توجه: محتویات این صفحه به صورت خودکار پردازش شده و مقاله‌های نویسندگانی با تشابه اسمی، همگی در بخش یکسان نمایش داده می‌شوند.
۱مقایسه روش های دمایی و تشعشعی برآورد تبخیرتعرق مرجع با روش استاندارد FAO Penman– Monteith در گرگان
اطلاعات انتشار: فصلنامه جنگل و فرآورده هاي چوب، شصت و هشتم،شماره۲، تابستان ، سال
تعداد صفحات: ۱۱
برای برآورد تبخیرتعرق گیاه مرجع (ET0) روش ترکیبی فائو ـ پنمن ـ مانتیث (F–P–M)، به منزله روشی استاندارد، جهت ارزیابی نتایج سایر روش های تجربی در دو گروه دمایی ]بلانی ـ کریدل (B–C) و هارگریوز ـ سامانی (H–S)[ و تشعشعی ]جنسن ـ هیز (J–H) و تورک (Tc)[ استفاده می شود. در این تحقیق، با استفاده از داده های ایستگاه هواشناسی کشاورزی هاشم آباد گرگان، واقع در اقلیمی نیمه خشک، مقادیر ET0 برآوردی با مقادیر روش استاندارد مقایسه شد. میانگین ET0 روزانه برآوردی با روش F–P–M حدود 13\3 میلی متر در روز به دست آمد. در مقیاس روزانه، روش Tc کمترین میانگین ریشه مربع خطا (RMSE) (98\0 میلی متر در روز) را نسبت به سه روش دیگر داشت و نزدیک ترین برآورد را با روش استاندارد نشان داد. در مقیاس ماهیانه، RMSE حاصل از روش Tc در ماه های فروردین و نیمه دوم سال در کمترین مقدار و به طور متوسط حدود 06\0 میلی متر در روز با خطای 3 درصد بود در فصل تابستان برآورد روش B–C نسبت به روش های دیگر بهتر و به طور میانگین 32\0 میلی متر (با خطای 6%) محاسبه شد؛ در حالی که در ماه های اردیبهشت و خرداد روش H–S، با متوسط 42\0 میلی متر در روز و 11 درصد خطا، بهترین برآورد را نشان داد. با توجه به کمبود داده های هواشناسی استفاده شده در روش F–P–M و نیاز روزافزون به برآورد ET0 با روش های ساده تر، لازم است قبل از به کارگیری این روش ها به سازگاری آن ها با اقلیم مورد نظر و نیز تطابق آن ها با روش F–P–M توجه شود.
نمایش نتایج ۱ تا ۱ از میان ۱ نتیجه