به مقادیر پایه از نظر آماری معنی دار بود. از نظر مقایسه میان این دو گروه جز درمیزان درد (خط کش VAS) که، در گروه متوتریکسات میزان بهبودی بیشتر بود (P<0.009)، در دیگر یافته های آزمایشگاهی و بالینی، تفاوت از نظر آماری معنی دار نبود. عوارض جانبی خفیف در گروه داکسی سایکلین بیشتر از گروه متوتریکسات بود (18 نفر در گروه داکسی سایکلین و 11 نفر در گروه متوتریکسات (P<0.001) ولی عوارض وخیم منجر به خروج از بررسی، در دو گروه تفاوت آماری معنی دار نداشت. نتیجه: متوتریکسات، در مهار درد بیمار بر داکسی سایکلین برتری دارد، اما از دیگر دیدگاه ها، اختلاف آماری چشمگیر دیده نشد. همچنین، عوارض جانبی خفیف داکسی سایکلین بیشتر از متوتریکسات بوده و عوارض وخیم در هر دو گروه یکسان بود.

۴واکنش ژنوتیپ های لوبیا به کنه دولکه ای (Tetranychus urticae Koch) در گلخانه و مزرعه
اطلاعات انتشار: مجله به نژادي نهال و بذر (نهال و بذر)، , دوره  ۲۵-۱ , شماره  ۲، سال
تعداد صفحات: ۲۰
کنه دولکه ای یکی از مهم ترین آفات لوبیا است که موجب خسارت شدید به عملکرد لوبیا می شود. یکی از اقتصادی ترین و موثرترین روش های کنترل این آفت استفاده از ارقام مقاوم است. در این تحقیق به منظور واکنش گیاه بالغ به کنه دولکه ای، چهل ژنوتیپ لوبیا در دو آزمایش یکی در محیط غیر آلوده و دیگری در محیط آلوده به کنه، هر دو در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار، در مزرعه کاشته و مورد ارزیابی قرار گرفتند. به منظور ارزیابی مقاومت گیاهچه ای، 23 ژنوتیپ به طور تصادفی از بین کل ژنوتیپ های کاشته شده در مزرعه انتخاب و در گلخانه در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی چند مشاهده ای در سه تکرار با چهار مشاهده در هر تکرار در شرایط آلودگی مصنوعی با کنه دولکه ای مورد ارزیابی قرار گرفتند. تجزیه واریانس داده های آزمایش ها نشان داد که بین ژنوتیپ های ارزیابی شده از نظر تعداد کنه ماده بالغ در برگ و میزان خسارت وارده توسط کنه در شرایط آلودگی به کنه در مزرعه و گلخانه و همچنین صفات عملکرد و اجزای عملکرد در شرایط آلودگی و بدون آلودگی به کنه در مزرعه اختلاف معنی دار وجود دارد. با توجه به صفات میزان خسارت و تعداد کنه در برگ، ار بین کل زنوتیپ های مورد بررسی Black1170 و Black1115 به عنوان مقاوم ترین و ژنوتیپ KS31168 به عنوان حساس ترین ژنوتیپ ها معرفی شدند.

۵درمان جراحی شکستگی های جابجا شده استخوان پاشنه (نتایج کوتاه مدت)
اطلاعات انتشار: مجله جراحي استخوان و مفاصل ايران، بهار, دوره  ۸ , شماره  ۲ (مسلسل ۳۱)، سال
تعداد صفحات: ۵
پیش زمینه: شکستگی استخوان پاشنه، شایع ترین شکستگی استخوان های تارس می باشد که با عوارض زیاد و اختلال در عملکرد همراه است. در مورد شیوه درمان این شکستگی اختلاف نظر وجود دارد. هدف از این مطالعه، گزارش نتایج بالینی عمل جراحی استخوان پاشنه بود.مواد و روش ها: در یک مطالعه توصیفی گذشته نگر، نتایج بالینی و پرتونگاری 18 مورد شکستگی داخل مفصلی استخوان پاشنه در 17 بیمار (13 مرد و 4 زن) که در طی سال های 1380 تا 1385 با نظارت یک جراح، تحت عمل جراحی جااندازی باز و ثابت کردن داخلی، قرار گرفته بودند، بررسی شدند. میانگین سنی بیماران 31 سال (53–21 سال) و میانگین زمان پیگیری 19 ماه (48–9 ماه) بود. جمع آوری اطلاعات از طریق مصاحبه حضوری و انجام پرتونگاری انجام شد. نتایج بالینی بر اساس مقیاس انجمن ارتوپدی پا و مچ پای آمریکا (AOFAS) بررسی گردید.یافته ها: بر اساس سیستم تقسیم بندی ساندرز، 13 مورد شکستگی نوع II و 5 مورد نوع III بودند. میانگین زاویه بوهلر قبل از عمل 7 درجه و پس از عمل 21.8 درجه بود. میانگین نمره مقیاس AOFAS برای بیماران با شکستگی نوع II،  93.3و برای نوع III،78  و در مجموع 89.05 بود. علایم استئوآرتریت مفصل ساب تالار در 4 بیمار مشاهده گردید.نتیجه گیری: چنانچه سطح مفصل پشتی استخوان پاشنه به شکل صحیح بازسازی گردد، عمل جراحی استخوان پاشنه، به خصوص در شگستگی نوع II، نتایج خوبی از نظر بالینی خواهد داشت.

۶تاثیرات جانبی چهار آفت کش ایمیداکلوپرید، دیکلرووس، پیمتروزین و آبامکتین بر سن شکاری (Orius albidipennis (Reuter) (Hemiptera: Anthocoridae)
اطلاعات انتشار: دانش گياهپزشكي ايران (علوم كشاورزي ايران)، , دوره  ۴۰ , شماره  ۱، سال
تعداد صفحات: ۸
به منظور تعیین تاثیر چهار آفت کش ایمیداکلوپرید، دیکلرووس، پیمتروزین و آبامکتین بر مرگ و میر پوره ها و تولید مثل حشرات کامل سن شکاریOrius albidipennis (Reuter) (Hemiptera: Anthocoridae)  آفت کش ها در بالاترین دز توصیه شده روی حساس ترین مرحله رشدی حشره (پوره سن یک) به کار رفتند. زیست سنجی با استفاده از روش قفس در شرایط کنترل شده با دمای27±1oC ، رطوبت نسبی %5±65 و دوره نوری 16 ساعت روشنایی در اتاقک رشد صورت گرفت. تعیین تاثیرات کلی آفت کش با محاسبه نرخ مرگ و میر پوره ها و میزان کاهش در باروری حشرات کامل انجام شد. پس از اعمال تصحیحات مربوطه، میزان مرگ و میر پوره ها در تیمار با آفت کش های ایمیداکلوپرید، دیکلرووس، آبامکتین و پیمتروزین به ترتیب 8.59±75.55، 6.34±50.22، 4.81±32.88 و 2.37± 28.28درصد مشاهده گردید. میانگین تعداد تخم گذاشته شده توسط هر حشره (R) در همین تیمارها به ترتیب 7.61±15.56، 15.25±38.44، 5.56±6.89 و 5.71± 10.22عدد اندازه گیری شد. تاثیر آفت کش بر تخمریزی (Er) به ترتیب 0.24±0.54، 0.49±1.33، 0.29±0.33 و 0.16± 0.35 ارزیابی گردید و بالاخره تاثیر کل آفت کش (E) در این تیمارها به ترتیب 5.75± 86.76، 4.20±33.82، 9.67±77.92 و 11.77±74.94 درصد برآورد شد. بر اساس استانداردهای سازمان بین المللی مبارزه بیولوژیک دیکلرووس در رده دوم سمیت (کمی زیان آور)، آبامکتین و پیمتروزین با توجه به خطای استاندارد مربوطه در رده های دوم و سوم (کمی زیان آور تا نسبتا زیان آور) و ایمیداکلوپرید در رده سوم (نسبتا زیان آور) طبقه بندی شد. با توجه به اینکه هیچ یک از آفت کش های مورد بررسی در شرایط آزمایشگاهی بی زیان ارزیابی نشدند، انجام آزمون در شرایط نیمه مزرعه ای برای کلیه آفت کش های مورد مطالعه توصیه می شود.

۷تاثیر پیروپیروکسی فن بر آنزیم های سم زدا و موثر در متابولیسم حدواسط بید آرد (Ephestia kuehniella Zeller (Lepidoptera: Pyralidae
اطلاعات انتشار: تحقيقات آفات گياهي، , دوره  ۳ , شماره  ۱، سال
تعداد صفحات: ۱۰

۸بررسی شرایط مناسب برای نگه داری نمونه خون ماهی قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) با هدف پایش زیستی توسط سنجش کامت
اطلاعات انتشار: محيط زيست طبيعي (منابع طبيعي ايران)، تابستان, دوره  ۶۶ , شماره  ۲، سال
تعداد صفحات: ۱۰
پایش زیستی از عمده ترین راه های بررسی وضعیت آلودگی در اکوسیستم های آبی است که در آن به منظور ردیابی آثار آلاینده ها بر آبزیان از بایومارکرها در سطوح گوناگون استفاده می شود. از آنجا که امروزه بسیاری از آلاینده های زیست محیطی جهش زا شناخته می شوند،پژوهش پیرامون تاثیر حضور این گونه مواد در اکوسیستم های آبی به کمک بایومارکرهای ژنوتوکسیک توجه زیادی را به خود معطوف کرده است. اما یکی از مشکلات اساسی در این زمینه نگهداری مناسب نمونه های بیولوژیک و انتقال بدون آسیب آن ها به آزمایشگاه است. برای این منظور نیاز است برای اجتناب از بروز خطای آزمایش جهت بررسی آسیبDNA با هدف تحلیل وضعیت زیستگاه تا شرایط مناسب بررسی و استانداردسازی شود. بنابراین، در این تحقیق از سنجش کامت به منزله روشی نوین در زمینه مطالعات بایومارکر مولکولی– که بر مبنای اندازه گیری آسیب های منعکس شده بصورت شکست رشته ای در سلول هاست– برای بررسی اثر مقایسه ای سه محلول نگهداری (FBS، L–15 وPBS ) بر یکپارچگی DNA نمونه سلول های خون ماهی قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) در زمان های گوناگون پس از خون گیری (6، 12، 24 و 48 ساعت) استفاده شد. درصد بقای سلول ها نیز در فواصل زمانی مورد نظر با روش رنگ آمیزی تریپان بلو محاسبه شد. نتایج سنجش کامت بر روی نمونه های خون نگهداری شده در محلول هایL–15  و FBS تفاوت معنی داری را در میزان آسیب DNA بین زمان های مورد نظر نشان نداد، در حالی که نمونه های نگهداری شده در PBS از 24 ساعت پس از شروع نگهداری افزایش معنی دار سطح آسیبDNA  را نسبت به زمان صفر (به منزله شاهد) نشان دادند (P<0.05). طبق این نتایج به نظر می رسد مهم ترین عامل در حفظ بقای گلبول های قرمز طی نگهداری در محلول های گوناگون اسمولاریتی محیط نگهداری باشد. در مجموع، نتایج این تحقیق نشان می دهد که نمونه های خون ماهی آب شیرین را می توان تا 48 ساعت بدون آسیب معنی دار DNA در محلول های L–15 و یا FBS تحت شرایط دمایی 4 درجه سانتی گراد تاریکی نگهداری کرد.
نمایش نتایج ۱ تا ۸ از میان ۸ نتیجه