توجه: محتویات این صفحه به صورت خودکار پردازش شده و مقاله‌های نویسندگانی با تشابه اسمی، همگی در بخش یکسان نمایش داده می‌شوند.
۱بررسی سطح خودکارآمدی و عوامل مرتبط با آن در بیماران ایسکمیک قلبی: یک مطالعه توصیفی همبستگی
اطلاعات انتشار: پژوهش پرستاري، سال
تعداد صفحات: ۹
مقدمه: بیماری‌های ایسکمیک قلبی مسوول 46% از علل مرگ و میر در ایران می‌باشند. جهت ارتقای رفتارهای بهداشتی مبتلایان به این بیماری‌ها، می‌توان عوامل شناختی– رفتاری نظیر خودکارآمدی را مدنظر قرار داد. با این وجود نتایج مطالعات پیشین در زمینه عوامل مرتبط با خودکارآمدی بیماران ایسکمیک قلبی متناقض است. هدف این مطالعه تعیین سطح خودکارآمدی و عوامل مرتبط با آن در بیماران ایسکمیک قلبی مراجعه‌کننده به بیمارستان‌های منتخب شهر اصفهان بوده است. روش: این مطالعه توصیفی– همبستگی برروی 100 نفر از مبتلایان به بیماری‌های ایسکمیک قلبی بستری در بخش‌های قلب بیمارستان‌های شهید چمران و الزهرا (س) اصفهان انجام گردید. تحلیل آماری داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی در نرم‌افزار آماری SPSS v.16 انجام شد. یافته‌ها: محدوده امتیاز خودکارآمدی بیماران، 64–0 با میانگین 48\17±28\35 بود. 63% از بیماران سطح بالایی از خودکارآمدی داشتند. اگرچه یافته‌های آزمون کای‌اسکویر ارتباط آماری معناداری را بین سن و جنس با سطح خودکارآمدی بیماران ایسکمیک قلبی نشان نداد، اما یافته‌های مدل رگرسیون لجستیک چندگانه نشان داد که سطح خودکارآمدی در افراد جوان‌تر (047\0=p) و مردان (00\0=p) و افراد دارای سابقه شرکت منظم در برنامه‌های غربالگری (03\0=p) بیشتر می‌باشد. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج این مطالعه که سن، جنس و شرکت منظم در غربالگری‌های روتین از عوامل مرتبط با خودکارآمدی در بیماران ایسکمیک قلبی می‌باشند و با توجه به شیوع و اهمیت بیماری‌های ایسکمیک قلبی، ضرورت تقویت خودکارآمدی به عنوان عاملی اساسی در بهبود رفتارهای بهداشتی بیماران، به کمک استراتژی‌هایی نظیر آموزش‌های هدفمند و پیگیری‌های منظم توصیه می‌شود.
نمایش نتایج ۱ تا ۱ از میان ۱ نتیجه