توجه: محتویات این صفحه به صورت خودکار پردازش شده و مقاله‌های نویسندگانی با تشابه اسمی، همگی در بخش یکسان نمایش داده می‌شوند.
۱بررسی رفتارهای «ارتقا دهنده سلامت» و کیفیت زندگی در سالمندان
اطلاعات انتشار: مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي اردبيل، بهار, دوره  ۸ , شماره  ۱ (پياپي ۲۷)، سال
تعداد صفحات: ۸
زمینه و  هدف: همانطور که طول عمر افراد افزایش می یابد، اهمیت رفتارهای ارتقا دهنده سلامت نیز، با توجه به حفظ کارکرد و استقلال افراد و افزایش کیفیت زندگی آنها، روز به روز بیشتر آشکار می شود. پژوهش حاضر با هدف تعیین ارتباط بین رفتارهای ارتقا دهنده سلامت و کیفیت زندگی در سالمندان انجام گرفته است.روش کار: این مطالعه از نوع همبستگی بود که بر روی 410 نفر از سالمندان منطقه غرب شهر تهران انجام گرفت. روش نمونه گیری از نوع چند مرحله ای بود و از ابزار پژوهش شامل چک لیست مربوط به رفتارهای ارتقا دهنده سلامت و گونه فارسی پرسشنامه The Short Form Health Survey (SF12) جهت بررسی کیفیت زندگی استفاده شد. اطلاعات مربوط به واحدهای مورد پژوهش از طریق مصاحبه گردآوری شد. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی و آزمون تی تست استفاده شد.یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که بین کیفیت زندگی و رفتارهایی نظیر انجام ورزش یا پیاده روی مصرف شیر، لبنیات و غذاهای گوشتی، مصرف میوه و سبزیجات تازه، مصرف غذای کم نمک، مصرف غذای کم چرب، کنترل وضعیت سلامت و کنترل فشارخون ارتباط معنی داری وجود داشت (p<0.05). بطوریکه سالمندان دارای میانگین نمره کیفیت زندگی بالاتر، رفتارهای انجام ورزش یا پیاده روی، مصرف شیر، لبنیات و غذاهای گوشتی و مصرف میوه و سبزیجات تازه و سالمندان دارای میانگین نمره کیفیت زندگی پایین تر، رفتارهای مصرف غذای کم نمک، مصرف غذای کم چرب، کنترل وضعیت سلامت و کنترل فشارخون را بیشتر رعایت کرده بودند.نتیجه گیری: با توجه به تفاوت معنی داری که بین رفتارهای ارتقا دهنده سلامت و کیفیت زندگی سالمندان مشاهده شد و از آنجا که کیفیت زندگی در این دوران می تواند براحتی مورد تهدید قرار گیرد، در نظر داشتن رفتارهای ارتقا دهنده سلامت در سالمندان از اهمیت بالقوه ای برخوردار است. لذا توصیه می شود برنامه ریزی هایی در جهت افزایش مشارکت اجتماعی، بهبود خدمات پزشکی و بهداشتی و ارایه خدمات مشاوره در جمعیت سالمندان مدنظر قرار گیرد.

۲ارتباط کیفیت زندگی با فعالیت های جسمی در سالمندان
اطلاعات انتشار: نشريه پرستاري ايران، بهار, دوره  ۲۱ , شماره  ۵۳، سال
تعداد صفحات: ۱۱
زمینه و هدف: سالمندی دوران حساسی از زندگی بشتر است. با در نظر داشتن نیازهای خاص این دوران، توجه به کیفیت زندگی و فعالیت های جسمی در سالمندان امر بسیار مهمی است که نباید مورد غفلت قرار گیرد. سالم پیر شدن حق همه افراد بشر است که خود بر اهمیت پدیده سالمندی و پیشگیری از مشکلات آن می افزاید. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط کیفیت زندگی با فعالیت های جسمی در سالمندان انجام گرفته است.روش بررسی: این مطالعه از نوع همبستگی بود که بر روی 410 نفر از سالمندان غرب تهران انجام گرفت. روش نمونه گیری از نوع چند مرحله ای بود و از ابزار پژوهش شامل گونه فارسی پرسشنامه The Short Form Health Survay (SF12) جهت بررسی کیفیت زندگی و پرسشنامه مربوط به فعالیت های جسمی، شامل دو بخش سوالات مربوط به ADL (فعالیت های روزمره زندگی) و IADL (فعالیت های ابزاری زندگی) استفاده شد. اطلاعات مربوط به واحدهای مورد پژوهش از طریق مصاحبه گردآوری شد. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی، آزمون تی – تست، ANOVA و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد.یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که کیفیت زندگی سالمندان با فعالیت های روزمره زندگی (P=0.000) و فعالیت های ابزاری زندگی (P=0.000) آنان ارتباط معنی دار آماری داشت و در مجموع سالمندانی که از نظر فعالیت های جسمی مستقل تر بودند، از کیفیت زندگی بهتری نیز برخوردار بودند. میانگین نمرات کیفیت زندگی در سالمندان واحدهای مورد مطالعه 32.84 (:12–48 محدوده و 8.89 SD±) بود و دلالت بر کیفیت زندگی متوسط آنان داشت. کیفیت زندگی همچنین با متغیرهای جنس، سطح تحصیلات، وضعیت اقتصادی و وضعیت سلامت فعلی سالمندان ارتباط معنی دار آماری داشت (P<0.05). میانگین نمره فعالیت های روزمره زندگی 13.54 (14– صفر: محدوده و SD± 1.53) و میانگین فعالیت های ابزاری زندگی 14.20 (18– صفر: محدوده و SD ± 3.717) بود که دلالت بر استقلال سالمندان داشت.نتیجه گیری: یافته های پژوهش نشان دهنده آن است که کیفیت زندگی با فعالیت های جسمی سالمندان مرتبط است. با توجه به نتایج پژوهش حاضر و نیازهای ویژه دوران سالمندی، کیفیت زندگی سالمندان می تواند به راحتی مورد تهدید قرار گیرد. لذا توصیه می شود درجهت حفظ و افزایش استقلال سالمندان در فعالیت های جسمی آن ها، سیستم های بهداشتی و مسوولین امر برنامه ریزی دقیق تری را اتخاذ نمایند. همچنین به منظور تایید یافته های پژوهش و با توجه به این که پژوهش حاضر فقط در منطقه غرب تهران انجام گرفته است، پیشنهاد می شود مطالعه به صورت گسترده تر در سطح شهر تهران و نیز کل کشور انجام شود.

۳کیفیت زندگی نوجوانان مبتلا به صرع و عوامل مرتبط با آن
اطلاعات انتشار: نشريه پرستاري ايران، دي, دوره  ۲۴ , شماره  ۷۳، سال
تعداد صفحات: ۸
زمینه و هدف: تعداد زیادی از کودکان و نوجوانان در کشور مبتلا به صرع هستند.این بیماری کیفیت زندگی و عملکرد اجتماعی آنها را تحت تاثیر قرار می دهد. هدف این مطالعه ارزیابی و تعیین کیفیت زندگی نوجوانان مبتلا به صرع و عوامل مرتبط با آن بوده است.روش بررسی: در این مطالعه توصیفی مقطعی، 180 نوجوان 20–11 ساله مبتلا مراجعه کننده به انجمن صرع ایران و کلینیک مغز و اعصاب بیمارستان لقمان حکیم، با استفاده از نمونه گیری مستمر طی 4 ماه وارد مطالعه شدند. داده ها از طریق پرسشنامه QOLIE2–AD–48 جمع آوری شد. نتایج با استفاده از روشهای آمار توصیفی و تحلیلی (آزمون کای اسکوئر، ضریب همبستگی پیرسون، آزمون t مستقل، آنالیز رگرسیون چندگانه) و SPSS نسخه 16 تجزیه و تحلیل گردید.یافته ها: نمره کلی کیفیت زندگی (43.9±11.58) بدست آمد، بیشترین امتیاز در حیطه کارکرد مدرسه (80.79±18.09) و کمترین در حیطه نگرش (15.65±15.76) بوده است. در بررسی عوامل مرتبط با کیفیت زندگی، در بین عوامل مرتبط با بیماری، دفعات صرع (P=0.002) و آخرین زمان بروز حمله صرع (P<0.001) با کیفیت زندگی، ارتباط معنادار داشت و در بررسی عوامل دموگرافیک، قومیت (P=0.042)، محل سکونت (P=0.032)، تحصیلات نوجوان (P=0.001)، تحصیلات مادر (P=0.002)، سطح درآمد (P=0.001)، تعداد فرزندان (P<0.001)، آگاهی همکلاسی ها (P=0.006) ارتباط معناداری با کیفیت زندگی داشته اند.نتیجه گیری کلی: توجه به سطح کیفیت زندگی و عوامل مرتبط با آن در مراقبت از این بیماران در سطح جامعه توصیه می شود.

۴مقایسه تاثیر پانسمان خشک و مرطوب بر بهبودی زخم سوختگی
اطلاعات انتشار: نشريه پرستاري ايران، اسفند, دوره  ۲۴ , شماره  ۷۴، سال
تعداد صفحات: ۸
زمینه و هدف: همگام با پیشرفت های علمی اخیر در زمینه درمان زخم، پانسمان های مدرن با بهره گیری از تکنولوژی و دانش روز طراحی و تولید شدند. چنین پانسمان هایی می توانند با حفظ و کنترل رطوبت زخم در کنار سایر شرایط، محیط مناسب را برای درمان مرطوب زخم فراهم نمایند. هدف از این مطالعه تعیین تاثیر دو روش پانسمان خشک و مرطوب بر بهبود زخمهای سوختگی بوده است.روش بررسی: این پژوهش نیمه تجربی و روش نمونه گیری مستمر و بر اساس معیارهای ورود به مطالعه بوده است. حجم نمونه نهایی 60 نفر بیمار بستری در مرکز سوختگی شهید مطهری با سوختگی درجه دو با سطح سوختگی کمتر و مساوی 10 درصد در هر دو دست یا هر دو پا بود.ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و چک لیست مشاهدات بود.یک قسمت از ناحیه سوخته با استفاده از روش پانسمان خشک طبق روتین بیمارستان و بخش دیگر آن با استفاده از پانسمان مرطوب N–A ultra پانسمان می شد. میزان و مدت بهبودی در روزهای سوم، هفتم، سیزدهم و بیست و یکم مشاهده و ثبت می شد. روش های آمار توصیفی و آزمون t زوج جهت تحلیل داده ها مورد استفاده قرار گرفت. آنالیز با استفاده از SPSS نسخه 13 انجام شد.یافته ها:میانگین نمرات درجه بهبودی در دو روش اختلاف معنی داری را نشان داد (P<0.001). یافته های پژوهش نشان داد که میانگین مدت بهبودی در روش مرطوب 11 روز و در روش خشک 14 روز بوده است (P=0.004).نتیجه گیری کلی: با توجه به نتایج پژوهش، استفاده از پانسمان های مرطوب در درمان زخم های سوختگی قابل تو صیه است.

۵مقایسه تاثیر دو شیوه آموزش گروهی و آموزش انفرادی بر آگاهی و اضطراب بیماران بستری جهت آنژیوگرافی عروق کرونر
اطلاعات انتشار: حيات، پاييز, دوره  ۱۸ , شماره  ۳، سال
تعداد صفحات: ۱۰
زمینه و هدف: کمبود آگاهی از روش انجام آنژیوگرافی عروق کرونر موجب بروز اضطراب و تنش در بیماران می گردد. به کارگیری شیوه آموزشی مناسب می تواند در تعدیل اضطراب این بیماران موثر باشد. بر همین اساس مطالعه حاضر با هدف بررسی و مقایسه تاثیر دو شیوه آموزش گروهی و آموزش انفرادی بر آگاهی و اضطراب بیماران بستری برای آنژیوگرافی عروق کرونر انجام گرفته است.روش بررسی: مطالعه حاضر به صورت نیمه تجربی در مرکز قلب و عروق شهید رجایی تهران، در سال 91–1390 انجام گرفته است. تعداد نمونه های مورد پژوهش 84 بیمار بوده است. در این پژوهش آموزش انفرادی به عنوان اولین روش مداخله آموزشی به صورت تصادفی تعیین شد. سپس در هر یک از گروه های آموزش انفرادی و گروهی، 42 بیمار بستری برای آنژیوگرافی عروق کرونر، با استفاده از روش نمونه گیری مستمر انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها شامل فرم مشخصات جمعیت شناختی، پرسشنامه اندازه گیری اضطراب موقعیتی– خصلتی اشپیل برگر و پرسشنامه سنجش آگاهی بوده است. محتوای آموزشی یکسان در مورد روش انجام آنژیوگرافی عروق کرونر و مراقبت های لازم مرتبط با آن به صورت انفرادی و یا گروهی ارایه گردید. میزان آگاهی و اضطراب بیماران قبل و بعد از آموزش در دو گروه اندازه گیری و مقایسه شد. داده ها با آمار توصیفی و آزمون های آماری تی مستقل و تی زوج مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد تاثیر دو شیوه آموزش انفرادی و گروهی، بر میزان آگاهی بیماران مشابه بوده و میانگین نمره آگاهی آنان تفاوت آماری معنادار نداشته است. اما آموزش گروهی در کاهش اضطراب موقعیتی بیماران در مقایسه با شیوه آموزش انفرادی موثرتر بوده است (0.049=p).نتیجه گیری: در شیوه آموزش گروهی بیماران احساس امنیت بیشتری می نمایند و می توانند از تجارب یکدیگر استفاده کرده و همچنین یکدیگر را حمایت نمایند، لذا سطح اضطراب در بیمارانی که آموزش گروهی داشته اند، نسبت به بیماران گروه آموزش انفرادی کم تر بوده است. با توجه به اثرات مثبت آموزش گروهی در کاهش سطح اضطراب بیماران و اهمیت این مساله در امر مراقبت از بیماران قلبی، پیشنهاد می شود پرستاران بالینی آموزش گروهی را به عنوان یک شیوه مطلوب در آموزش این دسته از بیماران به کار گیرند.

۶تاثیر دهان شویه با محلول کلرهگزیدین بر ابتلاء به پنومونی ناشی از دستگاه تهویه مکانیکی
اطلاعات انتشار: نشريه پرستاري ايران، دي, دوره  ۲۵ , شماره  ۷۹، سال
تعداد صفحات: ۱۱
زمینه و هدف: از مهم ترین عفونت های بیمارستانی که با افزایش مرگ و میر، طول مدت بستری و هزینه های درمانی یکی از عمده ترین مشکلات در بیماران بستری در بخش های مراقبت های ویژه را تشکیل می دهد، پنومونی ناشی از تهویه مکانیکی است. هدف از این مطالعه، تعیین تاثیر دهان شویه کلرهگزیدین 0.12 درصد بر ابتلا به پنومونی ناشی از تهویه مکانیکی است.روش بررسی: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی بوده که در طی یک دوره نه ماهه از اردیبهشت 1390 لغایت دی ماه 1390 بر 130 بیمار بستری در بخش های مراقبت ویژه یکی از بیمارستان های آموزشی درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام گرفت. نمونه ها با توجه به معیار ورود به پژوهش به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شده و پس از همگون سازی متغیرها در دو گروه کنترل و مداخله قرار گرفتند. در گروه مداخله سه بار در روز دهان شویه با کلرهگزیدین 0.12 درصد و در گروه کنترل سه بار در روز دهان شویه با محلول سرم نمکی صورت گرفت. برای تشخیص پنومونی از نسخه معیار بالینی پنومونی استفاده شد. جهت تحلیل داده ها از آزمون های مجذور کای، دقیق فیشر و آزمون تی در SPSS نسخه 16 استفاده شد.یافته ها: یافته ها نشان داد که میزان ابتلا به پنومونی به طور کلی 23.1 درصد بوده که در گروه مداخله 18.5 درصد و در گروه کنترل 27.7 درصد نمونه دچار پنومونی شدند. با استفاده از آزمون مجذور کای نشان داده شد که اختلاف معنی داری بین دو گروه از این نظر وجود ندارد (P>0.05). در این مطالعه اسینتوباکتر بومانی فراوان ترین باکتری جدا شده از این بیماران بود و پس از آن گونه های سودوموناس آئروژینوس، کلبسیلا و ایکولای قرار داشتند.نتیجه گیری کلی: ابتلا به پنومونی ناشی از تهویه مکانیکی در افرادی که با کلرهگزیدین 0.12 درصد دهانشویه می شدند با گروهی که با محلول سرم نمکی دهانشویه می شدند، تفاوتی نداشت و همچنین در نوع میکروب جدا شده از افراد مبتلا به پنومونی نیز در دو گروه تفاوتی دیده نشد، لذا مطالعات تکمیلی با غلظت های بالاتر توصیه می شود.

۷فراوانی عفونت های ادراری و عوامل خطرزای بهداشتی مرتبط با آن در زنان مبتلا به دیابت نوع 2 مراجعه کننده به انستیتو غدد درون ریز و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی ایران، سال 1386
اطلاعات انتشار: مجله ديابت و متابوليسم ايران (مجله ديابت و ليپيد ايران)، بهمن و اسفند, دوره  ۱۰ , شماره  ۳ (پياپي ۳۷)، سال
تعداد صفحات: ۸
مقدمه: میزان بروز عفونت های ادراری در زنان دیابتی نسبت به زنان غیردیابتی بیشتر است، لذا این مطالعه به منظور تعیین فراوانی و عوامل خطرساز بهداشتی عفونت های ادراری در زنان مبتلا به دیابت نوع 2 صورت پذیرفته است.روش ها: این مطالعه که از نوع مقطعی بود، بر روی 511 زن غیر حامله مبتلا به دیابت نوع 2 انجام شد. نمونه ها بر اساس علایم عفونت ادراری و جواب کشت ادرار در دو گروه افراد با و بدون عفونت ادراری قرار گرفتند. سپس عوامل خطرزای بهداشتی عفونت های ادراری (با و بدون علامت) در آنان بررسی شد.یافته ها: شیوع عفونت ادرای با علامت %6.2 و عفونت ادراری بدون علامت %1.8 در میان بیماران شرکت کننده در این مطالعه گزارش شد. از میان متغیرهای مورد بررسی، سن و تعداد دفعات ادرار کردن با ابتلا به عفونت ادراری ارتباط معنی دار داشتند.نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان داد بروز عفونت های ادراری در زنان مبتلا به دیابت مشابه با زنان غیردیابتی است. همچنین در این مطالعه طبق آنالیز رگرسیون تعداد دفعات ادرار کردن به عنوان تنها عامل بهداشتی مرتبط با ایجاد عفونت ادراری در زنان دیابتی نوع 2 شناخته شد.

۸ارتباط کیفیت زندگى با فعالیت هاى جسمى در سالمندان
اطلاعات انتشار: پرستاري ايران، سال
تعداد صفحات: ۱۱

۹سلامت معنوی سالمندان مقیم سرای سالمندان و مقیم منزل
اطلاعات انتشار: نشريه پرستاري ايران، ارديبهشت, دوره  ۲۶ , شماره  ۸۱، سال
تعداد صفحات: ۱۰

۱۰نقش وضعیت همودینامیک و اکسیژن خون در بروز زخم فشاری در بیماران تحت تهویه مکانیکی
اطلاعات انتشار: نشريه پرستاري ايران، اسفند, دوره  ۲۵ , شماره  ۸۰، سال
تعداد صفحات: ۹
زمینه و هدف: علیرغم پیشرفت های سیستم بهداشتی – درمانی و هزینه های روزافزون پیشگیری از زخم فشاری، تعداد مبتلایان به زخم فشاری در بیماران بخش های ویژه رو به افزایش است. پژوهش حاضر با هدف تعیین ارتباط وضعیت همودینامیک و اکسیژن خون با بروز زخم فشاری در بیماران تحت تهویه مکانیکی در بخش های مراقبت ویژه صورت گرفت.روش بررسی: این مطالعه همبستگی از نوع طولی بود که ارتباط بروز زخم فشاری در طول مدت بستری را با سایر متغیرهای اصلی پژوهش مورد بررسی قرار داد. جامعه پژوهش را بیماران تحت تهویه مکانیکی بستری در بخش های مراقبت ویژه تشکیل دادند. 120 بیمار با روش نمونه گیری مستمر انتخاب شدند. نمونه گیری از بهمن 1390 تا مرداد 1391 ادامه داشت. ابزار گردآوری داده ها شامل اطلاعات جمعیت شناختی، ابزار برادن، فرم اطلاعات بالینی در خصوص وضعیت همودینامیک و اکسیژن خون و چک لیست مشاهده روزانه پوست بیمار بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 17 و آزمون های تی مستقل، کای اسکویر و آنالیز رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: در 35.8 درصد از بیماران زخم فشاری درجه یک ایجاد شد. بر اساس نتایج آنالیز رگرسیون لجستیک بین متغیرهای مربوط به وضعیت همودینامیک و اکسیژن خون با ایجاد زخم فشاری ارتباط معناداری دیده نشد. با اینحال طول مدت تهویه مکانیکی، سن و سطح هوشیاری بیشترین سهم را در ایجاد زخم فشاری داشتند (P<0.001).نتیجه گیری کلی: بیماران تحت تهویه مکانیکی از شانس نسبتا بالایی برای بروز زخم فشاری برخوردار هستند و لازم است پرستاران مراقبت کننده از این بیماران اقدامات پیشگیری را در مورد این بیماران مورد توجه قرار دهند. بررسی ارتباط سایر متغیرهای مداخله گر در این رابطه پیشنهاد می شود.

۱۱ارتباط ترانسفوزیون خون و پمپ قلبی ریوی با دلیریوم
اطلاعات انتشار: فصلنامه دانشگاه علوم پزشكي سبزوار (اسرار)، , دوره  ۲۰ , شماره  ۵ (ويژه نامه)، سال
تعداد صفحات: ۷
مقدمه: دلیریوم سندرومی است که با اختلال هوشیاری و تغییر در شناخت مشخص می شود که درصد بالایی از بیماران پس از عمل جراحی از آن رنج می برند. دلیریوم از عوارض نورولوژیکی شایع بعد از عمل جراحی قلب می باشد، که جز نقایص شناختی محسوب می گردد. بررسی عوامل خطر (ترانسفوزیون بیش از یک واحد خون و استفاده از پمپ قلبی ریوی) پس از عمل جراحی قلب باز می تواند گام ارزشمندی در جهت برجسته کردن اهمیت پیشگیری و تشخیص سریع سندرم دلیریوم داشته باشد.هدف: این مطالعه با هدف تعیین عوامل خطر مرتبط (ترانسفوزیون بیش از یک واحد خون و استفاده از پمپ قلبی ریوی) با دلیریوم متعاقب عمل جراحی قلب باز انجام شد.روش: این مطالعه از نوع توصیفی–مقطعی بوده و تعداد 370 نفر در آن شرکت داشتند. بیماران تحت مطالعه 85–19 ساله بودند که در این پژوهش، کلیه بیماران بستری در بخش مراقبت ویژه متعاقب عمل جراحی قلب باز مورد مطالعه قرار گرفتند. روش جمع آوری داده ها با استفاده از نمونه گیری در دسترس بوده است. پژوهشگر پس از انجام عمل جراحی و جداسازی بیمار از دستگاه تهویه مکانیکی، با حضور در بالین بیماران روزانه وضعیت روانی آنها را با استفاده از مقیاس غربالگری مشاهده ای دلیریوم تا ترخیص بیمار از بخش مراقبت ویژه و انتقال آنان به بخش جراحی مورد ارزیابی قرار داد. داده ها با استفاده از 16spss و آزمون تی زوج و کای دو مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: یافته های این مطالعه نشان داد که از بین 370 بیمار شرکت کننده در این مطالعه 86 نفر آنها مبتلا به دلیریوم بودند که میانگین سنی آنان 57.95±13.28 بوده است. یافته های این مطالعه نشان داد که بین عوامل خطر (ترانسفوزیون بیش از یک واحد خون استفاده از پمپ قلبی ریوی بررسی شده و بروز سندرم دلیریوم رابطه معنی دار آماری وجود نداشت.نتیجه گیری: علیرغم شیوع بالای دلیریوم در شرکت کنندگان، هیچ کدام از عوامل خطر (ترانسفوزیون بیش از یک واحد خون و استفاده از پمپ قلبی ریوی) مرتبط با دلیریوم که در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفتند با بروز دلیریوم ارتباط معنی دار آماری نداشتند. بنابراین بروز دلیریوم بعد از عمل جراحی قلب باز در بیماران با توجه به این عوامل قابل پیش گویی نمی باشد. به عبارت دیگر، شانس بروز دلیریوم در کلیه بیماران صرف نظر از وجود و یا عدم وجود این عوامل در آنها یکسان می باشد و عواملی که در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفتند، نمی توانند به عنوان پیش گویی کننده بروز دلیریوم در آنان مطرح باشند.

۱۲تاثیر آموزش تمرین عضلات کف لگن بر بی اختیاری ادراری بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس
اطلاعات انتشار: نشريه پرستاري ايران، ارديبهشت, دوره  ۲۷ , شماره  ۸۷، سال
تعداد صفحات: ۱۲
زمینه و هدف: بی اختیاری ادراری جنبه های مختلف زندگی روزانه بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس را تحت تاثیر قرار داده و آثار منفی بر کیفیت زندگی این بیماران به جای می گذارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر آموزش تمرین عضلات کف لگن بر بی اختیاری ادراری بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس انجام شد.روش بررسی: پژوهش حاضر یک مطالعه کارآزمایی بالینی از نوع قبل و بعد می باشد. نمونه شامل 50 بیمار مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس دارای بی اختیاری ادراری مراجعه کننده به درمانگاه ام اس بیمارستان امام خمینی (ره) تهران بود که دارای شرایط ورود به مطالعه بودند و به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. بیماران نحوه انجام تمرین عضلات کف لگن را آموزش دیدند و به مدت سه ماه متوالی این تمرینات را انجام دادند. قبل از مداخله و در انتهای ماه سوم بی اختیاری ادراری به وسیله پرسشنامه ICIQ–UI SF (فرم کوتاه پرسشنامه مشاوره ای بین المللی در مورد بی اختیاری ادراری) مورد ارزیابی قرار گرفت. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 16 و آزمون های آماری توصیفی، آزمون تی همبسته، ویلکاکسون، مک نمار و آنالیز واریانس تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: تمام 45 بیمار تمرینات عضلات کف لگن را تا انتهای ماه سوم انجام دادند. در بررسی نمونه های مورد پژوهش از نظر تعداد دفعات نشت ادراری، میزان نشت ادراری و میزان تاثیر بی اختیاری بر کیفیت زندگی بعد از آموزش تفاوت معنی دار آماری مشاهده گردید (P<0.001).نتیجه گیری کلی: بر اساس یافته ها، آموزش تمرین عضلات کف لگن در کاهش بی اختیاری ادراری بیماران مبتلا به ام اس موثر می باشد. لذا به عنوان روشی غیر دارویی، غیرتهاجمی و کم هزینه در کنترل بی اختیاری ادراری این بیماران پیشنهاد می شود.

۱۳ارتباط تیپ های شبانه روزی با رفتارهای مراقبتی پرستاران
اطلاعات انتشار: كومش، بهار, دوره  ۱۶ , شماره  ۳ (پياپي ۵۵)، سال
تعداد صفحات: ۸
سابقه و هدف: تیپ های شبانه روزی، از جمله ویژگی های شخصیتی افراد است. تفاوت در عمل کرد و رفتار بین تیپ های شبانه روزی می تواند بر عمل کرد پرستاران از جمله مراقبت از مددجویان تاثیرگذار باشد. مراقبت مهم ترین ویژگی حرفه پرستاری محسوب می شود و در ارتقاء سطح سلامت بیماران، روند بهبودی و رضایت مندی آن ها نقش مهمی ایفا می کند. بر این اساس تحقیق حاضر با هدف بررسی ارتباط تیپ های شبانه روزی با رفتارهای مراقبتی پرستاران انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی از نوع هم بستگی– توصیفی است. 573 پرستار شاغل در مراکز آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی تهران به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه تیپ های شبانه روزی (MEQ) و پرسش نامه رفتارهای مراقبتی (CBI) بود.یافته ها: نتایج نشان داد تیپ های صبحی، عصری و بینابین به ترتیب شامل 36.1، 6، 57.9 درصد از نمونه ها را تشکیل دادند. در مقیاس رفتارهای مراقبتی، زیرمقیاس دانش و مهارت حرفه ای بیش ترین نمره و زیرمقیاس ارتباط و گرایش مثبت کم ترین امتیاز را دارا بوده اند. به جز زیرمقیاس توجه به تجارب دیگری، ارتباط معنی داری بین تیپ های شبانه روزی با دیگر زیرمقیاس های رفتارهای مراقبتی و هم چنین کل مقیاس رفتارهای مراقبتی پرستاران وجود داشت (p=0.004 و r=0.114).نتیجه گیری: ارتباط مثبت بین تیپ های شبانه روزی و رفتارهای مراقبتی گویای آن است که پرستاران تیپ صبحی، رفتارهای مراقبتی بهتری نسبت به پرستاران تیپ عصری دارند. توجه بیش تر به پرستاران تیپ عصری به دلیل ویژگی های مربوط به این افراد مانند عدم تعادل عاطفی بیش تر و اعتماد به نفس پایین تر نسبت به افراد صبحی و آموزش به آن ها برای ارائه رفتارهای مراقبتی می تواند در ارتقاء کیفیت ارائه خدمات توسط پرستاران تیپ عصری موثر باشد.

۱۴عوامل خطر مرتبط با دلیریوم متعاقب عمل جراحی قلب
اطلاعات انتشار: مجله علوم مراقبتي نظامي، دوم،شماره۳، پاييز ، سال
تعداد صفحات: ۹
مقدمه: دلیریوم سندرومی است که با اختلال هوشیاری و تغییر در شناخت مشخص میشود که درصد بالایی از بیماران پس از عمل جراحی از آن رنج میبرند. این مطالعه با هدف تعیین عوامل خطر مرتبط با دلیریوم متعاقب عمل جراحی قلب باز انجام گرفت.مواد و روشها: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی–مقطعی بود که در سال 1388 در بیمارستانهای شهید رجایی و محب انجام شد. تعداد شرکتکنندگان در این مطالعه 370 نفر بودند. در این پژوهش کلیه بیماران بستری در بخش مراقبت ویژه متعاقب عمل جراحی قلب باز مورد مطالعه قرار گرفتند. عوامل خطر مورد بررسی شامل اطلاعات دموگرافیک (سن– جنس –میزان تحصیلات–سطح درآمد)، دیابت، بیماری روانی، فیبریلاسیون دهلیزی، میزان هماتوکریت، مصرف سیگار و مواد مخدر، پرفشاری خون، سابقه سکتهی مغزی و عمل جراحی مجدد، کسر تخلیهای بطن چپ، استفاده یا عدم استفاده از پمپ قلبی–ریوی در حین عمل جراحی و سابقهی مصرف داروهای خوابآور بود. روش جمعآوری دادهها به صورت در دسترس و غیر تصادفی بود. پژوهشگر بیماران را پس از انجام عمل جراحی و جداسازی از دستگاه تهویه مکانیکی و خروج لوله تراشه، با استفاده از مقیاس غربالگری مشاهدهای دلیریوم (DOSS) تا ترخیص آنان از بخش مراقبت ویژه و انتقال به بخش جراحی ارزیابی کرد. برای آنالیز یافتهها از نرمافزار SPSS نسخه 5\ 11 و آزمونهای آماری کای دو و تست دقیق فیشر استفاده شد.یافته ها: در این مطالعه میزان بروز دلیریوم 23 درصد به دست آمد. از بین متغیرهای مورد بررسی در این مطالعه سطح درآمد، بیماری روانی، فیبریلاسیون دهلیزی و میزان هماتوکریت با دلیریوم از نظر آماری معنی دار شدند.بحث و نتیجه گیری: با توجه به بروز دلیریوم بعد از جراحی، شناسایی و غربالگری دلیریوم بعد از عمل جراحی قلب باز از اهمیت بالایی برخوردار میباشد. همچنین با نگاه به مشخصات فردی و عوامل مرتبط با بروز دلیریوم شناسایی شده در این مطالعه، لازم است تا با توجه به وضعیت اقتصادی بیماران و بیماریهای زمینه ای آنان و با اصلاح عوامل خونی بروز دلیریوم بعد از عمل جراحی را کاهش داد.
نمایش نتایج ۱ تا ۱۴ از میان ۱۴ نتیجه