توجه: محتویات این صفحه به صورت خودکار پردازش شده و مقاله‌های نویسندگانی با تشابه اسمی، همگی در بخش یکسان نمایش داده می‌شوند.
۱تاثیر دوازده هفته تمرین استقامتی بر IL–6، IL–10 و نسفاتین – 1پلاسمای رت های نر چاق
اطلاعات انتشار: فصلنامه علوم زيستي ورزشي، شماره۱۹، زمستان ، سال
تعداد صفحات: ۱۴
کاهش التهاب بلندمدت در اثر چاقی ناشی از رژیم غذایی پرچرب با تمرین ورزشی مشاهده شده، اما سازوکارهای آن به طور کامل مشخص نشده است. به همین منظور در پژوهش حاضر، تاثیر دوازده هفته تمرین استقامتی بر IL–6، IL–10 و نسفاتین –1 رت های نر چاق، بررسی شد. 16 سر، رت نر ویستار دو ماهه به مدت 8 هفته با غذای پرچرب تغذیه شدند تا به میانگین وزنی g 30 ± 319 رسیدند. سپس به طور تصادفی به دو گروه 8 تایی (گروه کنترل و گروه تمرین استقامتی دوازده هفته ای) هر جلسه 60 دقیقه با سرعت 25 تا 30 متر در دقیقه، 5 روز در هفته، دویدن روی تردمیل بدون شیب تقسیم شدند و از آب و غذای در دسترس استاندارد استفاده کردند. از روش الایزا برای اندازه گیری متغیرهای بیوشیمیایی IL–6، IL–10 و نسفاتین –1 استفاده شد. نتایج نشان داد که دوازده هفته تمرین استقامتی تفاوت معناداری بین وزن رت ها ایجاد کرد (001\0 = P). IL–6 گروه تمرین به طور معناداری کمتر بود (04\0 = p). نسفاتین –1 گروه تمرین به طور معناداری افزایش یافت (01\0 = P). IL–10 با آنکه در گروه تمرین کمتر بود، از لحاظ آماری معنادار نبود. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که تمرین استقامتی بلندمدت به افزایش عامل ضدالتهابی نسفاتین –1 منجر شد و احتمالاً نسفاتین –1 در تعادل انرژی بدن نقش دارد که در سطح پلاسما مستقل از تغییرات IL–10 و IL–6 است.
نمایش نتایج ۱ تا ۱ از میان ۱ نتیجه