توجه: محتویات این صفحه به صورت خودکار پردازش شده و مقاله‌های نویسندگانی با تشابه اسمی، همگی در بخش یکسان نمایش داده می‌شوند.
۱مشکلات حرفه ای در اتاق های عمل از دیدگاه کارکنان شاغل در اتاق های عمل در ایران در سال 1381–1380
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشکي گيلان، پاييز, دوره  ۱۲ , شماره  ۴۷، سال
تعداد صفحات: ۷
مقدمه: پیشرفت روز افزون دانش پزشکی همراه با رشد فزاینده دست آوردهای تکنولوژی افق های جدیدی را در عرصه درمان و مداوای بیماران گشوده است. در این رهگذر بهره مندی از تجهیزات و امکانات استاندارد از یک سو و به کارگیری اصول نظری به منظور ارایه خدمات مراقبتی با کفیت مطلوب از سوی دیگر در حیطه های مختلف عرصه درمان و مداوای بیماران منجمله اتاق های عمل امری ضروری است.هدف: این مطالعه جهت تعیین مشکلات و مسایل موجود در اتاق های عمل ایران در سال 1380 صورت گرفته است.مواد و روش ها: این مطالعه به روش توصیفی و ابزارهای گردآوری اطلاعات پرسشنامه ای مشتمل بر چهار بخش در ارتباط با مسائل و مشکلات مرتبط با مساله کنترل عفونت، عملکرد پرسنل اتاق های عمل، تجهیزات ساختاری و امکانات مرتبط با حفاظت و ایمنی در اتاق های عمل و نیازهای مرتبط با حرفه (ارتقای علمی و ...) کارکنان اتاق عمل ها می باشد که در اختیار 100 نفر پرسنل اتاق های عمل 20 استان کشور قرار گرفت.نتایج: پاسخ اکثریت واحدها (98%) در خصوص استفاده از لباس های مخصوص در اعمال جراحی عفونی منفی و در رابطه با استفاده از محلولهای ضد عفوی متنوع در اتاق های عمل به عنوان یک راهکار عملی کنترل عفونت تنها (32%) واحدها پاسخ مثبت دادند. پاسخ اکثریت واحدها (90%) بیانگر آن است که نظافت و آماده نمودن ست های جراحی توسط کارکنان غیر متخصص (کارکنان خدماتی) انجام می شود. همچنین پاسخ (92%) نمونه ها حکایت از عدم برقراری ارتباط کلامی با مددجو در اتاق های عمل و نیز ارتباط با استفاده از شیشه محافظ برای مددجو پاسخ 100% نمونه ها منفی بود. در ارتباط با مسایل مرتبط با تجهیزات ساختاری و حفاظت و ایمنی پرسنل اتاق های عمل پاسخ اکثریت واحدها (86 (%حکایت از عدم وجود امکانات درمقابل اشعه X و در ارابطه با وجود سیستم های تهویه هوای استاندارد پاسخ اکثریت واحدهای (90%) منفی بود. در رابطه با تامین نیازهای مرتبط با حرفه (ارتقای علمی و...) یافته های تحقیق بیانگر آن است که برای (84 (%واحدهای مورد پژوهش حتی برنامه ریزی جهت اجرای کنفرانس های علمی از سوی مسئولین اتاق های عمل صورت نمی گرفت.نتجه گیری: یافته های پژوهش بیانگر آن است که اهم مشکلات و مسائل اتاق های عمل ایران عبارتست از: مساله کنترل عفونت، عدم برخورداری از تجهیزات ساختاری و حفاظتی و عدم تامین نیازهای حرفه ای (ارتقای علمی و.(...

۲تاثیر طب فشاری بر میزان اضطراب بیماران قبل از انجام عمل “آمپوتاسیون” در مرکز آموزشی درمانی پورسینا رشت
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: نشريه جراحي ايران، بهار, دوره  ۱۵ , شماره  ۱، سال
تعداد صفحات: ۷
زمینه و هدف: کنترل اضطراب که در واقع شایع ترین پاسخ روان شناختی ابنای بشر نسبت به تنش است، با استفاده از روش های مکمل (تن آرامی، طب فشاری و غیره) به عنوان راهکاری عملی و بدون عارضه می تواند تحقق یابد. نیاز به چنین راهکاری به ویژه در مواقعی که فرد ملزم به پذیرش یک روش درمانی قطعی همانند "پذیرش قطع اندام یا آمپوتاسیون" به عنوان یک مداخله اجتناب ناپذیر و مرتبط با سلامتی و ادامه حیاتش می گردد، بیشتر از هر زمان دیگر خودنمایی می کند.مواد و روش ها: این مطالعه یک پژوهش تجربی از نوع کارآزمایی بالینی است که طی آن نمونه گیری در مقطع زمانی گردآوری داده ها به صورت تصادفی انجام گرفته است. تعداد نمونه ها 42 نفر و ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه ای مشتمل بر برخی اطلاعات و دموگرافیک، پرسشنامه اضطراب اشپیل بر گرو چک لیست ثبت علایم حیاتی بود. ابتدا اضطراب و علایم حیاتی واحدهای مورد نظر (شاهد و مورد) روز قبل از عمل تعیین و کنترل می شد و سپس عمل مورد نظر به مددجویان "گروه مورد" (محل و نحوه اعمال فشار بر نقطه مورد نظر "نقطه P6" که یکی از نقاط مورد استفاده در طب فشاری برای کنترل و کاهش اضطراب است)، آموزش داده می شد و پس از گذشت یک دقیقه کنترل علایم حیاتی و پرسشنامه اضطراب در اختیار نمونه مورد نظر قرار می گرفت. تجزیه و تحلیل اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS انجام گردید.یافته ها: نتایج حاصل نشان داد که نه تنها میزان اضطراب آشکار و نهان در گروه مورد قبل و بعد از استفاده از طب فشاری تفاوت دارد، بلکه تغییرات قابل توجهی نیز در میزان علایم حیاتی آنان در مقطع قبل و بعد از استفاده از طب فشاری دیده می شود. ضمن این که در مقایسه دو گروه (مورد و شاهد) عدم حیاتی و میزان اضطراب آشکار و نهان در گروه مورد سیر نزولی داشته است.نتیجه گیری: با تاکید بر تفاوت بارزی که از مقایسه اطلاعات دو گروه مورد و شاهد به دست آمده است، می توان اظهار داشت که به عنوان یک روش درمانی موثر و بدون عارضه در راستای کاهش اضطراب بیماران در مقطع قبل از جراحی می توان از طب فشاری استفاده نمود.

۳مقایسه تاثیر دو شیوه پرپ ناحیه جراحی بر عفونت محل عمل در بیماران بستری در بخش های ارتوپدی بیمارستان پور سینا رشت 1383
نویسنده(ها): ،
اطلاعات انتشار: نشريه جراحي ايران، , دوره  ۱۳ , شماره  ۳-۴، سال
تعداد صفحات: ۶

۴تاثیر طب فشاری بر میزان اضطراب دانشجویان پرستاری و مامایی و تکنسین اتاق عمل
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشکي گيلان، پاييز, دوره  ۱۸ , شماره  ۷۱، سال
تعداد صفحات: ۸
مقدمه: اضطراب نوعی تشویش و نگرانی است که می تواند بر توانایی یادگیری، تصمیم گیری، عملکرد، اجرا و... دانشجویان رشته های پزشکی و پیراپزشکی طی دوران تحصیل و فراگیری مهارت ها و تصمیم گیری های بالینی موثر باشد. بر اساس مطالعات انجام شده، طب فشاری از روش های غیردارویی موثر بر کاهش اضطراب در افراد است.هدف: تاثیر طب فشاری بر میزان اضطراب دانشجویان پرستاری، مامایی و اتاق عمل در بدو دوره کارآموزی بالینی بررسی شد.مواد و روش ها: این پ‍‍‍ژوهش مطالعه کارآزمایی بالینی یک سوکور است که در آن میزان اضطراب 66 نفر از دانشجویان دانشکده پرستاری، مامایی و اتاق عمل که برای اولین بار به محیط های بالینی «نوزادان، زایمان و اتاق عمل» برای کارآموزی آمده بودند، به طور تصادفی در دو گروه مداخله P6 و Thumb قرار گرفتند. ابزار در این مطالعه پرسش نامه هایی مشتمل بر دو بخش بود: 1) از ویژگی های دموگرافی نمونه ها دو مورد سن و جنس ثبت شد. 2) میزان اضطراب آشکار و پنهان نمونه ها قبل و بعد از مداخله P6 و Thumb با مقیاس اشپیل برگر بررسی شد. پس از جمع آوری و ثبت داده ها، تجزیه و تحلیل با نرم افزار  SPSS16انجام شد. تحلیل قدرت مطالعه نیز با نرم افزار stata صورت گرفت.نتایج: میانگین سنی دانشجویان 21.26±1.80 سال بود و 93.9 درصد نمونه ها مونث بودند. دو گروه مداخله P6 وThumb  از نظر سن و جنس همگن شده بودند. بین میانگین اضطراب آشکار و پنهان در کل دانشجویان قبل از مداخله  P6و Thumb اختلاف آماری معنی دار بدست نیامد و دو گروه از این نظر همگن بودند. میانگین اضطراب آشکار و پنهان پس از مداخله (فشار بر نقطه P6) در دانشجویان پرستاری و اتاق عمل افزایش نشان داد. در حالی که میانگین نمره اضطراب آشکار و پنهان بعد از اعمال فشار نسبت به قبل از مداخله در دانشجویان مامایی کاهش یافت و این اختلاف از نظر آماری معنی دار نبود.نتیجه گیری: به نظر می رسد نداشتن تاثیر طب فشاری بر میزان اضطراب دانشجویان پرستاری، مامایی و اتاق عمل ناشی از شرایط محیطی ویژه بخش های نوزادان و اتاق عمل، علل مراجعه مددجویان و نیز حساس بودن موقعیت آنان باشد.

۵مقایسه دگزامتازون با ترانکسامیک اسید بر میزان ادم و اکیموز بعد از عمل رینوپلاستی
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشکي گيلان، بهار, دوره  ۲۱ , شماره  ۸۱، سال
تعداد صفحات: ۶
مقدمه: جراحی پلاستیک بینی از شایع ترین اعمال جراحی پلاستیک است که در سراسر دنیا انجام می شود. ادم و اکیموز دو پیامد مورد انتظار پس از هر گونه ترومای از پیش طراحی شده مانند جراحی است که دوره بهبودی بیمار را طولانی کرده و می تواند موجب نگرانی بیمار و خانواده آنها شود. روش های متعدد تجویز داروهای صناعی (مانند کورتیکوستروئید و اسید ترانکسامیک) و غیر صناعی (مانند آرنیکا) برای حل این معضل طرح شده ولی تاکنون مقایسه ای بین آنها صورت نگرفته است.هدف: مقایسه تاثیر دگزامتازون و ترانکسامیک اسید بر میزان ادم و اکیموز بعد از رینوپلاستیمواد و روش ها: در این کارآزمایی بالینی دوسوکور 70 داوطلب رینوپلاستی در دو گروه 35 نفری وارد طرح شدند. تمام اعمال جراحی توسط یک جراح و با بیهوشی عمومی به روش بسته و برای استفاده از استئوتومی اکسترنال لاترال صورت گرفت. علاوه بر تدبیر معمول (استفاده از کمپرس یخ) که به طور یکسان برای هر دو گروه بیماران اجرا می شد، در یک گروه دگزامتازون (8 میلی گرم) و در گروه دیگر ترانکسامیک اسید (500 میلی گرم) به صورت تزریق یک دوز پیش از عمل و سه دوز با فاصله هر 8 ساعت پس از جراحی تجویز شد. برای ایجاد بی دردی پس از عمل تنها استامینوفن تجویز شد. برای تعیین میزان ادم و اکیموز در روز سوم از چهره بیماران تصویر دیجیتال گرفته شد. سپس سه نفر پزشک همکار که از تخصیص بیماران به گروه های مربوطه مطلع نبودند با استفاده از ابزار استاندارد نمره دهی 4 درجه ای میزان ادم و اکیموز را ثبت کردند. 0.05> aاز نظر آماری معنی دار تلقی شد.نتایج: در این مطالعه 19 مرد و 51 زن ارزیابی شدند. از نظر درجه ادم در روز سوم پس از عمل در بیماران دو گروه تفاوت آماری معنی دار بدست نیامد (P=0.15). همچنین در مورد درجه اکیموز اطراف چشم بیماران دو گروه نیز در روز سوم بعد از عمل تفاوت آماری معنی داری مشاهده نشد (P=0.12).نتیجه گیری: تفاوت معنی دار آماری بین دو گروه از نظر بروز ادم و اکیموز بعد از رینوپلاستی بسته با روش استئوتومی لاترال اکسترنال بدست نیامد. ترانکسامیک اسید با دوز بکار رفته اثر برابری با دگزامتازون در کاهش ادم و اکیموز بعد از رینوپلاستی داشته و قضاوت در باره انتخاب یکی از این دو دارو بستگی به سایر اثرات حاصله از تجویز دارد.

۶بررسی نقش عوامل فردی بر رضایت از زندگی در پرستاران شاغل در بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهر رشت
اطلاعات انتشار: پرستاري و مامايي جامع نگر (فصل نامه دانشكده هاي پرستاري و مامايي استان گيلان)، بهار و تابستان, دوره  ۲۱ , شماره  ۱ (پي در پي ۶۵)، سال
تعداد صفحات: ۷
مقدمه: رضایت از زندگی هدف برتر زندگی افراد بشر است که زمینه ای مناسب و مطمئن برای پیشرفت و دستیابی به مراتب بالاتر فراهم می کند، به بیانی دیگر رضایت از زندگی عامل شکوفایی و موفقیت افراد است. مطالعات متعدد نشان داده اند که عوامل مختلفی از جمله عوامل فردی می توانند بر رضایت از زندگی افراد تاثیر بگذارند. با توجه به نقش پرستاران به عنوان عضو کلیدی تیم ارائه دهنده خدمات بهداشتی شناخت عوامل موثر بر رضایت مندی آنان می تواند تاثیر مستقیمی بر کیفیت خدمات بهداشتی و همچنین سلامت جامعه داشته باشد.هدف: این مطالعه با هدف تعیین نقش عوامل فردی بر رضایت از زندگی در پرستاران انجام گرفت.روش کار: در این مطالعه توصیفی همبستگی، 309 پرستار شاغل در هشت مرکز آموزشی درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی گیلان به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب گردیدند. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه ای دو قسمتی شامل پرسشنامه رضایت از زندگی و پرسشنامه اطلاعات فردی جمع آوری گردید. اطلاعات به دست آمده با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و آزمون های آمار توصیفی و استنباطی (رگرسیون چندگانه، اسپیرمن، من ویتنی یو و کروسیکال والیس) مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفتند.نتایج: یافته ها بیانگر آن است که اکثر واحدهای مورد پژوهش (%79.6) رضایت از زندگی دارند و بین رضایت از زندگی با جنس (P<0.01) و متوسط درآمد ماهیانه فرد (P<0.008) ارتباط آماری معنی دار وجود دارد، در صورتیکه بین رضایت از زندگی با سایر عوامل فردی (سن، میزان تحصیلات، نوع استخدام، سمت، سابقه کاری، بخش محل خدمت، سابقه کار در بخش فعلی و شیفت کاری) ارتباط آماری معنی دار مشاهده نشد.نتیجه گیری: با توجه به یافته های این مطالعه که اهمیت نسبی عوامل فردی (جنس و متوسط درآمد ماهانه) را بر رضایت از زندگی پرستاران نشان می دهد، به نظر می رسد بکارگیری یک برنامه جامع برای بهبود میزان درآمد می تواند رضایت از زندگی پرستاران را ارتقاء دهد.

۷بررسی تاثیر انحراف فکر بر میانگین ضربان قلب ناشی از جاگذاری کاتتر وریدی در کودکان 6–3 ساله بستری در مرکز آموزشی، درمانی کودکان شهر رشت
اطلاعات انتشار: پرستاري و مامايي جامع نگر (فصل نامه دانشكده هاي پرستاري و مامايي استان گيلان)، پاييز و زمستان, دوره  ۱۹ , شماره  ۶۲، سال
تعداد صفحات: ۷
مقدمه: بیماری، بستری شدن و درد اغلب اولین بحرانهایی هستند که کودکان باآن مواجه می شوند و انجام رویه های دردناک از جمله جاگذاری کاتتر وریدی نیز امری اجتناب ناپذیر و یکی از مهمترین علل درد این کودکان میباشد لذا درمان مناسب درد یکی از اهداف مهم مراقبتی می باشد. از اقدامات مستقل پرستاری جهت تسکین درد که کم هزینه و کاربردی بوده و برای کودکان خردسال نیز جذاب است، استفاده از شیوه های غیر دارویی از جمله انحراف فکر می باشد.هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر انحراف فکر برمیانگین ضربان قلب ناشی از جاگذاری کاتتر وریدی در کودکان ۶–۳ ساله بستری انجام شده است.روش کار: در یک مطالعه کار آزمایی بالینی، 72 کودک ۶–۳ ساله بستری در بخش اورژانس که تحت رویه جاگذاری کاتتر وریدی قرار میگرفتند، جهت تعیین تاثیر انحراف فکر، به طور تصادفی به دو گروه آزمون و شاهد تقسیم شدند. حین کاتتر گذاری، انحراف فکر با استفاده از دستگاه حباب ساز در کودکان گروه آزمون صورت گرفت. ضربان قلب با دستگاه پالس اکسیمتردر دو مرحله قبل و بعد از مداخله به مدت 3 دقیقه اندازه گیری و مقایسه شد.نتایج: نتایج نشان داد که اختلاف آماری معنی داری در میانگین ضربان قلب کودکان دو گروه قبل و بعد از مداخله وجود دارد (P<0.01) که نشان دهنده تاثیر انحراف فکر بر میانگین ضربان قلب ناشی از جاگذاری کاتتر وریدی می باشد.نتیجه گیری: انحراف فکراز طریق حباب سازی باعث کاهش میانگین ضربان قلب ناشی از جاگذاری کاتتر وریدی در کودکان 6–3 ساله شده و می تواند به عنوان شیوه موثری درکنترل درد ناشی از جاگذاری کاتتر وریدی در کودکان خردسال استفاده شود.

۸ارزشیابی فرآیند برنامه های آموزش مداوم از دیدگاه پزشکان شرکت کننده در برنامه های مدون
اطلاعات انتشار: پژوهش در آموزش علوم پزشكي، بهار و تابستان, دوره  ۳ , شماره  ۱، سال
تعداد صفحات: ۵

۹طراحی ابزار پایش بیماران در اتاق های بهبود
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشکي گيلان، پاييز, دوره  ۲۲ , شماره  ۸۷، سال
تعداد صفحات: ۱۰
مقدمه: نخستین ساعت های پس از بیهوشی زمان نهفته خطرناکی است که به لحاظ نارسائی های حاد حاصل از فرآیند بیهوشی لازم است بیماران با دقت مورد مشاهده، ارزیابی و مراقبت دقیق جسمی قرار گیرند و اختلال های شایع فیزیولوژی که ممکن است در این دوره درقالب «اختلال تنفسی، قلبی– عروقی، برهم خوردن تعادل آب و الکترولیت ها، بروز درد، تغییر دمای بدن (لرز)، تهوع و استفراغ، تغییر درصد اشباع اکسیژن بافتی و نیز عوارض داروهای مورد استفاده در جریان بیهوشی و ...» رخ دهد، به دقت بررسی و کنترل شوند. چنین دیدگاهی زیر بنای فکری طراحی و بهره گیری از ابزاری معتبر برای ارایه مراقبت با کیفیت دلخواه در واحدهای مراقبت ویژه بعد از بیهوشی (PACU) را پی ریزی کرد. لذا بر آن شدیم بدنبال بررسی دقیق و گام به گام پژوهشی با هدف طراحی ابزاری معتبر و مبتنی بر استانداردهای مراقبتی و ترخیص در سطح ملی برای پایش بیماران در اتاق های بهبود اتاق عمل های ایران درسال 90– 89 انجام دهیم.هدف: طراحی ابزار پایش بیماران در اتاق های بهبودمواد و روش ها: این پژوهش مطالعه ای مقطعی است که مبتنی بر هدف های ویژه طی مراحل سه گانه «تعریف ابزار، تعیین عبارت و مفاد ابزار و سرانجام تعیین روایی ابزار پایش بیماران در واحدهای مراقبت ویژه بعد از بیهوشی» با استفاده از نقطه نظر 228 نفر از اعضای هیات علمی گروه های بیهوشی در 40 دانشگاه علوم پزشکی کشور در دوره ای 6 ماهه و با مکاتبه و ارسال پرسشنامه انجام شده است.نتایج: طی مراحل اول و دوم مطالعه 40 عبارت\گویه برای ابزار پایش ارایه شد. پس ازتعیین روایی صوری و روایی محتوا به صورت کمی و کیفی ابتدا تعداد عبارات اولیه به 34 و نهایتا در قالب 19 سازه عبارت پیرامون اقدام پایشی مورد با سیستم های «تنفسی، قلبی– عروقی، ادراری، عصبی» ثبت دستور پزشک، گزارش پرستاری برای کلیه مددجویان بعد از اتمام جراحی و خاتمه بیهوشی در اتاق های بهبود تدوین و روایی محتوا ابزار بررسی شد. پاسخ ها نشانگر موافقت بیشتر و 92.2 درصد آنان درخصوص طراحی ابزار پایش بود. همچنین، نتایج بررسی پایایی اعتماد ابزار پایش طراحی شده نیز، ضریب آلفای کرونباخ از 87.5% تا 91.1% برای موارد مطروحه در ابزار پایش در حیطه های مورد نظر و ضریب آلفای کرونباخ 96.1% برای کل ابزار را نشان داد.نتیجه گیری: ابزار پایش بیماران در اتاق های بهبود که در قالب اقدامات پایشی از سیستم های «تنفسی، قلبی– عروقی، ادراری، عصبی» طراحی شده اعتبار واعتماد در پایش و کنترل بیماران در اتاق های بهبودی بیمارستان های کشور دارد. لذا این پروتکل مراقبتی در قالب این مقاله به مراجع شایسته در وزارتخانه متبوع ارائه می شود تا بدین طریق کمک و پشتیبانی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی دراستفاده پروتوکل پیشنهادی در سطح کشور به عمل آید.

۱۰موانع عملکردی مرتبط با تکنولوژی و تجهیزات از دیدگاه پرستاران شاغل در بخش های مراقبت ویژه
اطلاعات انتشار: پرستاري و مامايي جامع نگر (فصل نامه دانشكده هاي پرستاري و مامايي استان گيلان)، تابستان, دوره  ۲۵ , شماره  ۷۶، سال
تعداد صفحات: ۸
مقدمه: انجام مانیتورینگ بالینی و پایش مداوم بیمار با تاکید بر استفاده از تجهیزات و امکانات کافی و مناسب اساس کار پرستاران حرفه ای به عنوان ارائه دهندگان مراقبت ویژه میباشد. این امر درک و توجه به مسائل مربوط به وسایل و امکانات مورد نیاز در امر مراقبت ویژه را لازم ساخته است.هدف: این مطالعه با هدف تعیین موانع عملکردی مرتبط با تکنولوژی و تجهیزات از دیدگاه پرستاران شاغل در بخش های مراقبت ویژه صورت گرفته است.روش کار: این پژوهش یک مطالعه مقطعی می باشد. جهت جمع آوری داده ها از شیوه سرشماری استفاده شد و جامعه پژوهش را کلیه پرستاران شاغل در بخش های مراقبت ویژه وابسته به دانشگاه علوم پزشکی گیلان (130 نفر) در سال 1391 تشکیل می دادند. ابزار پژوهش پرسشنامه ای شامل اطلاعات فردی – شغلی نمونه ها و اطلاعات مربوط به موانع عملکردی مرتبط با تکنولوژی و تجهیزات برگرفته از پرسشنامه ابزارسنجش موانع عملکردی گرسز (Gurses) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از شاخص های آمار توصیفی صورت گرفت.نتایج: عمده ترین موانع عملکردی مرتبط با تکنولوژی و تجهیزات که توسط نمونه های مورد پژوهش تجربه شده بود، به ترتیب شامل: کمبود وسایل و تجهیزات در بخش، اجبار در استفاده از وسایل و تجهیزات فرسوده در مراقبت از بیماران و تجهیز نامناسب تخت ها یا اطاقهای غیر ایزوله واگذار شده به آنان بود به طوری که 89.2 درصد صرف زمان زیادی جهت یافتن وسایل در انبار بخش یا تریتمنت را مهمترین مانع عملکردی در ارتباط با تکنولوژی و تجهیزات ذکر کرده اند.نتیجه گیری: یافته های این تحقیق نشان می دهد کمبود وسائل در بخش های ویژه و اجبار در استفاده از وسایل نامناسب می تواند مراقبت را تحت تاثیر قرار دهد که این نکته توجه مسوولین مربوط را به بررسی تجهیزات، طلب می نماید.

۱۱بررسی سطح اجتماعی شدن حرفه ای دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی گیلان
اطلاعات انتشار: پرستاري و مامايي جامع نگر (فصل نامه دانشكده هاي پرستاري و مامايي استان گيلان)، تابستان, دوره  ۲۵ , شماره  ۸۰، سال
تعداد صفحات: ۱۰
مقدمه: اجتماعی شدن حرفه ای فرآیندی است که طی آن افراد، ارزش ها، هنجارها، رفتارها و مهارت های اجتماعی مرتبط با یک حرفه را کسب می نمایند و حس هویت نسبت به یک رشته تخصصی را درونی می سازند. این فرآیند با ورود به برنامه آموزش پرستاری آغاز می شود و با اتمام این دوره و ورود به محیط های کاری ادامه می یابد. بدین ترتیب شکل گیری پرستاری به عنوان یک حرفه از طریق اجتماعی شدن حرفه ای صورت می گیرد.هدف: هدف از این مطالعه تعیین سطح اجتماعی شدن حرفه ای دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی گیلان می باشد.روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه مقطعی از نوع توصیفی – تحلیلی است و جامعه پژوهش را کلیه دانشجویان کارشناسی پیوسته پرستاری دانشکده شهید بهشتی رشت (211 نفر) تشکیل می دادند که از طریق سرشماری وارد مطالعه شدند. ابزار مورد استفاده پرسشنامه ای محقق ساخته و برگرفته از ابزار شهیم و Chao و همکاران بود که بعد از تعیین روایی و پایایی در اختیار نمونه ها قرار گرفت. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از روش های آمار توصیفی و استنباطی (آزمون تی مستقل و همبستگی پیرسون وانالیز واریانس یک طرفه و توکی) تجزیه و تحلیل شدند.نتایج: در ارتباط با سطح اجتماعی شدن حرفه ای نتایج نشان داد که در بررسی کلی، 19 درصد واحدهای مورد پژوهش از سطح متوسط واکثر نمونه ها (%81) از سطح خوب اجتماعی شدن حرفه ای برخوردار بودند و اجتماعی شدن حرفه ای با عواملی از قبیل تاهل (p=0.045)، سن (R=0.151، P=0.029)، محل سکونت خانواده (p=0.04)، تحصیلات مادر (p=0.23)، کار دانشجویی (p=0.031). مدرسین نظری (P=0.0001)، مدرسین بالینی (p=0.032)، داشتن اطلاعات راجع به حرفه پرستاری قبل از ورود به رشته (p=0.0001)، منطبق بودن تصویر ذهنی قبلی از این حرفه با واقعیت های موجود (p=0.0001)، علاقه به رشته (p=0.0001) ارتباط آماری معنی داری داشته است.نتیجه گیری: سطح اجتماعی شدن حرفه ای دانشجویان پرستاری قابل قبول می باشد. شناخت وضعیت اجتماعی شدن حرفه ای می تواند توجه مسوولین را، در راه نیاز به فراهم کردن امکان تجربه و استقلال بیشتر در عمل و در مجموع فراهم نمودن شرایط ارائه مراقبت پرستاری به صورت اصولی جلب نماید.

۱۲عوامل خطر موثر بر وضعیت پوست پا در بیماران دیابتی
اطلاعات انتشار: پرستاري و مامايي جامع نگر (فصل نامه دانشكده هاي پرستاري و مامايي استان گيلان)، زمستان, دوره  ۲۵ , شماره  ۷۸، سال
تعداد صفحات: ۸
مقدمه: زخم پا از شایعترین، جدی ترین و پرهزینه ترین عوارض دیابت است و شناسایی عوامل خطر موثر بر آن می تواند از ایجاد عوارض جبران ناپذیر جلوگیری نماید.هدف: این  مطالعه با هدف تعیین وضعیت پوست پا و عوامل خطر موثر با آن در بیماران دیابتی با و بدون وجود زخم پا انجام شد.روش کار: در این مطالعه توصیفی – مقطعی 355 بیمار دیابتی مراجعه کننده به مرکز آموزشی درمانی رازی رشت در سال 1392 بطور تصادفی و بر اساس پرسشنامه ای مشتمل بر 4 قسمت مشخصات فردی، مشخصات بیماری، وضعیت پوست پا و پای دیابتی، توسط یک پرستار آموزش دیده بررسی شدند. سابقه وجود بیماری، بر اساس فرم بیماری های همراه چارلسون(Charlson)  و زخم پا بر اساس سیستم نمره دهی وگنر(Wagner)  بررسی شد. بیماران در دو گروه دارای زخم و بدون زخم پا تقسیم بندی و هر یک از متغیرها با این دو گروه مقایسه شدند. جهت تجزیه و تحلیل متغیرها از آزمون مجذور کای  و مدل رگرسیون لوجستیک استفاده گردید و سطح معناداری کمتر از 0.05 معنادار در نظر گرفته شد.نتایج: بر اساس یافته های پژوهش، 16.1 درصد واحدها دارای زخم پا بودند. پوست خشک و بدون تعریق، رنگ پریدگی، فیشر، ادم و اختلال در رشد ناخن های پا در گروه دارای زخم به ترتیب (89.47%–42.1%–26.31%–21.05%–64.91%) و در گروه بدون زخم به ترتیب (73.48%–35.9%–11.74%–12.08%–48.65%) بود. بین زخم پا و خشکی پوست (p=0.01)، فیشر(p=0.004)  و اختلال در رشد ناخن های پا  (p=0.02)ارتباط معنادار وجود داشت. احتمال ایجاد زخم پا در افراد دارای پوست خشک 3.07 برابر، در افراد دارای فیشر 2.68 برابر و در افراد دارای اختلال در رشد ناخن های پا 1.95 برابر بیشتر بود.نتیجه گیری: از آنجاییکه مشکلات پوستی در بروز زخم پا تاثیرگذار هستند، پرستاران می توانند با شناسایی این عوامل خطر نقش موثری در پیشگیری و درمان به موقع زخم پا داشته باشند.

۱۳بررسی نقش عوامل فردی بر رضایت از زندگی در پرستاران شاغل در
اطلاعات انتشار: پرستاري و مامايي جامع نگر، سال
تعداد صفحات: ۷
مقدمه: رضایت از زندگی هدف برتر زندگی افراد بشر است که زمینه ای مناسب و مطمین برای پیشرفت و دستیابی به مراتب بالاتر فراهم می کند، به بیانی دیگر رضایت از زندگی عامل شکوفایی و موفقیت افراد است. مطالعات متعدد نشان داده اند که عوامل مختلفی از جمله عوامل فردی می توانند بر رضایت از زندگی افراد تاثیر بگذارند. با توجه به نقش پرستاران به عنوان عضو کلیدی تیم ارایه دهنده خدمات بهداشتی شناخت عوامل موثر بر رضایت مندی آنان می تواند تاثیر مستقیمی بر کیفیت خدمات بهداشتی و همچنین سلامت جامعه داشته باشد. هدف: این مطالعه با هدف تعیین نقش عوامل فردی بر رضایت از زندگی در پرستاران انجام گرفت. روش کار: در این مطالعه توصیفی همبستگی، 309 پرستار شاغل در هشت مرکز آموزشی درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی گیلان به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب گردیدند. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه ای دو قسمتی شامل پرسشنامه رضایت از زندگی و پرسشنامه اطلاعات فردی جمع آوری گردید. اطلاعات به دست آمده با استفاده از نرم افزارآماریSPSS و آزمون های آمار توصیفی و استنباطی(رگرسیون چندگانه، اسپیرمن، من ویتنی یو و کروسیکال والیس) مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفتند. نتایج: یافته ها بیانگر آن است که اکثر واحدهای مورد پژوهش(6\79%) رضایت از زندگی دارند و بین رضایت از زندگی با جنس(01\0 > P) و متوسط درآمد ماهیانه فرد(008\0 > P) ارتباط آماری معنی دار وجود دارد، در صورتیکه بین رضایت از زندگی با سایر عوامل فردی(سن، میزان تحصیلات، نوع استخدام، سمت، سابقه کاری، بخش محل خدمت، سابقه کار در بخش فعلی و شیفت کاری) ارتباط آماری معنی دار مشاهده نشد. نتیجه گیری: با توجه به یافته های این مطالعه که اهمیت نسبی عوامل فردی(جنس و متوسط درآمد ماهانه) را بر رضایت از زندگی پرستاران نشان می دهد، به نظر می رسد بکارگیری یک برنامه جامع برای بهبود میزان درآمد می تواند رضایت از زندگی پرستاران را ارتقا دهد.

۱۴بررسی نظر دانشجویان، اساتید و مدیران آموزشی دانشگاه علوم پزشکی گیلان درمورد تاثیر ارزشیابی اساتید توسط دانشجویان بر عملکرد آموزشی آنان
نویسنده(ها): ،
اطلاعات انتشار: پژوهش در آموزش علوم پزشكي، سال
تعداد صفحات: ۶
مقدمه: هدف اصلی ارزشیابی بهبود برنامه های آموزشی و فعالیت های اعضای هیات علمی است. اطلاعات بدست آمده از ارزشیابی آموزشی برای معلمان، مدیران و برنامه ریزان درسی بازخوردی را فراهم می آورد که ارتقای کیفیت فعالیت های آموزشی را در پی خواهد داشت. پژوهش حاضر با هدف تعیین نظر دانشجویان، اساتید و مدیران آموزشی دانشگاه علوم پزشکی گیلان در مورد تاثیر ارزشیابی اساتید توسط دانشجویان برکیفیت تدریس آنان انجام شده است. روش ها: در این پژوهش که یک مطالعه توصیفی– مقطعی است، از بین دانشجویان، اساتید و مدیران آموزشی دانشگاه علوم پزشکی گیلان 180 نفر از طریق نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری پرسشنامه ای مشتمل بر دو بخش: اطلاعات دموگرافیک و 30 عبارت پیرامون تاثیر ارزشیابی اساتید توسط دانشجو بر«شیوه تدریس، نحوه برقراری ارتباط استاد با دانشجو، محتوای آموزشی و نحوه انجام آزمون نهایی» بود که براساس مقیاس لیکرت امتیاز دهی شده بود. داده ها پس از جمع آوری به کمک نرم افزار SPSS و با استفاده از آمار توصیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها:در این مطالعه 128 دانشجو (8 \70 درصد)،40 مدرس(22 درصد) و12 مدیر آموزشی (2\7 درصد) شرکت نمودند. اکثریت (60 درصد) اساتید شرکت کننده در این پژوهش دارای سابقه کار (20–15 )سال تدریس نظری و عملی بودند. به ترتیب، اکثریت (60 درصد)اساتید ودانشجویان مخالف تاثیر ارزشیابی اساتید بر شیوه تدریس اساتید و (82 درصد) مدیران آموزشی موافق آن بودند. در ارتباط با تاثیر ارزشیابی اساتید بر محتوای آموزشی و مطالب درسی نیزبه ترتیب (70 درصد) اساتید و (55 درصد) دانشجویان نظر مخالف داشتند. همچنین در ارتباط با تاثیر ارزشیابی برنحوه برقراری ارتباط بین استاد و دانشجو (50 درصد) اساتید و دانشجویان نظر موافق و (50 درصد) نظر مخالف داشتند، دراین خصوص (47 درصد) مدیران آموزشی نیز، نظر موافق داشتند. ضمن اینکه (55 درصد) دانشجویان و(60 درصد) اساتید مخالف تاثیر ارزشیابی اساتید بر نحوه انجام آزمون نهایی بودند. نتیجه گیری: باتوجه به یافته های پژوهش حاضر، دیدگاه اساتید، دانشجویان و مدیران آموزشی موید آن است که ارزشیابی اساتید به شیوه کنونی با هدف ارتقا و تعالی فرآیند یاددهی و یادگیری خیلی ثمربخش نبوده و مستلزم بازنگری ومطالعات گسترده تری در خصوص ارزشیابی اساتید توسط دانشجو است
نمایش نتایج ۱ تا ۱۴ از میان ۱۴ نتیجه