۱اثرات ریوی ان – استیل سیستیین در جراحی عروق کرونر همراه با بای پاس قلبی ریوی
اطلاعات انتشار: مجله انجمن آنستزيولوژي و مراقبتهاي ويژه، , دوره  ۲۸ , شماره  ۵۴، سال
تعداد صفحات: ۱۱
مقدمه: جراحی قلب و بای پاس قلبی ریوی باعث تحریک سیستم التهابی در بدن و از جمله ریه می گرد. امروزه تلاش های بسیاری برای کنترل و کاهش این پاسخ التهابی در عملی جراحی قلب انجام می گیرد. هدف این تحقیق ارزیابی تاثیر ریوی تجویزان– استیل سیستئین در بیماران جراحی قلب است. مواد و روش ها: دریک مطالعه بالینی دو سویه کور در سال 1384 در مرکز شهید چمران، 40 بیمار داوطلب جراحی عروق کرونر همراه با بای پاس قلبی ریوی انتخاب شدند. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه 20 نفری تقسیم گردیدند. گروه اول یک ساعت قبل از شروع بای پاس قلبی ریوی، نرمال سالین به عنوان دارونما دریافت کردند و گروه دوم ان– استیل سیستیین با دوز 50 میلی گرم\ کیلوگرم به شکل تزریقی در همان زمان دریافت داشتند. پارامترهای ریوی و همودینامیک قبل و بعد از عمل ثبت می شد. یافته ها با استفاده از نرم افزار 5\11 SPSS و آزمون های تست تی و کای اسکوار تحلیل گردید. نتایج به شکل میانگین ± خطای استاندارد بیان شده اند و 05\0 p< معنی دار محسوب گردید. یافته ها: متغیرهای پایه شامل متوسط سن (4\1 ± 59)، شاخص توده بدنی (6\0 ± 7\25) کسر جهشی (7\1 ± 47) و زمان پمپ (7\4 ± 109 دقیقه) در هر دو گروه یکسان بودند. گروه شاهد کمپلیانس دینامیک ریوی کمتری را در بخش مراقبت های ویژه در ساعت سوم و ششم نشان داد (05\0 p<). RSBI در گروه شاهد بیشتر بود (004\0 p<). همچنین کمپلیانس استاتیک ریوی در ششمین ساعت پس از پذیرش در بخش مراقبت های ویژه در گروه دوم بهتر بود (001\0 p<). در مورد زمان تهویه مکانیکی و مدت بستری در بخش مراقبت های ویژه در بیماران تفاوتی مشاهده نشد.نتیجه گیری: در این مطالعه تجویز ان– استیل سیستیین در بیماران باعث بهبود برخی از پارامترهای ریوی پس از جراحی قلب شد در حالی که مدت زمان تهویه مکانیکی و بستری در بخش مراقبت های ویژه تغییر نکرد. بنابراین بررسی اثرات ان– استیل سیستیین در بیماران CABG با دوزهای دیگر و در بیماران ریوی توصیه می شود.

۲سوختگی و عوامل موثر بر آن در عمل جراحی قلب باز
اطلاعات انتشار: مجله علمي دانشگاه علوم پزشکي قزوين، تابستان, دوره  ۸ , شماره  ۲ (پیاپی ۳۱)، سال
تعداد صفحات: ۴

۳بررسی تاثیر آموزش قبل از عمل بر میزان افسردگی بعد از عمل در بیماران تحت عمل جراحی قلب باز
اطلاعات انتشار: دانشور، اسفند, دوره  ۱۴ , شماره  ۶۷، سال
تعداد صفحات: ۱۰

۴نتایج مفید جراحی قلب در بیماران مبتلا به آندوکاردیت ( بررسی 43 بیمار با آندوکاردیت عفونی که تحت عمل جراحی قلب قرار گرفته اند)
اطلاعات انتشار: مجله دانشكده پزشكي، , دوره  ۵۸ , شماره  ۱، سال
تعداد صفحات: ۷
دو عامل سیر بیماری آندوکاردیت عفونی را تغییر داده است یکی کشف تکنیک هایی برای درمان میکروارگانیسم ها و دیگری جراحی دریچه. دریک مطالعه گذشته نگر، ما 43 بیمار از 128 بیمار مبتلا به آندوکاردیت عفونی ( 33.5 درصد ) ، شامل 8 زن و 35 مرد، بین سنین 4 تا 65 سال، را که تحت عمل جراحی قرار گرفته بودند مورد بررسی قرار دادیم .اندیکاسیون جراحی در این بیماران شامل نارسایی قلب که به درمان جواب نمی داد در 14 بیمار ( 32.5 درصد)، عفونت دریچه مصنوعی در 10 بیمار (23.2 درصد )، وژتاسیون بزرگ در 6 بیمار (13.9 درصد )، عود آندوکاردیت 4 بیمار (9.3 درصد)، آبسه رینگ در 4 بیمار (9.3 درصد)، آندوکاردیت بروسلایی در 2 بیمار (4.6 درصد)، آندوکاردیت استافیلوکوک اورئوس در 3 بیمار (6.9 بیمار ) و آمبولی های مکرر در 2 بیمار (4.6 درصد) بوده است. 50–30 درصد بیماران با آندوکاردیت عفونی در مرحله حاد بیماری عمل می شوند. این تعداد در آندوکاردیت دریچه اَئورت، دریچه مصنوعی و بعضی از میکروارگانیسم ها ( استاف اورئوس، گرم منفی ها، قارچها و بروسلاها) بیشتر می شود. توصیه می شود که متخصصین داخلی در صورت لزوم، بیماران با آندوکاردیت عفونی را هر چه سریعتر برای اقدام جراحی در مرحله حاد بیمار به جراح قلب معرفی کنند.

۵نتایج استفاده از بالون داخل آئورتی در اعمال جراحی قلب و عوامل موثر بر موفقیت آن
اطلاعات انتشار: پژوهنده، خرداد و تیر, دوره  ۱۰ , شماره  ۲ (پی در پی ۴۴)، سال
تعداد صفحات: ۷
سابقه و هدف: استفاده از دستگاه های کمکی قلب، بالون داخل آئورتی (IABP) به عنوان یک روش موثر در درمان بیماران دچار نارسایی قلبی پیشرفته در کنار درمان های جراحی و فارماکولوژیک، ذکر شده و هم اکنون هم به طور گسترده ای در کشورمان مورد استفاده قرار می گیرد. در مورد چگونگی، انجام نتایج و عوامل موثر بر آن هنوز در ادبیات پزشکی و به خصوص در ایران به علت فقدان مطالعه علمی و سیستماتیک در این مورد توافق نظر واضحی وجود ندارد. به همین دلیل تحقیق حاضر روی بیماران مراجعه کننده به بیمارستان شهید مدرس و شهید رجائی طی سالهای ۸۱–۱۳۷۴ انجام گرفت.مواد و روش ها: این تحقیق با طراحی case–series انجام شد. پرونده کلیه بیماران که تحت روش IABP مورد مداوا قرار گرفته بودند، بررسی شدند. خصوصیت فردی بیماران، نوع عمل، بیماریهای همراه، نحوه مراقبت ها، مدت بستری و نتیجه درمان از پرونده بیماران به یک فرم اطلاعاتی منتقل گردید. داده های فرم اطلاعاتی طبقه بندی شده و شیوع مرگ و میر و نقش عوامل مربوط به نتیجه درمان با آماره کای دو و t–test مورد قضاوت آماری قرار گرفت.یافته ها: طی مدت مورد بررسی، تعداد ۱۶۵ نفر تعبیه IABP داشتند که ۱۶۰ نفر واجد شرایط شامل 41.4% زن و 58.6% مرد و با میانگین سنی 57.9±11.6 (± انحراف معیار) سال بودند. نتیجه درمان در 58.4% بیماران با موفقیت و 45.2% بیماران فوت نمودند. بای پس قلبی– عروقی (CPB) در بیماران موفق ۵۹±137.3 و در بیماران ناموفق ۵۸±۱۵۷\۲ بود (P<0.05) و مدت اقامت در بیمارستان در گروه موفق 11.8±۱۷\۸ روز و در گروه ناموفق 9.2±۸ روز بود (P<0.001). سایر خصوصیات فردی بیماران و شرایط عمل روی پیش آگهی درمان نقشی نداشته است.نتیجه گیری: نتیجه استفاده از پمپ داخل آئورتی با توجه به نتایج درمان بدون استفاده از آن، تقریبا قابل قبول می باشد. با توجه به موارد ناموفق، انجام تحقیقات بیشتر جهت کاهش مشکل در این مورد را توجیه می نماید.

۶بررسی نتایج اعمال جراحی بر روی ناهنجاریهای مادرزادی قلب در کودکان بستری در بیمارستان شهید رجائی طی سالهای 1375–1366
اطلاعات انتشار: علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران)، , دوره  ۸ , شماره  ۲۶ (فوق العاده همايش)، سال
تعداد صفحات: ۶
با نگاهی به تاریخچه اعمال جراحی قلب، می‌توان دریافت که با گذشت زمان کیفیت و کمیت این اعمال رو به بهبود است. در این زمینه با بکارگیری (CPB) Cardiopulmonary bypass مرگ و میر بطور قابل توجهی کاهش یافته است. بعلت محدودیت اطلاعات موجود در این زمینه در کشور ایران، مطالعه‌ای با هدف جمع‌آوری اطلاعات در یکی از مهمترین مراکز جراحی قلب کودکان طراحی شد. در این مطالعه انواع اعمال جراحی قلب کودکان و مرگ و میر ناشی از آن طی مدت 10 سال بررسی شد. این مطالعه به روش توصیفی ـ گذشته‌نگر و با مراجعه به اطلاعات موجود در پرونده بیماران بستری در بخش مراقبتهای ویژه انجام شد. از حدود 7900 بیمار عمل شده طی مدت 10 سال، 1500 بیمار بعنوان نمونه و بطور تصادفی انتخاب شدند. اطلاعات مربوط به نوع عمل جراحی و مرگ و میر آنها از طریق تکمیل پرسشنامه جمع‌آوری و با استفاده از روشهای آمار توصیفی مورد تحلیل و بررسی قرار گرفت. محدوده سنی بیماران مورد مطالعه از یک روز تا 18 سال متفاوت بود. از نظر شیوع جنسی، تفاوتی بین دو گروه مشاهده نشد. شصت درصد بیماران با استفاده CPB و 40% آنان بدون آن عمل شدند.اعمال جراحی انجام شده شامل بستن مجرای سرخرگی بازمانده (Patent Ductus Arteriosus, PDA) (22%)، اصلاح کامل تترالوژی فالوت TOF (5\16%)، ایجاد شنت سیستمیک به پولمونری (5\12%)، بستن نقص دیواره بطنی (VSD) و نقص دیواره دهلیزی (ASD) (هر کدام 8%) و سایر ناهنجاریهای قلبی بود. مرگ و میر کلی بیماران در حدود 9\5% بود. با ملاحظه نتایج پژوهش مشخص می‌شود که تعداد اعمال جراحی مادرزادی قلب کودکان رو به افزایش است. بطوریکه در اواخر سالهای مورد مطالعه تعداد اعمال افزایشی معادل دو الی سه برابر سالهای مشابه داشته است. کیفیت اعمال جراحی قلب کودکان با گذشت زمان بهبود یافته است، بطوریکه اعمال جراحی پیچیده برای بیماران دچار ضایعات پیچیده مادرزادی قلبی از سال 1372 به بعد رو به افزایش است. مرگ و میر کودکانی که تحت اعمال جراحی قلب باز قرار گرفته‌اند با گذشت زمان، بهبود روشها و نیز افزایش تجربه تیم مراقبت کننده رو به کاهش است.

۷پیش گویی چند متغیره نیاز به انتقال خون در بیماران با جراحی بای پس شریان کرونر
اطلاعات انتشار: فصلنامه پژوهشي خون، بهار, دوره  ۵ , شماره  ۱ (پياپي ۱۸)، سال
تعداد صفحات: ۸
سابقه و هدف: شیوع مصرف خون در بیماران با جراحی بای پس کرونر (CABG) هم چنان بالا می باشد. در سال های اخیر این میزان کاهش چشمگیری یافته است. هدف از این مطالعه، مشخص نمودن میزان انتقال خون در این مرکز و تعیین متغیرهای دموگرافیک و بالینی تاثیرگذار بر مصرف خون در طی CABG می باشد. مشخص نمودن فاکتورهای مرتبط با انتقال خون در این بیماران می تواند در اتخاذ تدابیر لازم جهت کاهش میزان انتقال خون مفید باشد.مواد وروش ها: مطالعه به صورت آینده نگر انجام شد. در طی یک دوره 14 ماهه، کلیه بیماران با CABG مراجعه کننده به بیمارستان امام رضا (ع) مشهد تحت بررسی قرار گرفتند. ارتباط متغیرهای سن، جنس، قد، وزن، شاخص توده بدن، سطح بدن، حجم تقریبی خون، هموگلوبین قبل از عمل جراحی و فرد جراح (جراح 1، 2 و 3) با انتقال خون مورد بررسی قرار گرفت و در نهایت متغیرهای پیش گویی کننده با استفاده از آنالیز آماری رگرسیون لوجستیک مشخص گردید.یافته ها: میزان انتقال خون در بیماران 77.6% بود. میزان مصرف خون کامل بیشتر از گلبول قرمز متراکم بود. میزان مصرف خون در حدود 70% بیماران بین 2–1 واحد بود. متغیرهای پیش گویی کننده نیاز به انتقال خون شامل فرد جراح و قد بیماران تشخیص داده شد.نتیجه گیری: با استفاده از نتایج به دست آمده در این مطالعه و راهنماهای علمی معتبر موجود جهت مصرف خون در بیماران با CABG، با تغییر در نگرش پزشک معالج می توان طیف شاخص های نیاز به مصرف خون از جمله هموگلوبین را محدودتر کرد و در نهایت منجر به کاهش قابل توجه در میزان مصرف خون گردید.

۸اثرات قلبی عروقی درصد اکسیژن استنشاقی حین بیهوشی در جراحی بای پاس عروق کرونر
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشکي شهرکرد، تابستان, دوره  ۱۰ , شماره  ۲، سال
تعداد صفحات: ۸
زمینه و هدف: افزایش کسر دمی اکسیژن استنشاقی (FiO2)، اثرات همودینامیک منفی در افراد داوطلب و بیدار در چند مطالعه محدود داشته است. در عمل جراحی قلب به دلیل خطر تجویز نیتروس اکسید (N2O) به ویژه آمبولی هوا، از اکسیژن 100% استفاده می شود. این مطالعه با هدف بررسی اثرات قلبی عروقی اکسیژن خالص استنشاقی حین بیهوشی در مقایسه با اکسیژن 50% در جراحی بای پاس عروق کرونر انجام شده است.روش بررسی: در این مطالعه کار آزمایی بالینی دو سویه کور، تعداد 60 بیمار با سن 70–40 سال و کاندید عمل انتخابی بای پاس عروق کرونر با وضعیت فیزیکی کلاس دو و سه ASA) II، (III مراجعه کننده به مرکز پزشکی قلب چمران اصفهان به روش در دسترس انتخاب شدند. بیماران به طور تصادفی در دو گروه 30 نفری مورد و شاهد قرار گرفته به صورتی که بلافاصله بعد از القای بیهوشی در گروه مورد از مخلوط اکسیژن و هوا به نسبت 50%–50% و در گروه شاهد از اکسیژن 100% در ادامه بیهوشی استفاده گردید. زمان های حین عمل و پس از ورود به آی سی یو، متغیرهای فشار خون، فشار ورید مرکزی (CVP)، فشار سهمی اکسیژن شریانی (PaO2)، PH شریانی، اندکس قلبی و میزان نیاز به داروی اینوتروپ ارزیابی و ثبت گردید. اطلاعات توسط آزمونهای کای دو، t، آنالیز واریانس، مشاهدات تکرار شده و من ویتنی تجزیه و تحلیل شد.یافته ها: دو گروه از نظر سن، جنس، کسر جهشی قبل عمل، مدت پمپ قلبی ریوی، مدت زمان عمل و شاخص توده بدنی، با یکدیگر شباهت داشتند(0.05

<\p>


۹بررسی تغییرات تستهای کبدی پس از عمل جراحی قلب باز
نویسنده(ها): ،
اطلاعات انتشار: مجله علمي سازمان نظام پزشکي جمهوري اسلامي ايران، تابستان, دوره  ۲۶ , شماره  ۲، سال
تعداد صفحات: ۸
مقدمه و هدف: پمپ یا گردش خون برون پیکری به علت تحریک سیستمهای ایمنی انعقادی – کمپلمان و داشتن جریان خون بدون ضربان، تاثیرات مهمی بر ارگانهای بدن از جمله کبد دارد هدف این مطالعه بررسی اثرات پمپ بر روی تغییرات تستهای معمول کبدی پس از جراحی قلب باز است.مواد و روشها: 100 بیمار جراحی عروق کرونر و دریچه ای، تحت یک مطالعه کارآزمایی بالینی قرار گرفتند. متغیرهای زیر شامل، سن، جنس، نوع عمل، نوع پمپ، میزان تزریق خون، زمان پمپ، هیپوتانسیون دمای بدن بیمار در حین پمپ ثبت شد. بیلی روبین توتال و مستقیم و الکالین فسفاتاز و SGPT–SGOT در سه روز متوالی بعد از عمل اندازه گیری شدند و با استفاده از آنالیز واریانس یکطرفه برای داده های تکراری بررسی شد. تاثیر متغیرهایی چون سن و جنس و هیپوتانسیون و هیپوترمی بر متغیرهای SGOT–SGPT و الکالین فسفاتاز روز اول توسط آنالیز واریانس چند طرفه انجام شد. P<0.05 از لحاظ آماری Significant تلقی می شود.یافته ها: هیپوتانسیون حین پمپ بر تست SGOT روز 1، 2 و 3 اثر داشت. (P<0.05) پمپ طولانی بیشتر از 100 دقیقه بر SGPT در روز 1 اثر داشت. هیپوترمی کمتر از 28 درجه بر SGOT روز 1 و 3 و Alkaline phosphates روز 1 و 2 و 3 اثر داشت. نوع عمل بر SGOT روز 1 و بیلی روبین مستقیم روز 1 و 2 اثر داشت. نوع پمپ بر SGOT روز 1 و بیلی روبین روز 1 اثر داشت. جنس بر SGOT روز 1 و سن بر هیچکدام از تستها اثر نداشته است. تزریق خون بیش از 6 واحد بر SGOT روز 1 و Alkaline phosphates روز 1 و بیلی روبین روز 2 اثر داشت. افزایش پمپ زمان بر SGOT روز 2 اثر داشت.نتیجه گیری: سن، اثری بر تستهای کبدی ندارد. جنس، باعث تغییر SGOT در روز اول میشود. نوع پمپ و میزان تزریق خون تا 6 واحد، تاثیری روی تغییرات تستهای کبدی ندارد. حساس ترین تستها برای یافتن آسیب کبدی بعد از جراحی قلب باز با هیپوترمی SGPT1 و Alkaline phosphates و SGOT روز 1 بود. در هیپوتانسیون تست حساس SGPT 1 و 2 و در اعمال جراحی با پمپ طولانی مدت، SGPT2 در تعیین آسیب سلولهای کبدی حساس تر است.

۱۰نتایج کاربرد بالون پمپ داخل آئورت در بیماران جراحی قلب
اطلاعات انتشار: علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران)، , دوره  ۱۲ , شماره  ۴۸ (فوق العاده یک)، سال
تعداد صفحات: ۸
زمینه و هدف: بالون پمپ داخل آئورت(Intra Aortic Ballon Pump=IABP)  یک دستگاه مکانیکی است که جهت کمک به حفظ جریان خون سیستمیک مورد استفاده قرار می ‌گیرد و یک درمان پذیرفته شده در بیمارانی که علایم همودینامیک آن ‌ها چه قبل و چه بعد از عمل جراحی شدیدا تحت مخاطره قرار گرفته، محسوب می ‌شود. این مطالعه جهت بررسی عوامل تعیین کننده زنده ماندن یا زنده نماندن بیمارانی که بعد از جراحی قلب به بالون پمپ نیاز دارد انجام شده است.روش بررسی: این مطالعه به صورت گذشته‌ نگر بر روی 46 بیمار از 2200 بیماری که طی یک سال تحت عمل جراحی بای پس عروق کرونر(Coronary Artery Bypass Grafting=CABG)  در بیمارستان شهید رجایی تهران قرار گرفته‌ اند و نیاز به بالون پمپ پیدا کرده ‌اند انجام گرفته است. این بیماران به دو گروه: شامل گروهی که زنده ماندند (33 نفر) 2– گروهی که فوت کردند (13 نفر) تقسیم شدند، و گروه دوم به دو زیر گروه بیمارانی که از بالون پمپ جدا شدند و بیمارانی که از بالون پمپ جدا نشدند، تقسیم گردیدند. متغیرهای بررسی شده برای هر بیمار عبارتند از: سن، جنس، سطح بدن، سیگاری بودن، سابقه انفارکتوس میوکارد(Myocardial Infarction=MI) دیابت قندی، هیپرتانسیون، میزان کسر خروجی خون از بطن چپ (Ejection Fraction=EF) میزان فعالیت افراد بر حسب معیارهای انجمن قلب و عروق کانادا(Canadian Cardiovascular Society=CCS) سابقه عمل جراحی قلب، مدت زمان گردش خون برون پیکری(Cardio Pulmonary Bypass=CPB)، کلامپ آئورت(Aortic Cross Clamping=ACC)، وابستگی به بالون پمپ، تهویه مکانیکی و طول مدت بستری در بخش مراقبت ‌های ویژه(Intensive Care Unit=ICU).  اختلاف بین دو گروه به وسیله chi–Square و Student test آنالیز شده p>0.05 با اهمیت تلقی گردید.یافته ‌ها: کلیه افرادی که زنده ماندند 17\71 درصد و در مورد افرادی که زنده نماندند 3\28 درصد بود. افرادی که زنده نماندند از نظر میزان فعالیت طبق معیارهای انجمن قلب و عروق کانادا(CCS)  بیشتر در کلاس III و IV بودند p=0.03 همچنین میزان کسر خروجی خون از بطن چپ(EF)  کم ‌تری داشتند p=0.013 مدت زمان پمپ و کلامپ آئورت طولانی ‌تری داشتند p=0.01 و p=0.02 و در سایر موارد اختلاف معنی ‌داری مشاهده نشد (p>0.05) از بیمارانی که زنده نماندند، 6 بیمار از بالون پمپ جدا شده و 7 بیمار از آن جدا نشدند ولی در نهایت همه آن ‌ها به دلیل نارسایی قلبی، p=0.009 نارسایی کلیوی p=0.059 و نارسایی تنفسی p=0.3 فوت نمودند.نتیجه‌ گیری: از این مطالعه می ‌توان نتیجه گرفت که مهم ‌ترین عامل مرگ در بیمارانی که از بالون پمپ جدا نشدند نارسایی قلبی بوده و بیمارانی که میزان کسر خروجی خون از بطن چپ کمتر از 30 درصد (EF<30%) داشته ‌اند پیش ‌آگهی بدتری را دارا بودند. در بیمارانی که از بالون پمپ جدا شدند به ترتیب نارسایی کلیه، نارسایی قلبی و تنفسی عامل تعیین کننده مرگ‌ و میر آن ‌ها بوده است.

۱۱گزارش موردی از یک عارضه نادر و تهدید کننده حیات در عمل جراحی قلب کودک شش ساله
اطلاعات انتشار: مجله علمي دانشگاه علوم پزشکي بيرجند، , دوره  ۱۱ , شماره  ۳ (پیاپی ۲۰)، سال
تعداد صفحات: ۶
اقدامات و حوادث اتاق عمل از عوامل اصلی موفقیت های عمل های جراحی از جمله جراحی قلب می باشند. با وجود این بیمارانی که با حال عمومی بد و بحرانی اتاق عمل را ترک می کنند، چنانچه در بخشهای ریکاوری و مراقبتهای ویژه، اقدامات درمانی به موقع، جدی و مناسبی را دریافت نمایند، امکان نجات آنها وجود دارد؛ در غیر این صورت ممکن است حتی بیمارانی که مشکلات زمینه ای چندان خطرناکی هم ندارند، با اقدامات نامناسب درمانی دچار مخاطرات جدی شوند؛ در این مقاله گزارشی از یک عارضه نادر ناشی از تعبیه نابه جای کاتتر ورید مرکزی و نحوه اداره مشکلات آن ارایه می گردد. 

۱۲تعویض دریچه آئورت: مقایسه روش متداول و روش جدید
اطلاعات انتشار: مجله دانشكده پزشكي، اسفند, دوره  ۶۶ , شماره  ۱۲، سال
تعداد صفحات: ۶
زمینه و هدف: استفاده از پریکارد خود بیمار جهت تقویت خطوط آناستوموز در بیمارانی که نیازمند تعویض دریچه آئورت با اتوگرافت پولمونر هستند می تواند اثرات سودمندی داشته باشد. هدف از انجام این مطالعه مقایسه عوارض کوتاه مدت تعویض ریشه آئورت توسط اتوگرافت پولمونر به روش متداول با روش پیشنهادی موئلفین می باشد.روش بررسی: در یک کارآزمایی بالینی غیرتصادفی شده، 64 بیمار از مراجعین بخش جراحی قلب بیمارستان امام خمینی از ابتدای دی سال1381 تا اول دی سال 1385 که نیازمند تعویض دریچه آئورت با اتوگرافت پولمونر (Ross Operation) بودند به دو روش تحت عمل جراحی قرار گرفتند. در دو سال اول این مطالعه تمامی بیماران به روش متداول و معمول تحت عمل جراحی قرار گرفتند (گروه الف شامل 28 بیمار) در دو سال دوم کلیه بیماران به روش پیشنهادی مولفین یعنی استفاده از پریکارد خود بیمار جهت تقویت خطوط آناستوموز تحت عمل جراحی قرار گرفتند (گروه ب شامل 36 بیمار) سپس برخی متغیرهای بالینی و پیامدهای کوتاه مدت این عمل جراحی در دو گروه مورد مقایسه قرار گرفتند.یافته ها: میانگین سن، فراوانی دو جنس، پاتولوژی منجر به عمل، میزان کسر جهشی (EF) پیش از عمل و میزان آن پیش از ترخیص، در دو گروه اختلاف معنی داری نداشتند. در گروه ب، میانگین های زمان پمپ (144.09±26 دقیقه در برابر 179.64±25 دقیقه در گروه الف) زمان کلامپ عرضی (118.5±22 دقیقه در برابر 136.93±19 دقیقه در گروه الف) به میزان معنی داری کمتر از گرو تعداد بیمارانی که در ICU نیاز به تزریق خون نداشتند، در گروه ب به میزان معنی داری از گروه الف بیشتر بود (%35.71 در برابر %68.57). میانگین اقامت در ICU و نیز در بیمارستان در گروه ب به میزان معنی داری از گروه الف کوتاه تر بود (به ترتیب 1.3±0.3 در برابر 1.9±0.7 روز و 5.2±0.9 در برابر 5.9±1.5 روز). مورتالیتی کلی چهار مورد بوده (%6.25) که بین دو گروه اختلاف معنی داری وجود نداشت.نتیجه گیری: استفاده از پریکارد خود بیمار جهت تقویت خطوط آناستوموز برای عمل تعویض دریچه آئورت با اتوگرافت پولمونر نسبت به روش متداول برتری هایی دارد. موئلفین استفاده از این روش را در مراکز دیگر توصیه می نمایند.

۱۳ارزیابی غشای سیلیکون لیز دیده به عنوان جانشین بخشی از مطالعه Invivo پریکارد
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشكي مازندران (نامه دانشگاه)، مهر و آبان, دوره  ۱۵ , شماره  ۴۸، سال
تعداد صفحات: ۷
سابقه و هدف: در گذشته از موادی نظیر پلور اوتولوگ و یا فاسیا لاتا به عنوان جایگزین پریکارد استفاده می شد که هر دو نیاز به ایجاد یک برش دیگر داشتند که در بیمار هپارینیزه خطر خونریزی و پیدایش هماتوم را بالا می برد، لذا استفاده از آنهامنسوخ گردیده و نیاز به پیدا کردن یک غشای سنتتیک با عوارض کم ملموس است.هدف از این مطالعه بررسی نقش غشای سیلیکون لیز رسیده (LTS) به عنوان جایگزین قسمتی از پریکارد در جلوگیری از پیدایش چسبندگی پس از اعمال جراحی قلب در نمونه های گوسفندی است تا مانع بروز عوارض خطرناک ناشی از وجود چسبندگی در اعمال جراحی قلب مجدد گردد.مواد و روش ها: نمونه های پژوهش تعداد 30 گوسفند 45 – 35 کیلو گرمی که در دو گروه مورد و شاهد تقسیم شده بودند، بود. در گروه مورد (18 نمونه) پریکارد از بدن حیوان خارج و غشای LTS به عنوان جایگزین پریکارد در محل آن بخیه گردید و در گروه شاهد (18 نمونه) پریکارد بدون جایگزینی از بدن حیوان خارج گردید. در طی مدت پی گیری (28– 3 ) ماه گوسفندان از نظر پیدایش هر گونه مشکلات پس از عمل تحت مطالعه قرار گرفتند. در مجموع 30 عمل مجدد در هر دو گروه انجام گرفت تا میزان پیدایش چسبندگی ارزیابی شود.یافته ها: چسبندگی در تمامی محل های پوشیده شد توسط LTS در گروه مورد کاهش یافته بود بدون اینکه هیچ گونه آثاری از عفونت و عوارض دیگر مشاهده شود. اما چسبندگی های شدیدی در گروه شاهد در عمل مجدد مشاهده شد.استنتاج: استفاده از غشایLTS  در مدل حیوانی مورد مطالعه، در کاهش چسبندگی های پریکاردی که در اعمال مجدد مشاهده می گردد بسیار موثر و بدون ضرر بود.

۱۴بررسی تاثیر آموزش و اطلاع رسانی قبل از عمل جراحی در میزان تنیدگی تهویه مکانیکی و جداسازی از دستگاه در بیماران تحت CABG بیمارستان های منتخب شهر تبریز درسال 1383
اطلاعات انتشار: پژوهنده، آذر و دی, دوره  ۱۰ , شماره  ۵ (پی در پی ۴۷)، سال
تعداد صفحات: ۷
سابقه و هدف: بیماری های قلبی از جمله شایع ترین و خطرناک ترین بیماری هایی است که زندگی بشر را تهدید می کند. تحقیقات حاکی از آن است که آموزش قبل از عمل روشی موثر جهت کاهش نگرانی ها و تنیدگی ها و اضطراب بیمار به شمار می آید. به منظور تعیین تاثیر آموزش و اطلاع رسانی قبل از عمل در کاهش میزان تنیدگی تهویه مکانیکی و جداسازی از آن در بیماران جراحی قلب بخش مراقبت ویژه، این تحقیق در سال 1383 در بیمارستان های منتخب شهر تبریز بر روی بیمارانی که برای اولین بار تحت عمل جراحی پیوند عروق کرونر قرار می گرفتند و به مدت 24–6 ساعت پس از عمل تحت تهویه مکانیکی قرار می گرفتند و سپس از آن جدا می شدند، انجام گرفت.مواد و روش ها: این کار آزمایی بالینی بر روی 80 نفر (دو گروه 40 نفری) انجام شد. جهت اندازه گیری میزان تنیدگی تهویه مکانیکی و جداسازی از آن از 4 پرسشنامه استفاده شد. 1– پرسشنامه مشخصات فردی 2– پرسشنامه سنجش اضطراب صفتی – حالتی اشپیل برگر (STAI) 3– پرسشنامه سنجش خلق منفی واتسون (PANAS–NA)  4– پرسشنامه ارتباط آسان منزل که در دو مرحله قبل از عمل و آموزش و بعد از عمل و آموزش مورد استفاده قرار گرفتند و نتایج دو مرحله با هم مقایسه شدند. هر دو گروه در مرحله قبل از عمل، آموزش معمول را دریافت کردند. در گروه شاهد مداخله ای نشد ولی گروه تجربه علاوه بر دریافت آموزش معمول، آموزش ویژه قبل از عمل و اطلاع رسانی درباره تهویه مکانیکی و جداسازی از آن به همراه یک بازدید از بخش مراقبت ویژه قلب و آشنایی با بخش و وسایل مورد استفاده برای بیمار توسط پژوهشگر را دریافت کردند و جزوه آموزشی تهیه شده توسط پژوهشگر در اختیار بیماران گروه تجربه قرار گرفت. داده ها با استفاده از آزمون های مجذور کای، تی مزدوج تی و قبول خطای نوع اول در حد 5 درصد مورد تجربه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: تحقیق نشان داد که در گروه تجربه، اضطراب حالتی، خلق منفی، مشکلات برقراری ارتباط ضمن تهویه مکانیکی و جداسازی از آن به طور معنی داری کاهش یافته است (p<0.0001)، در حالی که در گروه شاهد تفاوت معنی دار مشاهده نشد یا این که تفاوت معنی دار در جهت افزایش اضطراب حالتی، خلق منفی و مشکلات برقراری ارتباط بود. در بررسی میزان مصرف مسکن و آرام بخش ضمن تهویه مکانیکی و جداسازی از آن و همچنین طول مدت لوله گذاری، با وجود کاهش مصرف مسکن و آرام بخش و کاهش طول مدت آن در گروه تجربه، تفاوت معنی دار آماری مشاهده نشد.نتیجه گیری: یافته های این پژوهش گویای آن بود که آموزش و اطلاع رسانی قبل از عمل در رابطه با تهویه مکانیکی و جداسازی از آن، میزان اضطراب حالتی، خلق منفی و مشکلات برقراری ارتباط را ضمن تهویه مکانیکی و جداسازی از آن کاهش می دهد. همچنین باعث کاهش مصرف مسکن و آرام بخش ضمن تهویه مکانیکی و جداسازی از آن می شود و طول مدت لوله گذاری را کاهش می دهد. در نهایت باعث کاهش استرس و تنیدگی بیمار ضمن استفاده از تهویه مکانیکی و جداسازی از آن می شود.

۱۵اختلالات هدایتی دهلیزی – بطنی پس از جراحی قلب
اطلاعات انتشار: مجله دانشکده پزشکي دانشگاه علوم پزشكي مشهد، بهار, دوره  ۵۲ , شماره  ۱، سال
تعداد صفحات: ۶
مقدمه: اختلالات هدایتی دهلیزی – بطنی یکی از مشکلات مهم در پی اعمال جراحی قلب می باشند. این اختلالات در مواردی به تعبیه ضربان ساز موقت یا دائم نیاز پیدا می کنند. بروز این عارضه بر مدت زمان بستری در بیمارستان، موربیدیتی و مرگ و میر داخل بیمارستان اثر می گذارد. هدف از این مطالعه بررسی شیوع انواع اختلالات هدایت دهلیزی – بطنی و توصیف عوامل خطر موثر در بروز این عارضه در گروهی از بیماران که تحت جراحی های گوناگون قلبی قرار گرفته اند، می باشد.روش کار: این مطالعه توصیفی مقطعی – تحلیلی بر 400 بیمار که در طول شش ماه اول سال 1385 در بخش جراحی قلب بیمارستان امام رضا (ع) تحت اعمال مختلف جراحی قلب قرار گرفتند، انجام شده است. تمامی بیماران عمل شده از نظر بروز بلوک دهلیزی بطنی، نیاز به ضربان ساز موقت و دائم و ارتباط متغیرهای سن، جنس، نوع عمل انجام شده، نوع بیماری قلبی، فاصله زمانی پس از عمل تا بروز بلوک، طول مدت بلوک و طول مدت بستری مورد بررسی قرار گرفتند. متغیرها با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شده و ارتباط متغیرها با بروز بلوک و انواع آن به وسیله آزمون مجذور کای دو و آزمون تی مستقل مورد بررسی قرار گرفت.نتایج: در این مطالعه 43% زن (172 نفر) و 57% مرد (228 نفر) و بیشتر در دهه اول یا دهه پنجم زندگی بودند. شایعترین عمل جراحی انجام شده، جراحی عروق کرونر با 48% (188 نفر) بود. از بیماران عمل شده 152 نفر (38%) بیماریهای مادرزادی قلب و 248 نفر (62%) بیماران اکتسابی قلب بودند. شایعترین ناهنجاری مادرزادی عمل شده، بستن PDA (بازماندن کانال شریانی) و نقص دیواره بین دو بطن بود. 3% بیماران نیاز به ضربان ساز پیدا کردند (1.7% ضربان ساز موقت و 1.3% دائم). شایعترین بلوک، بلوک درجه یک (17.8%) بود. بلوک در تمام بیماران تحت عمل جراحی برای ترمیم نقص کانال دهلیزی بطنی دیده شد میزان بلوک در بیماریهای مادرزادی بیشتر از اکتسابی بود. بلوک کامل قلبی با افزایش معنی داری در اقامت بیمارستانی همراه بود و تمامی موارد بلوک کامل قلب، نیاز به ضربان ساز دائم پیدا نکردند.نتیجه گیری: بروز بلوک دهلیزی بطنی یکی از عوارض عمل جراحی قلب به ویژه در اعمال جراحی که به منظور اصلاح ناهنجاریهای مادرزادی قلب صورت می گیرد، می باشد و بیماران به ندرت پس از عمل جراحی قلب به بلوک کامل قلبی دچار شده و نیاز به ضربان ساز دائم پیدا می کنند. بروز بلوک دهلیزی بطنی در بیماران همراه با افزایش عوارض قلبی و طول مدت بستری در بیمارستان می باشد.

۱۶اثرات آپروتینین با دوز بسیار پایین در کاهش نیاز به فرآورده های خونی در جراحی قلب باز: مطالعه کارآزمایی بالینی دو سو کور
اطلاعات انتشار: علوم دارويي (pharmaceutical sciences)، زمستان, دوره  ۱۱ , شماره  ۴، سال
تعداد صفحات: ۸
زمینه و هدف: دوزهای مرسوم (3 یا 6 میلیون واحدی) آپروتینین، میزان خونریزی پس از جراحی قلب باز و نیاز به تجویز فرآورده های خونی را کاهش می دهند. ولی به دلیل گرانی آپروتینین و بروز برخی عوارض استفاده از دوزهای پایین مورد توجه قرار گرفت است. مطالعات متعددی، اثر بخشی دوز 2 میلیون واحدی آپروتینین را نشان داده اند. ولی استفاده از آن مرسوم نمی باشد. هدف از این مطالعه بررسی مقایسه اثرات آپروتینین با دوز خیلی پایین (یک میلیون واحد) بر میانگین مقدار خونریزی و نیاز به فرآورده های خونی با گروه شاهد پس از جراحی قلب باز می باشد. روش ها:این بررسی یک مطالعه آینده نگر می باشد که بر روی 162 بیمار در بیمارستان قلب شهید مدنی تبریز در سال 1383 انجام شده است. بیماران در دو گروه 81 نفری بطور تصادفی تقسیم شدند. در گروه اول (گروه آپروتینین 0.5میلیون واحد قبل و 0.5 میلیون واحد حین پمپ) گروه دوم (پلاسبو 100 میلی لیتر محلول سالین نرمال قبل و حین پمپ) انفوزه شد. موارد نیاز به استفاده از پلاسما و خون در حین و بعد از جراحی، میزان خونریزی 6، 12 و 24 ساعت بعد از جراحی در دو گروه مورد مقایسه و بررسی قرار گرفتند. اطلاعات بدست آمده با روشهای آماری t – test و Chi Square مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: میزان درناژ از مدیاستن و پلور در 6 ساعت بعد از عمل در گروه آپروتینین 190±24 و در گروه پلاسبو 266±33 میلی لیتر (P=0.066) بود. میزان خونریزی در 12 ساعت (P<0.05) و 24 ساعت (P<0.01) در دو گروه معنی دار بود. نیاز به ترانسفوزیون خون و پلاسما در دو گروه در واحد مراقبتهای ویژه معنی دار نبود ولی در حول و حوش عمل معنی دار بود (P=0.002). در تمام موارد میزان استفاده از فرآورده های خونی در گروه اول 68% و در گروه دوم 75% (P=0.02) بود. کل میزان ترانسفوزین در گروه اول 2.56±0.27 واحد و در گروه دوم 4.37±0.27 بود (P=0.0001)‌.نتیجه گیری: نتایج نشان می دهند که استفاده روتین از یک میلیون واحد آپروتینین در جراحی قلب باز، در کاهش خونریزی بعد از عمل جراحی و کاهش نیاز به ترانسفوزیون بسیار موثر می باشد.

۱۷پیشگیری اندوکادریت میکرونی : گزارشی از انجمن قلب آمریکا– کمیته دارویی جامعه
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: دندانپزشكي - جامعه اسلامي داندانپزشكان، سال
تعداد صفحات: ۵

۱۸نتایج عمل جراحی قلب بدون بای پس قلبی و ریوی در مشهد سال 81–1379
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: مجله دانشكده پزشكي دانشگاه علوم پزشكي مشهد، سال
تعداد صفحات: ۶

۱۹ارزش تشخیصی «کمبود باز» خون شریانی در مقایسه با هیپرلاکتاتمی به عنوان شاخص کاهش خون رسانی بافتی در جراحی قلب
اطلاعات انتشار: طب جنوب، پاييز, دوره  ۱۲ , شماره  ۲، سال
تعداد صفحات: ۷

۲۰نتایج کاربرد بالون پمپ داخل آیورت در بیماران جراحی قلب
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران، سال
تعداد صفحات: ۷

۲۱سوختگی عوامل موثر بر آن در عمل جراحی قلب باز
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي - درماني قزوين، سال
تعداد صفحات: ۴

۲۲نتایج اتوترانسفوزیون حین عمل جراحی قلب به روش رقیق سازی در بیمارستان مرکزی نفت
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: جراحي ايران، سال
تعداد صفحات: ۶

۲۳جراحی قلب در مرکز تحقیقات قلب و عروق بیمارستان شهید مدرس : پیامدها و عوامل خطر
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: جراحي ايران، سال
تعداد صفحات: ۶

۲۴مجله دانشکده پزشکی
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: مجله دانشكده پزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران، سال
تعداد صفحات: ۹

۲۵نارسایی سیستم گردش خون بعد از اعمال جراحی قلب بزرگسالان
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: مجله انجمن آنستزيولوژي و مراقبت هاي ويژه ايران، سال
تعداد صفحات: ۵
نمایش نتایج ۱ تا ۲۵ از میان ۴۴ نتیجه