توجه: محتویات این صفحه به صورت خودکار پردازش شده و مقاله‌های نویسندگانی با تشابه اسمی، همگی در بخش یکسان نمایش داده می‌شوند.
۱مقایسه دیدگاه کودکان مبتلا به تالاسمی ماژور و والدینشان در مورد کیفیت زندگی کودکان مذکور در شهرکرد
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشکي شهرکرد، زمستان, دوره  ۸ , شماره  ۴، سال
تعداد صفحات: ۷
زمینه و هدف: آنچه که در درمان یک بیماری مزمن چون تالاسمی دارای اهمیت است علاوه بر کنترل علایم بیماری، بهبود کیفیت زندگی بیمار است. با توجه به اینکه تاثیر تالاسمی و عوارض ناشی از آن بر روی کیفیت زندگی از دیدگاه کودکان بیمار و افراد درگیر با آن هنوز ناشناخته باقی مانده است. لذا این مطالعه با هدف بررسی مقایسه ای کیفیت زندگی کودکان و نوجوانان مبتلا به تالاسمی از دو دیدگاه خود و والدینشان انجام شد.روش بررسی: در یک مطالعه توصیفی – تحلیلی کیفیت زندگی 39 کودک و نوجوان مبتلا به تالاسمی ماژور مراجعه کننده به بخش تالاسمی مر کز آموزشی، درمانی هاجر شهرکرد مورد بررسی قرار گرفت. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های کیفیت زندگی (PedSQL) در دو دیدگاه کودکان و والدین در چهار بعد جسمی (8 سوال)، عاطفی (5 سوال)، اجتماعی (5 سوال) و عملکرد مدرسه (5 سوال) بود. اطلاعات با استفاده از روشهای آمار استنباطی (آزمون t زوج، من ویتنی و هبستگی اسپیرمن) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: میانگین نمره کمی و کیفیت زندگی این کودکان از دیدگاه خودشان 0.6±1.06 و از دیدگاه والدینشان 0.88±1.43 بود (p<0.001). بین میانگین نمره کیفیت زندگی در دو بعد اجتماعی و مدرسه در دو دیدگاه کودکان و والدینشان تفاوت معنی داری وجود نداشت. اما در ابعاد جسمی (p<0.05) و عاطفی (p<0.001) این تفاوت معنی دار بود. کیفیت زندگی دختران در بعد جسمی بدتر از پسران (p<0.05) و در مجموع کیفیت زندگی کودکان روستایی پایین تر از شهری بود (p<0.01).نتیجه گیری: یافته های پژوهش نشان داد که دیدگاه کودکان مبتلا به تالاسمی ماژور و والدینشان نسبت به کیفیت زندگی به خصوص در دو بعد عاطفی و جسمی متفاوت می باشد. با توجه به نقش والدین در آموزش کودکان توصیه می شود برنامه هایی به منظور ارتقا سطح بهداشت روان این بیماران همراه با خانواده آنها در کنار مراقبت های درمانی ارایه گردد. 

۲بررسی تاثیر تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست بر دامنه حرکتی و خشکی صبحگاهی مفصل زانو در بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشکي شهرکرد، تابستان, دوره  ۹ , شماره  ۲، سال
تعداد صفحات: ۶
زمینه و هدف: استئوآرتریت شایع ترین بیماری مفصلی است و شایع ترین مفصلی که در این بیماران درگیر می شود مفصل زانو است. شایع ترین علایم این بیماری کاهش دامنه حرکتی و خشکی صبحگاهی مفصل زانو است. هدف ما از این مطالعه تعیین تأثیر تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست (TENS)، به عنوان یک روش غیر دارویی، بر دامنه حرکتی و خشکی صبحگاهی مفصل زانو در بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو می باشد. روش بررسی: بررسی حاضر یک مطالعه نیمه تجربی از نوع یک سوکور می باشد که تعداد 57 بیمار مبتلا به استئوآرتریت زانو (29 نفر گروه آزمون و 28 نفرگروه شاهد) به روش تخصیص تصادفی در سال 1384 در درمانگاه روماتولوژی بیمارستان امام خمینی تهران مورد مطالعه قرار گرفتند. طی چهار هفته، هر هفته سه جلسه، به گروه آزمون جریان الکتریکی 100 هرتز، به مدت 20 دقیقه با استفاده از دستگاه TENS داده شد، شدت جریان با توجه به آستانه حسی خود بیماران تنظیم می شد. گروه شاهد هم دارای همین شرایط بود ولی از دستگاه خاموش به عنوان پلاسبو برای آنها استفاده می‌شد. میزان خشکی صبحگاهی و دامنه حرکتی مفصل زانو در جلسه اول، ششم و دوازدهم در هر دو گروه اندازه گیری شد و داده ها با استفاده از آزمون آماری آنالیز واریانس با اندازه گیری مکرر، کروسکال والیس و t مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: میانگین دامنه حرکتی مفصل زانو در گروه آزمون از 82.2±2.26 قبل از مداخله، به 89.1±3.07 پس از شش جلسه مداخله، تغییر نموده و پس از اتمام مداخله این میزان به 117±4.52 افزایش یافت (P<0.001). در حالی که این میزان در گروه شاهد قبل از مداخله، جلسه ششم مداخله و در پایان مداخله تفاوت معنی داری از نظر آماری نداشت، همچنین تفاوت معنی داری از نظر آماری بین دو گروه از نظر خشکی صبحگاهی مفاصل در مراحل مختلف اندازه گیری وجود نداشته است که نشان می دهد این روش تاثیری بر خشکی صبحگاهی مفاصل در گروهی که تحت تاثیر این مداخله بوده اند ندارد.نتیجه گیری: با توجه به یافته ها، تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست بر دامنه حرکتی مفصل زانو اثر چشمگیری دارد و می توان با بکارگیری این روش به افزایش دامنه حرکتی مفاصل در بیماران مبتلا به استئوآرتریت کمک کرد.

۳سطح استرس ذهنی در بیماران مبتلا به انفارکتوس میوکارد
اطلاعات انتشار: مجله دانشکده پزشکي اصفهان، پاييز, دوره  ۲۵ , شماره  ۸۶، سال
تعداد صفحات: ۸
مقدمه: استرس ذهنی که به عنوان یک عامل ایجاد کننده بیماری های عروق کرونر در نظر گرفته می شود، بهبودی این بیماران را به تاخیر انداخته، باعث تشدید بیماری و ایجاد عوارض ناشی از آن می شود؛ ولی از آن جایی که هنوز این ارتباط به اثبات نرسیده است، ما بر آن شدیم تا در این مطالعه به بررسی همزمانی استرس و بروز حمله حاد انفارکتوس میوکارد بپردازیم.روش ها: این مطالعه مورد– شاهدی در سال های 86 –1385 در مراکز درمانی شهر بروجن انجام شد. 50 نفر با سابقه مثبت بیماری عروق کرونر که به تازگی به انفارکتوس حاد میوکارد مبتلا شده بودند و در الکتروکاردیگرافی آنها بالا رفتن قطعه ST مشاهده می شد، به عنوان افراد گروه آزمون در مطالعه قرار گرفتند و با 50 نفر گروه شاهد مقایسه شدند؛ افراد گروه شاهد با وجود سابقه مثبت بیماری عروق کرونر، به بیماری انفارکتوس حاد میوکارد مبتلا نشده، جهت پی گیری درمان بیماری خود به کلینیک و یا مطب مراجعه می نمودند. این دو گروه، از نظر مواجهه با استرس ذهنی، در طی یک ماه گذشته، مورد مقایسه قرار گرفتند. ابزار مورد استفاده در این مطالعه، پرسش نامه اطلاعات دموگرافیک و بیماری و پرسش نامه سنجش استرس ذهنی–عملکردی Subjective Stress Functional Classification ( (SS_FCبود. یافته ها: در مجموع، 9\78 درصد از گروه آزمون، استرس ذهنی بالایی (درجه 3 و 4) را تجربه کرده بودند و این در حالی بود که فقط 3\29 درصد از افراد گروه شاهد دارای استرس ذهنی بالایی بودند ( (p<0.05نتیجه گیری: با توجه به این که در طی مدت یک ماه قبل از بروز حمله حاد انفارکتوس میوکارد، بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر در گروه آزمون، دارای استرس ذهنی بیشتری نسبت به گروه شاهد بودند این امر می تواند نشان دهنده ارتباط استرس و ابتلای به انفارکتوس قلبی باشد.

۴بررسی علل مصرف نامنظم قرص آهن در خانم های باردار و شیرده مراجعه کننده به مراکز بهداشتی، درمانی شهر بروجن در سال 85–1384
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشکي شهرکرد، زمستان, دوره  ۹ , شماره  ۴، سال
تعداد صفحات: ۶
زمینه و هدف: خانم های باردار و شیرده از جمله گروههای در معرض خطر ‌کم خونی فقر آهن می باشند. با وجود برنامه مدون در ارتباط با مصرف قرص آهن توسط مادران، آمار به دست آمده نشان میدهد حدود 67 درصد زنان باردار و شیرده قرص آهن را صحیح و منظم مصرف نمی کنند. لذا این مطالعه با هدف بررسی علل مصرف نامنظم قرص آهن در خانم های باردار و شیرده مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر بروجن انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه توصیفی – تحلیلی که در مراکز بهداشتی درمانی شهر بروجن در سال 85–1384 انجام گرفت، 270 نفر خانم که در دوره 16 هفتگی حاملگی الی 2 ماهگی پس از زایمان قرار داشتند به روش در دسترس انتخاب و طی مصاحبه حضوری به سوالات پرسشنامه حاوی اطلاعات دموگرافیک، چگونگی مصرف قرص آهن، نگرش و عملکرد مادران در این خصوص پاسخ دادند. از آزمونهای کای دو، من ویتنی و ویلکاکسون و کروسکال والیس جهت تجزیه و تحلیل آْماری اطلاعات استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد که %33.1 مادران قرص آهن را مرتب و منظم مصرف می کردند، %56.8 نامنظم و %10.2 اصلا مصرف نمی‌کردند. بین مصرف نامنظم قرص آهن و سطح اقتصادی – اجتماعی خانواده و تعداد زایمان ارتبــاط معنی داری وجود نداشت. از علل مصرف نامنظم قرص آهن %48.8 مادران فراموش کردن وعده های مصرف دارو، %12.4 تهوع و استفراغ حاملگی و %16.4 عدم آگاهی نسبت به لزوم مصرف آهن را ذکر کردند. بین تعداد زایمان و یا حاملگی، سن فرد و شاغل بودن با آگاهی، نگرش و عملکرد آنان ارتباط معنی دار وجود نداشت (P<0.05).نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده انجام اقداماتی جهت رفع فراموشی مصرف قرص مانند استفاده از علایم هشدار دهنده، استفاده از اشکال غیر محرک گوارشی آهن و افزایش آگاهی مادران در این زمینه ضروری به نظر می رسد.

۵بررسی تاثیر برنامه ورزشی گروهی بر کیفیت زندگی سالمندان در سال 86–1385
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني شهيد صدوقي يزد، بهار, دوره  ۱۶ , شماره  ۱، سال
تعداد صفحات: ۶
مقدمه: سرعت رشد جمعیت سالمندان در کشورهای در حال توسعه بسیار زیاد است، به علاوه سطح کیفیت زندگی در سنین سالمندی به دلایل متعدد از جمله کمبود تحرک فیزیکی و فعالیت ورزشی کاهش می یابد. این مطالعه با هدف افزایش سطح کیفیت زندگی با استفاده از برنامه ورزشی مدون و گروهی و با کمک افزایش قدرت عضلانی و کارآیی فیزیکی در سالمندان انجام گرفت.روش بررسی: در این مطالعه نیمه تجربی که در مرکز سالمندان شهرستان بروجن در سال 86–1385 انجام گرفت، 50 نفر سالمند زن و مرد، دارای توانایی انجام فعالیت ورزشی و انجام کارهای معمول و روزانه بدون وابستگی به دیگران و فاقد بیماری های سیستمیک و محدود کننده، به روش در دسترس، انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه آزمون و شاهد تقسیم شدند، درگروه آزمون، برنامه ورزشی به مدت 8 هفته و هفته ای 3 بار اجرا گردید. سطح کیفیت زندگی هر دو گروه، قبل از مداخله و در پایان مداخله به وسیله پرسشنامه SF–36 ارزیابی گردید. از آزمونهای من – ویتنی، کای دو و آزمون های آماری غیر پارامتریک جهت تجزیه و تحلیل آماری استفاده شد.نتایج: با به کارگیری برنامه ورزشی گروهی سطح کیفیت زندگی افراد در ابعاد مختلف مانند، عملکرد فیزیکی، ایفای نقش، کاهش درد، سلامت عمومی، سرزندگی و شادابی، عملکرد اجتماعی، عملکرد عاطفی و سلامت روانی به طور معنی داری نسبت به قبل از اجرای برنامه افزاش یافت (P<0.01) و این در حالی است که در مدت زمان مشابه، درگروهی که برنامه ورزشی را تمرین نمی کردند، تغییر معنی داری در ابعاد کیفیت زندگی آنان ایجاد نشده است‌‌ (P>0.01).نتیجه گیری: با توجه به یافته های حاصل از پژوهش، می توان نتیجه گیری نمود که با به کارگیری یک برنامه ورزشی منظم، مداوم و دارای پذیرش خوب از سوی گروه سنی سالمندان، می توان سطح کیفیت زندگی را در ابعاد مختلف در این افراد افزایش داد و راه را برای سالم پیر شدن و برخوردار بودن از سلامتی در این دوره از زندگی هموار نمود.

۶بررسی تاثیر آرامسازی پیشرونده عضلانی بر فشارخون سالمندان مبتلا به هیپرتانسیون اولیه ساکن در مرکز سالمندان کهریزک
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: Quarterly Journal of Rehabilitation، سال
تعداد صفحات: ۵

۷بررسی تاثیر آرام سازی پیشرونده عضلانی بر فشار خون سالمندان مبتلا به هیپرتانسیون اولیه ساکن در مرکز سالمندان کهریزک
اطلاعات انتشار: توانبخشي، زمستان, دوره  ۵ , شماره  ۴ (مسلسل ۱۹)، سال
تعداد صفحات: ۵
هدف: هیپرتانسیون یکی از بیماریهای مزمن می باشد که از نظر هزینه درمانی و مراقبتی رقم بالایی را به خود اختصاص می دهد. با توجه به مزایای روشهای غیر دارویی موثر بر فشارخون پژوهشگر انجام تحقیق حاضر را ضروری دانسته تا تاثیر برنامه آرامسازی پیشرونده عضلانی را روی فشارخون سالمندان مبتلا به هیپرتانسیون اولیه مورد بررسی قرار دهد.روش بررسی: این پژوهش یک پژوهش نیمه تجربی بوده که در دو گروه آزمون و شاهد به منظور بررسی تاثیر تکنیک آرامسازی پیشرونده عضلانی بر فشار خون سالمندان مبتلا به هیپرتانسیون اولیه ساکن در مرکز سالمندان کهریزک در سال 1383 صورت گرفته است. تعداد 55 نفر سالمند هیپرتانسیونی (27 نفر گروه آزمون و 28 نفر گروه شاهد) به روش نمونه گیری تصادفی مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، چک لیست ثبت فشارخون و تعداد ضربان نبض و دستگاه فشارسنج و گوشی پزشکی بوده است. برای گروه آزمون تکنیک آرامسازی به مدت شش هفته، هفته ای سه روز، در طی جلسات 20 دقیقه ای اجرا شده و میزان فشارخون افراد در هر بار پس از اجرای مداخله مورد بررسی قرار می گرفت و در پایان با گروه شاهد مقایسه گردیدند. تجزیه و تحلیل آماری از طریق نرم افزار آماری SPSS صورت پذیرفت.یافته ها: آزمون آماری من – ویتنی نشان داد فشارخون سیستولیک و دیاستولیک در گروه آزمون و شاهد قبل از مداخله اختلاف معنی داری با هم نداشته اند (P<0.05). همین آزمون بین میانگین های فشارخون سیستولیک و دیاستولیک در دو گروه پس از مداخله اختلاف معنی داری را نشان می دهد (P<0.05) و آزمون آماری ویلکاکسون اختلاف معنی داری بین قبل از مداخله و بعد از مداخله از نظر کاهش فشارخون و تاثیر برنامه مداخله در گروه آزمون نشان می دهد (P<0.05).نتیجه گیری: نتایج نهایی پژوهش نشان می دهند که فشارخون سیستول و دیاستول در گروه آزمون کاهش یافته است. با توجه به این نتایج می توان گفت که فرضیه پژوهش تحت عنوان «تکنیک آرام سازی باعث کاهش فشارخون در افرادی می شود که این تکنیک را تمرین می کنند» مورد تایید قرار می گیرد.

۸تاثیر برنامه خود مراقبتی اورم بر ابعاد جسمی کیفیت زندگی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني شهيد صدوقي يزد، بهار, دوره  ۱۷ , شماره  ۲ (پياپي ۶۵)، سال
تعداد صفحات: ۱۰
مقدمه: بیماری مولتیپل اسکلروزیس یک بیماری مزمن، پیشرونده سلولهای عصبی مرکزی است. غالبا در افراد جوان که در مرحله فعال زندگی خود قرار دارند و درباره نقش و مسوولیتهای خانوادگی خود نگران هستند بروز کرده و کیفیت زندگی آنها را تحت تاثیر قرار می دهد. یکی از شاخص های موفقیت مداخلات درمانی و مراقبتی در بیماری های مزمن بهبود کیفیت زندگی است. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر برنامه خود مراقبتی مبتنی بر الگوی اورم بر ابعاد جسمی کیفیت زندگی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس انجام گرفت.روش بررسی: این مطالعه با طراحی کارآزمایی بالینی (Clinical Trial) و با حضور 70 بیمار مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس انجام شد. 6 جلسه برنامه آموزشی بر اساس نیازهای آموزشی بیماران و مبتنی بر الگوی اورم در طول چهار ماه توسط بیماران به کار گرفته شد و با استفاده از چک لیستهای خود گزارش دهی میزان به کارگیری برنامه ها پیگیری و اندازه گیری گردید. ابعاد جسمی کیفیت زندگی بیماران گروه آزمون و شاهد قبل و چهار ماه بعد از اجرای برنامه مورد ارزیابی قرار گرفت. داده ها با استفاده از آزمون های آماری استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند..نتایج: آزمون آماری تی مستقل اختلاف معناداری در ابعاد جسمی کیفیت زندگی بیماران گروه آزمون و شاهد قبل از مداخله نشان نداد (P=0.33) در حالی که همین آزمون اختلاف معناداری در دو گروه بعد از اجرای مداخله نشان داد (p=0.001) آزمون آماری تی زوجی نیز تفاوت معناداری در جهت افزایش در ابعاد جسمی کیفیت زندگی بیماران گروه آزمون چهار ماه بعد از مداخله نشان داد (P=0.001)، در حالیکه همین آزمون تفاوت معناداری در ابعاد جسمی کیفیت زندگی بیماران گروه شاهد بعد از چهار ماه نشان نداد (P=0.95).نتیجه گیری: طراحی و به کارگیری برنامه خود مراقبتی مبتنی بر الگوی اورم بر ابعاد جسمی کیفیت زندگی بیماران مولتیپل اسکلروزیس می تواند موثر باشد. لذا اگر برنامه ای بر اساس نیازهای آموزشی و با توجه به اصول آموزش به بیمار و با رویکرد مدل علمی خود مراقبتی اورم طراحی گردد، می تواند به عنوان یک مداخله پرستاری در ارتقای ابعاد جسمی کیفیت زندگی بیماران مولتیپل اسکلروزیس موثر باشد.

۹بررسی تاثیر تکنیک آرامسازی بر میزان اضطراب و استرس سالمندان مبتلا به فشارخون بالا
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشکي شهرکرد، تابستان, دوره  ۸ , شماره  ۲، سال
تعداد صفحات: ۷
زمینه و هدف: استرس و اضطراب در زندگی پیچیده امروزی، به خصوص در سالمندان که قدرت تطابق و سازگاری آنان کاهش می یابد می‌تواند باعث عوارض وخیم و جبران ناپذیری در ابعاد سلامت آنان شود. این مطالعه با هدف کاهش میزان اضطراب و استرس افراد به منظور کاهش و یا جلوگیری از عوارض و اثرات منفی ناشی از این عوامل با بکار گیری تکنیک آرامسازی پیشرونده عضلانی در سالمندان مبتلا به هیپرتانسیون انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه نیمه تجربی که در مرکز سالمندان کهریزک تهران در سال 1383 انجام گرفت 55 نفر سالمند مبتلا به فشارخون بالا به روش در دسترس انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه آزمون و شاهد تقسیم شدند. در گروه آزمون تکنیک آرامسازی پیشرونده عضلانی به مدت 6 هفته و هفته ای سه بار به مدت 20 دقیقه اجرا گردید. میزان اضطراب و استرس هر دو گروه قبل از مداخله، هفته سوم و در پایان مداخله با استفاده از پرسشنامه DAS (Depression Anexiety Stress) ارزیابی گردید. از آزمون های من ویتنی، ویلکاکسون و آنالیز واریانس تکرار شونده جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات استفاده شد.یافته ها: با بکارگیری آرامسازی پیشرونده عضلانی، میانگین نمره اضطراب و استرس در گروه آزمون از 4.02 38.8± قبل از مداخله به 3.7 34.3±، در هفته سوم به 5.17 33±در پایان مداخله رسید (p<0.01). در حالی که این میزان در گروه شاهد قبل از مداخله 4.14 38.6±، در هفته سوم 6.07 37.5± و در پایان مداخله 4.16 39.5± بود که این افزایش از نظر آماری معنی دار بود (p<0.05). همچنین در گروه آزمون فشارخون دیاستولیک، فشارخون سیستولیک، تعداد ضربان نبض، تعداد تنفس کاهش معنی داری داشته اند (p<0.01). در حالی که در گروه شاهد این مقادیر به جز تعداد تنفس افزایش یافته اند (p<0.01).نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل از این پژوهش می توان گفت که با بکارگیری روش های غیر دارویی، مانند تکنیک های آرامسازی، امکان دست یابی به کنترل استرس و اضطراب و جلوگیری از عوارضی همانند فشارخون بالا و ایجاد یک عمر طولانی همراه با سلامتی در سالمندان نیز مانند سایر گروه های سنی وجود دارد.

۱۰آسیب های تصادفی ناشی از وسایل نوک تیز در کارکنان درمانی شاغل در بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی جهرم 1387
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشكي پارس (دانشگاه علوم پزشكي جهرم)، پاييز, دوره  ۷ , شماره  ۲، سال
تعداد صفحات: ۹
مقدمه: آسیب های تصادفی ناشی از فرو رفتن اجسام نوک تیز و برنده از مهم ترین خطرات تهدید کننده کارکنان درمانی به شمار می رود که می تواند باعث انتقال پاتوژن های عفونی از جمله ویروس هپاتیت B, C و ایدز شود. این پژوهش با هدف تعیین فراوانی آسیب های ناشی از وسایل نوک تیز در کارکنان درمانی بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی جهرم انجام شده است. مواد و روش تحقیق: این پژوهش توصیفی– مقطعی بر روی 298 نفر از کارکنان درمانی شاغل در بیمارستان های پیمانیه و مطهری جهرم انجام شد. اطلاعات از طریق پرسشنامه جمع آوری شد و با کمک نرم افزار SPSS مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که 3\47 درصد از کارکنان، دچار آسیب شغلی ناشی از اجسام نوک تیز شده بودند که کارکنان پرستاری با 3\50 درصد بیش ترین سابقه آسیب را داشتند. 44.4 درصد از موارد آسیب با سر سوزن بوده است و بیش ترین موارد بروز آسیب در بخش اتاق عمل 7\27 درصد بود. بیش ترین میزان آسیب 56 درصد مربوط به شیفت صبح بوده هم چنین 3\92 درصد از کارکنان علیه هپاتیت B واکسینه شده بودند. نتیجه گیری: با توجه به میزان بالای آسیب ناشی از فرورفتن اجسام نوک تیز، برنامه ریزی در راستای اقدامات پیش گیرانه و برگزاری دوره های آموزشی مناسب جهت کاهش میزان آسیب شغلی در کارکنان درمانی ضروری به نظر می رسد.

۱۱بررسی عوامل مرتبط با بروز غیبت از کار در بین کارکنان پرستاری شاغل در مراکز آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی تهران
اطلاعات انتشار: نشريه دانشكده پرستاري و مامايي، بهار, دوره  ۲۰ , شماره  ۶۸، سال
تعداد صفحات: ۵
زمینه و هدف: غیبت از کار، مدیران و سایر کارکنان و بخصوص نظام پرستاری را با مشکلات متعددی روبرو می کند و باعث افت کیفیت و کمیت مراقبت های پرستاری و نهایتا افت سطح سلامت جامعه می گردد. پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل مرتبط با بروز غیبت از کار در بین کارکنان پرستاری شاغل در مراکز آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی تهران صورت پذیرفت.مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی نظرات 105 نفر از پرستاران دارای تحصیلات دانشگاهی، شاغل در بخش های مختلف مجتمع بیمارستانی امام خمینی تهران که دارای حداقل یک بار سابقه غیبت از کار بودند سنجیده شد. این افراد به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. عوامل مرتبط با غیبت از کار به وسیله پرسش نامه، مورد بررسی قرار گرفت. پرسش نامه شامل سه قسمت: اطلاعات دموگرافیک، عوامل مرتبط با غیبت و سوال باز در مورد نظر پرستاران درباره راه های کاهش غیبت از کار بود. اعتبار پرسش نامه بوسیله اعتبار محتوا و پایایی آن به وسیله آزمون مجدد (r=0.87) تعیین گردید. نتایج بر اساس مشخصات دموگرافیک، علل غیبت از کار و ارتباط بین این دو متغیر با کمک نرم افزار آماری اس پی اس اس 13 و از طریق آزمون های آماری مجذور کای و تی و آمار توصیفی شامل جداول توزیع فراوانی مطلق و نسبی و میانگین و انحراف معیار مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: اکثریت افراد (82.9 درصد) در محدوده سنی 39–26 سال با میانگین و انحراف معیار سنی 8.1±30.4 سال، 78.6 درصد زن، 88.6 درصد کارشناس، 74.3 درصد متاهل، 57.1 درصد دارای مسکن استیجاری و 71.4 درصد دارای شیفت کاری در گردش بودند. 65.5 درصد، مشکلات درمانی را موثرترین عامل در بروز غیبت از کار کارکنان پرستاری عنوان کردند که از این تعداد 83.9 درصد خستگی ناشی از کار زیاد را دلیل این امر می دانستند. بین میزان غیبت از کار، سن و جنس همبستگی معنی داری مشاهده شد (0.05>P)؛ ولی با میزان تحصیل همبستگی معنی داری نداشت (P>0.05).نتیجه گیری: علل بروز غیبت از کار در بین پرستاران در شیفت های مختلف کاری بسیار متعددند ولی مهم ترین آن ها خستگی ناشی از کار زیاد و عدم رضایت از نوبت کاری می باشد که با در نظر گرفتن منابع و توانایی ها و محدودیت های موجود می توان مناسب ترین راهکار را انتخاب نمود.

۱۲گزارش یک مورد سندرم آسم ناشی از آسپرین به دنبال مصرف ناپروکسن
اطلاعات انتشار: Journal of Jahrom University of Medical Sciences، سال
تعداد صفحات: ۶

۱۳تاثیر آموزش سبک زندگی بر آگاهی و عملکرد بیماران مبتلا به پرفشاری خون
اطلاعات انتشار: آموزش و اخلاق در پرستاري، سال
تعداد صفحات: ۶
نمایش نتایج ۱ تا ۱۳ از میان ۱۳ نتیجه