۱تاثیر تکنیک آرامسازی پیشرونده عضلانی بر فعالیتهای روزمره زندگی در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس
اطلاعات انتشار: توانبخشي، تابستان, دوره  ۸ , شماره  ۲ (مسلسل ۳۰)، سال
تعداد صفحات: ۸
هدف: بیماری مولتیپل اسکلروزیس یکی از شایعترین بیماریهای سیستم عصبی مرکزی با ماهیت مزمن و غیر قابل پیش بینی و روندی رو به افزایش است. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر تکنیک آرامسازی پیشرونده عضلانی بر فعالیتهای روزمره زندگی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس می باشد.روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه مداخله ای و تجربی است که پس از انتخاب 66 نفر با نمونه گیری هدفمند و به روش در دسترس، نمونه ها به صورت تصادفی به دو گروه شاهد و آزمون تخصیص داده شدند. پس از یک جلسه آشناسازی نمونه ها با اهداف و روش مداخله و 63 جلسه اجرای تکنیک توسط گروه آزمون در مدت دو ماه، در حالیکه برای گروه شاهد هیچگونه مداخله ای انجام نشده بود، دو گروه مورد مقایسه قرار گرفتند. ابزارهای جمع آوری اطلاعات شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامه فعالیتهای روزمره زندگی و چک لیست های خود گزارش دهی بود. داده های خام با آزمونهای آماری تی زوجی، تی مستقل، آنالیز واریانس و تعیین همبستگی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: بر اساس نتایج حاصل، تفاوت معنی داری بین میانگین امتیاز کل و امتیاز ابعاد فعالیتهای روزمره زندگی قبل و بعد از مداخله در گروه آزمون وجود داشت (P<0.001)، ولی در مورد گروه شاهد این تفاوت معنی دار نمی باشد (P³0.253).بین میانگین امتیاز کل و امتیازات ابعاد مختلف فعالیتهای روزمره زندگی، یک ماه و دو ماه بعداز مداخله اختلاف معنی داری بین دو گروه شاهد و آزمون دیده شد (P<0.05). همچنین تفاوت معنی داری بین میانگین امتیازات بعد اجتماعی فعالیتهای روزمره زندگی در سه بار اندازه گیری بین دو گروه بدست آمد (P<0.02). در حالیکه این آزمون بین میانگین امتیازات سه بعد دیگر (فیزیکی، حسی، شخصی) فعالیتهای روزمره زندگی و امتیاز کلی تفاوت معنی داری را نشان نمی دهد (P³0.095.نتیجه گیری: با توجه به یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت که اجرای تکنیک آرامسازی پیشرونده عضلانی در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس عملی است و اجرای این تکنیک باعث ارتقا سطح فعالیتهای روزمره زندگی این بیماران می گردد.

۲بررسی تاثیر آرامسازی پیشرونده عضلانی بر فشارخون سالمندان مبتلا به هیپرتانسیون اولیه ساکن در مرکز سالمندان کهریزک
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: Quarterly Journal of Rehabilitation، سال
تعداد صفحات: ۵

۳تاثیر آرامسازی پیشرونده عضلانی بر پرفشاری خون سالمندان مبتلا به سکته قلبی
اطلاعات انتشار: سالمند، پاييز, دوره  ۲ , شماره  ۵، سال
تعداد صفحات: ۶
هدف: پرفشاری خون سومین عامل مرگ و میر در جهان بوده و هزینه درمانی بالایی دارد. استفاده از روشهای درمانی غیردارویی همانند آرامسازی پیشرونده عضلانی می تواند باعث کاهش فشارخون و عوارض خطرناک ناشی از آن مثل سکته قلبی شود. از اینرو پژوهش حاضر به منظور تعیین تاثیر آرامسازی پیشرونده عضلانی بر پرفشاری خون بیماران سکته قلبی انجام شد.روش بررسی: این مطالعه نیمه تجربی (طرح گروه کنترل نامعادل) در سال 86 بر روی 40 بیمار مبتلا به سکته قلبی با سابقه پرفشاری خون اولیه در بیمارستان امیراعلم تهران انجام شد. بیماران بصورت تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند و قبل از انجام مداخله اطلاعات دموگرافیک و علایم حیاتی ثبت گردید. در گروه مداخله روزانه 20 جلسه بمدت 3 روز تکنیک آرامسازی پیشرونده عضلانی انجام و پس از اتمام هر جلسه مجددا فشار خون بیماران کنترل و ثبت گردید. در گروه کنترل بدون انجام مداخله پس از 20 دقیقه مجددا فشار خون کنترل و ثبت گردید و نتایج با استفاده از آزمون های آماری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: میانگین سنی گروه مداخله 5.7±60.45 و در گروه کنترل 5.9±62.35 بود. نتایج نشان داد که میانگین فشارخون سیستولیک و دیاستولیک بعد از مداخله کاهش یافته و گروه کنترل معنی دار بوده (P<0.001) و همچنین میانگین اختلاف فشار خون سیستولیک و دیاستولیک قبل و بعد از مداخله نسبت به گروه کنترل کاملا معنی دار بود (P<0.001).نتیجه گیری: آرامسازی پیشرونده عضلانی باعث کاهش فشارخون سیستولیک و دیاستولیک در افراد مبتلا به سکته قلبی با سابقه پرفشاری خون می شود و می تواند به عنوان درمان کمکی در کنار درمان دارویی استفاده شود.

۴بررسی تاثیر آموزش برنامه آرامسازی پیشرونده عضلانی بر میزان اضطراب بیماران قلبی تحت آنژیوگرافی عروق کرونر
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشکي شهرکرد، پاييز, دوره  ۱۱ , شماره  ۳، سال
تعداد صفحات: ۸
زمینه و هدف: یکی از راه های تشخیص بیماری های قلب کاتتریزاسیون می باشد که اغلب به ایجاد استرس و اضطراب برای بیمار منجر می گردد. آرامسازی پیشرونده عضلانی یکی از مداخلات غیر دارویی موثر برای کاهش اضطراب بیماران، می باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر برنامه آرامسازی پیشرونده عضلانی بر میزان اضطراب بیماران تحت آنژیوگرافی عروق کرونر انجام شد.روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی بصورت قبل و بعد بود. 146 بیمار که جهت آنژیوگرافی عروق کرونر در بیمارستان قلب شهید رجایی تهران بستری بودند، انتخاب و برنامه آموزشی آرامسازی پیشرونده عضلانی (PMR) به صورت لوح فشرده 45 دقیقه ای در اختیار آنان قرار گرفت. اضطراب جامعه پژوهش قبل و بعد از اجرای برنامه از طریق پرسشنامه محقق ساخته سنجیده و داده ها به وسیله آزمون های آماری کای دو و تی زوجی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: بین متغیرهای سن، وضعیت تاهل و تاریخچه تشخیص بیماری با عوامل تنش زا ارتباط معنی داری مشاهده نگردید. بین متغیرهای میزان تحصیلات و وضعیت اشتغال، نحوه پرداخت هزینه ها و سابقه بستری در بیمارستان با عوامل تنش زا ارتباط معنی داری وجود داشت (P<0.05). بین میانگین اضطراب بیماران تحت آنژیوگرافی عروق کرونر قبل و بعد از اجرای برنامه اختلاف معنی داری مشاهده شد (P<0.01).نتیجه گیری: با توجه به تاثیر مثبت برنامه آرام سازی پیشرونده عضلانی و علاقمندی بیماران به استفاده از آن و نتایج حاصله در پژوهش حاضر، اجرای چنین برنامه ای با محوریت بیمار جهت کنترل اضطراب آنان توصیه می گردد.

۵تاثیر تکنیک آرامسازی پیشرونده عضلانی بر خستگی بیماران تحت درمان با همودیالیز
اطلاعات انتشار: مراقبت هاي پيشگيرانه در پرستاري و مامايي، پاييز و زمستان, دوره  ۳ , شماره  ۲، سال
تعداد صفحات: ۹

۶تاثیر تکنیک آرامسازی پیشرونده عضلانی بر فشارخون و کفایت دیالیز بیماران تحت درمان با همودیالیز
اطلاعات انتشار: مراقبت هاي نوين، پاييز, دوره  ۱۱ , شماره  ۳، سال
تعداد صفحات: ۸
زمینه و هدف: عدم کفایت دیالیز یکی از عوامل تعیین کننده میزان بقا در بیماران است. بالا بردن کفایت دیالیز در بهبود و پیش آگهی بیماران دیالیزی بسیار تاثیرگذار است. فشارخون یکی از عوامل موثر بر کفایت دیالیز است. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر تکنیک آرامسازی پیشرونده عضلانی بر فشارخون و کفایت دیالیز در بیماران همودیالیزی انجام شد.روش بررسی: این مطالعه کارآزمایی بالینی بر روی نود بیمار همودیالیزی در دو مرکز همودیالیز شهرستان گناباد (22 نفر) و یزد (68 نفر) در سال 1392 انجام شد. بیماران به روش بلوکبندی با بلوک های چهارتایی به دو گروه کنترل و مداخله هر کدام شامل 45 بیمار تقسیم شدند. آموزش آرامسازی به صورت اجرا توسط پژوهشگر و بیمار، در سه جلسه به صورت فردی در شرایط یکسان به افراد گروه مداخله داده شد. بیماران تکنیک را به مدت شش هفته روزی یک بار در منزل انجام دادند، سپس میزان فشارخون و کفایت دیالیز در دو گروه با هم مقایسه گردید. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه دموگرافیک و چک لیست فشارخون جمع آوری و محاسبه کفایت دیالیز با فرمول KT\V انجام شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماریSPSS  ویرایش 14 و آزمون های آماری Independent T Test و Mann–Whitney U تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: نتایج نشان داد میزان فشارخون سیستولیک و دیاستولیک قبل از مداخله در دو گروه تفاوت معنی داری نداشت، در حالی که بعد از مداخله تفاوت معنی داری در دو گروه به دست آمد (p<0.001). بین میانگین تغییرات کفایت دیالیز قبل و بعد از مداخله در دو گروه تفاوت معنی داری مشاهده شد (p<0.001) و کفایت دیالیز بعد از مداخله نسبت به قبل از آن در گروه مداخله 0.12±0.31 افزایش و در گروه کنترل 0.02±0.1 کاهش داشت.نتیجه گیری: با توجه به نتایج این مطالعه، می توان بیان کرد که آموزش و اجرای تکنیک آرامسازی پیشرونده عضلانی باعث کاهش میزان فشارخون و افزایش کفایت دیالیز بیماران تحت درمان با همودیالیز می شود.
نمایش نتایج ۱ تا ۶ از میان ۶ نتیجه