توجه: محتویات این صفحه به صورت خودکار پردازش شده و مقاله‌های نویسندگانی با تشابه اسمی، همگی در بخش یکسان نمایش داده می‌شوند.
۱ارزیابی غشای سیلیکون لیز دیده به عنوان جانشین بخشی از مطالعه Invivo پریکارد
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشكي مازندران (نامه دانشگاه)، مهر و آبان, دوره  ۱۵ , شماره  ۴۸، سال
تعداد صفحات: ۷
سابقه و هدف: در گذشته از موادی نظیر پلور اوتولوگ و یا فاسیا لاتا به عنوان جایگزین پریکارد استفاده می شد که هر دو نیاز به ایجاد یک برش دیگر داشتند که در بیمار هپارینیزه خطر خونریزی و پیدایش هماتوم را بالا می برد، لذا استفاده از آنهامنسوخ گردیده و نیاز به پیدا کردن یک غشای سنتتیک با عوارض کم ملموس است.هدف از این مطالعه بررسی نقش غشای سیلیکون لیز رسیده (LTS) به عنوان جایگزین قسمتی از پریکارد در جلوگیری از پیدایش چسبندگی پس از اعمال جراحی قلب در نمونه های گوسفندی است تا مانع بروز عوارض خطرناک ناشی از وجود چسبندگی در اعمال جراحی قلب مجدد گردد.مواد و روش ها: نمونه های پژوهش تعداد 30 گوسفند 45 – 35 کیلو گرمی که در دو گروه مورد و شاهد تقسیم شده بودند، بود. در گروه مورد (18 نمونه) پریکارد از بدن حیوان خارج و غشای LTS به عنوان جایگزین پریکارد در محل آن بخیه گردید و در گروه شاهد (18 نمونه) پریکارد بدون جایگزینی از بدن حیوان خارج گردید. در طی مدت پی گیری (28– 3 ) ماه گوسفندان از نظر پیدایش هر گونه مشکلات پس از عمل تحت مطالعه قرار گرفتند. در مجموع 30 عمل مجدد در هر دو گروه انجام گرفت تا میزان پیدایش چسبندگی ارزیابی شود.یافته ها: چسبندگی در تمامی محل های پوشیده شد توسط LTS در گروه مورد کاهش یافته بود بدون اینکه هیچ گونه آثاری از عفونت و عوارض دیگر مشاهده شود. اما چسبندگی های شدیدی در گروه شاهد در عمل مجدد مشاهده شد.استنتاج: استفاده از غشایLTS  در مدل حیوانی مورد مطالعه، در کاهش چسبندگی های پریکاردی که در اعمال مجدد مشاهده می گردد بسیار موثر و بدون ضرر بود.


۳بررسی سطح HbA1c و عوارض بعد از عمل بای پس عروق کرونر در مازندران در سال 1388
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشكي مازندران (نامه دانشگاه)، آذر, دوره  ۲۰ , شماره  ۷۹، سال
تعداد صفحات: ۵
سابقه و هدف: دیابت ملیتوس با بیماری شریان کرونری همراه بوده و تعداد زیادی از بیماران دیابتی تحت CABG (بای پس عروق کرونر) قرار میگیرند. هدف این مطالعه بررسی و تشخیص ارتباط سطح بالای HbA1c با افزایش عوارض بعد از عمل و مرگ و میر در بیماران تحت CABG بود.مواد و روش ها: این مطالعه غیرمداخله ای در 6 ماهه اول سال 1388 بر روی 135 بیمار که در مرکز قلب مازندران و بیمارستان شفای ساری تحت عمل انتخابی یا اورژانسی بای پس عروق کرونر قرار گرفته بودند، انجام شده سطح HbA1c در تمام بیماران قبل ازعمل اندازه گیری شد و بیمارن برای 6 ماه بعد ازعمل از نظر عوارض و مرگ و میر مورد پیگیری قرارگرفتند.یافته ها: از 135 بیمار مورد مطالعه (83 مرد و 52 زن) که جهت جراحی اورژانسی و انتخابی بای پس بستری شده بودند، 88 نفر (65 درصد) غیردیابتی و 47نفر (34.9 درصد) دیابتی بودند. میانگین سنی 52 با محدوده سنی 33 تا 78 سال بود. سطوح HbA1c مطلوب در 48 بیمار (35.5 درصد) غیر دیابتی و در 24 بیمار (17 درصد) دیابتی دیده شد (P>0.05). عفونت زخم (P<0.05)، برون ده پایین (P<0.05)، نیاز به بالون پمپ داخل آئورت (P<0.05)، حوادث عروق مغزی بعد از عمل بای پس عروق کرونر (P<0.05)، در غیر دیابتی با سطح HbA1c بالا بیشتر از بیماران غیر دیابتی بود. طول مدت بستری در بیمارستان در گروههای مختلف تفاوتی نشان نداد (P>0.05).استنتاج: به نظر میرسد در بیمارانی که قندخون آنها به طور نامناسب کنترل شده بود و یا HbA1c پلاسمای بالاتری داشتند عوارض بعد از عمل بای پس عروق کرونر بیشتر مشاهده گردید.

۴تاثیر درازمدت اریتروپوئتین در کاهش آسیب های ناشی از ایسکمی و ریپرفوزیون حین عمل بای پس عروق کرونری
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشكي مازندران (نامه دانشگاه)، خرداد, دوره  ۲۲ , شماره  ۸۹، سال
تعداد صفحات: ۸
سابقه و هدف: مطالعات جدید نشان می دهد که اریتروپوئتین علاوه بر هماتوپوئزیز، دارای آثار حفاطتی غیر هماتوپوئتیک روی آسیب های ناشی از ایسکمی و ریپرفوزیون بافتی می باشد. این مطالعه اثربخشی داروی اریتروپوئتین را در کاهش آسیب ناشی از ایسکمی – ریپرفیوژن بافتی حین عمل بای پس عروق کرونری مورد بررسی قرار داد.مواد و روش ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی 60 بیمار کاندید عمل الکتیو بای پس عروق کرونری به طور تصادفی به دو گروه مورد (مداخله) و شاهد (عدم مداخله) تقسیم شدند. گروه مورد، اریتروپوئتین با دوز 700 واحد بر کیلوگرم در هنگام شروع و هنگام ریپرفیوژن در حین عمل به بیماران تزریق شد. مارکر قلبی تروپونین I و کراتین کیناز قلبی 8 ساعت بعد از عمل، اندازه گیری شد و اکوکاردیوگرافی نیز 6 ماه بعد از عمل در تمام بیماران دو گروه انجام شد. تحلیل داده ها با آزمون های آماری t–test وChi–square  وMann–withney  انجام شد.یافته ها: سطح تروپونین در دو گروه اریتروپوئتین و شاهد بعد عمل تفاوتی نداشت (p=0.3). سطح کراتین کیناز قلبی در گروه اریتروپوئتین از گروه شاهد به طور معنی داری بیشتر بود (p=0.004). میزان6 کسر جهشی  ماه بعد از عمل در گروه اریتروپوئتین اندکی بیشتر بود اما این تفاوت معنی دار نبود (p=0.46)، ولی میزان حجم پایان سیستولی (p=0.017) و دیاستولی بطن چپ (p=0.04) در 6 ماه بعد از عمل در گروه اریتروپوئتین نسبت به گروه شاهد به صورت معنی داری کمتر بود.استنتاج: در این مطالعه تجویز اریتروپوئتین با کاهش آسیب ناشی ایسکمی – ریپرفیوژن بعد از عمل بای پس کرونری به صورت افزایش عملکرد قلبی و همچنین کاهش ریمودلینگ قلبی و کاهش حجم پایان سیستولی و دیاستولی بطن چپ همراه بود.

۵بررسی تاثیر درازمدت اریتروپویتین در کاهش آسیب های ناشی از ایسکمی و ریپرفوزیون حین عمل بایپس عروق کرونری
اطلاعات انتشار: Journal of Mazandaran University of Medical Sciences، سال
تعداد صفحات: ۹
سابقه و هدف : در مطالعات جدید نشان داده شده است که اریتروپویتین علاوه بر هماتوپویزیز، دارای آثار حفاطتی غیر هماتوپویتیک نیز روی آسیب های ناشی از ایسکمی و ریپرفوزیون بافتی است . در این مطالعه ما اثر بخشی داروی اریتروپویتین را در کاهش آسیب ناشی از ایسکمی– ریپرفیوژن بافتی حین عمل بایپس عروق کرونری مورد بررسی قرار دادیم. مواد و روش ها: تعداد 60 بیمار کاندید عمل الکتیو بایپس عروق کرونری به طور تصادفی به دو گروه مورد و شاهد تقسیم شدند . به بیماران گروه مورد ، اریتروپویتین با دوز 700 واحد بر کیلوگرم در هنگام شروع ریپرفیوژن حین عمل به 8ساعت بعد از عمل اندازه گیری شد و اکوکاردیوگرافی نیز 6 ماه بعد CKMB و I بیماران تزر یق شد . مارکر قلبی تروپونین و Chi–square و t–test و آزمون های آماری SPSS از عمل در تمام بیماران دو گروه انجام شد . تحلیل داده ها با نرم افزار 16 انجام شد. mann– withney در CKMB سطح .(p= 0\ یافته ها: سطح تروپ ونین در دو گروه اریتروپویتین و شاهد بعد عمل تفاوتی نداشت ( 30 6 ماه بعد از عمل در گروه اریتروپویتین EF میزان .(p=0\ گروه اریتروپویتین از گروه شاهد ب ه طور معن ی داری بیشتر بود ( 004 0) و دیاستولی بطن چپ \ ولی می زان حجم پایان سیستولی ( 017 ،(p= 0\ اندکی بیشتر بود اما این تفاوت معن ی دار نبود ( 46 0\04 ) در 6 ماه بعد از عمل در گروه اریتروپویتین نسبت به گروه شاهد کمتر بود. ) استنتاج: در این مطالعه تجویز اریتروپویتین با کاهش آسیب ناشی ایسکمی – ریپرفیوژن بعد از عمل بایپس کرونری به صورت افزایش عملکرد قلبی و همچنین کاهش ریمودلینگ قلبی و کاهش حجم پایان سیستولی و دیاستولی بطن چپ رابطه داشته است.
نمایش نتایج ۱ تا ۵ از میان ۵ نتیجه