توجه: محتویات این صفحه به صورت خودکار پردازش شده و مقاله‌های نویسندگانی با تشابه اسمی، همگی در بخش یکسان نمایش داده می‌شوند.
۱دنیاطلبی زاویه نشینان اردبیل (تحلیلی بر علل گرایش صوفیان صفوی به کسب قدرت)
اطلاعات انتشار: مسكويه، زمستان, دوره  ۷ , شماره  ۲۳، سال
تعداد صفحات: ۳۴
سلسله پردوام صفوی که در سال 907 هجری قمری با ورود شاه اسماعیل نوجوان به شهر تبریز و اعلام سلطنت، رسمی شد، تا سال 1135 هجری قمری که به دست افغانان و سپس نادرشاه افشار ساقط شد و به انتها رسید (به مدت 228 سال) با فراز و فرودهای فراوان در حوزه های گوناگون، اختلافات درونی، جنگ های داخلی، نبردهای خارجی، رویکرد به هنر، معماری، اقتصاد و نیز روابط خارجی و ... دست و پنجه نرم کرد. اما این سلسله پیشینه طولانی و در عین حال ژرفی در تصوف داشت. عجب آن که صوفیانی آخرت بین و عزلت گزین و تارک دنیا و متوجه دین، این چنین روی به کسب قدرت آوردند و از مقاطعی برای بدست آوردن و سپس تعمیق و تداوم آنچه که به دست آورده بودند، از هیچ کوششی فروگذار نکردند. به راستی آیا این صوفیان از ابتدا با نیت دستیابی به دنیا، قدرت و سلطنت، دین و عرفان را دستمایه تلاش هایشان ساختند و با برنامه ای سنجیده و تعریف شده بدان روی آوردند و یا این که طوفان تحولات روزگار و اجبار ایام آنان را بدان سوی رهنمون گشت؟ اگر چنین است، عوامل این چرخش از زاویه نشینی تا دنیاطلبی و کسب قدرت دنیوی کدامین هستند؟ نقش هر یک از مرادان صوفی صفوی (که این نام را از شیخ صفی به میراث برده بودند) در این تحول عظیم چه بود؟ تحولی که نه تنها به تصوف معنای دیگری بخشید، بلکه تاثیری شگرف از دستاوردهای آنان بر مرز و بوم ایران از یک سو، و دنیای پیرامونی آن از سوی دیگر، نهاد. بدیهی است که چنین قدرت و سطوتی به آسانی به کف نیامد و به ویژه در این راه شیوخ متاخر صفوی قبل از تشکیل رسمی دولت دین پناه شیعی، در به دری های مداوم کشیدند و رنج های فراوانی متحمل گشتند. این مقاله بنا دارد به بررسی این نکته بپردازد که، آیا شیوخ صفوی از ابتدا در پی کسب قدرت دنیوی بودند و یا این که به مرور ایام به این امر روی آوردند؟ اگر چنین است، انگیزه آنان چه بود و پیش از این، چه عواملی در تداوم امر نقش آفرینی نمودند؟
نمایش نتایج ۱ تا ۱ از میان ۱ نتیجه