توجه: محتویات این صفحه به صورت خودکار پردازش شده و مقاله‌های نویسندگانی با تشابه اسمی، همگی در بخش یکسان نمایش داده می‌شوند.
۱بررسی آنتی بادی E2 ویروس هپاتیت HGV anti –E2)G) در پرسنل بخش دیالیز
اطلاعات انتشار: بيماريهاي عفوني و گرمسيري ايران، زمستان, دوره  ۱۱ , شماره  ۳۵، سال
تعداد صفحات: ۷
سابقه و هدف: ویروس هپاتیت G (HGV) از دسته ویروس های منتقله از راه خون می باشد. برخی مطالعات احتمال آلودگی شغلی با این ویروس در پرسنل بخش دیالیز را نشان داده اند. آنتی بادی E2 ویروس هپاتیت G (HGV anti–E2) تماس قبلی فرد با ویروس هپاتیت G را نشان می دهد. هدف از این مطالعه بررسی وضعیت HGV anti–E2 در پرسنل بخش دیالیز می باشد.مواد و روش ها: این مطالعه در یک مرکز دیالیز شهر تهران انجام شده است. در 27 پرسنل بخش دیالیز، وجود HGV anti–E2 با استفاده از روش ELISA بررسی شد و با فراوانی آنتی بادی در 77 بیمار همودیالیزی (HD) و 13 بیمار پریتونئال دیالیزی (CAPD) مقایسه گردید. در تمام افراد مورد مطالعه آنتی ژن سطحی هپاتیت B (HBsAg)، آنتی بادی هپاتیت B (anti–HBs) آنتی بادی هپاتیت C (anti–HCV) نیز اندازه گیری شد.نتایج: HGV anti–E2 در هیچیک از پرسنل بخش دیالیز یافت نشد (%0). میزان آنتی بادی در بیماران HD و CAPD به ترتیب %3.89 و %0 بود. میزان anti–HCV و anti–HBs در پرسنل دیالیز به ترتیب %0 و %33.33 بود.نتیجه گیری: در مطالعه فوق HGV anti–E2 در پرسنل دیالیز یافت نشد. بنابراین خطر آلودگی شغلی با HGV در این بررسی حداقل بوده است.

۲بررسی فراوانی آنتی بادی بر علیه ویروس هپاتیت E در مراجعین به سازمان انتقال خون همدان. 1384
اطلاعات انتشار: بيماريهاي عفوني و گرمسيري ايران، پاييز, دوره  ۱۱ , شماره  ۳۴، سال
تعداد صفحات: ۶
سابقه و هدف: ویروس هپاتیت E در آسیا به عنوان شایع ترین و در آفریقای شمالی و خاومیانه دومین عامل هپاتیت حاد بالغین بعد از ویروس هپاتیت B شناخته شده است. مهمترین راه انتقال این بیماری راه مدفوعی– دهانی است ودر این موارد اهمیت آب آلوده بیش از آلودگی غذا است؛ با این حال انتقال ویروس از مادر حامله به جنین، انتقال تزریقی، به خصوص در نواحی آندمیک بیماری، و انتقال از طریق مقاربت نیز محتمل دانسته شده است. همچنین اخیرا احتمال انتقال این ویروس از طریق انتقال خون نیز مطرح شده است. مطالعه حاضر با هدف تعیین فراوانی آنتی بادی بر علیه ویروس هپاتیت E در مراجعین به سازمان انتقال خون همدان در سال 1384 انجام شد.روش کار: این مطالعه بصورت توصیفی– مقطعی، بر روی 280 اهدا کننده خون، مراجعه کننده به سازمان انتقال خون همدان انجام شد. خون های اهدا شده از نظر هپاتیت B، هپاتیت C، HIV و سیفیلیس بررسی می شوند. مقدار 3 میلی لیتر از نمونه خون مراجعین پس از جداسازی لخته آن، در لوله آزمایش مخصوص و در درجه حرارت –4°C به آزمایشگاه ارسال شده و از نظر وجود آنتی بادی بر علیه ویروس هپاتیت E توسط روش ELISA، با استفاده از کیت Diapro ساخت کشور ایتالیا، آزمایش گردید. اطلاعات در مورد سن، جنس، شغل، سطح تحصیلات، محل زندگی، وضعیت آب آشامیدنی، سابقه زردی در خانواده و یا فرد اهدا کننده، اعتیاد، عمل جراحی، بستری در بیمارستان، تزریق خون و سابقه واکسیناسیون برعلیه هپاتیت B با استفاده از پرسشنامه های از پیش طراحی شده جمع آوری گردید. اطلاعات حاصله با استفاده از نرم افزار آماری SPSS ویرایش سیزدهم با آزمون های تی و مربع کای و سطح اطمینان 95% مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند.نتایج: از 280 اهدا کننده مورد بررسی 249 نفر مرد (88.9 درصد) و 31 نفر (11.1 درصد) زن بودند. آنتی بادی بر علیه ویروس هپاتیت E (Anti–HEV IgG) در 36 نفر (12.9 درصد) وجود داشت و 7 نفر (2.5 درصد) مبتلا به هپاتیت E حاد بودند (دارای Anti–HEV). میانگین سنی در افراد دارای آنتی بادی بر علیه ویروس هپاتیت E، 7.6±33 سال و در افراد فاقد آنتی بادی، 15.3±33.5 سال بود (NS). 205 نفر کمتر از 40 سال و 75 نفر 40 سال یا بیشتر داشتند. 31 نفر ازافراد با سن کمتر از 40 سال (15.1 درصد) دارای  Anti–HEV IgG بودند، در حالیکه 5 نفر از افراد با سن 40 سال یا بیشتر (6.7 درصد)، دارای Anti–HEV IgG بودند (P<0.05). نسبت مرد به زن از نظر Anti–HEV IgG در مطالعه حاضر 0.6 بود. اختلاف موجود در افراد دارای Anti–HEV IgG و افراد فاقد Anti–HEV IgG از نظر سطح تحصیلات، شغل، منبع آب آشامیدنی، سابقه زردی در خانواده، سابقه بستری در بیمارستان و سابقه تزریق خون، از نظر آماری معنی نبود. در حالیکه فراوانی موارد مثبت Anti–HEV IgG در ساکنین روستا، بطور معنی داری بیشتر از شهری ها بود (P<0.05).نتیجه گیری: با توجه به شیوع سرولوژیک 12.9 درصد هپاتیت E در اهدا کنندگان خون در شهر همدان و نیز با توجه به نتایج حاصل از مطالعات انجام شده در تبریز و نهاوند، احتمالا ایران از نظر عفونت با HEV اندمیک می باشد.

۳بررسی مبتلایان به اگزمای دست به روش Patch Test
اطلاعات انتشار: بيماريهاي پوست، تابستان, دوره  ۷ , شماره  ۴ (پياپي ۲۸)، سال
تعداد صفحات: ۶
مقدمه: عوامل محیطی متعدد می توانند سبب ایجاد یا بدترشدن اکزمای دست شوند.روش اجرا: دراین مطالعه توصیفی 100 بیمار مبتلا به اکزمای دست که به بیمارستان های لقمان و بوعلی تهران ارجاع داده شده بودند، با استفاده از patch test حاوی 23 آلرژن (شرکت Hermal) مورد مطالعه قرار گرفتند.یافته ها: 240 واکنش مثبت در 86 بیمار مشاهد شد. بیشترین واکنش ها مربوط به نیکل سولفات(30 مورد، 13.5%) و پتاسیم دی کرومات (28 مورد، 11.7%) بود. در گروه دارای واکنش مثبت 28 نفر مرد و 58 نفر زن و در گروه فاقد واکنش 3 مرد و 11 زن وجود داشتند(p>0.05).میانگین سن گروه دارای واکنش مثبت11.9 ± 31.7 سال و میانگین سن گروه فاقد واکنش 9.2 ± 24.8 سال بود (0.05>p). چهل و نه نفر از واکنش دهندگان اکزمای تحت حاد و37 نفر اکزمای مزمن داشتند. در گروه فاقد واکنش 11نفر مبتلا به بیماری تحت حاد و3 نفر مبتلا به بیماری مزمن بودند (P>0.05) نتیجه گیری: با انجام patch test آلرژن های دخیل در اکزمای دست شناسایی می شود. بعد از معلوم شدن نوع آلرژن، بیمار می تواند از آن ماده خاص دوری کند که موجب بهبود درماتیت در فرد مزبور می شود.

۴مقایسه اثر محلول های دهانشویه سوکرالفیت و تتراسایکلین بر آفت راجعه دهانی: یک کار آزمایی بالینی تصادفی یکسان شده
اطلاعات انتشار: بيماريهاي پوست، تابستان, دوره  ۶ , شماره  ۴ (پياپي ۲۴)، سال
تعداد صفحات: ۸

۵بررسی اثر لیزر دیود در از بین بردن موهای ناخواسته: یک کار آزمایی بالینی و نیمه تجربی
اطلاعات انتشار: بيماريهاي پوست، پاييز, دوره  ۸ , شماره  ۱ (پياپي ۲۹)، سال
تعداد صفحات: ۷

۶شیوع آنمی و فاکتورهای مرتبط با آن در بیماران HIV مثبت
اطلاعات انتشار: بيماريهاي عفوني و گرمسيري ايران، بهار, دوره  ۱۲ , شماره  ۳۶، سال
تعداد صفحات: ۴
سابقه و هدف: آنمی شایع ترین اختلال هماتولوژیک در افراد HIV مثبت بوده و شیوع آن از 1.3% تا 95% بسته به وضعیت بالینی متغیر است. بعضی مطالعات ارتباط آنمی با CD4 کمتر از 50، جنس زن، نژاد سیاه، سطح ویروس بالاتر از 100000 کپی در میلی لیتر، مصرف زیدوودین و سن بالا را نشان داده اند. این مطالعه با هدف تعیین شیوع انمی و عوامل مرتبط با آن در افراد مبتلا به عفونت HIV انجام گرفت.روش کار: 143 فرد HIV مثبت یا مبتلا به ایدز (123 مرد، 19 زن) با سن متوسط 37.1±2 سال در این مطالعه وارد شدند. این افراد مراجعین به مراکز مشاوره رفتاری شمیرانات، شمال تهران دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و مرکز تحقیقات ایدز دانشگاه تهران بوده و از اردیبهشت سال 1383 تا بهمن سال 85 به مراکز فوق مراجعه کرده بودند. نمونه خون از بیماران جهت بررسی هموگلوبین گرفته شد. شمارش CD4 توسط فلوسیتومتری انجام گرفت.آنمی خفیف تا متوسط به صورت هموگلوبین 12 – 8 گرم در دسی لیتر در زنان و 8 تا 14 گرم در دسی لیتر برای مردان تعریف شد. آنمی شدید با هموگلوبین کمتر از 8 گرم در دسی لیتر تعریف گردید.یافته ها: میانگین CD4 در کل بیماران 394.5±229.2 سلول در میلی متر معکب (حداقل 30 و حداکثر 1413.5) و میانگین هموگلوبین 13.5±2.1 گرم در دسی لیتر (حداقل 8.1 و حداکثر 19.9) بود. آنمی خفیف تا متوسط در 46% بیماران دیده شد. هیچکدام آنان آنمی شدید نداشتند. اختلاف معنی داری بین بیماران آنمیک و بیماران دارای هموگلوبین طبیعی از نظر سن، جنس، مرحله بیماری (HIV\AIDS)، تعداد CD4 و درمان ضد تروویرال مشاهده نگردید. ولی از بابت راه احتمالی انتقال HIV بین بیماران آنمیک و بیماران دارای هموگلوبین طبیعی اختلاف معنی داری ملاحظه شد (p<0.05).نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که آنمی خفیف تا متوسط شکل شایع در افراد HIV مثبت می باشد ولی نوع شدید آن در بیماران ما شایع نیست.

۷بانک اطلاعاتی مستندات بیماری های عفونی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در سال 1384
اطلاعات انتشار: بيماريهاي عفوني و گرمسيري ايران، تابستان, دوره  ۱۲ , شماره  ۳۷، سال
تعداد صفحات: ۶
سابقه و هدف: هدف این تحقیق جمع آوری و ایجاد بانک اطلاعاتی مستندات بیماری های عفونی، گرمسیری و انگلی منتشر شده در 5 سال 1380 تا 1384 بود تا بتوان از آن برای تحلیل وضعیت حوزه بیماری های عفونی به منظور تعیین اولویت های بیماری های عفونی، گرمسیری و انگلی استفاده کرد. روش کار: ابتدا واژه های مورد جستجو با استفاده از (ICD10) International Classification of Diseases– 10 مشخص شد. سپس مقالات منتشر شده در زمینه بیماری های عفونی، گرمسیری و انگلی از سال (2001) 1380 تا (2005) 1384 در بانک های اطلاعاتی PubMed، Scopus، Iranmedex، Iranmedline و Sid، مورد جستجو قرار گرفت. همچنین مقالات ارایه شده در کنگره های بیماری های عفونی، گرمسیری و انگلی، طرح های مصوب دانشگاه و پایان نامه های دوره پزشکی عمومی و دستیاری انجام شده در زمینه بیماری های عفونی، گرمسیری و انگلی جمع آوری گردید. در نهایت منابع جمع آوری شده بر حسب موضوع دسته بندی شد.یافته ها: بانک اطلاعاتی مستندات مربوط به بیماری های عفونی، گرمسیری و انگلی شامل (%14.7) 510 مقاله انگلیسی، 798 (%23) مقاله فارسی، 2164 (%62.3) خلاصه مقاله ارایه شده در کنگره های بیماری های عفونی، گرمسیری و انگلی، 289 طرح پژوهشی مصوب دانشگاه و 367 پایان نامه دستیاری و دوره پزشکی عمومی انجام شده در دانشگاه در پنج سال گذشته (1380–84) می شود؛ در کل این بانک دارای 4128 سند می باشد.نتیجه گیری: منابع جمع آوری شده، یک تصویر کلی از بار بیماری های عفونی، گرمسیری و انگلی و سهم آن در سلامت، بار هر بیماری در بین بیماری های عفونی، گرمسیری و انگلی، فراوانی بیماری و عوارض، شدت، روند و فوریت آن را در کشور ارایه می دهد، تا امتیاز دهندگان عناوین پژوهشی با تکیه بر اطلاعات صحیح و یکسان بتوانند بدون تورش، امتیاز مناسب را تخصیص دهند.

۸فراوانی موتانت های طبیعی YMDD در بیماران مبتلا به هپاتیت مزمن B بدون سابقه درمان با لامیوودین
اطلاعات انتشار: بيماريهاي عفوني و گرمسيري ايران، تابستان, دوره  ۱۲ , شماره  ۳۷، سال
تعداد صفحات: ۶
سابقه و هدف: لامیوودین (LAM) به طور گسترده جهت درمان بیماران مبتلا به هپاتیت مزمن B (CHB) به کار می رود. موتاسیون های YMDD که موجب مقاومت به LAM می شوند پس از درمان طولانی مدت با LAM مشاهده می گردند. مطالعات اخیر نشان داده اند که موتاسیون های YMDD می توانند به صورت یک تغییر ژنتیکی در بیماران CHB که تحت درمان با لامیوودین قرار نگرفته اند نیز دیده شوند. این مطالعه با هدف تعیین فراوانی موتانت های طبیعی YMDD در بیماران CHB درمان نشده با لامیوودین انجام شد.روش کار: در این تحقیق 77 بیمار مبتلا به CHB بدون سابق درمان با LAM مورد مطالعه قرار گرفتند. سرم این بیماران توسط روش Polymerase chain reaction– restriction fragment length polymorphism (PCR–RFLP) از نظر وجود wild–type YMDD motif mutants مورد بررسی قرار گرفت. در تمام بیماران آنزیم های کبدی (AST, ALT)، HBeAg و anti–HBe نیز آزمایش شدند.یافته ها: از 77 بیمار مورد مطالعه، %73 مرد و %27 زن با میانگین سنی 27.4 +\– 9.3 سال بودند. میانگین ALT و AST بیماران به ترتیب 124.4 +\– 73.4 IU\L و IU\L 103.1 +\– 81 بود. %40 بیماران از نظر HBeAg و %60 آنها از نظر HBeAb مثبت بودند. در هیچیک از بیماران، wild–type YMDD motif mutants علی رغم میزان آنزیم های کبدی و وجود یا عدم وجود HBeAg و anti–HBe یافت نگردید.نتیجه گیری: اگر چه موتاسیون های طبیعی YMDD در بیماران CHB که تحت درمان با لامیوودین قرار نگرفته اند، گزارش گردیده است، این موتاسیون ها در بیماران CHB ایرانی درمان نشده با LAM مشاهده نگردید.

۹فراوانی موارد مثبت HBsAg در سرم زنان باردار رفسنجان در سال 1382
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشکي رفسنجان، بهار, دوره  ۳ , شماره  ۲ (پی در پی ۱۰)، سال
تعداد صفحات: ۸
سابقه و هدف: براساس برآورد سازمان جهانی بهداشت در حدود 350 میلیون نفر از جمعیت جهان به ویروس هپاتیت B آلوده هستند و سالانه در حدود 2 میلیون نفر از عوارض هپاتیت B، جان خود را از دست می‌دهند. هدف این تحقیق، تعیین فراوانی موارد مثبت HBsAg در سرم زنان باردار مراجعه کننده به زایشگاه نیک نفس شهر رفسنجان سال 1382 بوده است.مواد و روش‌ها: این مطالعه یک مطالعه توصیفی مقطعی درسال 1382 می‌باشد، که تعداد 600 نفر زن باردار که از فروردین تا تیر ماه سال 1382 جهت زایمان به زایشگاه نیک‌نفس شهر رفسنجان مراجعه می‌کردند، انتخاب شدند و نمونه سرم آنها توسط آزمایشگاه به روش الیزا از نظر HBsAg مورد بررسی قرارگرفت، سپس پرسش‌نامه‌ای که توسط پژوهشگران تدوین شده بود، تکمیل گردید. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS 11.5 به وسیله آزمون X2 و فیشر آنالیز گردید. یافته‌ها:براساس نتایج این تحقیق، سرم خون 8 مورد (3\1%)، ]دامنه اطمینان 95%، (35\1%–26\1%)] از 600 مورد زنان باردار تحت مطالعه، از نظر HBsAg مثبت بودند. میانگین سنی افراد تحت مطالعه3\5±2\26سال، میانگین تعداد حاملگی41\1±14\2بود. از نظر سابقه اعتیاد تزریقی همسر، خالکوبی، سابقه تزریق مواد مخدر، غیربومی بودن، در گروه HBsAg مثبت با درصد بالاتر نسبت به گروه HBsAg  منفی اختلاف معنی‌دار آماری وجود داشت. نتیجه‌گیری:با توجه به میزان فراوانی هپاتیت B در این مطالعه، نیاز به آموزش همگانی، به ویژه آموزش هنگام ازدواج و نیز آموزش حین مراقبت‌های زمان بارداری، می‌باشد تا گام موثری در کاهش ابتلا زنان باردار به عفونت هپاتیت B برداشته شود.

۱۰بررسی تاثیر کپسول روغن ماهی بر دیسمنوره اولیه
اطلاعات انتشار: مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي زنجان، تابستان, دوره  ۱۲ , شماره  ۴۷، سال
تعداد صفحات: ۷

۱۱بررسی فراوانی هلیکوباکترپیلوری در کودکان مبتلا به ایمیون (ایدیوپاتیک) ترومبوسیتوپنیک پورپورای مزمن و اثر درمان ضد هلیکوباکترپیلوری بر آن
اطلاعات انتشار: پژوهنده، خرداد و تير, دوره  ۱۲ , شماره  ۲ (پي در پي ۵۶)، سال
تعداد صفحات: ۱۰
سابقه و هدف: اخیرا مطالعات متعددی شیوع بالای آلودگی با هلیکوباکترپیلوری در بیماران بزرگسال دچار ایمیون ترومبوسیتوپنیک پورپورای مزمن را گزارش کرده اند. علاوه بر این، در این مطالعات افزایش شمارش پلاکتی در برخی بیماران متعاقب درمان ریشه کن سازی هلیکوباکتورپیلوری گزارش شده است که این مساله نقش احتمالی هلیکوباکترپیلوری در بروز ایمیون ترومبوسیتوپنیک پورپورای بزرگسالان را مطرح می کند. اما مطالعات صورت گرفته در این زمینه در گروه سنی کودکان بسیار محدود بوده است. هدف از این تحقیق تعیین شیوع آلودگی با هلیکوباکترپیلوری در کودکان ایرانی مبتلا به ایمیون ترومبوسیتوپنیک پورپورای مزمن و اثر درمان ریشه کن سازی هلیکوباکترپیلوری بر شمارش پلاکتی این بیماران می باشد.مواد و روش ها: این تحقیق به روش توصیفی– کارآزمایی بالینی بر روی 31 کودک زیر 14 سال مبتلا به ایمیون ترومبوسیتوپنیک پورپورای مزمن مراجعه کننده به بخش خون بیمارستان کودکان مفید انجام گرفت. بعد از ثبت شمارش پلاکتی بیماران جهت بررسی آلودگی با هلیکوباکترپیلوری به بخش گوارش بیمارستان به منظور انجام آزمون تنفسی اوره (UBT) ارجاع داده شدند. سپس بیمارانی که با این روش آلوده به هلیکوباکترپیلوری گزارش شدند تحت درمان ریشه کن سازی این میکروب با رژیم سه دارویی (امپرازول، آموکسی سیلین، کلاریترومایسین) به مدت 2 هفته قرار گرفته و شمارش پلاکتی آنها در دوره های پیگیری ثبت شد. یافته ها با استفاده از آزمون Mann– Whitney U و با قبول مرز معنی دار P<0.05 تجزیه و تحلیل شد.یافته ها: سن متوسط بیماران مورد بررسی 8.9±3.2 سال بود. از میان بیماران 17 نفر (%54.9)‌ دختر و 14 نفر (%45.1)‌ پسر بودند. متوسط شمارش پلاکتی بیماران 51.4±34.3×109\L (در محدوده 5×109\L تا 125×109\L) بود. متوسط مدت زمان ابتلا به بیماری افراد مورد مطالعه 27.7±20.2 ماه (در محدوده 7 تا 96 ماه) بود. از بیماران مورد بررسی تنها 4 کودک (%21.9) به میکروب هلیکوباکترپیلوری آلوده بودند و درمان ریشه کن سازی هلیکوباکترپیلوری در هیچ کدام از‌ آنها باعث افزایش شمارش پلاکتی در حد بهبود کامل یا نسبی نشد. بین بیماران آلوده و غیرآلوده به هلیکوباکترپیلوری از نظر سن، شمارش پلاکتی و مدت زمان ابتلا به بیماری تفاوت آماری معنی دار وجود نداشت.نتیجه گیری: این تحقیق نشان داد که شیوع آلودگی با هلیکوباکترپیلوری در کودکان مبتلا به ایمیون ترومبوسیتوپنیک پورپورای مزمن نسبت به بزرگسالان مبتلا به این بیماری کمتر است. همچنین مشخص شد که شمارش پلاکتی آن دسته از کودکانی که به این میکروب آلوده بودند بعد از درمان ریشه کن سازی هلیکوباکترپیلوری افزایش پیدا نکرده است.

۱۲بررسی تاثیر مناستیل بر شدت دیسمنوره اولیه
اطلاعات انتشار: پژوهنده، مرداد و شهريور, دوره  ۱۲ , شماره  ۳ (پي در پي ۵۷)، سال
تعداد صفحات: ۸
سابقه و هدف: با توجه به شیوع و اهمیت دیسمنوره در زنان و دختران و اثرات آن بر کیفیت زندگی اجتماعی و فردی آنان، اقبال عمومی جهت استفاده از درمان های تکمیلی، جایگزین و گیاهی و محدود و جدید بودن درمان های موضعی، این مطالعه با هدف تعیین تاثیر مناستیل بر شدت دیسمنوره اولیه دانشجویان ساکن خوابگاه دانشگاه های شهر ساوه در سال 1384 انجام گرفت.مواد و روش ها: تحقیق به روش کارآزمایی بالینی و دو سوکور بر روی 72 دختر مبتلا به دیسمنوره اولیه در محدوده سنی 18 تا 26 سال و مجرد دارای شرایط لازم جهت ورود به مطالعه انجام گرفت. ابتدا فرم شماره 1 در طی یک سیکل قاعدگی توسط این افراد تکمیل شد که علاوه بر پاسخ به سوالات دموگرافیک و ورزش و عوامل استرس زا و استفاده از مسکن، شدت درد خود را در اولین سیکل قاعدگی بر روی نمودار سنجش درد علامت زدند، سپس افرادی که درد خفیف داشتند (درجه 0 تا 3) از مطالعه حذف و بقیه در دو گروه متوسط (درجه 4 تا 7) و شدید (درجه 8 تا 10) قرار گرفتند. با در نظر گرفتن میزان شدت درد قاعدگی، افراد به طور تصادفی بر اساس لیست اسامی، در دو گروه دارو و دارونما قرار گرفتند. گروه دارو، یک ویال لوسیون موضعی مناستیل و گروه دارونما یک ویال مشابه ویال مناستیل دریافت نمودند تا در دو روز اول قاعدگی روزانه حداکثر سه دوز به مدت دو سیکل قاعدگی استفاده نمایند. سپس اطلاعات افراد در این دو سیکل در پرسشنامه شماره 2 تکمیل گردید و در صورت نیاز به مسکن، نوع و تعداد مسکن مصرف شده نیز ثبت شد. شدت درد قاعدگی و علایم همراه و تغییر وضعیت دیسمنوره و علایم همراه در داخل گروه ها با آماره Freedman و در بین گروه ها با آماره Mann–Whitney مورد قضاوت آماری قرار گرفت.یافته ها: در ارزیابی نمونه های مورد مطالعه از نظر سن، قد، وزن، وضعیت نظم قاعدگی، سطح تحصیلات و اشتغال پدر و مادر، رشته های تحصیلی و ورزش، اختلاف آماری معنی دار بین دو گروه مشاهده نشد. اگر چه شدت درد و علایم همراه قاعدگی با مصرف دارو در هر دو گروه کاهش یافت، اختلاف تغییرات شدت درد و علایم بین دو گروه به لحاظ آماری معنار دار بود (P<0.0001). مصرف مسکن و میزان خونریزی قاعدگی نیز بعد از درمان کاهش یافت و عوارض جانبی جدی نیز با مصرف مناستیل مشاهده نگردید.نتیجه گیری: مصرف مناستیل سبب کاهش دیسمنوره اولیه می شود. بررسی تاثیر بلند مدت مناستیل به مدت 6 ماه توصیه می شود.

۱۳بررسی قدرت روش ELISA در تشخیص نازایی با عامل لوله ای ناشی از کلامیدیا تراکوماتیس
اطلاعات انتشار: پژوهش در پزشکي، پاييز, دوره  ۲۶ , شماره  ۳، سال
تعداد صفحات: ۵
سابقه و هدف: یکی از علل ایجاد نازایی در زنان آسیب لوله های رحمی (عامل لوله ای) ناشی از روندهای عفونی بعلت کلامیدیاتراکوماتیس است. لاپاراسکوپی در تشخیص اختلال لوله ای بهترین روش و در عین حال پرهزینه ترین و تهاجمی ترین روش است. استفاده از هیستروسالپنگوگرافی نیز همراه با موارد مثبت و منفی کاذب قابل توجه است. با توجه به پیشنهاد روش ELISA  بعنوان روش ساده، نسبتا ارزان، دقیق و غیر تهاجمی در تشخیصی نازایی با عامل لوله ای ناشی از کلامیدیاتراکوماتیس، در این تحقیق بدنبال تعیین قدرت این روش در تشخیص چنین عارضه ای هستیم.مواد و روشها: این تحقیق به روش کارآزمایی بالینی از نوع تشخیص انجام گردید. برای این منظور 65 خانم نازای مراجعه کننده به مرکز پزشکی صارم در سال 1377بطور غیر احتمالی و آماده در دسترس انتخاب شده و توسط متخصص زنان و زایمان تحت لاپاراسکوپی قرار گرفتند. کلیش های هیستروسالپنگوگرافی آنان توسط متخصص رادیولوژی مورد بررسی قرار گرفت و بر روی نمونه های سرمی افراد فوق روش ELISA به صورت کیفی برای تعیین IgA ,IgM ,IgG اختصاصی ضد کلامیدیاتراکوماتیس بکار گرفته شد.یافته ها: نتایج نشان داد که در cut off برابر یا بیش از 100 واحد در میلی لیتر و یا معیار قرار دادن یافته های لاپاراسکوپی حساسیت، اختصاصیت، ارزش پیش گویی کنندگی مثبت و منفی و کارآیی IgM به ترتیب 9% و 80%،  43%و 41% و برای IgG به ترتیب %31، %67، %52، %45 و %48 بود. با بالا بردن cut off به سطح برابر یا بیش از 200 واحد در میلی لیتر موارد فوق برای IgG به ترتیب %23، %93، %80، %51 و %55 بدست آمد. با تغییر معیار به یافته های هیستروسالپنگوگرافی در cut off  برابر یا بیش از 100 واحد در میلی لیتر موارد فوق برای IgM به ترتیب %15، %84، %25، %74 و %67 و برای IgG به ترتیب 46%، 74%، 38%، 80%، 67% محاسبه شد در cut off برابر یا بیش از 200 واحد درمیلی لیتر موارد فوق برای IgG به ترتیب 23%،84%،33%، 76%، 69% حاصل شد. در هیچ کدام از افراد مورد بررسی سطح مثبتی از IgA بدست نیامد. نتیجه گیری وتوصیه ها: در cut off برابر 100 واحد در میلی لیتر IgG و IgM در مقایسه با لاپاراسکوپی از حساسیت و ارزش پیش گویی کنندگی مثبت و کارآیی مناسب برای تشخیص نازایی با عامل لوله ای ناشی از کلامید یا تراکوماتیس برخوردار نبوده ولی اختصاصیت آنها قابل توجه است. با بالابردن cut off به 200 واحد در میلی لیتر اختصاصیت و ارزش پیشگویی کنندگی مثبت IgG بصورت قابل توجهی افزایش می یابد ولی حساسیت و کارآیی آن علیرغم تغییر محسوس هنوز به سطح مناسب ارتقا پیدا نمی کند. در cut off برابر 100 واحد درمیلی لیتر و در مقایسه با هیستروسالپنگوگرافی فقط اختصاصیت  IgGو IgM و نیز ارزش پیش گویی کنندگی منفی IgM در سطح مناسبی قرار می گیردبا تغییر cut off به 200 واحد در میلی لیتر نیز تغییر محسوسی در این یافته ها بدست نیامد.

۱۴بررسی وضعیت مبتلایان به تب با منشا ناشناخته در بخش های عفونی بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی طی سال های 83–1382
اطلاعات انتشار: ارمغان دانش، بهار, دوره  ۱۲ , شماره  ۱ (پي در پي ۴۵)، سال
تعداد صفحات: ۸
مقدمه و هدف: علل تب با منشا ناشناخته با پیدایش روش های تشخیصی جدید و بر حسب مناطق جغرافیایی، متفاوت است. به همین منظور مطالعه حاضر با هدف بررسی وضعیت مبتلایان به تب با منشا ناشناخته در بخش های عفونی بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی انجام گرفت. مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی به صورت مجموعه موارد طی سال های 1382– 83 بر روی 52 بیمار با تشخیص تب با منشأ ناشناخته در بخش های عفونی بیمارستان های دانشگاه شهید بهشتی بستری شده بودند ، انجام گردید. این بیماران در صورتی که به مدت سه هفته تب بالای 38.3 درجه سانتی گراد داشته و در طی سه بار مراجعه سرپایی یا سه روز بستری در بیمارستان، علت تب آنها مشخص نشده بود به عنوان بیمار مبتلا به تب با منشا ناشناخته، شناخته می شدند. یافته ها: در این مطالعه 54 درصد بیماران مرد و 46 درصد آنها زن بودند و 85 درصد زیر 60 سال سن داشتند. شایع ترین علت تب با منشا ناشناخته به ترتیب؛ بیماری های عفونی 36.5 درصد، نئوپلاسم ها 21 درصد، علل متفرقه 17.5  درصد، موارد بدون تشخیص 13.5 درصد و بیماری های بافت همبند 11.5 درصد بودند. در میان علل عفونی، سل و آبسه های داخل شکمی هر یک با 7.7 درصد دارای بیشترین میزان فراوانی بودند. لنفوم11.5) درصد) شایع ترین علت در میان نئوپلاسم ها و تب دارویی 5.8) درصد) شایع ترین علت را در میان عوامل متفرقه تشکیل می دادند و شایع ترین عامل ایجاد تب با منشا ناشناخته در بیماری های بافت همبند، هپاتیت اتوایمیون 3.8) درصد) بود.نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر از نظر فراوانی علل دخیل در تب با منشا ناشناخته با الگوی کشورهای جهان سوم که علل عفونی در صدر تشخیص های تب با منشا ناشناخته است هماهنگی دارد و راهنمای اپیدمیولوژیک پزشکان می باشند.

۱۵بررسی فراوانی عفونت های گرم منفی و تعیین الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی آنها در بیمارستان لقمان حکیم سال 1382
اطلاعات انتشار: بيماريهاي عفوني و گرمسيري ايران، , دوره  ۱۰ , شماره  ۳۰، سال
تعداد صفحات: ۷
سابقه و هدف:مشکل مقاومت به آنتی بیوتیک ها در سراسر دنیا وجود دارد و گزارشات متفاوتی در این زمینه از بیمارستانهای مختلف دنیا ارایه شده است. شناخت الگوی مقاومت و حساسیت میکروارگانیسم ها، خصوصاً باکتریهای گرم منفی، نسبت به آنتی بیوتیک ها در هر بیمارستان، در انتخاب مناسب و صحیح آنتی بیوتیک و کنترل عفونتها، از جمله عفونتهای بیمارستانی، نقش موثری دارد. این تحقیق به منظور تعیین طرح مقاومت انواع میکروارگانیسم های گرم منفی جدا شده در بیمارستان لقمان حکیم طی سال 1382 انجام گرفت. مواد و روش ها: روش تحقیق، توصیفی و تکنیک آن، مشاهده ای بود. کلیه نمونه های خون، ادرار، خلط، ترشحات لوله تراشه، زخم و ضایعات پوستی و مایع مغزی نخاعی مربوط به بیماران در شرایط مناسب به آزمایشگاه فرستاده و بعد از انتقال به محیط کشت مربوطه نگهداری شد. سپس نتایج آنتی بیوگرام دیسک دیفیوژن (کربی و بائر) و با استفاده از جداول مخصوص قرائت گردید. در نهایت، با استفاده از برنامه نرم افزاری SPSS12 و روش های آماری توصیفی، نتایج زیر بدست آمد. یافته ها: در این تحقیق نمونه های 1071 بیمار (585 مرد و 486 زن) بستری در بخش های مختلف، مورد بررسی قرار گرفتند. بیشترین موارد کشت مثبت مربوط به بخش ICU مسمومین (479 نفر، 45%) و از نمونه ادرار (533 مورد، 15%) بدست آمد. شایع ترین ارگانیسم های بدست آمده، اشریشیاکلی و کلبسیلا (هر کدام 384 مورد، 36%) بود. بیشترین مقاومت اشریشیاکلی به آمپی سیلین (89.1%)، کوتریموکسازول (56.5%) و بیشترین مقاومت کلبسیلا به آمپی سیلین (97.2%)، سفتازیدیم (70.2%) و توبرامایسین (64.8%) بود. همچنین مقاومت اشریشیاکلی به آمیکاسین (4.9%) کمتر از جنتامایسین (31.9%) بود. نتیجه گیری: آمار بالای مقاومت میکروارگانیسم هایی نظیر اشریشیاکلی و کلبسیلا و پسودومونا نسبت به آنتی بیوتیک های رایج آمپی سیلین، کوتریموکسازول، سفالوسپورین ها و آمینوگلیکوزیدها شاید به دلیل استفاده نابجا و ترکیب نامناسب از آنتی بیوتیکهای فوق باشد. بنابراین توصیه می شود حتی الامکان از مصرف بی دلیل آنتی بیوتیکها اجتناب شود. 

۱۶مقایسه سینتیکی و ترمودینامیکی آنزیم آدنوزین د آمیناز روده و طحال
اطلاعات انتشار: پژوهنده، خرداد و تیر, دوره  ۱۰ , شماره  ۲ (پی در پی ۴۴)، سال
تعداد صفحات: ۸
مواد و روش ها: نتایج سینتیکی و ترمودینامیکی اثر اینوزین به عنوان محصول واکنش آنزیمی و همچنین به عنوان یک مهارکننده روی آنزیم آدنوزین دآمیناز (ADA) روده و طحال در بافر فسفات ۵۰ میلی مولار با ۵\۷=PH و در دمای ۲۷ درجه سانتی گراد بدست آمده و از روش های اسپکتروفتومتری و تیتراسیون میکروکالری متری هم دما استفاده شده است. به منظور مقایسه پایداری ترمودینامیکی دو آنزیم ADA روده و طحال تغییرات جذب در ۲۸۰ نانومتر در حضور غلظت های مختلف دودسیل تری متیل آمونیم برماید (DTAB) بعنوان غیر طبیعی کننده مورد بررسی قرار گرفته است.یافته ها: اینوزین که محصول واکنش کاتالیتیکی آنزیم ADA بر روی سوبسترای اصلی خود آدنوزین می باشد، اثر مهارکنندگی بر فعالیت کاتالیتیکی آنزیم داشته و به عنوان یک مهارکننده رقابتی برای آنزیم ADA محسوب می شود. مطالعات سینتیکی نشان داده است که میزان ثابت اتصال اینوزین به آنزیم ADA روده و طحال به ترتیب برابر با ۱۴۳ و ۱۴۹ میکرومولار می باشد که به خوبی با مقدار ثابت اتصال بدست آمده از روش میکروکالری متری هم دما (۱۴۰ و ۱۵۲میکرومولار) مطابقت دارد و بیانگر این است که ثابت اتصال اینوزین به آنزیم ADA روده، کوچکتر از ADA طحال می باشد. مقایسه پارامتر سینتیکی kcat یا راندمان و همچنین ثابت ویژگی kcat\Km نشان می دهد که راندمان و ثابت ویژگی ADAروده بیش از دو برابر ADA طحال می باشد. مقایسه مطالعات ترمودینامیکی هر دو آنزیم ADA روده و طحال نشانگر پایداری بیشتر ADA روده نسبت به ADA طحال است زیرا، [DTAB]1\2 و ∆G(H2O) برای ADA روده به ترتیب معادل ۷۵\۳ میلی مولار و KJ\mol ۱۷\۹ است در حالی که برای ADA طحال برابر با ۲۵\۳ میلی مولار و KJ\mol ۱۶\۸می باشد.نتیجه گیری: مقایسه پارامترهای سینتیکی و ترمودینامیکی بدست آمده برای آنزیم آدنوزین دآمیناز روده و طحال نشان می دهد که آنزیم آدنوزین دآمیناز روده از نظر سینتیکی فعال تر و از نظر ترمودینامیکی پایدارتر از آنزیم آدنوزین دآمیناز طحال می باشد. بنابراین توصیه می شود برای درمان بیماران مبتلا به نقص در فعالیت آنزیم ADA در انسان به روش آنزیم جایگزین از ADA روده با پایداری و فعالیت کاتالیتیکی بیشتر استفاده شود.

۱۷رابطه مصرف داروهای ضد رتروویرال با اختلالات متابولیک و دیس لیپیدمی در بیماران HIV مثبت
اطلاعات انتشار: بيماريهاي عفوني و گرمسيري ايران، زمستان, دوره  ۱۲ , شماره  ۳۹، سال
تعداد صفحات: ۵
سابقه و هدف: دیس لیپیدمی یک عارضه شایع در بیماران HIV مثبت، بخصوص بیماران تحت درمان با داروهای انتی رتروویرال (HAART) می باشد. ما در این مطالعه شیوع دیس لیپیدمی و اختلالات متابولیک را در دو گروه بیماران HIV مثبت تحت درمان با HAART و گروهی که HAART دریافت نکردند (naïve) مقایسه نمودیم.روش کار: 40 بیمار HIV مثبت تحت درمان با HAART (شامل 6 زن و 34 مرد) با سن متوسط 40.7±10 سال و 15 بیمار HIV مثبت که درمانهای ضد رتروویرال دریافت نمی کردند naïve شامل 2 زن و 13 مرد با سن متوسط 38.40±8.3 سال وارد مطالعه شدند. این 55 بیمار از نظر سن، جنس، تعداد CD4 و مرحله بیماری با یکدیگر تطبیق (match) داده شده بودند. نمونه خون از بیماران گرفته شد و با استفاده از روش های انزیماتیک استاندارد سطح تری گلیسرید، کلسترول، LDL، HDL، لاکتات، قندخون ناشتا سنجیده شد. شمارش CD4 توسط فلوسیتومتری انجام گرفت. ضخامت چین های پوستی نیز توسط کالیپر (Lange skin fold; Cambridge Scientific Industries) در 2 ناحیه پشت بازو یا عضله سه سر (Triceps) و scapula اندازه گیری شد. یافته ها با استفاده از نرم افزار SPSS 11.5 و آزمونهای آماری t و Chi–square (یا تست دقیق فیشر) تجزیه و تحلیل شد و مرز معنی داری اختلافات روی P<0.05 قرار داده شد.یافته ها: متوسط سن کل بیماران  40.1±9.5سال و طیف آن بین حداقل 22 و حداکثر 59 سال بود. میانگین CD4 در کل بیماران 172.5±80.3cell\mm3 با طیف حداقل 34 تا حداکثر 329 بود. سطوح کلسترول توتال، تری گلیسرید، LDL، HDL، لاکتات و قندخون ناشتا به ترتیب در 24%، 37%، 3.7%، 44.4%، 29.6% و 11% بیماران HIV مثبت افزایش یافته بود ولی بر اساس گروه های درمانی اختلاف معنی داری در رابطه با متغیرهای فوق ملاحظه نگردید. بین 2 گروه از بابت میانگین کلسترول و LDL اختلاف معنی داری ملاحظه شد (P<0.05). ولی از نظر میانگین تری گلیسیرید، HDL، قند خون ناشتا و لاکتات بین دو گروه تحت درمان و گروه naïve اختلاف معنی داری مشاهده نشد.نتیجه گیری: شیوع بالایی از دیس لیپیدمی در بیماران تحت درمان با HAART گزارش شد. به نظر می رسد شیوع و فاکتروهای مرتبط با اختلالات متابولیک در بیماران HIV مثبت ما مشابه با مطالعات اسیایی و غربی باشد.

۱۸توانایی روش های Formalin–ether, Wet mount و Formalin–acetone در تشخیص عفونت های انگلی روده ای
اطلاعات انتشار: بيماريهاي عفوني و گرمسيري ايران، پاييز, دوره  ۱۲ , شماره  ۳۸، سال
تعداد صفحات: ۵
سابقه و هدف: تشخیص آلودگیهای انگلی با روش مناسب، ارزان، بی خطر و با قدرت تشخیص خوب همیشه مورد توجه متخصصین امر بوده است. در این بررسی توانایی روش های Wet mount، Formalin acetone و Formalin ether در تشخیص عفونت های انگلی روده ای مطالعه شد.روش کار: از نمونه مدفوع فاقد آلودگی به انگل، با فرمالین %10 سوسپانسیونی تهیه و پس از خوب مخلوط کردن به شش قسمت مساوی در شش ظرف جداگانه تقسیم شد. یکی از این سوسپانسیونها نمونه مدفوعی بدون آلودگی و هر یک از پنج ظرف دیگر به صورت مجزا با تخم و یا کیست یک گونه از انگلهای شایعتر روده انسان آلوده شدند. از سوسپانسیون های با و بدون آلودگی به انگلهای روده ای در مجموع 600 لام با سه روش Wet mount، Formalin acetone و Formalin ether بررسی شد. این لامها در هر سه روش مذکور، از نظر وجود یا عدم وجود انگلهای روده ای توسط یک نفر از همکاران مورد بررسی قرار گرفت که از ماهیت و روش آزمایش بکار برده شده برای نمونه ها و همچنین آلوده یا غیر آلوده بدون نمونه ها اطلاع نداشت. به منظور ارزیابی حساسیت، اختصاصیت، ارزش اخباری مثبت و یا منفی، میزان خطای مثبت و یا منفی کاذب هر روش، نتایج تعداد لام های با و بدون آلودگی مورد مقایسه قرار گرفته است.یافته ها: شش صد لام نمونه مدفوع شامل 150 لام تهیه شده از نمونه های بدون آلودگی (هر روش 50 لام) و 450 لام تهیه شده از نمونه های با آلودگی به انگلهای روده ای (هر روش 150 لام) با سه روش Wet mount، Formalin acetone و Formalin ether بررسی شد. حساسیت این سه روش برای تشخیص انگلهای روده ای، در مجموع، به ترتیب 32، 73.3 و 64.7 درصد؛ ارزش اخباری منفی آنها به ترتیب 32.9، 55.6 و 48.5 درصد و میزان خطای منفی کاذب به ترتیب 68، 26.7 و 35.3 درصد محاسبه شد. با توجه به اینکه از لام های غیر آلوده، هیچ موردی با سه روش بالا برای هیچکدام از انگلهای روده ای مورد مطالعه مثبت گزارش نشد بنابراین اخصاصیت و ارزش اخباری مثبت هر سه روش برای تشخیص هر کدام از انگل های روده ای مورد مطالعه %100 محاسبه شد.نتیجه گیری: در حال حاضر فرمالین – اتر روش تغلیظی مناسب و انتخابی جهت تشخیص انگلهای روده ای معرفی شده است. در این مطالعه، توانایی تشخیص نمونه های آلوده به انگلهای روده ای در روشهای فرمالین – استون و فرمالین – اتر به ترتیب 110 و 97 مورد از 150 نمونه بوده است. بنابراین، روش فرمالین – استون از نظر قدرت تغلیظ و تشخیص با روش فرمالین – اتر مشابه و یا یکسان است و همچنین پایداری بیشتر، قابلیت اشتعال کمتر، قیمت ارزانتر و خطر کمتر استون نسبت به اتر سبب می شود که روش فرمالین – استون روش ارجح باشد. ارزیابی میدانی روش فرمالین – استون نسبت به فرمالین – اتر در تشخیص انگلهای روده ای را پیشنهاد می نماید.

۱۹رابطه فعالیتهای ضد میکروبی روغنهای اسانسی .Mentha spicata L و .Chenopodium ambrosioides L با خواص آنتی اکسیدانی و رادیکال زدایی آنها
اطلاعات انتشار: تحقيقات گياهان دارويي و معطر ايران، زمستان, دوره  ۲۳ , شماره  ۴ (پياپي ۳۸)، سال
تعداد صفحات: ۱۲
اسانس گیاهان پونه (.Mentha spicata L) و سلمک معطر (.Chenopodium ambrosioides L)، با روش تقطیر با بخار آب استخراج و ترکیبهای آنها با دستگاههای گاز کروماتوگرافی (GC) و گاز کروماتوگرافی متصل به طیف سنج جرمی (GC\MS) شناسایی شد. سپس فعالیتهای آنتی اکسیدانی و رادیکال زدایی اسانسها مورد سنجش قرار گرفته و تاثیر ضد میکروبی آنها ارزیابی شد. میکروارگانیسمهای مورد پژوهش، E. coli، S. aureus، S. enteritidis و L. monocytogenes بودند. نمای حساسیتی میکروارگانیسمها و حداقل غلظت مهارکنندگی و کشندگی (MIC, MBC) روغنهای اسانسی تعیین گردید. سینتیک مرگ میکروبی نیز بر اساس مدت زمان تاثیر کشندگی اسانسها مورد بررسی قرار گرفت. خواص آنتی اکسیدانی روغنهای اسانسی تعیین و رابطه آنها با خواص ضد میکروبی اسانسها بررسی گردید. در اسانسهای Mentha spicata و Chenopodium ambrosioides به ترتیب 14 و 13 ترکیب شناسایی شد. L. monocytogenes، E. coli، S. aureus و S. enteritidis به ترتیب نسبت به اسانسها حساسیت نشان دادند. تاثیر ضد میکروبی برگ پونه قویتر از سلمک معطر بود. ارزش D باکتریهای E. coli، S. aureus، S. enteritidis و L. monocytogenes در برابر اسانسهای پونه و سلمک معطر به ترتیب (28\4 و 5)، (8\2 و 5)، (42\6 و 42\6) و (5 و 28\4) بود. اندازه قطر هاله عدم رشد ارتباط چندانی با سینتیک میکرب کشی آن نداشت. اسانسهای تحت مطالعه دارای خاصیت آنتی اکسیدانی مساوی یا برتر در مقایسه با آنتی اکسیدان شیمیایی BHA هستند. ارتباط مستقیم بین خاصیت آنتی اکسیدانی با قدرت ضد میکروبی آنها مورد بررسی قرار گرفت.

۲۰فراوانی و ژنوتایپ ویروس هپاتیت G در بیماران آلوده به ویروس نقص ایمنی انسانی
اطلاعات انتشار: بيماريهاي عفوني و گرمسيري ايران، تابستان, دوره  ۱۳ , شماره  ۴۱، سال
تعداد صفحات: ۶
سابقه و هدف: آلودگی با ویروس هپاتیت (HGV) G در بیماران مبتلا به ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) با توجه به راه مشترک انتقال این دو ویروس شایع می باشد. به علاوه آلودگی با HGV ممکن است سیربالینی HIV را تغییر دهد. هدف از این مطالعه تعیین فراوانی و ژنوتیپ ویروس هپاتیت G در بیماران آلوده به HIV می باشد.روش کار: 106 بیمار HIV مثبت در این مطالعه وارد شدند. HGV–RNA در سرم آنان به روش reverse transcriptase–nested polymerase chain reaction مورد بررسی قرار گرفت. در کلیه بیماران تعداد سلول های CD4، HBsAg, anti–HBs، anti–HCV، ALT و HIV viral load اندازه گیری شد. ژنوتیپ HGV به وسیله سکوانسینگ در نمونه ها تعیین گردید و درخت فیلوژنتیک ترسیم شد.یافته ها: شیوع HGV–RNA در این بیماران %11.32 بود. Co–infection هپاتیت G با هپاتیت %58.33C و با هپاتیت %8.33B بود. بین بیماران HGV–RNA مثبت و منفی از نظر سن، جنس، HIV Viral load، راه انتقال ویروس HIV، میانگین سلول های CD4، عفونت هم زمان با ویروس هپاتیت C و هپاتیت B اختلاف معنی داری مشاهده نگردید. ژنوتیپ HGV در کلیه نمونه ها 2 و ساب تایپ 2a گزارش شد.نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد آلودگی با HGV در بیماران HIV مثبت نسبتا شایع است. شیوع HGV–RNA در معتادین به مواد مخدر تزریقی (IDUs) بسیار بیشتر از مبتلایان از راه جنسی می باشد. ژنوتیپ HGV در ایران مشابه ژنوتیپ این ویروس در سایر کشورهای منطقه است.


۲۲تاثیر آدنوتانسیلکتومی بر فشار شریان پولمونر
اطلاعات انتشار: پژوهنده، مرداد و شهريور, دوره  ۱۳ , شماره  ۳ (پي در پي ۶۳)، سال
تعداد صفحات: ۵
سابقه و هدف: بر اساس تعدادی از مطالعات موجود هیپرتروفی آدنوتانسیلر می تواند منجر به انسداد راه هوایی، هیپوونتیلاسیون آلوئولار مزمن و عوارض کاردیوپولمونری شدیدتر چون هیپرتانسیون شریان ریوی شود. هدف این مطالعه تعیین تاثیر آدنوتانسیلکتومی روی فشار شریان پولمونر در اطفال با هیپرتروفی لوزه و آدنوئید می باشد.مواد و روش ها: 40 کودک ) 21پسر و 19 دختر( 14–4 ساله با میانگین سنی 7.9±2.3 با تشخیص انسداد راه هوایی فوقانی ناشی از لوزه و آدنوئید در این مطالعه انتخاب شدند. فشار شریان پولمونری بوسیله اکوکاردیوگرافی داپلر قبل از عمل جراحی و 6 هفته بعد از عمل جراحی اندازه گیری شد.یافته ها: میانگین فشار شریان پولمونری قبل از عمل 26.1±3.9 میلی متر جیوه و بعد از عمل جراحی 25.9±5 میلی متر جیوه بود. اگر چه در دو بیمار از تنها سه بیماری که فشار شریان پولمونر قبل از عمل بالا داشتند آدنوتانسیلکتومی در کاهش این فشار موثر بود، تفاوت معنی داری از نظر آماری بین یافته های اکوکاردیوگرافیک قبل از عمل و بعد از عمل جراحی در بررسی کلی این کودکان وجود نداشت.نتیجه گیری: به نظر می رسد زمانی که فشار شریان پولمونر به دلیل هیپرتروفی آدنوتانسیلر بالا باشد، آدنوتانسیلکتومی می تواند در کاهش آن موثر باشد.

۲۳مقایسه مرحله بندی فیبروز کبدی با نشانگرهای بیوشیمیایی در مراجعین به بیمارستان لقمان حکیم و آیت اله طالقانی تهران، 84–80
اطلاعات انتشار: پژوهنده، خرداد و تير, دوره  ۱۳ , شماره  ۲ (پي در پي ۶۲)، سال
تعداد صفحات: ۹
سابقه و هدف: فیبروز کبدی نتیجه محتوم بیماری های مزمن کبدی می باشد که سرانجام به سمت سیروز پیشرفت می کنند. ارزیابی حضور و شدت فیبروز کبدی در بیماران مزمن کبدی اهمیت زیادی در تعیین استراتژی درمان، پاسخ به درمان، پروگنوز و ریسک فاکتورهای بالقوه جهت بروز عوارض بیماری دارد. تاکنون بیوپسی کبد بهترین روش ارزیابی فیبروز کبد شناخته شده است ولی از آن جایی که روشی تهاجمی همراه با عوارض زیادی برای بیمار است، محققان به دنبال جایگزینی مناسب برای آن هستند و یکی از جایگزین های پیشنهادی استفاده از مارکرهای بیوشیمیایی و نیز تعداد پلاکت ها است. هدف از انجام این تحقیق، بررسی تعدادی از عوامل بالا است.مواد و روش ها: 130 بیمار شامل 94 مرد (%72.3) و 36 زن (%27.7) که بیوپسی کبد شده بودند در یک مطالعه گذشته نگر مورد بررسی قرار گرفتند. داده های بیماران با مراجعه به پرونده پزشکی و باز بینی لام های پاتولوژی و گزارش آن ها جمع آوری شدند و به کمک نرم افزار آماری SPSS 11.5 مورد تجزیه و تحلیل مقایسه قرار گرفتند.یافته ها: بررسی ارتباط سن با شدت فیبروز نشان داد که با افزایش سن به میزان شدت فیبروز اضافه می شود. در بررسی شیوع فیبروز در زنان و مردان تفاوت معنی داری بین دو جنس وجود نداشت. در مقایسه بین بیمارانی که فیبروز نداشتند و آن هایی که فیبروز داشتند مشخص گردید که نسبت AST به پلاکت به دلیل داشتن Cut off Point مشخص، مارکر مناسبی برای افتراق عدم حضور فیبروز از فیبروز متوسط و فیبروز شدید می باشد Cut off Point = 0.39) با PPV = 0.7 و NPV = 0.54 برای افتراق عدم حضور فیبروز از فیبروز متوسط و Cut off Point = 0.25 با PPV = 0.76 و NPV = 0.7 برای افتراق عدم حضور فیبروز از فیبروزهای شدید(. در مقایسه بین سه گروه بیماران با فیبروز خفیف، متوسط و شدید به این نتیجه رسیدیم که پلاکت برای افتراق فیبروز خفیف از مواد متوسط فیبروز به دلیل داشتن Cut Off Point = 158500، گزینه مناسبی است در حالی که برای افتراق فیبروز خفیف و شدید پلاکت و آلبومین، هر دو گزینه های مناسبی هستند، در این مطالعه Cut off Point = 3.6 برای آلبومین و Cut off Point = 15100 برای پلاکت به دست آمد. برای تفکیک فیبروز متوسط و شدید، نتوانستیم مارکر مناسبی بیابیم.نتیجه گیری: یافته ها در این مطالعه بیان گر آن بود که افزایش سن، ریسک فاکتوری برای شدت یافتن فیبروز می باشد. به منظور افتراق عدم وجود فیبروز از فیبروز متوسط و افتراق عدم وجود فیبروز از فیبروز شدید نسبت AST به پلاکت دارای Cut off Point مناسبی است. پلاکت برای افتراق فیبروزهای خفیف از فیبروزهای متوسط و فیبروزهای خفیف از مواد شدید فیبروز مرز مشخصی دارد. علاوه بر آن آلبومین نیز برای افتراق فیبروز خفیف از شدید Cut off Point مناسبی دارد. از آن جا که هیچ کدام از این مارکرها توانایی افتراق همه مراحل فیبروز را از یکدیگر ندارند، نمی توان آن ها را به عنوان یک تست استاندارد معرفی نمود. یافتن تستی مناسب و استاندارد جهت جایگزین شدن بیوپسی نیاز به تلاش و بررسی های بیش تری دارد که امیدواریم در تحقیقات بعدی محقق شود.

۲۴بررسی عملکرد دیاستولیک بطن راست در افراد مبتلا به فشار خون با استفاده از روش pulse tissue Doppler
اطلاعات انتشار: پژوهنده، خرداد و تير, دوره  ۱۳ , شماره  ۲ (پي در پي ۶۲)، سال
تعداد صفحات: ۷
سابقه و هدف: به طور سنتی عملکرد قلب بر روی عملکرد سیستولیک متمرکز بود در حالی که فانکشن دیاستولیک در درجه دوم اهمیت قرار داشت. در سال های اخیر مشخص شده که عملکرد دیاستولیک نقش مهمی در مورتالیتی و موربیدیتی قلبی دارد. فشارخون سبب اختلال عملکرد سیستولیک و دیاستولیک بطن می شود که به علت افزایش پس بار می باشد. در این مطالعه عملکرد دیاستولیک بطن راست در افراد فشارخونی با استفاده از روش pulse tissue Doppler (PTD) بررسی می شود.مواد و روش ها: 30 فرد فشارخونی بدون مصرف دارو و 30 فرد نرمال انتخاب شدند. همه افراد گروه فشارخون دارای ریتم قلبی سینوسی بودند و علایم به نفع نارسایی قلبی و ایسکمی و بیماری دریچه قلب و بیماری ریوی نداشتند. در هر دو گروه اکوی استاندارد 2D و M Mode و Doppler انجام شد. اکوی PTD در لترال آنولوس دریچه تریکوسپید و لترال آنولوس دریچه میترال انجام شد. با استفاده از PTD یافته های سیستولیک و دیاستولیک اندازه گیری شد.یافته ها: افراد مبتلا به فشارخون دارای اختلال در یافته های دیاستولیک بطن بدون اختلال در عملکرد سیستولیک بودند. PTD نشان داد که نسبت (Early peak velocity\ Late peak velocity) E\A بطن راست در افراد فشارخونی کاهش داشت (P<0.01). RT (relaxation time) بطن راست (P<0.001) و DT (Deceleration time) بطن راست (P<0.04) و late peak velocity (Am) بطن راست (P<0.03) افزایش داشت. نسبت E\A بطن راست همبستگی مثبت و معنی داری با نسبت E\A بطن چپ داشت r = 0.5) و (P<0.005.نتیجه گیری: فشارخون در ارتباط با اختلال عملکرد دیاستولیک Longitudinal بطن راست می باشد. این اختلال با طولانی شدن زمان RT و کاهش نسبت E\A مشخص می شود که به علت تداخل عملکرد دو بطن و اثر افزایش فشار بطن چپ می باشد و PTD می تواند جهت بررسی عملکرد دیاستولیک بطن راست در افراد فشارخونی استفاده شود.

۲۵مقایسه میزان CA–125 در پلورال افیوژن ناشی از بدخیمی و عفونت سلی
اطلاعات انتشار: پژوهنده، مرداد و شهریور, دوره  ۱۰ , شماره  ۳ (پی در پی ۴۵)، سال
تعداد صفحات: ۵
سابقه و هدف: عفونت ها و بدخیمی ها اعم از اولیه و ثانویه جز علل التهابی تجمع مایع در فضای پلور می باشند. سل از علل عفونی پلورال افیوژن دارای سیر تحت حاد یا مزمن شبیه سیر بدخیمی ها بوده ولی رویکرد کاملا متفاوتی را لازم دارد. CA–125 نشانگر گلیکوپروتئینی با وزن مولکولی 200 کیلودالتون است که در سطح بعضی از سلول های طبیعی یافت شده و در روند التهاب ناشی از بدخیمی یا عفونت سطح آن در سرم افزایش می یابد. در درگیری پلور با عفونت سلی یا بدخیمی نیز مقدار آن در مایع پلور افزایش نشان می دهد. این مطالعه به منظور اندازه گیری مقدار CA–125 در افیوژن پلور ناشی از بدخیمی و سلی و تعیین نقطه برش آن در نوع سلی انجام گرفته است.مواد و روش ها: این مطالعه از نوع توصیفی – تشخیصی می باشد که طی سالهای 84–1383 در بیمارستانهای تابعه دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی صورت گرفته است. به این منظور در بین مبتلایان به افیوژن پلور، موارد با علل خوش خیم از مطالعه حذف و در موارد با تشخیص قطعی بدخیمی (با استفاده از شرح بافت شناسی نمونه های بیوپسی و سیستولوژی مایع پلور) و سلی (با استفاده از کشت و اسمیر خلط یا مایع لاواژ یا PCR مایع پلور و یا بیوپسی پلور) مقدار CA–125 در مایع پلور به روش chemiluminesca immunoassay اندازه گیری شد. برای مقایسه مقادیر از آزمون U Mann–whitney استفاده شد و مقادیر P<0.05 دارای اعتبار آماری در نظر گرفته شد. برای تعیین نقطه برش مقدار CA–125 از منحنی ROC استفاده شد.یافته ها: در مجموع 27 بیمار مبتلا به پلورال افیوژن سلی و 23 بیمار مبتلا به بدخیمی مورد بررسی قرار گرفتند. میانگین سطح CA–125 در مبتلایان به پلورال افیوژن سلی 159.1±214 و در مبتلایان به تومورهای بدخیم 2149.2±4513.6 واحد در میلی لیتر بود، که حاکی از اختلاف معنی دار بین دو گروه بود (P<0.01). نقطه مناسب برش مقدار CA–125 برای تشخیص پلورال افیوژن سلی از پلورال افیوژن ناشی از بدخیمی بین 253.5 – 221.5 واحد در میلی لیتر محاسبه گردید. به طوری که مقادیر کمتر از این اعداد به نفع پلورال افیوژن ناشی از سل و مقادیر بالاتر از آن به نفع پلورال افیوژن ناشی از بدخیمی می باشد.نتیجه گیری: به نظر می رسد میزان CA–125 مایع پلور را بتوان به عنوان یک شاخص تشخیصی در موارد افیوژن پلور به منظور تمایز روند سلی از بدخیمی استفاده کرد.
نمایش نتایج ۱ تا ۲۵ از میان ۵۳ نتیجه