توجه: محتویات این صفحه به صورت خودکار پردازش شده و مقاله‌های نویسندگانی با تشابه اسمی، همگی در بخش یکسان نمایش داده می‌شوند.
۱الویت های تحقیقات پرستاری در مراقبت از بیماران سرطانی از دیدگاه پرستاران
اطلاعات انتشار: نشريه پرستاري ايران، ارديبهشت, دوره  ۲۲ , شماره  ۵۷، سال
تعداد صفحات: ۱۱
زمینه و هدف: مبتلایان به سرطان نیازمند مراقبت ماهرانه، تخصصی و کم هرینه در مراکز مختلف هستند که این خود چالش های بسیاری را برای تیم درمانی– مراقبتی و نیاز به تحقیق را ایجاد کرده است. پژوهش حاضر با هدف تعیین الویت های تحقیقات پرستاری سرطان از دیدگاه پرستاران شرکت کننده در کنفرانس منطقه ای آسیایی– اقیانوسیه ای پیشگیری از سرطان APOCP (Asian Pacific Organization For Cancer Prevention) در استان گیلان انجام شده است.روش بررسی: این تحقیق با استفاده از روش دلفی انجام شده است که از پرسشنامه ای دو بخشی (مشخصات دموگرافیک و عبارات مرتبط با موضوعات تحقیقی) که در طی دو مرحله تدوین گردیده، استفاده شده است. در مرحله اول 30 پرستار عضو کمیته علمی کنفرانس APOCP به تعیین 5 سوال تحقیقی که از نظر آنان از بالاترین الویت در مراقبت از بیماران سرطانی برخوردار خواهد بود، پرداختند. پاسخ های دریافت شده توسط یک گروه 3 نفره از متخصصین دانشگاه و با تجربه در تحقیق و تحلیل داده های کیفی در 4 مضمون ارایه مراقبت، موارد حرفه ای، بالینی و مراقبت روانی–اجتماعی مشتمل بر 35 عبارت تنظیم گردید. در مرحله دوم، پرسشنامه به 30 پرستار داده شد تا عبارات موجود در آن را بر اساس مقیاس لیکرت امتیازدهی کنند. تحلیل نتایج مرحله 1 و 2 نشانگر وجود توافق بین امتیازات بود. لذا برای کسب بالاترین توافق ممکن، پرسشنامه بین تمامی شرکت کنندگان در کنفرانس توزیع گردید که 54 نفر از پرستاران شرکت کننده آن را تکمیل و عودت دادند. داده های پژوهش با استفاده از نرم افزار آماری SPSS ویرایش 10 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: اکثریت واحدهای پژوهش را زنان (6\92 درصد)، دارای سمت پرستار بالینی (3\59 درصد) و با سابقه ارتباط مستقیم با بیماران سرطانی (3\96 درصد) و بدون سابقه گذراندن دوره آموزشی خاص (100 درصد) تشکیل می داد. 5 موضوع "اثرات روانی–اجتماعی و اقتصادی تشخیص سرطان بر خانواده"، مراقبت از دهان دریافت کنندگان شیمی درمانی"، نیازهای تغذیه ای مبتلایان"، "راهکارهای تداوم بخش مراقبت بیمارستانی و منزل" و " برقراری ارتباط با بیمار سرطانی" دارای بالاترین الویت و موضوعاتی مانند ترس پرستاران از مراقبت در مراحل نهایی بیماری"، "ارزیابی ابزارهای سنجش خستگی در بیماران"، "ابزارهای بررسی معنویت در پرستاران"، "صفات مشخصه بیماران مبتلا به سرطان های خاص" و "درک بیماران از مراقبت های تسکینی در بیمارستان ها دارای پایین ترین الویت بودند. نتیجه گیری: یافته های پژوهش نشان داد که مواردی چون مراقبت های روانی– اجتماعی و اقتصادی، مراقبت های خاص بالینی از جمله مراقبت از دهان و تغذیه و همچنین نحوه ارایه مراقبت، هنوز دغدغه اصلی پرستاران بالینی است. این نتایج می تواند محققان پرستاری را در انتخاب موضوعات مورد توجه و چالش برانگیز یاری نماید.

۲فشار داخل شکمی و عوامل مرتبط با آن در بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه
اطلاعات انتشار: پرستاري و مامايي جامع نگر (فصل نامه دانشكده هاي پرستاري و مامايي استان گيلان)، بهار و تابستان, دوره  ۲۳ , شماره  ۱ (پي در پي ۶۹)، سال
تعداد صفحات: ۸
مقدمه: با وجود تاثیر افزایش فشار داخل شکمی بر اختلالات ارگانی و افزایش مرگ و میر، اطلاعات مربوط به فراوانی و عوامل خطرساز مرتبط با آن در بخش های مراقبت ویژه کافی به نظر نمی رسد، این در حالی است که نتایج بسیاری از مطالعات مبین آن است که فشار داخل شکمی اندازه گیری شده در بدو پذیرش بیماران در بخش مراقبت ویژه می تواند به عنوان یک عامل مستقل پیشگویی کننده میزان مرگ و میر و ارزیابی اثرات افزایش فشار داخل شکمی بر روی عملکرد ارگانی مورد توجه قرار گیرد.هدف: این مطالعه با هدف تعیین فراوانی افزایش فشار داخل شکمی و عوامل مرتبط با آن در بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه انجام گرفته است.روش کار: این مطالعه یک تحقیق مقطعی از نوع توصیفی – تحلیلی است که بر روی 76 بیمار بستری در بخش مراقبت ویژه در یکی از بیمارستان آموزشی منتخب شهر رشت به روش تدریجی انجام شده است. فشار داخل شکمی هر 8 ساعت برای یک دوره 24 ساعته از طریق کاتترفولی (روشKorn ) اندازه گیری شد. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه ای مشتمل بر سه بخش بود: بخش اول مربوط به مشخصات فردی واحدهای مورد پژوهش (سن، جنس، شاخص توده بدنی، تشخیص بیماری)، بخش دوم شامل نمره بررسی مداوم نارسایی ارگانی (وضعیت تنفسی، انعقادی، کبدی، کلیوی، همودینامیک و سطح هوشیاری) و بخش سوم شامل اطلاعات مربوط به اندازه گیری فشار داخل شکمی و متغیرهای همراه (متوسط فشار شریانی، فشار پرفیوژن شکمی، متوسط فشار راه هوایی، حداکثر فشار راه هوایی، فشار پلاتو و مد دستگاه تهویه مکانیکی) اطلاعات دموگرافیک، نوع تشخیص، نمره بررسی مداوم نارسایی ارگانی، فشار ورید مرکزی، متوسط فشار شریانی، فشار پرفیوژن شکمی، متوسط فشار راه هوایی، حداکثر فشار راه هوایی، فشار پلاتو و فشار مثبت انتهای بازدمی در هر بار اندازه گیری، ثبت شد.نتایج: یافته ها نشان داد که میزان فراوانی هیپرتانسیون داخل شکمی 18.42 درصد می باشد. آزمون رگرسیون چندمتغیره نیز نشان داد که متوسط فشار شریانی با 1.02 برابر موجب افزایش فشار داخل شکمی شده است.نتیجه گیری: توجه به فشار داخل شکمی به عنوان یک عامل تاثیرگذار بر روی عملکرد سایر ارگان ها در بیماران بخش مراقبت های ویژه بسیار حائز اهمیت می باشد و توصیه می گردد که فشار داخل شکمی به صورت روتین در این بیماران اندازه گیری و بدین وسیله از بروز سندرم کمپارتمان شکمی و عوارض آن پیشگیری شود.

۳رفتارهای خودمراقبتی و عوامل مرتبط با آن در مبتلایان به نارسایی قلبی
اطلاعات انتشار: پرستاري و مامايي جامع نگر (فصل نامه دانشكده هاي پرستاري و مامايي استان گيلان)، بهار و تابستان, دوره  ۲۳ , شماره  ۱ (پي در پي ۶۹)، سال
تعداد صفحات: ۸
مقدمه: نارسایی قلبی، به عنوان یکی از شایعترین بیماری های مزمن در سراسر دنیا محسوب می شود که هزینه های زیادی را نیز بر سیستم های بهداشتی تحمیل می نماید. برای کنترل نارسایی قلبی، راهکارهای متعددی وجود دارد که خودمراقبتی یکی از این روش هاست.هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین ایفای خودمراقبتی در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی و بررسی ارتباط آن با متغیرهای زمینه ای صورت گرفت.روش کار: این پژوهش، مطالعه ای توصیفی – مقطعی است و در آن رفتارهای خودمراقبتی و ارتباط آن با متغیرهای دموگرافیک در 33 بیمار مراجعه کننده به مرکز آموزش درمانی قلب شهر رشت در سال 1389 – 1388 مورد بررسی قرار گرفت. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه اروپایی رفتار مراقبت از خود بیماران نارسایی قلب (EHFSCB) است. اطلاعات بدست آمده با استفاده از آزمون های آنالیز واریانس یکطرفه، کروسکال والیس و تی مستقل در نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.نتایج: میانگین سنی واحدهای مورد پژوهش 69.9±19.9 بود که 60.6 درصد آن ها زن، 57.6 درصد متاهل، 57.6 بی سواد، 66.7 درصد دارای وضعیت اقتصادی ضعیف و 90.9 درصد به بیماری های مزمن دیگر نیز مبتلا بودند که از این تعداد فشارخون بالا (%25) و دیابت (%18.7) بالاترین میزان را به خود اختصاص داده بودند. همچنین میانگین مدت ابتلا به بیماری 2.5±1.6 ماه بود. میانگین نمره مراقبت از خود 37.9±5.4 بود و فقط 6.1 درصد واحدها رفتارهای خودمراقبتی خوب داشتند. بهترین رفتارهای خودمراقبتی مربوط به مصرف داروها طبق توصیه پزشک، رعایت رژیم غذایی کم نمک و اختصاص زمان کافی برای استراحت بود و کمترین میزان انجام رفتارهای خودمراقبتی نیز مربوط به توزین روزانه، ورزش منظم و تزریق واکسن انفلوانزا بود. بین متغیرهای دموگرافیک و رفتارهای خودمراقبتی، هیچ ارتباط آماری معناداری مشاهده نشد.نتیجه گیری: با توجه به اینکه درصد کمی از بیماران رفتارهای خودمراقبتی خوب داشتند توصیه می شود عوامل موثر بر این امر مورد بررسی بیشتری قرار گرفته و جهت مقابله با این عوامل اقدامات لازم صورت گیرد.

۴کیفیت زندگی مرتبط با سلامت و عوامل موثر بر آن در زنان مبتلا به سرطان پستان
اطلاعات انتشار: پرستاري و مامايي جامع نگر (فصل نامه دانشكده هاي پرستاري و مامايي استان گيلان)، پاييز و زمستان, دوره  ۲۳ , شماره  ۲ (پي در پي ۷۰)، سال
تعداد صفحات: ۱۱

۵عوامل مرتبط با شروع اختلال استرس پس از سانحه در حوادث جاده ای
اطلاعات انتشار: پرستاري و مامايي جامع نگر (فصل نامه دانشكده هاي پرستاري و مامايي استان گيلان)، تابستان, دوره  ۲۴ , شماره  ۷۲، سال
تعداد صفحات: ۹
مقدمه: حوادث رانندگی یکی از شایعترین علت های ایجاد کننده اختلالات روانی مرتبط با تروماها هستند. با توجه به شیوع، اهمیت و عوارض اختلال استرس پس از سانحه رانندگی، بررسی عوامل مرتبط با این اختلال می تواند کمک مفیدی به افراد در معرض خطر ابتلا نماید.هدف: این مطالعه با هدف تعیین برخی از عوامل مرتبط با اختلال استرس پس از سانحه رانندگی انجام گرفته است.روش کار: در این مطالعه توصیفی – مقطعی شرکت کنندگان از بخش های ارتوپدی و ترومای بیمارستان پورسینا در شهر رشت انتخاب شدند. اطلاعات در هفته اول و دو ماه بعد از آسیب در 89 بیمار بستری، در سال 1389 جمع آوری گردید. ابزارهای مورد استفاده پرسشنامه عوامل فردی و روانی – اجتماعی، فرم خلاصه شده کیفیت زندگی مرتبط با سلامت(SF) 36 items ، فرم خودگزارشی استرس پس از سانحه (SRS PTSD ) Self–Rating Scale for PTSD و تست افسردگی بک بودند. داده ها با استفاده از روش های آمار توصیفی (فراوانی، میانگین و انحراف معیار ) و استنباطی (تی – زوجی) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.نتایج: 21 نفر (%23.5) از حادثه دیدگان یک ماه بعد به اختلال استرس پس از سانحه مبتلا شدند. میانگین و انحراف معیار افسردگی در گروه مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه از گروه غیرمبتلا بطور معنی داری بالاتر بود (p= 0.001). بعلاوه میانگین و انحراف معیار طول دوره بستری در گروه مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه بطور معنی داری بیشتر از گروه غیرمبتلا به این اختلال بود (p=0.03).نتیجه گیری: یافته ها بیانگر آن است که برخی از عوامل، همچون افسردگی و طول دوره بستری با اختلال استرس پس از سانحه رانندگی مرتبط هستند، لذا پیشنهاد می گردد از بستری های طولانی مدت و غیرضروری بیمار سانحه دیده اجتناب گردد، بعلاوه انجام مشاوره روانپزشکی بلافاصله بعد از تصادف و پیگیری نشانه های روانی، بویژه افسردگی بعد از ترخیص، بمنظور اجتناب از بستری های طولانی مدت و غیرضروری توصیه می شود.

۶بروز خشونت نسبت به پرستاران مراکز آموزشی درمانی شهر رشت
اطلاعات انتشار: پرستاري و مامايي جامع نگر (فصل نامه دانشكده هاي پرستاري و مامايي استان گيلان)، تابستان, دوره  ۲۵ , شماره  ۷۶، سال
تعداد صفحات: ۸
مقدمه: خشونت در محیط کار در سراسر دنیا عامل خطر مهمی تلقی می شود. پرستاران نیز به دلیل حضور و فعالیت در مراکز درمانی و ارتباط مستقیم با بیماران و همچنین قرار گرفتن در معرض تنش های متعدد همواره در معرض انواع خشونت قرار دارند.هدف: این مطالعه با هدف تعیین میزان بروز خشونت نسبت به پرستاران شاغل در مراکز آموزشی و درمانی شهر رشت صورت گرفته است.روش کار: این مطالعه یک تحقیق مقطعی از نوع توصیفی و تحلیلی بود که جامعه آن را پرستاران شاغل در مراکز آموزشی درمانی شهر رشت تشکیل می دادند و از بین آنها 442 نفر با نمونه گیری به شیوه تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار نمونه گیری پرسشنامه برگرفته از ابزار ناکرینر (Nachreiner) و رحمانی بود که توسط آن میزان بروز خشونت در پرستاران شاغل در مراکز آموزشی درمانی شهر رشت مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از شاخص های آمار توصیفی و آزمون های آمار استنباطی شامل آزمون تی مستقل و مجذور کای انجام گرفت.نتایج: یافته های این مطالعه نشان داد که 54.1 درصد از کارکنان تجربه مواجهه با خشونت کلامی و 11.1 درصد تجربه خشونت فیزیکی داشته اند. خشونت کلامی اغلب از سوی همراهان بیمار و خشونت فیزیکی اکثرا از سوی بیمار بوقوع پیوسته است و در اکثریت موارد افرادی که بروز خشونت را گزارش نداده، علت آن را بی فایده بودن گزارش قلمداد نموده اند. به علاوه یافته ها نشان داد که بین سطح تحصیلات و خشونت کلامی (P=0.02) و بین وضعیت کاری (P=0.02) و تاهل (P=0.02) با خشونت فیزیکی ارتباط آماری معنی دار وجود دارد.نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان میدهد که خشونت کلامی و فیزیکی در پرستاران شاغل در مراکز آموزشی درمانی رشت در موارد متعددی رخ داده است که به نظر می رسد جهت کاستن از وقوع ان نیاز به چاره اندیشی باشد.

۷بررسی سطح اجتماعی شدن حرفه ای دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی گیلان
اطلاعات انتشار: پرستاري و مامايي جامع نگر (فصل نامه دانشكده هاي پرستاري و مامايي استان گيلان)، تابستان, دوره  ۲۵ , شماره  ۸۰، سال
تعداد صفحات: ۱۰
مقدمه: اجتماعی شدن حرفه ای فرآیندی است که طی آن افراد، ارزش ها، هنجارها، رفتارها و مهارت های اجتماعی مرتبط با یک حرفه را کسب می نمایند و حس هویت نسبت به یک رشته تخصصی را درونی می سازند. این فرآیند با ورود به برنامه آموزش پرستاری آغاز می شود و با اتمام این دوره و ورود به محیط های کاری ادامه می یابد. بدین ترتیب شکل گیری پرستاری به عنوان یک حرفه از طریق اجتماعی شدن حرفه ای صورت می گیرد.هدف: هدف از این مطالعه تعیین سطح اجتماعی شدن حرفه ای دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی گیلان می باشد.روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه مقطعی از نوع توصیفی – تحلیلی است و جامعه پژوهش را کلیه دانشجویان کارشناسی پیوسته پرستاری دانشکده شهید بهشتی رشت (211 نفر) تشکیل می دادند که از طریق سرشماری وارد مطالعه شدند. ابزار مورد استفاده پرسشنامه ای محقق ساخته و برگرفته از ابزار شهیم و Chao و همکاران بود که بعد از تعیین روایی و پایایی در اختیار نمونه ها قرار گرفت. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از روش های آمار توصیفی و استنباطی (آزمون تی مستقل و همبستگی پیرسون وانالیز واریانس یک طرفه و توکی) تجزیه و تحلیل شدند.نتایج: در ارتباط با سطح اجتماعی شدن حرفه ای نتایج نشان داد که در بررسی کلی، 19 درصد واحدهای مورد پژوهش از سطح متوسط واکثر نمونه ها (%81) از سطح خوب اجتماعی شدن حرفه ای برخوردار بودند و اجتماعی شدن حرفه ای با عواملی از قبیل تاهل (p=0.045)، سن (R=0.151، P=0.029)، محل سکونت خانواده (p=0.04)، تحصیلات مادر (p=0.23)، کار دانشجویی (p=0.031). مدرسین نظری (P=0.0001)، مدرسین بالینی (p=0.032)، داشتن اطلاعات راجع به حرفه پرستاری قبل از ورود به رشته (p=0.0001)، منطبق بودن تصویر ذهنی قبلی از این حرفه با واقعیت های موجود (p=0.0001)، علاقه به رشته (p=0.0001) ارتباط آماری معنی داری داشته است.نتیجه گیری: سطح اجتماعی شدن حرفه ای دانشجویان پرستاری قابل قبول می باشد. شناخت وضعیت اجتماعی شدن حرفه ای می تواند توجه مسوولین را، در راه نیاز به فراهم کردن امکان تجربه و استقلال بیشتر در عمل و در مجموع فراهم نمودن شرایط ارائه مراقبت پرستاری به صورت اصولی جلب نماید.

۸بررسی فشار کاف لوله تراشه و زمان اندازه گیری آن در بیماران بستری در بخش های مراقبت ویژه
اطلاعات انتشار: پرستاري و مامايي جامع نگر (فصل نامه دانشكده هاي پرستاري و مامايي استان گيلان)، تابستان, دوره  ۲۵ , شماره  ۸۰، سال
تعداد صفحات: ۹
مقدمه: فشار کاف لوله تراشه باید در یک محدوده مناسب قرار گیرد تا ضمن امکان تهویه مثبت و جلوگیری از آسپیراسیون محتویات دهانی و معدی، خونرسانی مویرگ های تراشه را نیز حفظ نماید.هدف: هدف از این تحقیق تعیین فشار کاف لوله تراشه و فواصل زمانی اندازه گیری آن در بیماران بستری در بخش های مراقبت ویژه بود.روش کار: این پژوهش یک مطالعه توصیفی مقطعی می باشد، که بر روی 61 بیمار بستری در بخش های ICU بیمارستان های آموزشی–درمانی شهر رشت در سه ماهه تابستان 1392 انجام شد. اندازه گیری با استفاده از مانومتر فشار کاف در دو نوبت و به فاصله 6 ساعت برای هر واحد پژوهش انجام گردید و متغیرهایی نظیر سن، جنس، علت پذیرش در ICU، شاخص توده بدنی و تعداد روزهای لوله گذاری بیمار مورد بررسی قرار گرفت. برای توصیف داده ها از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار و توزیع فراوانی) و استنباطی (آزمون تی، پیرسون و آنالیز واریانس) استفاده شد.نتایج: این پژوهش نشان می دهد که فشار کاف در نوبت اول فقط در 16.4 درصد نمونه ها طبیعی بوده و بعد از کنترل 6 ساعته و اصلاح فشار کاف این میزان به 78.7 درصد رسیده است. ارتباط بین روزهای لوله گذاری (نوبت اول اندازه گیری، p=0.002 و نوبت دوم اندازه گیری، p=0.01) و شاخص توده بدنی (نوبت اول اندازه گیری ، p=0.007 و نوبت دوم اندازه گیری، p=0.03) با فشار کاف معنی دار مشاهده گردید.نتیجه گیری: در این مطالعه علی رغم کنترل 6 ساعته، در نوبت دوم فشار کاف باز هم در 21.3 درصد موارد خارج از محدوده طبیعی بود و این موضوع می تواند این مساله را یادآور سازد که جهت جلوگیری از عوارض ناشی از افزایش یا کاهش فشار کاف ممکن است کنترل فشار آن در فواصل زمانی کوتاه تر ضروری باشد.

۹اولویت بندی شاخص های شایستگی بالینی عمومی از نظر پرستاران شاغل در بخشهای اورژانس
اطلاعات انتشار: پرستاري و مامايي جامع نگر (فصل نامه دانشكده هاي پرستاري و مامايي استان گيلان)، زمستان, دوره  ۲۵ , شماره  ۷۸، سال
تعداد صفحات: ۱۱
مقدمه: پرستاری به عنوان یک رشته بالینی روز به روز در بخشهای اورژانس در حال توسعه می باشد و مسوولین سیستم مراقبت بهداشتی و درمانی باید به طور مداوم شاخص های شایستگی بالینی پرستاران در این بخش ها را ارزیابی، تعیین و اولویت بندی نمایند. عدم وجود شاخص های شایستگی بالینی روشن، ارزیابی را دچار چالش می نماید.هدف: این مطالعه با هدف تعیین شاخص های شایستگی بالینی عمومی از نظر پرستاران شاغل در بخش های اورژانس انجام گرفت.روش کار: مطالعه حاضر یک مطالعه نیاز سنجی است که به شیوه دلفی در سه مرحله که مرحله اول آن تعیین شاخص های شایستگی بالینی عمومی، مرحله دوم دسته بندی شاخص های شایستگی بالینی عمومی توسط اعضای پانل تخصصی و مرحله سوم اولویت بندی شاخص های شایستگی بالینی عمومی به روش تحلیل عاملی اکتشافی از طریق نمونه گیری در دسترس در بین 710 پرستار شاغل در بخشهای اورژانس مراکز آموزشی درمانی استان گیلان در طی مدت 2 ماه انجام گرفت. در نهایت از تحلیل عاملی اکتشافی جهت اولویت بندی نهایی بهره گرفته شد.نتایج: در مرحله اولویت بندی شاخص های شایستگی بالینی عمومی، 5 عامل 30 عبارت دسته بندی شده توسط پانل تخصصی، مدل ساختارمندی را فراهم نمود که در سه حیطه برقراری ارتباط (10 عبارت)، مدیریت بلایا و فوریت ها (8 عبارت) و ویژگی های شخصیتی (12 عبارت) تقسیم شده است.نتیجه گیری: یکی از راهکارهای موجود برای نزدیکی تئوری و عمل در حرفه پرستاری تعیین و اولویت بندی شاخص های شایستگی بالینی در بخشهای مختلف از جمله اورژانس می باشد. با تحلیل عاملی می توان به اولویت بندی این شاخص ها اقدام نمود. تحقیقات بیشتری در سیستم مراقبت بهداشتی به منظور دستیابی به ابزار پایا و معتبر مورد نیاز است.

۱۰عوامل پیش بینی کننده بروز دلیریوم در بیماران بستری در بخش های مراقبت ویژه
اطلاعات انتشار: پرستاري و مامايي جامع نگر (فصل نامه دانشكده هاي پرستاري و مامايي استان گيلان)، پاييز, دوره  ۲۵ , شماره  ۸۱، سال
تعداد صفحات: ۱۱
مقدمه: شایعترین تشخیص نورولوژیک در میان بیماران بستری در بخش های مراقبت ویژه، دلیریوم می باشد. میزان شیوع دلیریوم بالا و با عوارض فراوانی همراه است.هدف: هدف این مطالعه تعیین عوامل پیش بینی کننده بروز دلیریوم در بیماران بستری در بخش های مراقبت ویژه می باشد.روش کار: این مطالعه یک پژوهش توصیفی– تحلیلی است. جامعه پژوهش شامل کلیه بیمارانی بود. به مدت سه ماه در سال 1392 در بخش های مراقبت ویژه (اعصاب، جنرال و تروما) در یکی از مراکز آموزشی و درمانی شهر رشت بستری شده و قبل از بستری شدن علایم و نشانه های دلیریوم را نداشته اند. جهت انتخاب نمونه ها بدون محدودیت سنی و با حداقل گذشت 24 ساعت از زمان پذیرش در بخش مراقبت ویژه (ICU)، با و بدون تهویه مکانیکی، دارای توانایی بینایی و شنوایی، دانستن زبان فارسی و شرط هوشیار یا نیمه هوشیار بودن، عدم دریافت بلوک کننده های عصبی– عضلانی، کما، سابقه آسیبهای عصبی شدید، نارسایی مزمن کلیوی، سوء مصرف الکل و مواد مخدر وارد پژوهش شدند نمونه ها به صورت تدریجی انتخاب شدند. حجم 81 نفر برآورد گردید. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل (RASS)Richmond Agitation Sedation Scale و (Confusion Assessment Method for the Intensive Care Unit (CAM–ICU بود. ابزار RASS ابزاری استاندارد می باشد و جهت بررسی سطح بی قراری و تسکین بیماران بستری در ICU معتبر شناخته شده است. ابزار CAM–ICU نیز 4 ویژگی اصلی دلیریوم یعنی تغییر حاد یا سیر نوسانی وضعیت ذهنی بیمار، عدم تمرکز، اختلال سطح هوشیاری و تفکر سازماندهی نشده، را مورد بررسی قرار می دهد. بخش اول پرسشنامه مشخصات دموگرافیک بیماران شامل: سن، جنس، شاخص بیماریهای همراه چارلسون، امتیاز فیزیولوژی حاد Acute Physicology Score (APS) در سه دامنه 9 – 0، 14 – 10 و £15 شمارش گلبولهای سفید خون، بیلی روبین توتال سرم، تعداد روزهای تهویه مکانیکی، تعداد روزهای بستری در ICU و بیمارستان بود. شاخص بیماریهای همراه چارلسون شامل 19 شرایط بیماری است که به بیمار براساس تاثیر بالقوه آن بر میزان مرگ و میر امتیاز داده می شود. امتیاز فیزیولوژی حاد (APS) نیز بزرگترین قسمت امتیاز APATCH (ارزیابی حاد فیزیولوژی و ارزیابی مزمن سلامتی) می باشد که از 13 نوع اندازه گیری بالینی بدست می آید که 24 ساعت پس از پذیرش بیمار در ICU انجام می گیرد و کسب امتیاز بالاتر در ان وخیم تر بودن وضعیت فیزیکی بیمار را نشان می دهد. بخش دوم بررسی بروز دلیریوم بود که در ابتدا بیمار توسط مقیاس RASS از نظر سطح هوشیاری بررسی می شد. این ابزار شامل 10 گویه و هر یک معرف یکی از سطوح هوشیاری است. برای تعیین امتیازRASS ابتدا بدون هیچ تعاملی، فقط بیمار مشاهده شد و در صورت هوشیاری امتیاز (0 تا 4+) برای او درنظر گرفته شده. در صورت عدم هوشیاری بیمار نام وی را با صدای بلند صدا زده و از او درخواست می شد که به پژوهشگر نگاه کند. اگر بیمار به صدا واکنش نشان داد، امتیاز مناسب (1– تا 3–) در صورت عدم واکنش، شانه بیمار تکان داده می شد. اگر هیچ واکنشی نداشت به شدت جناغ وی را فشرده و امتیاز مناسب (4– تا 5–) نمونه ها در صورت عدم ابتلا به اختلال سطح هوشیاری بر اساس مقیاس RASS با مقیاس CAM–ICU از نظر بروز دلیریوم بررسی شدند که بررسی با این ابزار حدود 5–3 دقیقه طول می کشید. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی (آزمون فیشر و مجذور کای) تجزیه و تحلیل شدند و جهت آنالیز چندگانه عوامل مرتبط با دلیریوم از مدل رگرسیون لجستیک به روش Backward استفاده گردید که در این مدل احتمال معنی داری با P<0.05 و احتمال خروج از مدل با P<0.1 در نظر گرفته شد.نتایج: نتایج بیانگر آن بود که 64.2 درصد واحدهای مورد پژوهش مرد و اکثر آنها (%48.1) در بخش جنرال بستری بودند. اکثریت نمونه ها (%49.4) از لحاظ امتیاز فیزیولوژی حاد (APS) نمره 9 – 0 را کسب نمودند. در بررسی وضعیت بیماری های همراه چارلسون نیز بیشتر نمونه ها (%29.6) امتیاز بین 2– 1 داشتند. میانگین سنی واحدهای مورد پژوهش 50.95±21.33 سال، حداکثر روزهای لوله گذاری در تراشه 146 روز، بستری در ICU، 147 روز و بستری در بیمارستان 150 روز بود. همچنین میزان حداکثر بیلی روبین توتال 2.4 میلی گرم در دسی لیتر و بیشترین مقدار تعداد گلبول های سفید خون 29.2 هزار در میلی لیتر بود. بروز دلیریوم با ابزار CAM–ICU در 27.2 درصد مشاهده شد. توزیع دلیریوم بر حسب متغیرهای کیفی جنس، بخش و امتیاز چارلسون معنی دار نبوده اما بر حسب امتیاز APS معنی دار بوده است (P=0.048). همچنین توزیع دلیریوم بر حسب متغیر کمی سن معنی دار بوده (p=0.006)، ولی بر حسب تعداد روزهای تهویه مکانیکی، بستری در بیمارستان و بستری در ICU، بیلی روبین توتال و تعداد گلبولهای سفید از لحاظ آماری معنی دار نبوده است. بر اساس مدل رگرسیون لجستیک، متغیرهای سن، جنس، بخش، تعداد روزهای تحت لوله گذاری در تراشه، روزهای بستری در ICU و بیمارستان، بیلی روبین توتال، تعداد گلبولهای سفید و شاخص چارلسون عوامل پیش بینی کننده دلیریوم نبودند و تنها APS (با در نظر گرفتن محدوده 9 – 0 امتیاز به عنوان گروه مرجع) در دو دامنه امتیاز 14–10 (P<0.038) و 15³ (P<0.043) به عنوان عامل مرتبط پیش بینی کننده دلیریوم شناخته شدند، به طوریکه افراد دارای نمره APS=10–14 (or=3.3 و CI%95:1.03–10.71) و £ 15 ³ aps (or=4.2 و CI%95:1.08–16.7) نسبت به افراد با APS=0–9 از شانس نسبی دلیریوم بیشتری برخوردار بودند.نتیجه گیری: افراد با امتیاز APS بالاتر نسبت به افراد با امتیاز کمتر، بیشتر در معرض ابتلا به دلیریوم هستند.

۱۱بررسی چگونگی استفاده از روشهای یادگیری بالینی و عوامل موثر بر آن
اطلاعات انتشار: پژوهش در آموزش علوم پزشكي، سال
تعداد صفحات: ۵
مقدمه: آموزش بالینی مهم ترین بخش در آموزش پرستاری و مامایی و جز لاینفک آن می باشد که به لحاظ اهمیت ، قلب آموزش حرفه ای شناخته شده است. بیش از 50 درصد از برنامه های آموزشی دوره پرستاری به آموزش بالینی اختصاص دارد. آموزش بالینی ، فرآیند پیچیده ای است که تحت تاثیر عوامل و متغیر های زیادی قرار دارد و باعث می شود آنچه را که دانشجو به صورت علمی آموخته در عمل به کار گیرد. بنابراین ، باید همگام و مشابه با آموزش در کلاس باشد . برای مقابله با چالشهای موجود یعنی شکاف بین آموزش و خدمات ارایه شده بر بالین بیمار ، یکی از راه حلهای موجود ، استفاده از راهکارهای جدید در یادگیری بالینی دانشجویان می باشد. در این راستا ، این تحقیق به تعیین چگونگی استفاده از روشهای یادگیری بالینی و عوامل موثر بر آن از دیدگاه مربیان بالینی می پردازد تا شاید یافته های کسب شده در ارتقا آموزش بالینی و از بین بردن شکاف بین آموزش و درمان مورد استفاده قرار گیرد . مواد و روشها : این پژوهش ، یک مطالعه توصیفی است که در آن به شیوه سرشماری پرسشنامه در میان کلیه مربیان پرستاری دانشکده پرستاری و مامایی توزیع گردید که از آن میان 30 مربی پس از پاسخگویی پرسشنامه ها را مسترد نمودند . در این تحقیق پرسشنامه ای مشتمل بر 3 بخش ، بخش اول مشخصات دموگرافیک، بخش دوم چگونگی استفاده از روشهای یادگیری بالینی بر اساس مقیاس پنج درجه ای لیکرت (همیشه ، معمولا"، گاهی اوقات ، اصلا" و اطلاعی ندارم ) ، بخش سوم عوامل موثر بر چگونگی استفاده از روشهای یادگیری بالینی (عوامل مربوط به مربی،دانشجو و محیط یادگیری بالینی) استفاده گردید.یافته ها بااستفاده از نرم افزارSPSS \ Ver : 10 مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت . یافته ها : یافته ها نشان داد که اکثریت واحدهای مورد پژوهش از روش آموزش بر بالین بیمار (90 درصد ) ، کنفرانسهای فردی (7\76 درصد ) ، کنفرانسهای گروهی (80 درصد ) ، کنفرانس بر اساس مراقبت پرستاری (7\86 درصد ) استفاده می کردند . تمامی متغیرهای دموگرافیک به تفکیک با روشهای یادگیری بالینی با استفاده از آزمون آماری کای دو و تست دقیق فیشر بررسی گردید. فقط ارتباط متغیرهای استخدام رسمی قطعی با گزارشات صبح و عصر (05\0 (P ، سابقه کار آموزشی بالای 10 سال با کنفرانس بر اساس مراقبت پرستاری (04\0 (P و‌کنفرانس گروهی و فردی (06\0 (P معنی دار گردید . در بخش عوامل مربوط به مربی ، عامل آگاهی و تسلط علمی مربی (100 درصد ) ، در بخش عوامل مربوط به فراگیر، علاقه و انگیزه دانشجو (100 درصد ) ‌و در محیط یادگیری بالینی ، وسایل و امکانات فضای آموزشی (3\93 درصد) بعنوان بیشترین عوامل موثر از دیدگاه مربیان بالینی در نظر گرفته شده اند . نتیجه گیری : از آنجاییکه آموزش پرستاری زیربنایی برای رفع نیازهای سلامتی و بهداشتی جامعه از طریق تربیت نیروی انسانی کارآمد می باشد و از طرفی یکی از مهمترین اجزای آموزش پرستاری ، آموزش بالینی است ، لذا ضرورت دارد که مسیولین و برنامه ریزان به این مهم اهتمام ورزند.

۱۲ضرورت کاربرد نقشه های مفهومی در آموزش بالینی دانشجویان
اطلاعات انتشار: پژوهش در آموزش علوم پزشكي، سال
تعداد صفحات: ۷
مقدمه: آموزش بالینی، بخش عظیمی از آموزش عملی دانشجویان محسوب می شود . برای ارتقا آموزش بالینی ، باید سعی نمود که دانشجویان را از یادگیری طوطی وار دور کرده و به سوی ایجاد تفکر انتقادی ، حل مسیله و ساخت مفهوم سوق داد. با توجه به اینکه یکی از استراتژی هایی که سبب ارتقا تفکر انتقادی و حل مسیله می شود ، استفاده از نقشه های مفهومی است . لذا پژوهشگران بر آن شدند که به بررسی کاربرد نقشه های مفهومی در آموزش بالینی دانشجویان بپردازند . محتوا: مفاهیم ، ارتباطات بین مفاهیم ، سلسله مراتب ، ارتباطات فرعی و مثالها ترکیبات یک نقشه مفهومی هستند . نقشه مفهومی ابزار مفیدی است که سببب یادگیری معنی دار می گردد. هدف از یادگیری به روش نقشه کشی مفاهیم ، توانا کردن فراگیران به تکمیل دانش فراموش شده ، روشن ساختن دانش موجود ، درک ارتباطات و ارتقا تفکر انتقادی است . نتیجه گیری : مدرسین حرف پزشکی با چالش های متعددی در راستای ارتقا و ارزشیابی تفکر انتقادی در دانشجویان مواجه هستند ، لذا به ناچار نیازمند استراتژی های مختلف آموزشی نظیر نقشه کشی مفهومی می باشند که به منظور اجرای آن در بالین و تسهیل یادگیری تحقیق وتفحص بیشتر در این خصوص ضروری است .

۱۳نگرش دانشجویان پرستاری نسبت به کدهای اخلاقی، التزام به اخلاق در مراقبت، عدم صداقت علمی و خنثی سازی
اطلاعات انتشار: پرستاري و مامايي جامع نگر، سال
تعداد صفحات: ۸
مقدمه: التزام به اخلاق در مراقبت، هسته مرکزی ارزشهای پرستاری بوده و لازمه آن وجود عنصر صداقت بعنوان جزیی اساسی است. عدم صداقت علمی دانشجویان پرستاری (تقلب، کپی برداری، جعل،مخفی نگه داشتن خطاها و غیره) می تواند باعث به مخاطره افتادن بالقوه حرفه پرستاری شود. هدف: این مطالعه با هدف تعیین نگرش دانشجویان پرستاری نسبت به عدم صداقت علمی، رفتارهای خنثی کننده، کدهای اخلاق پرستاری و التزام به رعایت اخلاق در مراقبت صورت گرفته است. روش کار: در این مطالعه توصیفی–مقطعی تعداد 193 دانشجوی رشته پرستاری دانشگاه علوم پزشکی گیلان به شیوه سرشماری در سال1390 با استفاده از پرسشنامه سه بخشی: اطلاعات دموگرافیک، سوالات مربوط به نگرش دانشجویان نسبت به رفتارهای خنثی کننده، کدهای اخلاقی و التزام به اخلاق در مراقبت و عبارات مربوط به نگرش دانشجویان نسبت به عدم صداقت علمی و گزارش فراوانی آن در همکلاسی ها مورد بررسی قرار گرفتند. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی مانند میانگین و انحراف معیار، جداول توزیع فراوانی و آماراستنباطی ضریب همبستگی پیرسون، آزمون تی مستقل، آنالیز واریانس یکطرفه و رگرسیون چند گانه استفاده شد. نتایج: یافته ها نشان داد که اکثریت واحدهای مورد مطالعه (8\79%) از کدهای اخلاق پرستاری آگاهی نداشتند، همچنین زنان نسبت به مردان نگرش مثبت تری به کدهای اخلاق پرستاری (002\0=p) و التزام به اخلاق در مراقبت داشتند (004\0=p) اما نگرش منفی تری نسبت به رفتارهای خنثی کننده (001\0=p) و عدم صداقت علمی (007\0=p) از خود نشان دادند. نتایج آنالیز رگرسیون چندگانه نشان داد که نگرش نسبت به کدهای اخلاق پرستاری قوی ترین پیش گویی کننده برای التزام به اخلاق در مراقبت در میان دانشجویان پرستاری می باشد(0001\0=p). نتیجه گیری: نگرش نسبت به کدهای اخلاق پرستاری قوی ترین پیشگویی کننده در التزام به اخلاق در مراقبت می باشد، از اینرو آموزش این کدها به دانشجویان می تواند نقش به سزایی در رعایت اخلاق در مراقبت از بیماران داشته باشد.

۱۴مقایسه کیفیت زندگی مرتبط با سلامت در دانشجویان خوابگاهی و غیرخوابگاهی
اطلاعات انتشار: پرستاري و مامايي جامع نگر، سال
تعداد صفحات: ۸
چکیده مقدمه: بررسی کیفیت زندگی و اعتلای آن نقش به سزایی در سلامت زندگی اجتماعی و فردی دارد. در همین راستا و با توجه به این که دانشجویان آینده سازان جوامع محسوب می شوند، تعیین عواملی که می توانند سطح کیفیت زندگی دانشجویان را به مخاطره بیاندازند، ضروری به نظر می رسد. هدف: این پژوهش با هدف تعیین کیفیت زندگی مرتبط با سلامت در دانشجویان خوابگاهی و غیرخوابگاهی صورت گرفته است. روش کار: پژوهش حاضر، مطالعه ای مقطعی از نوع توصیفی – تحلیلی است که در خوابگاه های دولتی شهر رشت در سال 88–1387 انجام شد. اطلاعات لازم برای تعیین کیفیت زندگی مرتبط با سلامت در دانشجویان علوم پزشکی به روش نمونه گیری در دسترس از 50 دانشجوی خوابگاهی و 150 دانشجوی غیرخوابگاهی با استفاده از پرسشنامه SF–36 جمع آوری شد. داده های به دست آمده با استفاده از آزمون های آماری تی تست، کای اسکویر، رگرسیون خطی و کولموگروف–اسمیرنف تجزیه و تحلیل شد. نتایج: میانگین نمره کلی کیفیت زندگی مرتبط با سلامت در دانشجویان خوابگاهی (35\14±74\62) به طور معناداری کمتر از دانشجویان غیرخوابگاهی (95\10±25\72) بود (001\0 > p)، همچنین آنالیز رگرسیون خطی نشان داد که کیفیت زندگی مرتبط با سلامت در دانشجویان غیرخوابگاهی نسبت به گروه خوابگاهی 65\9 نمره بیشتر می باشد (001\0 > p). نتیجه گیری: با توجه به یافته های این پژوهش به نظر می رسد اقامت دانشجویان در خوابگاه در طول دوران تحصیل با توجه به وجود چالش ها و استرس های گوناگون احتمالی با کاهش نمره ی کلی کیفیت زندگی مرتبط با سلامت همراه باشد.
نمایش نتایج ۱ تا ۱۴ از میان ۱۴ نتیجه