۱بررسی اثر دهانشویه بتادین 1% در پیشگیری از بروز حفره خشک
اطلاعات انتشار: مجله دانشکده دندانپزشکي دانشگاه علوم پزشکي شهيد بهشتي، تابستان, دوره  ۲۱ , شماره  ۲، سال
تعداد صفحات: ۱۰
سابقه و هدف: با هدف ارزیابی تاثیر دهان شویه بتادین 1 درصد در پیشگیری از بروز Dry socket مطالعه‌ای در پاییز و زمستان سال 1377 در بخش جراحی فک و صورت دانشکده دندانپزشکی تبریز انجام گرفت.مواد و روشها: این بررسی به روش single blind بوده و جامعه مورد مطالعه را 199 نفر بیمار (با 99 نفر شاهد و 100 نفر کنترل) با 277 محل دندان کشیده شده، تشکیل می‌دادند که از طریق نمونه گیری تصادفی منظم انتخاب و پرسشنامه‌ها در دو گروه شاهد و کنترل تکمیل و برای تمامی بیماران مقداری دهان شویه بتادین 1 درصد تحویل داده می‌شد تا دهان خود را با آن شستشو نمایند. به دنبال آن  1الی 2 دندان جلوتر و یا عقب تر از دندان موردنظر با گاز آغشته به بتادین 1 درصد به مدت 2–5 دقیقه بطور مکانیکی شستشو داده می‌ِشد.یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد که در گروه کنترل 5\32 درصد افراد علایم درای ساکت را بروز دادند و در گروه شاهد که شامل 99 نفر با 138 محل دندان کشیده شده بودند در 5\67 درصد علایم dry socket مشاهده شد که اختلاف بین این دو متغیر از نظر آماری معنی‌دار بود (P=0.0195) ضمنا عوامل مساعد کننده بروز dry socket مورد بررسی قرار گرفتند. از جمله این عوامل استعمال دخانیات بود که اختلاف معنی داری بین دو گروه سیگاری و غیرسیگاری مشاهده شد (P=0.0256). همچنین مقایسه‌ای بین دو گروه شاهد و کنترل از نظر بهداشت دهان و بروز dry socket انجام گرفته که با 95 درصد اطمینان و با (P=0.0323) اختلاف بین دو متغیر فوق معنی‌دار بود. وجود بیماری سیستمیک و میزان ترومای حین کشیدن نیز مورد بررسی قرار گرفت که نتایج مطالعه بیانگر وجود رابطه معنی‌دار بین دو گروه کنترل و شاهد است.نتیجه گیری: نتیجه کلی این که استفاده از دهانشویه بتادین 1 درصد قبل از کشیدن دندان می‌تواند از بروز dry socket همانند سایر دهانشویه‌ها مثل کلرهگزیدین و یا سالین نرمال پیشگیری نماید.

۲تاثیر بتادین بر ترمیم زخم پوستی موش سفید بزرگ آزمایشگاهی
اطلاعات انتشار: مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي بابل، خرداد و تير, دوره  ۸ , شماره  ۳ (پي در پي ۳۱)، سال
تعداد صفحات: ۶
سابقه و هدف: بتادین یکی از محلولهای ضد عفونی کننده است که به صورت معمول در تمام مراکز درمانی ایران و بیشتر کشورهای جهان کاربرد دارد ولی در مورد تاثیر آن بر روند ترمیم زخم اختلاف نظر وجود دارد، لذا هدف از این مطالعه بررسی تاثیر بتادین بر ترمیم زخم پوستی در Rat می باشد.مواد و روشها: این مطالعه از نوع مداخله ای و بر روی دو گروه رت انجام شد (n=10). پس از انجام بیهوش کردن حیوان با پنبه آغشته به اتر، زخم پوستی به مساحت تقریبی cm2 2 در پشت گردن ایجاد و بلافاصله بعد از ایجاد زخم در گروه بتادین سطح زخم به این محلول کاملا آغشته شد. گروه شاهد هیچ گونه درمانی دریافت نکرد. سطح زخم، درصد بهبودی آن و وزن موش در روزهای 1، 4، 7 و 10 بعد از ایجاد زخم اندازه گیری و تعداد فیبروبلاستها، فیبرهای کلاژن، رگهای خونی کوچک، لنفوسیتها، ماکروفاژها، نوتروفیلها و ضخامت اپی درم با انجام بیوپسی در روز دهم تعیین گردید. انقباض زخم در روزهای 4، 7 و 10 بعد از ایجاد زخم اندازه گیری شد.یافته ها: نتایج نشان داد که درصد بهبودی در دو گروه در روزهای 4، 7 و 10 اختلاف معنی داری نداشت. تعداد عروق، فیبروبلاستها، لنفوسیتها، نوتروفیلها، ضخامت اپی درم و فیبرهای کلاژن بعد از ده روز بین دو گروه معنی دار نبود. تعداد ماکروفاژها در روز دهم در گروه بتادین به طور معنی داری بیش از گروه شاهد بود. (p<0.01).نتیجه گیری: یافته ها پیشنهاد می کنند که بتادین در تسریع ترمیم زخم تاثیر نداشته حتی باعث تاخیر در فاز التهابی می شود.

۳مقایسه اثر الکل، بتادین و بتادین بعد از الکل بر میزان بروز عفونت موضعی ناشی از کاتتر سیاهرگی محیطی
اطلاعات انتشار: مجله علمي دانشگاه علوم پزشکي قزوين، پاييز, دوره  ۸ , شماره  ۳ (پیاپی ۳۲)، سال
تعداد صفحات: ۶

۴مقایسه تاثیر اسکراب دست با بتادین و دکوسپت بر شمارش میکروبی
اطلاعات انتشار: يافته، زمستان, دوره  ۸ , شماره  ۴ (پیاپی ۳۰)، سال
تعداد صفحات: ۷
مقدمه: بر اساس لزوم استفاده از روش های جدید کنترل بیماریهای واگیر و کاهش عفونتهای بیمارستانی، امروزه در کشورهای پیشرفته، اسکراب جراحی تیم استریل اتاق عمل در مدت کوتاه با مواد موثر، جایگزین سایر روشهای سنتی گردیده است. در حالیکه، در بیشتر اتاق عملهای کشور ما هنوز از روش سنتی و معمول اسکراب دست (با بتادین و مدت بیش از 3 دقیقه) استفاده می شود. هدف از این کارآزمایی بالینی، بررسی تاثیر بتادین و دکوسپت بر میکروارگانیسم های پوست بود.مواد و روش ها: این مطالعه در اردیبهشت ماه سال 1385 بر روی 20 نفر پرستار اتاق عمل بیمارستان تامین اجتماعی شهر خرم آباد انجام شد. افراد به روش نمونه گیری مبتنی بر هدف با توجه به وجود معیارهای موردنظر انتخاب شدند. ابتدا هم افراد دستها را با صابون غیر آنتی باکتریال شسته و خشک کردند. جهت تعیین معیار پایه از دست آنها نمونه گیری در محیط TSB انجام گرفت. سپس، در دو مرحله (بعد از اسکراب با بتادین و یک هفته بعد، با دکوسپت)، جهت تعیین تاثیر فوری و دوام تاثیر دو ماده، بلافاصله بعد از اسکراب دستها با بتادین و دکوسپت و همچنین دو ساعت بعد از پوشیدن و خروج دستکش، از نوک انگشتان افراد، نمونه گیری به عمل آمده و کلنی های رشد یافته در نمونه های کشت شده شمارش شدند. آنالیز اطلاعات با نرم افزار آماری SPSS نسخه 12 انجام گرفت. با توجه به توزیع نرمال متغیرهای نمونه های تحت بررسی، از آزمون T دوتایی برای مقایسه تفاوت میانگین تعداد کلنی های رشد یافته در هر مرحله استفاده شد.یافته ها: مقایسه فراوانی کاهش کلنی باکتریها بلافاصله بعد از اسکراب با بتادین و دکوسپت تفاوت داشت. مقایسه تفاوت میانگین کاهش کلنی باکتریهای پوست بلافاصله پس از اسکراب با بتادین و دکوسپت اختلاف آماری معنی داری داشت (p=0.011). همچنین، مقایسه میانگین افزایش کلنی باکتری ها از زمان اسکراب تا دو ساعت بعد از پوشیدن دستکش در دو مرحله متفاوت بود (p=0.023). رشد کلنی باکتری ها بعد از اسکراب (از بلافاصله تا دو ساعت بعد) با بتادین، نشاندهنده افزایش 1.7 بود. در حالیکه، این افزایش رشد کلنی باکتری ها در مرحله اسکراب با دکوسپت 1.15 بود که در دو مرحله تفاوت معنی داری مشاهده شد (p=0.001).بحث و نتیجه گیری: به طور کلی، مقایسه نتایج حاصله از کشت نمونه های دست افراد تحت بررسی در دو مرحله (اسکراب با بتادین و دکوسپت) چه در رابطه با تاثیر فوری و چه دوام تاثیر آنها موید این بود که ماده الکلی دکوسپت بطور مشخصی تاثیر بیشتر بر کاهش میکروارگانیسمها دارد. ما پیشنهاد می کنیم که جهت اسکراب جراحی به جای سایر مواد، بیشتر از مواد الکلی استفاده شود.

۵بررسی نقش قطره بتادین (پویدون آیداین) در پیشگیری از کونژونکتیویت نوزادان
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشكي مازندران (نامه دانشگاه)، تابستان, دوره  ۱۰ , شماره  ۲۷، سال
تعداد صفحات: ۶
سابقه و هدف: کونژونکتیویت نوزادان که اکثرا پس از تولد ایجاد می شود، بر اساس آمارهای جهانی شیوع بالایی دارد (4\0 تا 9\18 درصد) ولی در کشور ما آمار دقیق آن در دسترس نیست. روش پیشگیری استاندارد نیز گران و قابل دسترس در همه جا نیست. این بیماری در نوزاد می تواند باعث زخم قرنیه ، کوری و عفونت گردد. در این تحقیق از داروی بتادین 5\2 درصد که طی مطالعات قبلی تأثیر آن و کم عارضه بودنش به ثبوت رسیده، جهت پیشگیری ورم ملتحمه نوزادان استفاده شده و بدون توجه به عوامل ایجاد کننده آن بررسی گردید که آیا بتادین 5\2درصد قادر خواهد بود از میزان بروز ورم ملتحمه در نوزادان بکاهد یا خیر؟مواد و روش ها: تعداد 1130 نوزاد متولد شده در زایشگاه بیمارستان رازی قائم شهر طی یکسال 1377–1376، به روش سرشماری مورد بررسی قرار گرفتند. مطالعه به روش کور (Blind) انجام شد. بلافاصله پس از تولد نوزادان، در یک چشم آنها قطره بتادین 5\2 درصد ریخته شد و چشم دیگر همان نوزادان به عنوان شاهد در نظر گرفته شد(self controlled) . سپس طی دو مرحله ویزیت در هفته اول و هفته دوم توسط مجری طرح موارد مثبت کونژونکتیویت مشخص گردید.نتایج: تاثیر این دارو در هفته اول بسیار مطلوب بود، میزان بروز کونژونکتیویت در بین افرادی که قطره بتادین دریافت نکردند 37\1 برابر میزان بروز این عارضه در نوزادانی بود که قطره دریافت کرده بودند، ولی در هفته دوم تفاوت چندانی بین دو گروه وجود نداشت. سایر یافته های مهم، ورم ملتحمه در نوزادان متولد شده به روش زایمان طبیعی بیشتر از زایمان سزارین بود (P<0.001). کونژونکتیویت در پسرها در هفته اول و دوم بیش تر از دخترها دیده شد (P<0.001). تفاوت عمده ای در بروز ورم ملتحمه در نوزادان کامل و نارس و در پرده جنین سالم و پاره مشاهده نشد.استنتاج: با توجه به ارزان بودن و قابل دسترس بودن و تاثیر مثبت این دارو در جلوگیری از ورم ملتحمه به خصوص در هفته اول تولد، استفاده همه گیر این دارو به عنوان پیشگیری کننده از ورم ملتحمه نوزادان توصیه می شود.

۶بررسی اثر الکل در اسکراب جراحی
اطلاعات انتشار: كومش، بهار, دوره  ۸ , شماره  ۳ (پياپي ۲۳)، سال
تعداد صفحات: ۷
سابقه و هدف: عفونت محل جراحی از عوارض شایع اعمال جراحی است. عفونت های زخم در اثر میکروب های آلوده کننده ای پدید می آیند که این میکروب ها ممکن است از جراح، دستیاران و... کسب شده باشند. اسکراب جراحی می تواند میزان آلودگی میکروبی را در دست ها به نحو چشم گیری کاهش دهد. این کاهش میزان آلودگی میکروبی، احتمال عفونت عمل جراحی را کاهش می دهد. یکی از فاکتورهای مهم در اثر بخشی اسکراب نوع ماده ضدعفونی کننده مورد استفاده در اسکراب است. محلول های ضدعفونی کننده ای که جهت اسکراب به کار می روند هر کدام دارای مزایا و معایبی هستند. به نظر می رسد ترکیب مواد ضدعفونی کننده اثر بیشتری نسبت به هر یک از آن ها به تنهایی داشته باشند. مطالعه حاضر به منظور بررسی اثر ترکیب بتادین و الکل در اسکراب جراحی انجام شده است.مواد و روش ها: پس از کسب مجوز از کمیته اخلاق دانشگاه، 40 نفر از کارکنان شاغل در اتاق عمل اعم از کاردان اتاق عمل، پرستار، جراح، رزیدنت و دانشجوی اتاق عمل که شرایط شرکت در پژوهش را داشتند، انتخاب شدند. این افراد با محلول بتادین و ترکیب بتادین و الکل در سه زمان 1، 3 و 5 دقیقه اسکراب می کردند. در هر بار به صورت تصادفی یکی از شش روش فوق انتخاب می شد. در اولین اسکراب روزانه افراد، در مرحله قبل از اسکراب، بلافاصله بعد از اسکراب و 30 دقیقه پس از اسکراب از انگشتان دست غالب  (dominant)آن ها نمونه گیری به عمل می آمد. محیط های کشت با کد به آزمایشگاه منتقل و پس از 48–24 ساعت نگهداری در انکوباتور 37 درجه مورد مطالعه از نظر تعداد کلونی های میکروبی و نوع آن ها قرار می گرفتند.یافته ها: نتایج این تحقیق نشان داد که بیش ترین باکتری های رشد یافته شامل استافیلوکوک ساپروفیتیکوس، استافیلوکوک اپیدرمیس، گونه های میکروکوکوس و گونه های باسیلوس هستند. اسکراب با هریک از محلول های بتادین یا ترکیب بتادین و الکل و با هر یک از زمان های تعیین شده (یک، سه و پنج دقیقه) توانست کلونی های میکروبی دست ها را به طور معنی داری کاهش دهد به طوری که این کاهش کلونی ها تا 30 دقیقه پس از اسکراب نیز باقی می ماند.نتیجه گیری: با توجه به این که اثر بخشی بتادین و ترکیب بتادین و الکل تفاوت معنی داری نداشت و از طرفی مصرف الکل همراه با بتادین ممکن است در ایجاد خشکی پوست و تحریکات بعدی آن اثر گذار باشد، توصیه می شود از محلول بتادین به تنهایی استفاده شود.

۷تاثیر اسانس لاوندر (اسطوخودوس) در مراقبت از زخم اپی زیاتومی پس از زایمان
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشکي شهرکرد، پاييز, دوره  ۱۰ , شماره  ۳، سال
تعداد صفحات: ۷
زمینه و هدف: اپی زیاتومی برش ناحیه فرج است که شایع ترین برش جراحی در مامایی است و مانند هر عمل دیگری نیاز به مراقبت دارد. امروزه استفاده از روش های جایگزینی و مکمل در درمان و مراقبت از زخم ها جایگاه ویژه ای پیدا کرده است. اسانس های روغنی از جمله اسطوخودوس به دلیل وجود موادی از جمله ترپونن ها، منوترپونن ها، و لینالول، خاصیت ضد میکروبی و ضد دردی داشته و به نظر می رسد جایگزینی مناسبی جهت شستشوی زخم ها، به جای استفاده از موادی مثل بتادین باشند. لذا این تحقیق به منظور تعیین تاثیر اسانس روغنی اسطوخودوس در پایه روغن زیتون در مقایسه با بتادین در بهبود زخم اپی زیاتومی طراحی و اجرا شده است.روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی 120 نفر به صورت در دسترس انتخاب و با تخصیص تصادفی به دو گروه شستشوی زخم اپی زیاتومی با اسطوخودوس و شستشوی زخم اپی زیاتومی با محلول بتادین (هر گروه 60 نفر) تقسیم شدند. اسانس روغنی اسطوخودوس (Lavendula officinalis) به روش تقطیر و با روغن حامل زیتون تهیه شد. پس از زایمان با دادن آموزش به مادران در مورد مراقبت زخم٬ در یک گروه از بتادین و در گروه دیگر اسانس روغنی اسطوخودوس (10–5 قطره در پنج لیتر) با استفاده از حمام نشسته 2 بار در روز استفاده شد. در روز پنجم پس از زایمان 2 گروه از نظر بهبود زخم بررسی شدند. تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از آزمون های آماری t و کای دو انجام گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که میانگین قرمزی روز پنجم در گروه لاوندر (1.88±2.6) کمتر از گروه بتادین (3±3.12) بود (p<0.05) ولی ادم به طور معنی داری بیشتر بود (p<0.01). میزان درد، عفونت و باز شدگی زخم بین دو گروه تفاوت معنی دار نداشت.نتیجه گیری: با توجه به نتایج این تحقیق به نظر می رسد که می توان به جای بتادین برای مراقبت از زخم اپی زیاتومی از ترکیب اسانس روغنی لاوندر با پایه روغن زیتون استفاده کرد. زیرا این ترکیب میزان بروز درد و عفونت را افزایش نداد و میزان قرمزی زخم که می تواند نشانه التهاب زخم باشد را کاهش داد.

۸مقایسه تاثیر دو روش استفاده از بتادین و الکل اتیلیک 70 % در ضدعفونی پوست قبل از انجام تزریقات وریدی در بخش های جراحی و زایمان بیمارستان شهید فقیهی شیراز
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني شهيد صدوقي يزد، پاییز, دوره  ۱۱ , شماره  پیوست شماره ۳ ( ویژه نامه پرستاری و مامایی۲)، سال
تعداد صفحات: ۴
مقدمه : عفونت های بیمارستانی شامل آن دسته از عفونت هایی است که بیمار در زمان بستری بدان مبتلا می گردد و یکی از راههای ابتلا تزریق وریدی است که موجب ایجاد عفونت در سیستم های گوناگون بدن می شود . همچنین پیشگیری از ورود باکتری در خون حایز اهمیت است . روش بررسی : به منظور مقایسه ی تاثیر دو روش بتادین و الکل اتیلیک 70 % در ضد عفونی نمودن پوست قبل از انجام تزریقات وریدی ، یک سنجش توصیفی ـ تحلیلی Descriptive Cross Survey)) بر روی 64نفر از بیماران مراجعه کننده به بخش های جراحی و زایمان بیمارستان شهید فقیهی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز انجام گرفت. افرادی که واجد شرایط لازم جهت شرکت در پژوهش بوده اند با روش نمونه گیری مبتنی بر هدف انتخاب شده و مورد آزمایش قرار گرفتند . روش جمع آوری داده ها توسط پرسشنامه و انجام کشت پوست از دست راست و چپ بیمار دو بار قبل از ضدعفونی و دو بار پس از ضدعفونی با الکل و بتادین انجام گرفت . یافته ها : نتایـــج کسب شده ، موید درصد استریلیزاسیون بالای بتادین( 7\85 %) در مقابل الکل (6\76 % ) می باشد . گونه ی غیربیماریزای باسیلوسBacillus spp (non pathogenic )  ، بعد از انجام ضد عفونی با الکل و بتادین رشد داشته است اما پس از ضدعفونی با الکل، رشد استافیلوکوکسی طلایی واپیدرمیدیس Aureus & Epidermidis)) Staphylococci نیز مشاهده شده است. با مقایسه درصد استریلیزاسیون بتادین و الکل هر چند از نظر آماری (Z2 = 1.31 , p = 0.19 ) اختلاف معنی داری وجود ندارد اما از نظر کلینیکی این مسئله حایز اهمیت است. با توجه به بیماری زا بودن استاف اوره ئوس که تنها پس از ضدعفونی با الکل رشد داشته است و با توجه به اینکه باسیلوس پس از ضدعفونی با بتادین و الکل رشد داشته و جزء میکروفلور طبیعی پوست بوده و ندرتا و فقط در شرایط خاصی قدرت بیماریزایی محدودی پیدا می کند، این اختلاف معنی دار است . نتیجه گیری : نتایج کسب شده ، موید درصد استریلیزاسیون بالای بتادین 7\85 % در مقابل 6\76 % می باشد و این مساله از نظر کلینیکی حایز اهمیت است .

۹مقایسه تاثیر سه محلول ضدعفونی کننده کلرهگزیدین گلوکنات 2%، الکل اتیلیک 70% و بتادین 10% در پیشگیری از فلبیت
اطلاعات انتشار: مجله پزشکي دانشگاه علوم پزشكي تبريز، پاييز, دوره  ۳۰ , شماره  ۳، سال
تعداد صفحات: ۶
زمینه و اهداف: بیش از 80% بیماران در طول بستری شان درمانهای وریدی را از طریق کاتترهای وریدی محیطی دریافت می کنند. این شیوه درمانی عوارض متعددی همانند فلبیت دارد که می تواند وضعیت سلامت بیمار را تحت الشعاع قرار دهد. شیوع عوارض درمان وریدی بخصوص فلبیت در کشور ما بیش از 70 درصد است. لذا با توجه به شیوع بالای آن و عدم انجام تحقیقات کافی در زمینه محلول کلرهگزیدین گلوکنات 2% بعنوان یک ضدعفونی کننده انتخابی در پیشگیری از فلبیت، انجام پژوهش در این زمینه ضروری بنظر می رسد.روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی است که بر روی بیماران بستری در بخشهای داخلی بیمارستان امام خمینی تبریز انجام گرفت. برای این منظور مجموعا 90 بیمار در سه گروه کلرهگزیدین گلوکنات 2% (30 نفر) و الکل اتیلیک (اتانول) 70% (30 نفر) و بتادین (30 نفر) مورد مطالعه قرار گرفتند. واحدهای پژوهش از طریق نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در گروهها قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها، چک لیست مشاهده ای بود که از دو بخش مشخصات فردی – اجتماعی و مقیاس استاندارد علایم فلبیت تشکیل شده است.یافته ها: این مطالعه نشان داد که بروز فلبیت در گروه کلرهگزیدین 36.7%، اتانول 53.3% و 46.7% بوده که از لحاظ آماری تفاوت معنی داری در سه گروه وجود نداشت (P<0.05).نتیجه گیری: هر چند که تفاوت معنی داری در استفاده از سه محلول یاد شده در پیشگیری از فلبیت دیده نشد ولی میزان فلبیت و علایم فلبیت در گروه کلر هگزیدین در مقایسه با گروه الکل و بتادین کمتر بود. لذا به عنوان محلول انتخابی برای ضدعفونی محل جاگذاری کاتتر پیشنهاد می شود.

۱۰مقایسه اثر بتادین و نرمال سالین در شستشوی ساکت دندانی و نتیجه آن در کاهش عوارض بعد از جراحی دندان عقل نهفته
اطلاعات انتشار: مجله دانشکده دندانپزشکي دانشگاه علوم پزشکي شهيد بهشتي، زمستان, دوره  ۲۳ , شماره  ۴ (پی در پی ۶۶)، سال
تعداد صفحات: ۶
زمینه و هدف: طبق بررسیهای انجام شده نتایج مختلفی از میزان  تاثیر محلولهای مختلف آنتی سپتیک بر میزان عفونت و سایر عوارض بعد از جراحی گزارش شده است. لذا با توجه به این تناقضات، این مطالعه با هدف مقایسه اثر بتادین و نرمال سالین در شستشوی زخم نسج سخت (ساکت دندانی) در کاهش عوارض بعد از جراحی دندان عقل نهفته انجام پذیرفت.مواد و روشها: در این مطالعه که به روش تجربی صورت گرفت تعداد 42 نفر از مراجعین به درمانگاه دندانپزشکی بیمارستان میلاد و مطب خصوصی شهر تهران که برای آنها لزوم خروج دندانهای عقل مشخص شده بود بصورت مراجعه مستمر انتخاب شدند. سپس دندانهای عقل آنها با اندیکاسیون بالینی برای بیمار خارج شده ساکت یک طرف با بتادین و طرف دیگر با نرمال سالین شستشو داده شد، میزان عفونت و عوارض در دو طرف با هم مقایسه شدند. کلیه اطلاعات توسط برنامه آماری SPSS وارد حافظه رایانه شد. میانگین داده های کمی نظیر سن افراد و تعداد بخیه و فراوانی داده های کیفی نظیر جنسیت و وجود یا عدم وجود درد، تورم، عفونت و درای ساکت در افراد محاسبه شد. میانگین داده های کمی در دو گروه توسط t–test با هم مقایسه شدند. همچنین فراوانی داده های کیفی مختلف و عوارض مختلف در دو گروه توسط تست chi–square با هم مورد مقایسه قرار گرفتند.یافته ها: در جمعیت مورد بررسی میانگین سن افراد 7.8±24.3 سال بود. در این مطالعه 13 نفر (31 درصد) مرد و 29 نفر (69 درصد) زن بودند. در مقایسه بین دو طرف شسته شده با نرمال سالین و بتادین تفاوت معنی داری در هیچ یک از متغیرهای مورد بررسی نظیر درد، تورم، عفونت و درای ساکت دیده نشد.نتیجه گیری: در این مطالعه تعداد بخیه در دو طرف تفاوت معنی داری را با هم نشان نداد که این امر بر احتمال صحت مقایسه می افزاید. همچنین در این مطالعه تفاوت معنی داری بین درد، تورم، فراوانی عفونت و درای ساکت (dry socket) بین طرف های شسته شده با بتادین و نرمال سالین بدست نیامد که این نتیجه نیز توسط بعضی دیگر از مطالعات تایید شده است لذا با توجه به آنکه استفاده از بتادین در مخاط دارای عوارض مختلف حساسیت، تحریک، قرمزی، خارش، گرم شدن موضع و احتمال سوختگی می باشد، به نظر می رسد در جراحی های کوچک دهان و دندان استفاده از بتادین جهت irrigation برتری خاصی نسبت به نرمال سالین نداشته باشد.

۱۱بررسی علل کم کاری مادرزادی تیروئید گذرا در تهران و دماوند
اطلاعات انتشار: مجله غدد درون ريز و متابوليسم ايران، تابستان, دوره  ۶ , شماره  ۲ (مسلسل ۲۲)، سال
تعداد صفحات: ۷
مقدمه: میزان بروز هیپوتیروییدی دایمی و گذرای نوزادان در تهران قبلا گزارش شده است. در این مقاله علل بروز هیپوتیروئیدی گذرا مورد ارزیابی قرار می گیرد. مواد و روش ها: از اسفند 1376 تا شهریور 1381 نمونه های خون خشک شده بندناف نوزادان در تهران و دماوند گرداوری و موارد با (two–site IRMA) TSH ?20 mU\L فراخوان شدند. TSH >10 mU\L و T4 <6.5 µg\dL سرم در 7–14 روزگی یا پس از آن هیپوتیرئیدی محسوب گردید. سابقه مصرف بتادین، داروهای موثر بر تیروئید و گواتروژن ها در مادران در دوران پری ناتال بررسی شد. مقادیر اتوآنتی بادی های رسپتور (TRAb) TSH سرم و ید ادرار نوزادان هیپوتیرویید و مادرانشان اندازه گیری گردید. هیپوتیروییدی گذرا در کودکان با تیرویید بجا با قطع لووتیروکسین به مدت 4 هفته در سن2–3  سالگی و مقادیر طبیعی TSH و T4 سرم تشخیص داده شد. یافته ها: از 35067 نوزاد، (%1.06) 373 فراخوان، 1) 35 در 1002 تولد( هیپوتیروییدی و 1) 6 در هر 5845 تولد( هیپوتیروئیدی گذرا شناسایی شد. میانه (محدوده) ید ادرار نوزادان هیپوتیرویید (n=26) و مادرانشان (n=25) به ترتیب (70–500) 363 µg\L و (72–410) 200 بود. در مادران نوزادان با هیپوتیروییدی گذرا، سابقه مصرف داروهای موثر بر تیرویید و گواتروژن ها به ترتیب منفی و جزیی بود و همگی در دوران پری ناتال در معرض بتادین قرار گرفته بودند. مقادیر TRAb در مادران و نوزادان طبیعی بود. ید اضافی (400–500 µg\L) در سه نوزاد شناسایی شد. نتیجه گیری: مصرف بتادین در دوران پری ناتال می تواند با هیپوتیروئیدی گذرا همراه باشد و می باید از استفاده بی دلیل آن خودداری نمود.

۱۲مقایسه اثر بتادین و آب در روند بهبود اپی زیاتومی
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: فيض - دانشگاه علوم پزشكي كاشان، سال
تعداد صفحات: ۶

۱۳مقایسه تاثیر بتادین و آب در روند بهبود اپی زیاتومی
اطلاعات انتشار: فيض، زمستان, دوره  ۵ , شماره  ۴ (پی در پی ۲۰)، سال
تعداد صفحات: ۶
سابقه و هدف: با توجه به انجام اپی زیاتومی در زایمان طبیعی و نظریات مختلفی که در مورد ضدعفونی کردن برش آن وجود دارد، تحقیق حاضر جهت مقایسه تاثیر آب و بتادین در روند بهبودی اپی زیاتومی در مادران مراجعه کننده به بیمارستان ضیاییان تهران در سال 1377 انجام گرفت.مواد و روشها: تحقیق به روش کارآزمایی بر روی 100 نفر انجام پذیرفت. بیماران به طور تصادفی در دو گروه درمانی بتادین و آب تقسیم و به لحاظ سن، نژاد، درصد وزن به قد، وضعیت بهداشتی، دور سر نوزاد، طول مراحل زایمان، تعداد بخیه های پوستی و نوع ترمیم اپی زیاتومی مشابه سازی شدند. 50 نفر از مادران جهت شستشوی محل اپی زیاتومی از آب ساده و 50 نفر از محلول آب و بتادین معمولی استفاده کردند. تاثیر این دو محلول را با میزان بهبودی زخم میزان درد و تورم، قرمزی، بازشدگی زخم و عفونت، جذب بخیه های پوستی بوده که در روزهای اول، پنجم و دهم بعد از زایمان مشخص و مقایسه گردیدند.یافته ها: بیماران دو گروه به لحاظ خصوصیات فردی، اجتماعی و وضعیت بیماری، با هم مشابه بوده اند میزان درد متوسط و شدید در روز اول، پنجم و دهم در گروه بتادین به ترتیب 90، 50، 18 درصد و در گروه آب 88 درصد، 60، 26 درصد بوده است. تورم کمتر از یک سانتی متر در روز اول و پنجم در گروه بتادین 56 و 60 درصد و در گروه آب 46 و 62 درصد و در روز دهم 68 درصد در گروه بتادین و 60 درصد در گروه آب اصلا تورم نداشتند. قرمزی کمتری از 3 میلی متر در گروه بتادین به ترتیب 60، 46 و 68 درصد و در گروه آب 60، 38 و 66 درصد گزارش گردیده است. میزان جذب بخیه های پوستی روز دهم (50–60 درصد کل بخیه ها) در گروه بتادین 46 درصد و در گروه آب 52 درصد بوده است. بازشدگی و عفونت در هیچ یک از دو گروه دیده نشد. معیارهای بهبودی زخم در دو گروه از لحاظ آماری تفاوت نداشت.نتیجه گیری: بتادین تاثیری در روند بهبودی اپی زیاتومی ندارد و توجیهی برای استفاده از آن برای تهیه اپی زیاتومی وجود ندارد.

۱۴مقایسه بتادین با بتادین –الکل در آماده سازی سریع پوست جهت بیحسی نخاعی
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشكي گيلان، سال
تعداد صفحات: ۵

۱۵بررسی مقایسه ای تاثیر استفاده از الکل و بتادین به عنوان ضد عفونی کننده محل رگ گیری بر عوارض ناشی از کاتترهای وریدی
اطلاعات انتشار: مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي ايلام، زمستان, دوره  ۱۳ , شماره  ۴، سال
تعداد صفحات: ۷
مقدمه: تقریبا 90% بیماران بستری به نوعی تحت درمان وریدی قرار می گیرند، ارائه دهندگان مراقبت بهداشتی به دلایل مختلفی تزریق وریدی را برای بیمارانشان تجویز می کنند، امروزه تزریق وریدی یکی از شیوه های رایج در درمان بیماران است. اما علیرغم منافع آن مانند روش های درمانی دیگر دارای عوارض است که فلبیت و عفونت موضعی به ترتیب شایعترین و خطرناک ترین آنها می باشند.مواد و روش ها: پژوهش حاضر یک مطالعه تجربی از نوع کارآزمایی بالینی است که به منظور بررسی تاثیر بتادین و الکل بر میزان بروز فلبیت و عفونت موضعی ناشی از کاتترهای وریدی بر روی 110 نفر بیمار انجام شد. افراد مورد بررسی از بیماران بستری در بیمارستان آموزشی، درمانی شهید مصطفی خمینی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ایلام در سال 1383 انتخاب شدند. پس از ضد عفونی کردن محل رگ گیری با ماده آنتی سپتیک خاص هر گروه هر 12 ساعت به مدت 72 ساعت کاتتر خارج و نوک آن با قیچی استریل از بدنه جدا و به لوله آزمایش مخصوص کشت منتقل گردید و در محیط آگار کشت داده شد، سپس نوع میکروارگانیسم ها مشخص گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های تی و کای اسکوایر استفاده شد.یافته های پژوهش: نتایج نشان داد که میزان بروز فلبیت و عفونت موضعی در گروه بتادین نسبت به گروه الکل کمتر است اما آزمون آماری کای اسکوایر، اختلاف معنی داری بین دو گروه از لحاظ فلبیت نشان نداد (P>0.05) در مورد عفونت موضعی اختلاف معنی دار بود (P<0.05).نتیجه گیری نهایی: با توجه به یافته های حاصل، جهت کاهش میزان بروز عوارض کاتترهای وریدی، استفاده از بتادین به جای الکل برای ضد عفونی کردن محل رگ گیری بیماران توصیه می شود.


۱۷ماقیسه محلول بتادین و پماد اریترومایسین در پیشگیری از بروز کنژنکتیویت نوزادان
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي - درماني قزوين، سال
تعداد صفحات: ۶

۱۸مقایسه تاثیر آب و بتادین بر میزان باکتریوری در شستشوی پرینه هنگام سوندگذاری
اطلاعات انتشار: پژوهش پرستاري، پاييز, دوره  ۴ , شماره  ۱۴، سال
تعداد صفحات: ۶
مقدمه: سونداژ ادراری یکی از روش های اصلی در درمان و مراقبت بیماران می باشد و پیدایش باکتریوری با علایم و عوارض نامطلوب و کاهش کیفیت خدمات بهداشتی درمانی همراه است. به کارگیری هر اقدام ایمن و مقرون به صرفه در کاهش یا جلوگیری از بروز آن اهمیت دارد. یکی از آن ها استفاده از محلول های ضدعفونی است. به نظر می رسد انجام کار به روش تمیز نسبت به استریل نیز بدون خطر باشد و استفاده از آب از نظر اقتصادی، سهولت دسترسی، نداشتن عوارض بر محلول های آنتی سپتیک ارجحیت دارد بنابراین این مطالعه با هدف مقایسه تاثیر آب و بتادین بر میزان باکتریوری در شستشوی پرینه هنگام سوندگذاری انجام شد. روش: این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی شاهددار است که در سال 1386 انجام گرفت، نمونه پژوهش شامل 60 نفر از بیماران زن بستری در بخش زنان بیمارستان شهید صدوقی یزد بودند که به صورت تصادفی انتخاب و به دو گروه آب و بتادین تقسیم شدند. ابتدا مشخصات دموگرافیک ثبت و سپس نمونه کشت ادرار به آزمایشگاه ارسال و بیماران سوندگذاری شدند. برای یک گروه در شستشوی پرینه آب و گروه دیگر از بتادین استفاده شد. هنگام خروج سوند نمونه ادرار به آزمایشگاه ارسال گردید و نتایج باکتریوری بیشتر از 103 و نوع میکروارگانیسم مشخص شده ثبت شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: میزان بروز باکتریوری در دو گروه (%18.3) بود و به تفکیک گروه ها: آب (%20) و بتادین (%16.7) باکتریوری داشتند که تست دقیق فیشر اختلاف معناداری بین دو گروه نشان نداد (p=0.5). و همچنین از نظر میکروارگانیسم مولد عفونت ادراری به تفکیک گروه ها: آب: استافیلوکوک آئروس (%6.65)، اشیرشیاکلی (%10) وانتروکوک (%3.35) و بتادین: کوکسی گرم مثبت (%3.35)، استافیلوکوک (%3.35)، استرپتوکوک (%3.35) و اشیرشیاکلی (%6.65) بود که آزمون آماری کای اسکوئر بین دو گروه اختلاف معناداری نشان نداد (p=0.5). نتیجه گیری: فراوانی باکتریوری و میکروارگانیسم مولد باکتریوری در هر دو گروه تفاوت معنادار نداشت بنابراین به نظر می آید که استفاده از بتادین باکتریوری را بیش از آب کاهش نداده و استفاده از آب بدون عوارض جانبی و از نظر اقتصادی نیز با صرفه تر است و استفاده از آن به جای بتادین در شستشوی پرینه هنگام سوندگذاری در کوتاه مدت را می توان توصیه نمود.

۱۹آیا رنگ کردن با بتادین قبل از عمل جراحی آرتروسکوپی زانو ضروری است؟
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك (ره‌ آورد دانش)، زمستان, دوره  ۱۲ , شماره  ۴ (پياپي ۴۹)، سال
تعداد صفحات: ۵
مقدمه: تاثیر آماده سازی محل عمل جراحی با مواد آنتی سپتیک بر روی کاهش عفونت بعد از عمل نامشخص است و درمورد بهترین روش انجام این کار نیز اختلاف نظر وجود دارد. هدف از این مطالعه مقایسه روش سنتی دو مرحله ای یعنی شستشوی موضع با بتادین اسکراب و سپس رنگ کردن با بتادین، با شستشوی تنها با بتادین اسکراب است.روش کار: این پژوهش گذشته نگر بیمارانی را که در دو بیمارستان مختلف توسط یک جراح، تحت آرتروسکوپی زانو قرار گرفته بودند، از نظر میزان بروز عفونت پس از عمل جراحی مورد مقایسه قرار داده است. در یک بیمارستان پیش از عمل اندام فقط با بتادین اسکراب شستشو می گردید و در دیگری علاوه بر این، پس از آن اندام با بتادین نیز رنگ می شد. هدف اصلی مشخص کردن افرادی بود که طی یک ماه بعد از عمل جراحی علایم بالینی و آزمایشگاهی عفونت سطحی یا عمقی و مفصلی زانو را بروز دهند.نتایج: در مجموع 300 بیمار در دو گروه 150 نفری مطالعه شدند. همه این بیماران فقط تحت اعمال جراحی غیر استخوانی تشخیصی و درمانی قرار گرفته بودند. در هیچ یک از بیماران دو گروه عفونت سطحی یا عمقی و مفصلی زانو مشاهده نشد.نتیجه گیری: آماده سازی محل عمل جراحی آرتروسکوپی زانو به وسیله شستشوی محل عمل با بتادین اسکراب روش مطمئنی برای پیشگیری از عفونت است و می تواند جایگزین روش مرسوم دو مرحله ای شستشو با بتادین اسکراب به علاوه رنگ کردن با بتادین باشد چرا که هم زمان عمل جراحی و هم هزینه عمل را کاهش می دهد.

۲۰بررسی اثر کرم فنی توئین بر ترمیم زخم اپی زیوتومی در زنان نخست‌ زا
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني شهيد صدوقي يزد، خرداد و تير, دوره  ۲۰ , شماره  ۲ (پياپي ۸۳)، سال
تعداد صفحات: ۷
مقدمه: اپیزیوتومی یکی از رایج ‌ترین اعمال جراحی است که برای تسهیل روند زایمان انجام می‌ شود. این تحقیق با هدف بررسی و مقایسه تاثیر کرم فنی توئین موضعی بر بهبود زخم اپیزیوتومی در خانم‌ های نخست ‌زا انجام شده است. چرا که کرم فنی توئین موضعی دارای اثرات ضد باکتریال، ضد التهاب و تسریع کننده ترمیم زخم است.روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی دوسوکور 120 نفر خانم نخست زای 35–18 ساله دارای شرایط و مراجعه کننده به مرکز آموزشی درمانی الزهرا (س) شهر تبریز در سال 1389 به صورت تصادفی به دو گروه مصرف کننده فنی توئین و بتادین (در هر گروه 60 نفر) تقسیم شدند. ارزیابی میزان بهبودی 24 ساعت بعد از زایمان و روز دهم پس از زایمان با استفاده از ابزار ریدا (قرمزی، ادم، کبودی، ترشح زخم و فاصله دولبه زخم) انجام شد. تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از آزمون کای دو، تی تست، من ویتنی، آزمون طرح اندازه ‌گیری مکرر بوسیله نرم ‌افزار ver16\Spss انجام گردید.نتایج: مقایسه نمره ریدا در 24 ساعت بعد از زایمان نشان داد که میانگین نمره در گروه فنی توئین (4.81±1.87) و در گروه کنترل (5.07±1.89) می ‌باشد. تفاوت آماری معنی ‌دار بین دو گروه وجود دارد (p<0.001). در بررسی روز دهم پس از زایمان میانگین نمره ریدا در گروه مداخله (1.1±1.15) میانگین بهبود زخم در گروه کنترل (4.01±1.43) بود و دو گروه اختلاف آماری معنی ‌داری با یگدیگر داشتند (p<0.001).نتیجه‌ گیری: نتایج حاصل نشان داد که استفاده از فنی توئین موضعی سرعت ترمیم زخم اپی زیوتومی را افزایش می ‌دهد و برای تسریع ترمیم زخم اپی ‌زیوتومی در خانم‌ های نخست ‌زا پیشنهاد می ‌گردد.

۲۱مقایسه تاثیر اسکراب دست با بتادین و دکوسپت برشمارش میکروبی
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: يافته، سال
تعداد صفحات: ۷

۲۲مقایسه تاثیر دوز واحد قطره سیپروفلوکساسین 0.3 درصد و بتادین 5 درصد در فلور ملتحمه قبل از جراحی کاتاراکت
اطلاعات انتشار: مجله پزشکي دانشگاه علوم پزشكي تبريز، آذر و دي, دوره  ۳۳ , شماره  ۵، سال
تعداد صفحات: ۵
زمینه و اهداف: اغلب موارد اندوفتالمیت پس از جراحی کاتاراکت ناشی از فلور باکتریائی ملتحمه و پلک خود بیمار می باشد بنابراین بسیاری از اقدامات پیشگیرانه در جهت کاهش تعداد باکتری های فلور نرمال چشمی صورت می گیرند. این مطالعه به منظور بررسی اثر استفاده از تک دوز قطره سیپروفلوکساسین 0.3 درصد و بتادین 5 درصد قبل از جراحی کاتاراکت بر روی کاهش کلونیزاسیون فلورباکتریال ملتحمه انجام شده است.مواد و روش ها: در یک کارآزمایی بالینی تصادفی شاهددار، 130 چشم از 130 بیمار کاندید جراحی کاتاراکت وارد مطالعه شده و پس از تهیه نمونه از ملتحمه جهت کشت بطور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند. در 38 بیمار از بتادین 5 درصد، 45 بیمار از سیپروفلوکساسین 0.3 درصد و در 47 بیمار به عنوان گروه کنترل از نرمال سالین استفاده گردید. در تمامی بیماران یک قطره از داروی مورد نظر در فورنیکس تحتانی چکانده شد. از بیماران هر 3 گروه 1 ساعت بعد از مداخله مجددا نمونه از ملتحمه جهت انجام کشت تهیه گردید. نتایج کشت قبل و بعد از مداخله در هر 3 گروه مقایسه گردید.یافته ها: در نتایح کشت از اولین نمونه تهیه شده از ملتحمه بیماران، شایعترین میکروارگانیسم استافیلوکوک کواگولاز منفی بود که در 51 مورد (39 درصد) ایزوله گردید. متوسط کاهش در تعداد واحدهای ایجادکننده کلنی یا (Colony Forming Units) CFUs در گروه بتادین، سیپروفلوکساسین و نرمال سالین به ترتیب 4.16±15.94، 6.66±17.78 و 5.34±16.25 بود که این مقدار در سه گروه تحت مطالعه تفاوت معنی داری نداشت (0.13=P).نتیجه گیری: بکار بردن تک دوز سیپروفلوکساسین 0.3 درصد، بتادین 5 درصد و نرمال سالین به عنوان دارونما اثر مشابهی در کاهش کلونیزاسیون باکتریهای فلور نرمال ملتحمه داشته و بنابراین به عنوان یک پروفیلاکسی سریع و موثر قبل از جراحی کاتاراکت توصیه نمی شوند.

۲۳مقایسه تاثیر شست و شوی ناحیه مئای ادراری با محلولهای کلرهگزدین و بتادین برمیزان بروزباکتریوری بیماران مبتلا به سکته مغزی دارای سوند ادراری ثابت
اطلاعات انتشار: مراقبت هاي نوين، , دوره  ۱۰ , شماره  ۴، سال
تعداد صفحات: ۸
زمینه و هدف: عفونت های ادراری شایعترین عفونت باکتریال در تمام سنین می باشد و سوندگذاری مثانه عامل مساعد کننده ای برای بروز این عفونت است. یکی از وظایف پرستاری مراقبت های مناسب از سوند ادراری جهت جلوگیری از بروز باکتریوری است. هدف از این مطالعه تعیین تاثیر شست و شوی ناحیه مئای ادراری با محلولهای کلرهگزدین و بتادین بر میزان بروز باکتریوری بیماران دارای سوند ادراری ثابت مبتلا به سکته مغزی بستری در بخش داخلی اعصاب می باشد.روش بررسی: این مطالعه کارآزمایی بالینی بر روی 75 بیمار دچار CVA که در بخش داخلی اعصاب بستری شده بودند و 24 ساعت از زمان سوندگذاری آنها گذشته بود، انجام شد. بیماران با استفاده از روش تصادفی سازی بلوک بندی شده به سه گروه 25 نفره تقسیم شدند. ناحیه مئای یک گروه با کلرهگزدین، یک گروه با بتادین و گروه دیگر با با نرمال سالین هر روز به مدت پنج دقیقه و حداکثر برای ده روز شست و شو داده شد. آزمایشهای کشت و آنالیز ادرار در روزهای یک، پنج و ده گرفته شد. جهت بررسی ویژگیهای بیماران از پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و مقیاس NIHSS استفاده شد. روایی پرسشنامه تایید شده و پایایی آن نیز 0.9 به دست آمد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS ویرایش 16 و آمار توصیفی و آمار استنباطی نظیر آزمونهای Chi–Square و ANOVA تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: در مقایسه میزان سه شاخص عفونت (تعداد کشت مثبت، میزان باکتریوری و پیوری) در گروه های کلرهگزیدین، بتادین و نرمال سالین در روز پنجم، تفاوت معناداری بین گروهها مشاهده نشد، اما در مقایسه این سه شاخص در روزهای پنجم و دهم، تنها شاخص تعداد کشت مثبت (کلرهگزدین با 16% و نرمال سالین با 56%) در دو گروه کلرهگزیدین و نرمال سالین تفاوت معناداری داشت (p=0.02) در مقایسه بین بتادین و نرمال سالین نیز تفاوت معنادار در این سه شاخص فقط برای شاخص تعداد کشت مثبت (گروه بتادین 28% و گروه نرمال سالین 56%) دیده شد (p=0.02) در مقایسه کلرهگزیدین و بتادین، تفاوت در میزان سه شاخص عفونت از لحاظ آماری معنادار نبود.نتیجه گیری: به کارگیری کلرهگزیدین و بتادین در مئای بیماران بستری در بخش اعصاب که قرار است بیشتر از پنج روز سوند داشته باشند، بهتر از نرمال سالین میزان عفونتهای ادراری را کاهش می دهد.

۲۴بررسی تاثیر هیپوکلریت سیدم %25 درصد و بتادین 1 درصد برمدت ترمیم زخم سوختگی
اطلاعات انتشار: مجله دانشکده پزشکي اصفهان، هفته سوم شهريور, دوره  ۳۲ , شماره  ۲۹۴، سال
تعداد صفحات: ۷

۲۵مقایسه تاثیر شستشوی ناحیه دستیابی عروقی همودیالیز توسط بیمار با بتادین اسکراب و صابون بر فراوانی و زمان بروز التهاب و عفونت آن ناحیه
اطلاعات انتشار: مراقبت مبتني بر شواهد (EVIDENCE BASED CARE)، زمستان, دوره  ۴ , شماره  ۴ (پياپي ۱۳)، سال
تعداد صفحات: ۹
مقدمه: با وجود اجرای تدابیر پرستاری برای ضدعفونی ناحیه دستیابی عروقی در همودیالیز، 23 تا 73 درصد از باکتریمی ها در این بیماران در این ناحیه اتفاق می افتد. مشارکت مددجویان در شستشوی این ناحیه ممکن است کمک کننده باشد.هدف: تعیین تاثیر شستشوی ناحیه دستیابی عروقی توسط بیمار با بتادین اسکراب و صابون بر فراوانی و زمان بروز التهاب و عفونت آن ناحیه.روش: این کارآزمایی بالینی تصادفی بر روی 62 بیمار داوطلب دو مرکز همودیالیز شهر مشهد در دو گروه بتادین و صابون صورت گرفت. قبل از شروع دیالیز، شستشوی محل دستیابی عروقی در دو گروه بتادین و صابون توسط خود بیمار انجام می شد. سنجش التهاب در یک دوره یک ماهه با مقیاس التهاب انجمن تزریقات وریدی و پایش عفونت با کشت ترشحات ناحیه دستیابی عروقی انجام شد. داده ها با استفاده از مقیاس سنجش التهاب انجمن تزریقات وریدی جمع آوری گردید. یافته ها با استفاده از آزمون های مجذورکای، تی مستقل و تحلیل بقاء به وسیله نرم افزار SPSS نسخه 11.5 تحلیل شد.یافته ها: دو گروه قبل از مداخله از نظر متغیرهای سن، جنس، قندخون، نوع دستیابی عروقی و وضعیت تاهل همگن بودند. در دوره یک ماهه، بروز التهاب در گروه صابون 96.7 درصد و در گروه بتادین 53.1 درصد بود (p<0.001). زمان بروز التهاب در گروه بتادین (4.8±2.3 جلسه) طولانی تر از گروه صابون (4.5±3.2 جلسه) بود؛ اما این تفاوت معنی دار نبود (p=0.06).نتیجه گیری: مشارکت مددجویان در شستشوی ناحیه دستیابی عروقی به ویژه با محلول بتادین علاوه بر ضدعفونی معمول پرستاران، می تواند از بروز التهاب بکاهد. مطالعه بیشتر در خصوص تاثیر شستشو در به تاخیر انداختن زمان بروز التهاب مورد نیاز است.
نمایش نتایج ۱ تا ۲۵ از میان ۲۹ نتیجه