توجه: محتویات این صفحه به صورت خودکار پردازش شده و مقاله‌های نویسندگانی با تشابه اسمی، همگی در بخش یکسان نمایش داده می‌شوند.
۱بررسی اثرات نامطلوب زیست محیطی سولفید هیدروژن موجود در میدان گازی تنگ بیجار و ارائه راهکارهای مناسب جهت کاهش آن
اطلاعات انتشار: پنجمین همایش ملی زمین شناسی و محیط زیست، سال
تعداد صفحات: ۱۳
در حال حاضر گاز طبیعی یکی از عمده ترین منابع تامین انرژی و مواد اولیه صنایع پتروشیمی در جهان است. یکی از میادین گازی ایران ، میدان گازی تنگ بیجار بوده که از نظر ساختار زمین شناسی تاقدیسی در اعماق زمین بوده که در حدود 55 کیلومتری جنوب شرقی نفت شهر در استان کرمانشاهان و در محدوده استان ایلام و 50 کیلومتری شهرستان ایلام واقع گردیده و در آن هیچ ستون نفتی مشاهده نشده است.ضخامت ستون گاز در این مخزن حدود 450 متر و مقدار تولید از هر چاه ، حدود 15 میلیون فوت مکعب به همراه حدود 4 درصد سولفید هیدروژن است. یکی از مهمترین مسائل در مورد مخازن گازی ، میزان حضور گازهای غیرهیدروکربوری است چراکه تجمع گازهای غیر هیدروکربوری در یک مخزن ، علاوه بر آنکه موجب کاهش انرژی گرمایی و بهره دهی اقتصادی تولید از آن می شود ، از نظرات زیست محیطی نیز اثرات مخرب و جبران ناپذیری در بر خواهد داشت. به طور کلی می توان گفت که بهره برداری از مخازنی که تجمع گازهای غیرهیدروکربوری در آن ها بیش از حد استاندارد باشد ، نیازمند تغییراتی در ساختارهای زیربنایی ، جهت جلوگیری از خوردگی ابزار آلات و نصب تجهیزاتی به منظور حذف و کنترل آنهاست زیرا همانگونه که گفته شد ، گاز سولفید هیدروژن باعث ایجاد آلودگی های زیست محیطی و نیز خوردگی در تجهیزات سطح الارضی و زیرزمینی خواهد شد. این در حالی است که در صورت آگاه بودن از میزان حضور این گازها در یک مخزن ، پیش از حفر یک چاه و یا با بهره برداری از آن مخزن می توان با استفاده از تجهیزات مناسب ، از بروز مشکلات احتمالی جلوگیری نمود. در همین راستا متخصصین امر اقدامات زیادی را در جهت تشخیص مقدار واقعی گاز سولفید هیدروژن در مخازن گاری انجام می دهند.به منظور اندازه گیری مقدار سولفید هیدروژن در چاه ها دو روش جذب شیمیایی و کروماتوگرافی گازی وجود دارد. از طرفی با توجه به اینکه دمای چاه های گازی مخزن تنگ بیجار بیش از 150 درجه سانتی گراد می باشد ، منشاء وجود سولفید هیدروژن در این مخزن می تواند به دو دلیل عمده یعنی کراکینگ ترکیبات آلی سولفوردار و یا مکانیزم احیاء ترموشیمیایی سولفات باشد.در این مقاله ابتدا به بررسی منشاء تولید سولفید هیدروژن از نظر شرایط دمایی ، جنس و عمق سنگ مخزن ، شرایط زمین شناسی و همچنین روند تولید آن پرداخته شده و ارتباط این عوامل با افزایش میزان سولفید هیدروژن موجود در گاز مورد بحث قرار گرفته است. سپس با نمونه گیری از گاز یک چاه در این میدان گازی و تهیه داده های آزمایشگاهی از اعماق مختلف ، مقدار سولفید هیدروژن موجود در آن با استفاده از روش کروماتوگرافی گازی اندازه گیری خواهد شد. در ادامه با توجه به اینکه افزایش بیش از حد ترکیبات غیرهیدروکربوری سولفید هیدروژن منجر به غیر اقتصادی شدن پروژه تولید از میادین گازی و بالا رفتن ضریب ریسک در تمامی مراحل عملیات اکتشاف و تولید از جمله خوردگی تجهیزات و همچنین آلودگی های زیست محیطی و اثرات جبران ناپذیر بر اکوسیستم طبیعی می گردد ، با بررسی علل و عوامل تشکیل این گازها ، به بیان راهکارهای مناسب جهت مقابله با مشکلات ناشی از وجود سولفید هیدروژن در ترکیبات گازی پرداخته شده است

۲ارزیابی اقتصادی عملکرد سیستم گرداننده فوقانی در میدان نفتی اهواز ومقایسه آن با سیستم حفاری چرخشی
اطلاعات انتشار: اولین همایش ملی فناوری های نوین در صنایع نفت و گاز، سال
تعداد صفحات: ۷
با توجه به نگرش کشورها در جهت بهره برداری بیشتر از منابع انرژی ، همواره صنعتگران با کوشش در جهت بهره گیری از تکنولوژی های نوین ، سعی در پایین آوردن هزینه های استحصال انرژی با توجه به اصل مهم صیانت از مخازن می نمایند . صنعت حفاری نیز بعنوان یکی از ارکان اصلی دسترسی به مخازن انرژی ، به نوبه خود در طی سالیان متمادی دچار دگرگونی و ظهور تکنولوژی های نوین در جهت کاهش هزینه های وارده بر کارفرما و مخازن گردیده است. گرداننده فوقانی یک موتور هیدرولیکی و یا الکتریکی می باشد که به صورت دستگاهی مجزا در دکل حفاری نصب می گردد و رشته حفاری و در نتیجه مته را به حرکت در می آورد. در نمای کلی می توان سیستم گرداننده فوقانی را که از سال 1982 میلادی به صنعت حفاری دنیا معرفی گردید ، به عنوان جایگزینی مناسب با مزیت های فراوان نسبت به لوله چند وجهی (کیلی) در نظر گرفت. این در حالی است که در ایران این سیستم با یک وقفه نسبتاً طولانی و در سال 2002 میلادی مورد توجه و بهره برداری واقع گردیده است. از طرفی با توجه به اینکه سیاست های شرکت ملی نفت ایران تجهیز کلیه دستگاه های حفاری به این سیستم جدید می باشد ، ضرورت تحقیق در جهت بررسی عملکرد این سیستم با توجه به هزینه های کلان آن قابل توجه و محسوس خواهد بود. بایستی توجه نمود که گرداننده فوقانی با حذف برخی از زمان های غیر مفید در طول عملیات حفاری ، نقش بسزایی در کاهش زمان حفر یک چاه ایفا می نماید و از این رو می توان گفت که سیستم ای حفاری با گرداننده فوقانی ، انجام عملیات حفاری را از طریق تسریع فرآیند بالا کشیدن تجهیزات از درون چاه و انتقال آنها به سطح دکل ، بسیار سریعتر نموده اند. در این مقاله ابتدا به بررسی گزارش های پایانی تعدادی از چاههای حفر شده در میدان نفتی اهواز به وسیله سیستم حفاری چرخشی و سیستم گرداننده فوقانی پرداخته شده است. سپس با در نظر گرفتن شرایط عملیاتی و حتی الامکان شرایط بحرانی یکسان از جمله وجود هرزروی های مشابه ، به مقایسه نتایج حاصل از انجام عملیات حفاری بوسیله هرکدام از این دو سیستم می پردازیم. بررسی های صورت گرفته نشان دهنده عدم موفقیت عملکرد گرداننده فوقانی با توجه به هزینه های بالای کاربری آن بوده و بنابراین ضرورت تغییر در نحوه گزینش و استقرار دکلها در این میدان کاملاً مشخص می گردد. همچنین در ادامه سعی برآن شده با بررسی عملکرد گرداننده فوقانی بعنوان یکی از مهمترین تکنولوژی های نوین صنعت حفاری ، نسبت به مزایا و معایب آن در صنعت حفاری ایران پرداخته شود.

۳مطالعه ازمایشگاهی روش نوین تزریق متناوب اب گرم و گاز دی اکسید کربن گرم در ازدیاد برداشت نفت از مخازن معمولی
اطلاعات انتشار: همایش تحقیقات نوین در مهندسی شیمی، سال
تعداد صفحات: ۱۱
بعد از روشهای حرارتی که در تولید نفت سنگین مورد استفاده قرار میگیرند روش تزریق گاز بیشترین کاربرد را در ازدیاد برداشت نفت از مخازن نفتی دارد به منظور افزایش اثرات تزریق گاز در تولید نفت سنگین و نیمه سنگین از مخازن نفتی عموما گاز بصورت متناوب به همراه اب درون این مخازن تزریق می گردد. این روش اصطلاحا تزریق متناوب اب و گاز نامیده می شود در سالهای اخیر روش تزریق متناوب اب و گاز بصورت امتزاجی و غیرامتزاجی بیشتر مورد توجه قرارگرفتهاست دراین مقاله برای اولین بار مطالعه ازمایشگاهی تزریقی غیر امتزاجی اب گرم و گاز گرم برروی یک سندپک معمولی انجام شده است. این روش جدید ترکیبی از دو روش تزریق متناوب اب وگاز و روش حرارتی می باشد که در ازدیاد برداشت نفت سنگین و نیمه سنگین از مخازن هیدروکربوری کاربرد دارد.

۴دفع پسماند آب همراه تولیدی از مخازن هیدروکربوری و بررسی تاثیرات آن بر اکوسیستم طبیعی
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: نخستین همایش ملی مدیریت پساب و پسماند در صنایع نفت و انرژی، سال
تعداد صفحات: ۸
استخراج نفت و گاز از مخازن زیرزمینی همواره با تولید مقادیر نسبتاً زیادی آب موجود در مخزن همراه است. با افزایش میزان برداشت هیدروکربن از مخازن نفت و گاز ، مقدار آب همراه تولیدی نیز افزایش می یابد به طوری که می توان گفت حجم آب همراه تولیدی از مخازن به عنوان جزء جدانشدنی فرآیند بازیابی هیدروکربن ها ، در حوزه های نفتی با قدمت بیشتر به مراتب بالاتر از سایر حوزه های نفتی با عمر پایین تر خواهد بود. آب تولیدی به همراه سیالات هیدروکربنی علاوه بر هیدروکربن و ذرات جامد ، دارای شوری ، فلزات سنگین ، مواد رادیواکتیو و مواد آلی محلول فراوانی بوده که هرکدام از این مواد دارای اثرات شیمیایی و زیست محیطی مخرب زیادی می باشند. بنابراین نیاز به مدیریت پسماند آب همراه تولیدی از مخازن نفتی و گازی کشورهای نفت خیز جهان به ویژه ایران که مخازن نفتی آن نیمه دوم عمر تولیدی خود را سپری می کنند و دارای مقدار آب تولیدی بالایی می باشند ، در جهت دفع این آبهای زائد و حفظ محیط زیست امری کاملاً مهم و ضروریست. عواملی از قبیل نوع تکمیل چاه ، آب تزریقی به مخازن به منظور حفظ فشار مخزن ، میزان دبی تولیدی از چاهها و ... می توانند در میزان آب همراه تولیدی از مخازن هیدروکربوری مؤثر باشند. بدون تردید چنانچه این عوامل هنگام بهره برداری از یک مخزن هیدروکربوری به خوبی مدیریت و کنترل نشوند ، علاوه بر ضررهای اقتصادی که در اثر بالا رفتن هزینه تولید ایجاد می شود ، تاثیرات زیست محیطی قابل توجهی نیز در بر خواهد داشت. از طرفی بررسی های صورت گرفته بر روی چندین مخزن نفتی در جنوب غربی کشورمان نشان داده است که مواردی همچون جلوگیری از تشکیل و تولید آب همراه تولیدی در ته چاه ، تزریق مجدد این آب به مخازنی که با افت فشار طبیعی مواجه هستند و افزایش میزان مواد هیدروکربنی قابل تولید ، دفع آب همراه و کاهش آثار زیست محیطی مخرب آنها و ... از جمله مهمترین راهکارهای مدیریتی آب همراه می باشند. در این مقاله ابتدا به تعریف آب همراه تولیدی از مخازن نفت و گاز و ویژگی های آن می پردازیم. سپس با بررسی انواع آلودگی های حاصل از این آب ها به بیان روشهای مدیریتی مؤثر در دفع آنها و شرح راهکارهای مناسب زیست محیطی در این زمینه خواهیم پرداخت.

۵مدیریت پسماند سیال حفاری به روش جایگزینی سیالات حفاری گلایکولی پایه آبی همراه با افزایه کلرید پتاسیم با سیالات پایه روغنی
اطلاعات انتشار: نخستین همایش ملی مدیریت پساب و پسماند در صنایع نفت و انرژی، سال
تعداد صفحات: ۱۰
امروزه نحوه ساخت، ترکیبات و عملکرد سیالات حفاری در عملیات حفر چاه های نفت و گاز از جایگاه و اهمیت ویژه ای برخوردار است. جلوگیری از ریزش سازند از طریق اعمال فشار هیدروستاتیکی، تمیز نمودن چاه، انتقال کنده های حفاری به سطح زمین و خنک نمودن مته از مهمترین وظایف سیستم گردش گل حفاری است. با توجه به اهمیت فرآوان این سیستم، گاهاً نیازمند استفاده از مواد شیمیایی مختلفی در ساختار آن هستیم که این مواد تاثیرات نامطلوب و مخربی بر محیط زیست خواهند داشت. به طور کلی سیالات حفاری را می توان به سه دسته پایه آبی ، پایه روغنی و پایه گازی تقسیم نمود که در این میان سیالات حفاری پایه آبی بیشترین کاربرد را دارند. این در حالی است که در هنگام حفاری سازندهای حساس به آب مانند سازندهای شیلی و سازندهای تولیدی، به دلایل مختلف فنی و عملیاتی نمی توان از سیالات پایه آبی استفاده نمود و مجبور به استفاده از سیالات پایه روغنی هستیم. پایه ساخت گل های پایه روغنی ، گازوئیل بوده که هم در هنگام عملیات حفر چاه در اعماق زمین و هم در پایان عملیات حفاری و در زمان دفع پسماند آنها، خسارات جبران ناپذیری بر اکوسیستم طبیعی منطقه خواهند داشت. استفاده از غلظت های بالای نمک هایی مانند کلرید پتاسیم، کلرید کلسیم و نمک های دو ظرفیتی در گل های حفاری هم نتوانستند جایگزین مناسبی برای گل های پایه روغنی در حفاری سازندهای حساس به آب شوند چراکه استفاده از این نمک ها به مقدار زیاد باز هم اثرات منفی شیمیایی و زیست محیطی را در پی خواهد داشت. در ارتباط با استفاده از گل های پلیمر \کلرید کلسیم نیز مشکلات عملیاتی و متصاعد شدن گاز آمونیاک در اثر هیدرولیز آکریلامید باعث شد که این نمک ها نتوانند جایگزین مناسبی برای سایر گل ها باشند. در این مقاله ضمن بررسی گل های حفاری مختلف و اثرات مخرب آن ها بر روی محیط زیست و مشکلات ناشی از دفع این گل ها، به معرفی روش صحیح مدیریت پسماند سیالات حفاری به روش جایگزینی سیالات جدید گلایکولی پایه آبی با سیالات پایه روغنی قدیمی خواهیم پرداخت. در این سیستم جدید، کاربرد و عملکرد سیالات حفاری گلایکولی و پلی گلایکولی در ترکیب با کلرید کلسیم در یک چاه مورد بررسی قرار گرفته که نتایج بدست آمده نشان دهنده مناسب بودن استفاده از این سیالات هم از جنبه فنی و عملیاتی و هم از نظر زیست محیطی و سازگاری با سازندهای حساس به آب است.

۶بازرسی فنی و نقش موثر آن بر کاهش اثرات خوردگی در لوله مغزی سیار
اطلاعات انتشار: نخستین همایش بین المللی بازرسی و ایمنی در صنایع نفت و انرژی، سال
تعداد صفحات: ۹
بازرسی فنی را می توان بعنوان یکی از مهمترین راهکارهای موثر در جهت شناسایی و کاهش آسیب های رایج درقطعات مورد مصرف در صنعت نامید و از آن جمله می توان به شناسایی پدیده خوردگی، بعنوان یکی از شاخص ترین مشکلات صنعت اشاره نمود. خوردگی ، یک میل طبیعی برای فلزات احیا شده، جهت بازگشت به ترکیبات پیش از احیاء، تعریف شده است. فلزات اغلب در طبیعت به صورت ترکیباتی هستند که از نظر ترمودینامیکی پایدار می باشند، سپس از احیاء پایداری خود را از دست داده و اگر مجداداً در مجاورت محیط طبیعی قرار گیرند، خورده شده و به ترکیب اولیهخود باز می گردند.خسارت های ناشی از خوردگی در صنعت حفاری از جمله مهمترین مواردی است که مشکلات زیادی را برای مهندسین و متخصصان این صنایع بوجود آورده از این رو بازرسی و ایمنی در صنایع نفت و انرژی، به مقدار زیادی مورد توجه پیمانکاران و کارفرمایان قرار گرفته است. آشنایی مهندسین بازرسی با تاثیرات خوردگی بر روی تمامی وسایل درون چاهی و برون چاهی ، نیز از اهمیت زیادی برخوردار است به گونه ای که یکی از مهمترین وظایف این مهندسان ، شناخت انواع خوردگی، روش اندازه گیری میزان خوردگی ، تعیین نوع خوردگی و روش مبارزه با آن می باشد. یکی از دستگاههای مورد استفاده در عملیات حفاری، لوله مغزی سیار می باشد که در عملیاتی نظیر تمیز کاری چاه از رسوبات به جا مانده از حفاری ، نصب پلاک سیمانی ، سیمانکاری و بسیاری عملیات دیگر مورد استفاده قرار می گیرد. در این مقاله ابتدا به بررسی عوامل موثر بر خوردگی لوله مغزی سیار خواهیم پرداخت ، سپس با انجام بررسی های آزمایشگاهی مختلف ، و نیز تکیه بر اصل بازرسی و استاندارد های لازم، روشهای مناسب کنترل خوردگی در لوله مغزی سیار مورد بررسی قرار خواهند گرفت.

۷تاثیر بازرسی فنی در جهت کاهش ضایعات خوردگی رشته حفاری
اطلاعات انتشار: نخستین همایش بین المللی بازرسی و ایمنی در صنایع نفت و انرژی، سال
تعداد صفحات: ۷
بازرسی فنی را می توان یکی از مهمترین اقدامات در صنایع بالادستی و پایین دستی انرژی جهت پیشگیری از آس یب های احتمالی نام برد. بازرسی به هنگام و مطابق با استاندارد های روز، می تواند در جهت شناسایی برخی مشکلات رایج از جمله پدیده خوردگی ، کمک شایانی نماید. خوردگی یکی از عوامل مخرب در کلیه صنایع از جمله صنعت حفاری می باشد .این پدیده هر ساله صدمات و هزینه های سنگینی به این صنعت وارد می نماید. درصنعت حفاری، سیال حفاری مهمترین عامل خوردگی است.در عملیات حفاری انواع خوردگی ممکن است رخ دهد که عبارتند از خوردگی یکنواخت،خوردگی حفره ای،خوردگی توام با تنش،خوردگی سایشی،خوردگی خستگی ،خوردگی گالوانیک وکاویتاسیون.از عواملی که بر خوردگی موثرند می توان بهPHاکسیژن،ازن ترپوسفری،فشار،دما،مه دود فتوشیمیایی،بارش اسیدی ناشی از اکسیدهای گوگرد و اکسیدهای نیتروژن خروجی از موتورها،پوسته اکسیدی و از همه مهمتر وجود سولفید هیدروژن اشاره نمود. در انتخاب مواد برای شرایط مختلف کاری باید دقت ویژه ای مبذول داشت.انتخاب مواد برای کار در محیط های حاوی H2S باید بر اساس استاندارد NACE MR0175 صورت گیرد.روش هایی برای جلوگیری از تاثیرخوردگی در صنعت حفاری پیشنهاد می شوند که عبارتند از بازرسی فنی و دوره ای رشته حفاری، کنترلPHگل حفاری، استفاده از مواد کنترل کننده خوردگی،استفاده از پوشش های داخلی و خارجی برای لوله های حفاری و مخازن،انتخاب مواد مناسب مطابق با استاندارد و آموزش پرسنل دستگاه های حفاری

۸ضرورت و روش تدوین نقشه راه فناوری آبهای عمیق
اطلاعات انتشار: پنجمین همایش بین المللی صنایع فراساحل، سال
تعداد صفحات: ۸
امروزه نقش فناوری به عنوان عامل ایجاد مزیت رقابتی در سازمان ها، کاهش قیمت و ایجاد تغییرات مطلوب در کیفیت کار برای اکثر مدیران به خوبی شناخته شده است. در پاسخ به نیاز ذینفعان سازمان ها به یک برنامه ریزی عملیاتی جهت سازماندهی ابتکارات مربوط به اخذ و بکارگیری بهینه فناوری ها، در سه دهه اخیر مفهومی به عنوان نقشه راه فناوری در عرصه مدیریت فناوری مطرح شده است. تدوین نقشه راه فناوری جهت اکتساب فناوری ها نیازمند ترسیم درخت فناوری در هر حوزه از صنایع مختلف می باشد. هدف از این پژوهش ترسیم درخت فناوری در اکتساب فناوری های تولید تجهیزات اکتشاف، استخراج، بهره برداری و انتقال منابع هیدروکربوری آبهای عمیق در کشور است. گرچه در5 دهه اخیر بیشتر محصولات نفتی و گازی در دسترس کشف و تولید شده اند، اما صنعت نیاز دارد ذخایر نفتی و گازی را در سطوح غیر قابل دسترس نیز کشف کند. جهان به طور قابل توجهی به بهره برداری های حاصل از آبهای عمیق تکیه دارد. محصولات نفتی آبهای عمیق در سال 2002برابر 2%در سال 2009برابر 8%بوده و در سال 2015 به12% خواهد رسید. کشور ایران نیز به منظور بهره برداری از منابع هیدروکربوری موجود در آبهای عمیق خود، نیازمند تدوین نقشه راه فناوری برای اکتشاف، استخراج، بهره برداری و انتقال این منابع می باشد. در این خصوص برای ترسیم نقشه راه فناوری، نیاز به شناخت و درک بالا نسبت به فناوری های موجود و ترسیم درخت فناوری در هر حوزه دیده شده است. در این پژوهش ابتدا به معرفی آبهای عمیق و اهمیت منابع هیدروکربوری آنها پرداخته شده است و سپس با بیان ضرورت و اهمیت تدوین نقشه راه و ترسیم درخت فناوری در راستای تدوین نقشه راه، در نهایت درخت فناوری ها برای یکی از مهمترین حوزه های آب عمیق که سکوها و سازه های شناور می باشد، ترسیم گردیده است
نمایش نتایج ۱ تا ۸ از میان ۸ نتیجه