۱ارزیابی آب دریاچه های ایذه در تأمین آب کشاورزی اراضی دیم دشت ایذه
اطلاعات انتشار: اولین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی، سال
تعداد صفحات: ۹
دشت ایذه دارای دو دریاچه به نام های میانگران و آب بندان میباشد که به ترتیب در شمال و جنوب شرقی دشت قرار دارند . بررسیها نشان میدهد که نوسان سطح آب دریاچه ها تابع مقادیر ریزش های جوی سالانه بوده بطوریکه حداکثر تراز سطح آب آنها منطبق بر حداکثر ب ارندگی سالانه می باشد. روانآبهای فصلی از طریق هشت زیرحوضه و فاضلاب شهری وارد دریاچه ها می شوند .١١ و ٤٨ میلیون متر مکعب در ، حداکثر، میانگین و حداقل حجم کل جریان های ورودی به دریاچه میانگران به ترتیب برابر ٧٨ سال می باشد. سفره آب زیرزمینی در نواحی دریاچه می انگران از رسوبات دانه ریز تشکیل شده و نتایج آزمایش پمپاژ چند چاه حفر شده در شمال دریاچه دلالت بر آبدهی کم سفره آبدار دارد . اراضی شمال، شمال غرب و همچنین اراضی جنوب و جنوب شرق دریاجه میانگران تحت کشت دیم می باشند. نتایج سنجش هیدروشیمیایی نمونه های برداشت شد ه از آب دریاچهها نشان میدهد که کیفیت آب دریاچه میانگران برای آبیاری مناسب است. حجم آب ذخیره شده دریاچه میانگران قابل توجه است و می توان از آب آن به عنوان یک منبع آب سطحی برای آبیاری اراضی دیم منطقه استفاده نمود.

۲اثر آیش سبز جهت کاهش مصرف علف کش ها به منظور کاهش آلودگی خاک و گیاه در راستای توسعه کشاورزی پایدار
اطلاعات انتشار: دومین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست، سال
تعداد صفحات: ۷
افزایش جمعیت جهان و تامین غذای آنان مسائل زیست محیطی را برای بشر ایجاد کرده است . در چند دهه گذشته تکنولوژی تولید مواد شیمیایی به طور گسترده ای توسعه یافته و سالانه حدود 600 هزار ماده شیمیایی به میزان 2\5 میلیون تن در سراسر جهان مصرف می گردد . امروزه به منظور مدیریت بهتر علف های هرز و حفظ محیط زیست لازم است
از روش های ی جدیدی که به علف کش ها متکی نباشد استفاده شود . به طور کلی به منظور بررسی اثر انواع آیش در حفظ رطوبت خاک، کنترل علفهای هرز و افزایش عملکرد گندم دیم آزمایشی دو ساله در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در منطقه ممسنی در استان فارس اجرا گردید نتایج آزمایشها نشان می دهد که در سال آ یش وزن تر و خشک علفهای هرز در تیمارهای آیش شیمیایی تحت تاثیر علف کش بکار رفته، در تیمار عدس تحت تاثیر رقابت گیاه عدس و در تیمار گندم، هم تحت تاثیر علف کش بکار رفته و هم رقابت گیاه گندم قرار گرفته اند و دارای اختلاف آماری هستند . در سال آیش پس از برداشت، وزن ماده خشک ( عملکرد + علفهای هرز ) در تیمار عدس، گندم، یونجه، آیش معمولی، آیش معمولی + کلش و آیش شیمیایی به ترتیب کم شده و در نتیجه رطوبت باقیمانده در خاک به همان ترتیب افزایش یافته است . در سال کشت با توجه به نتایج حاصل به نظر می رسد که آیش سبز که در تناوب قرار دادن بقولات دانه ای و یا علوفه ای است، علاوه بر برتری نسبت به دیگر انواع آیش و رعایت تناوب زراعی، باعث افزایش گندم دیم می شود . استفاده از آیش سبز ( کشت عدس دیم ) توانسته است بدون استفاده ا ز علف کشها بترتیب 800 و 1762 کیلوگرم در هکتار عدس و گندم دیم در سال آیش و سال کشت تولید نماید . از همه مهمتر بدون استفاده از علف کش در سال کشت عدس تحت عنوان آیش سبز ، سبب کاهش آلودگی خاک و گیاه در راستای توسعه کشاورزی پایدار شده است .

۳اهمیت زمان و میزان تک آبیاری در بهبود بهره وری آب محصولات دیم
اطلاعات انتشار: نهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر، سال
تعداد صفحات: ۷
تک آبیاری یک تکنولوژی موثر و مفید در افزایش تولید محصولات اساسی دیم (گندم، جو، نخود و عدس) است . به ویژه وقتی که با دیگر مدیریت های برتر زراعی ترکیب می شود. با اجرای آزمایشات مزرعه ای در سال زراعی 85–1384 در دو سایت منتخب هنام (شهرستان سلسله) و مرگ (بخش هلشی شهرستان کرمانشاه) و برای دو محصول گندم و جو در مزارع زارعین، به بررسی اثرات زمان و میزان تک آبیاری پرداخته شد. هدف پژوهش تامین رطوبت کافی درمرحله حساس زمان کاشت و دوره ظهور سنبله تا گل دهی ، مقایسه ارقام جدید توصیه شده با ارقام بومی و افزایش بهره وری بارش بوده است. تحت شرایط مدیریت زارعین و اراضی دیم سایت مرگ کرمانشاه عملکرد دانه رقم محلی جو، جو اصلاح شده (سرارود 1)، رقم محلی گندم (سرداری) و گندم اصلاح شده آذر 2 به ترتیب 1000–2100 ، 2100–2900 ، 800–2000 و 200–2700 کیلوگرم در هکتار به دست امد و با اعمال یک مرتبه آبیاری (بهمیزان 50 میلی متر) در تاریخ کاشت زود، عملکرد جو و گندم به ترتیب به 3500–3700 و 1800–3100 کیلوگرم در هکتار افزایش یافت. مشابه همین نتایج در سایت هنام نیز بدست می آمد. نتایج نشان داد که شاخص بهره وری کل (تک آبیاری + بارش) برای گندم و جو به ترتیب به 4\8–4 و 8– 4\5 کیلوگرم بر میلی متر و شاخص بهره وری آب آبیاری برای گندم و جو به 37\4 – 11\1 کیلوگرم بر میلی متر افزایش یافت. پایین بودن شاخص بهره وری بارش (و عملکرد) در مزارع زارعین ناشی از فقدان کاربرد مدییت های برتر زراعی است.

۴اصلاح برنج برای مقاومت به خشکی در برنج دیم
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: همایش منطقه ای بحران آب و خشکسالی، سال
تعداد صفحات: ۷
تنش خشکی یکی از شدیدترین محدودیت های غیر زنده در تولید برنج دیم است.بهبود بهره وری در اکوسیستم هایی که برکشت برنج دیم استوار هستند،بسیار مهم می باشد. در این زمینه اصلاح برنج مقاوم بخه خشکی یکی از اهداف اصلی محسوب می شود. تعدادی از صفات ثانویه وجود دارند که می توانند به اصلاح گران نبات در انتخاب برای رسیدن به ارقام مقاوم کمک نمایند. مشخص شده است که استفاده از روشهای استاندارد برای غربال لرقام به مقاومت می تواند عملکرد دانه را تحت شرایط تنش به مقداری برابر با آن چیزی که عملکرد در شرایط نرمال وجود دارد،افزایش دهد. استفاده از مارکرهای مولکولی (به عنوان راه کارهای مکمل) روش های انتخاب کارا را برای اصلاح گران نبات فراهم می آورد. تا به امروز بسیاری از لوکوس های کنترل کننده صفات کمی برای مقاومت به خشکی در برنج شناسایی شده اند، اما تعداد کمی از آنها در انتخاب به کمک مارکر مولکولی مناسب هستند.

۵به گزینی و کارایی مدیریت تک آبیاری در زراعت نخود دیم و تأثیر آن بر روی میزان کلروفیل برگ و نفوذ نور در کف کنوپی
اطلاعات انتشار: دومین کنفرانس سراسری آبخیزداری و مدیریت منابع آب و خاک، سال
تعداد صفحات: ۸
از عوامل طبیعی اثرگذار بر زراعت دیم، تغییرات بارندگی سال به سال، تغییرات مقدار و نحوه پراکنش نزولات جوی،تأخیر در وقوع اولین بارندگی مؤثر در پاییز و همزمان افت درجه حرارت، فقدان بارندگی یا کافی نبودن بارندگی مؤثر در بهار (به ویژه در اردیبهشت ماه) و ... است. این موارد سبب م یشوند برنامه ریزی و مدیریت زراعی دچار اختلال گردد. این تحقیق برای مقابله، پیشگیری و مهار بسیاری از پیامدهای تن شزای طبیعی، در طول سال زراعی 84–83 بر روی سه رقم نخود دیم با مدیریت تک آبیاری (فقط یک آبیاری به میزان 480 لیتر در زمان 50 درصد گلدهی ویکبار آبیاری به میزان 491 لیتر در زمان پر شدن غلافها و مقایسه با شرایط دیم انجام گردید و کارایی مدیریت تک آبیاری و به گزینی آن که هدف عمده این پژوهش بود، بررسی گردید. مدیریت تک آبیاری از مرحله 50 درصد گلدهی، بدلیل مهار بسیاری از شرایط نامساعد جوی، ایجاد و تقویت توانایی گیاه در تحمل، گذر و فرار از خشکی اواخر دوره رشد، افزایش سرعت پر شدن دانه سبب شد در طی انجام آزمایش، بالاترین میزان عملکرد1586\29 کیلوگرم در هکتار) را به همراه داشته باشد. به نحوی که عملکرد به میزان555\49 کیلوگرم نسبت به شرایط دیم برتری داشته باشد

۶تاثیر زمان و میزان مصرف ازت در عملکرد گندم دیم
اطلاعات انتشار: علوم خاک و آب، , دوره  ۱۷ , شماره  ۱، سال
تعداد صفحات: ۱۰

۷مدیریت آب در زراعت دیم،چالشها و امیدها
اطلاعات انتشار: دوازدهمین همایش کمیته ملی آبیاری و زهکشی، سال
تعداد صفحات: ۱۲
شناخت وضعیت حاضر بهره وری بارش Rain water productivity در اراضی دیم کشور ارایه راهکارهای عملیاتی برای بهبود شرایط موجود و نیز ارایه گزاره های مناسب برای رقابت و جایگزینی با سیستم کشت محصولات زراعی به منظور اصلاح مدیریت آب در زراعت دیم ساختار و بنیان این گفتار را تشکیل میدهد زراعت دیم که سطحی افزون بر 6 میلیون هکتار را در استانهای مختلف کشور در برگرفته و افزون بر 6\18 میلیون تن تولید چهار محصول گندم، جو، نخود و عدس را برعهده دارد نیازمند مدیریت صحیح تر و اساسی تر حدود 25 میلیاردمترمکعب بارشی است که براین اراضی می بارد و متاسفانه در شرایط حاضر به طور متوسط به ازای هر 4000 لیتر بارش فقط 1 کیلوگرم محصول دیم تولید می شود این هدف در قالب تحلیل چهار فعالیت شامل تهیه نقشه بهره وری بارش در زراعت دیم کشور ارایه گزاره ابیاری تکمیلی محدود بسته پیشنهادی مدیریت برتر زراعی مبتنی بر پژوهش و سامانه های استحصال و جمع اوری آب باران تجلی می یابد. تهیه نقشه بهره وری اب در شرایط حاضر برای محصولات دیم کشور نشان خواهد داد که چه مناطقی بایستی کلا از شمول زراعت دیم خارج شود و چه مناطقی نیازمند اقدامات مدیریتی تکمیلی چون استحصال آب باران مدیریت بتر زراعی یا ابیاری تکمیلی محدود تک ابیاری است با توجه به وجود مراحل بحرانی رشد ابتدا یا انتهای فصل رشد اعمال تک ابیاری در هریک از این مراحل به ترتیب با جلو انداختن رشد و استقرار محصول و یا کنترل تنش رطوبتی انتهای فصل موجبات تثبیت و افزایش چشمگیر عملکرد از 500 تا بیش از 2500 کیلوگرم در هکتار می گردد.

۸بررسی اثر آب زیرزمینی کم عمق برکمک به تبخیر و تعرق گیاه گلرنگ در شرایط مزرعه و در لایسیمتر
اطلاعات انتشار: چهارمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران، سال
تعداد صفحات: ۱۲
وجود منابع آب زیرزمینی کم عمق که اغلب با مسائل شوری و ماندابی مواجه هستندد ر بسیاری از مناطق خشک و نیمه خشک جهان به چشم می خورد از نظر مهندسی راه حل اصلی پایین انداختن سطح سفره آب زیرزمینی ازطریق احداث سیستمهای مختلف زهکشی زیرزمینی است غافل از اینکه بالا بودن سطح سفره آب زیرزمینی نعمتی است که از آن می توان جهت جبران قسمتی از نیازهای آب مورد نیاز گیاه استفاده نمود اینپژوهش در قالب یک ازمایش فاکتوریل و طرح بلوک های کامل تصادفی به اجرا درآمد. این طرح شامل 6 نوع تیمار مختلف با 3 تکرار بود تیمارها شامل آب زیرزمینی 1 دسی زیمنس برمتر با اعمال 60 ، 80 و 110 سانتی متر و آبیاری سطحی دیم و صددرصد نیاز آبی گیاه با کیفیت 1 دسی زیمنس برمتر بود درصد مشارکت آب زیرزمینی برای تیمارهای دیم با آب زیرزمینی به اعمال 60 ، 80 و 110 سانتی متر به ترتیب برابر 71 ، 69 و 45 درصد نیاز کلی گیاه بود.

۹تاثیر تراکم بوته بر عملکرد دانه ژنوتیپ های گندم با قدرت پنجه زنی متفاوت در شرایط دیم
اطلاعات انتشار: نهال و بذر، اسفند, دوره  ۲۲ , شماره  ۴، سال
تعداد صفحات: ۱۲
به منظور بررسی اثر تراکم های مختلف بر قدرت پنجه زنی ارقام گندم و همچنین تعیین مناسب ترین میزان بذر در ارقام گندم با قابلیت توان پنجه زنی متفاوت، این تحقیق با چهار میزان بذر 250، 350، 450 و 550 بذر در مترمربع و شش رقم گندم شامل سه ژنوتیپV1=Azar2 ، V2=10Ghazagestan98–99 و V3=Kiraj\87–zhong291 به ترتیب با قدرت پنجه زنی زیاد، متوسط و کم و سه ژنوتیپV4=885K1.1\\1D13.1\MLT\3\YE2453 ، V5=Gun91\Karl و V6=Fenkang15\sefid به ترتیب با وزن هزار دانه کم، متوسط و زیاد، به صورت فاکتوریل و در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار و به مدت دو سال اجرا شد. نتایج تجزیه مرکب داده ها نشان داد که اثر رقم بر صفات ارتفاع بوته، درصد پوشش سبز زمین در مرحله گلدهی، طول سنبله، تعداد دانه در سنبله، وزن هزار دانه، روز تا رسیدگی، درجه باردهی، عملکرد بیولوژیکی و عملکرد دانه در سطح احتمال 1% و بر تعداد کل پنجه، تعداد پنجه بارور و روز تا گلدهی در سطح احتمال 5% معنی دار بود. اثر میزان بذر بر صفات درصد پوشش سبز زمین در مرحله گلدهی، طول سنبله، تعداد سنبله در مترمربع، تعداد دانه در سنبله، روز تا گلدهی، روز تا رسیدگی، عملکرد بیولوژیکی و عملکرد دانه در سطح احتمال 1% معنی دار بود. هیچ یک از صفات تحت تاثیر اثر متقابل ژنوتیپ ´ میزان بذر قرار نگرفتند. بر اساس نتایج حاصل از این تحقیق، با توجه به این که در ژنوتیپ هایV1 ، V4 و V5 به ترتیب با عملکرد دانه 2374، 5\1708 و 4\1942 کیلوگرم در هکتار، بین میزان های مختلف بذر در واحد سطح اختلاف معنی داری از نظر عملکرد دانه وجود نداشت و تمامی تیمارها در یک سطح قرار گرفته بودند، از این رو در ژنوتیپ های مذکور به منظور صرفه جویی در میزان بذر مصرفی، تراکم 250 بذر در مترمربع برای کشت توصیه شد، اما در ژنوتیپ هایV2 ، V3 و V6 به ترتیب با عملکرد دانه 3\2082، 5\1793 و 2292 کیلوگرم در هکتار به غیر از میزان بذر 250 بذر در مترمربع، بین سه میزان بذر 350، 450 و 550 بذر در مترمربع از نظر عملکرد دانه اختلاف معنی داری وجود نداشت و برای این ارقام نیز تراکم 350 بذر در مترمربع توصیه شد.

۱۰تحلیل اقتصادی آبیاری تکمیلی گندم در حد بهینه ازت در شرایط دیم
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: مجله تحقيقات مهندسي کشاورزي، پاييز, دوره  ۵ , شماره  ۲۰، سال
تعداد صفحات: ۱۶
وابستگی زراعت گندم دیم به مقدار و پراکنش بارش و لزوم دستیابی به حداکثر سود، اهمیت اجرای تحقیقاتی را در زمینه اعمال بهینه و سودآور آبیاری تکمیلی افزایش می دهد. بر همین اساس، در تحقیقی سه ساله (81–1378) در ایستگاه تحقیقات کشاورزی دیم مراغه، این امر در قالب طرح آماری بلوکهای کامل تصادفی و به صورت اسپیلیت پلات با سطوح مختلف آب مصرفی (متوسط سه سال شامل صفر، 95، 151 و 207 میلیمتر) و مقادیر مختلف ازت (صفر، 30، 90، 60 و 120 کیلوگرم در هکتار ازت خالص) روی گندم دیم رقم سبلان بررسی شد. کل کود فسفره به میزن 30 کیلوگرم در هکتار در زمان کاشت و مصرف ازت به صورت تقسیط بوده است. آب مورد نیاز بر اساس رطوبت خاک در تیمار آبیاری کامل با استفاده از دستگاه رطوبت سنج ترایم محاسبه و تامین می شد. بر اساس نتایج به دست آمده از طریق بودجه بندی جزیی، تحلیل نهایی و تعیین بهره وری آب مصرفی و با توجه به تابع درآمد و در شرایط مختلف قیمت آب و آبیاری، تیمار 95 میلیمتر آب مصرفی به همراه 60 کیلوگرم در هکتار ازت خالص، به رغم 20 درصد عملکرد کمتر نسبت به آبیاری تکمیلی کامل، حداکثر کارآیی مصرف آب را در اضافه تولید نسبت به شرایط دیم (20.1 کیلوگرم بر میلیمتر) داشته است و ضمن امکان افزایش سطح تحت آبیاری بهینه به میزان 180 درصد، با ایجاد حداکثر سود خالص در حدود 74 درصد به مقدار کل تولید دانه گندم افزوده است. تیمار بهینه آبیاری تکمیلی تا زمانی می تواند توصیه شود که هزینه آب و آبیاری کمتر از 2857 ریال برای هر متر مکعب آب مصرفی، یا نسبت قیمت آب و آبیاری به قیمت فروش محصول (Pw\Pc) کمتر از 2.5 باشد.

۱۱مطالعه سرعت و دوره پر شدن دانه ژنوتیپ های گندم در شرایط دیم کوه دشت لرستان
اطلاعات انتشار: علوم كشاورزي و منابع طبيعي، آذر-دي, دوره  ۱۳ , شماره  ويژه نامه زراعت و اصلاح نباتات (ضميمه)، سال
تعداد صفحات: ۱۲
جهت درک خصوصیات مربوط به پرشدن دانه ها با توجه به دو ویژگی طول دوره پرشدن دانه و نیز سرعت پرشدن دانه در بهبود عملکرد دانه و نیز استفاده از روش های مناسب زراعی، آزمایشی در سال زراعی 1378–79، با استفاده از ده ژنوتیپ گندم بهاره دیم در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی دیم کوه دشت اجرا گردید. در این بررسی ضرایب همبستگی ساده صفات با همدیگر تعیین شد. عملکرد دانه با وزن هزار دانه، شاخص برداشت، عملکرد بیولوژیک، عملکرد کاه، سرعت پرشدن دانه و وزن هکتولیتر همبستگی مثبت و معنی دار و با تعداد روز تا ساقه دهی همبستگی منفی و معنی دار داشت. نتایج روند رشد دانه ژنوتیپ ها نشان داد که در انتهای رشد خطی ژنوتیپ های شماره 4 و 10 (Zagros و Tr8010200) بیشترین وزن نهایی تک دانه (40 میلی گرم) و ژنوتیپ های شماره 2 و 7 (Pik\ Opatacm , Maya 74"s" ….) کمترین وزن نهایی تک دانه (32 میلی گرم) را داشتند. دوره موثر پر شدن دانه ژنوتیپ ها بین 18.93 تا 25.03 روز در نوسان بود. بیشترین دوره موثر پرشدن دانه مربوط به ژنوتیپ شماره 10 (Zagros) با مدت تقریبی 25 روز با کمترین دوره موثر پرشدن دانه مربوط به ژنوتیپ شماره 7 (Maya 74"s" ..) با مدت تقریبی 19 روز بود. سرعت موثر پرشدن دانه ژنوتیپ ها نیز بین 1.43 تا 1.74 میلی گرم بر روز در نوسان بود. کمترین و بیشترین سرعت موثر پر شدن دانه (1.43 و 1.74 میلی گرم بر روز) را به ترتیب ژنوتیپ های شماره 2 و 4 (Pik\Opata cm–Tr 8010200) داشتند. بین سرعت و مدت موثر پرشدن دانه ژنوتیپ ها همبستگی منفی و معنی دار مشاهده گردید (r=–%46**).

۱۲ارزیابی کمی تاثیر متقابل خصوصیات خاک و راهبردهای به نژادی بر گندم در شرایط دیم گرگان با استفاده از شبیه سازی رایانه ای
اطلاعات انتشار: علوم كشاورزي و منابع طبيعي، آذر-دي, دوره  ۱۳ , شماره  ويژه نامه زراعت و اصلاح نباتات (ضميمه)، سال
تعداد صفحات: ۹
به منظور ارزیابی کمی تاثیر صفات مطلوب گیاهی و وضعیت های مختلف بافت و عمق خاک بر عملکرد دانه گندم بهاره در شرایط دیم گرگان، اقدام به اجرای فرم تغییر داده شده مدل SUCROS1 در محیط QBASIC شد. از بین راهبردهای به نژادی زودرسی، دیررسی، رشد اولیه بالاتر، رشد اولیه پایین تر، تاخیر در بسته شدن روزنه ها، تسریع در کاهش گشودگی روزنه ها، کارایی بالاتر تعرق، عمق بیشتر ریشه، انتقال مجدد مواد پرورده ذخیره ای بیشتر به دانه در حال تکامل، انتقال مجدد مواد پرورده ذخیره ای کمتر به دانه، ظرفیت فتوسنتزی بالاتر و ظرفیت فتوسنتزی پایین تر، راهبردهای به نژادی رشد اولیه بالاتر، دیررسی و ظرفیت فتوسنتزی بالاتر افزایش پایدار عملکرد دانه را به دنبال داشتند. اثر متقابل راهبردهای به نژادی و وضعیت های فوق الذکر خاک معنی دار به دست آمد؛ در بین راهبردهای موثر در افزایش عملکرد دانه، واریته برخوردار شده از راهبرد رشد اولیه بالاتر را می توان در کلیه وضعیت های 12 گانه خاک کشت نمود؛ در مقابل، واریته های دیررس و دارای توان فتوسنتزی بالاتر باید در خاک های با بافت سنگین تر و عمق بیشتر مورد کشت قرار گیرند. بر خلاف نظر برخی از پژوهشگران مبنی بر ارجحیت خاک های شنی و سبک نسبت به خاک های سنگین تر برای دیمکاری، خاک های برخوردار از بافت سنگین تر برای دیمکاری گندم در شرایط اقلیمی گرگان مناسب تر می باشند. در شرایط اقلیمی دیگر ممکن است عکس این حالت صادق باشد که نیاز به بررسی دارد.

۱۳بررسی عمق کاشت بذر بر عملکرد دانه سه ژنوتیپ جو در منطقه سردسیر دیم مراغه
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: نهال و بذر، شهريور, دوره  ۲۳ , شماره  ۲، سال
تعداد صفحات: ۱۴
این تحقیق به منظور بررسی تاثیر عمق کاشت بر روی عملکرد سه ژنوتیپ جدید جو در قالب طرح کرت های نواری خرد شده (استریپ یلات) در پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار به مدت سه سال زراعی (83–1381) در ایستگاه تحقیقات کشاورزی دیم مراغه به مورد اجرا گذاشته شد. عامل عمودی شامل محدوده عمق های کاشت 4–6، 2–4 و 6–8 سانتی متر و عامل افقی شامل ژنوتیپ های جو Yesevi Obruk و ICB–111838 بودند. در طول دوره رشد یادداشت برداری های صفات زراعی انجام شد. نتایج حاصله، عمق کاشت تاثیر معنی داری بر تعداد سنبله بارور در واحد سطح داشت. بیشترین تعداد سنبله از عمق کاشت متوسط (6–4 سانتی متر) با میانگین 296 سنبله و کمترین آن در کاشت عمیق (8–6 سانتی متر) با میانگین 229 سنبله به دست آمد. عمق کاشت بر عملکرد دانه تاثیر معنی ‏داری داشت، به طوری که بیشترین میزان عملکرد مربوط به عمق کاشت 6–4 سانتی متر با میانگین 2750 کیلوگرم در هکتار و کمترین مقدار مربوط به عمق کاشت 8–6 سانتی متر با میانگین 2240 کیلوگرم در هکتار بود. با افزایش عمق کاشت وزن خشک بیوماس کاهش یافت. بیشترین میزان محصول دانه مربوط به ژنوتیپ Yesevi با 2780 کیلوگرم در هکتار بود. ژنوتیپ Yesivi با تولید 303 سنبله در مترمربع بیشترین تعداد و ژنوتیپObruk با میانگین 243 سنبله در واحد سطح کمترین تعداد سنبله بارور را تولید کردند. در مجموع نتایج این آزمایش نشان داد که با رعایت عمق کاشت مناسب می توان عملکرد جو دیم را در مناطق سردسیر افزایش داد.

۱۴بررسی اثر تراکم کاشت و مقادیر مختلف نیتروژن بر عملکرد و برخی خصوصیات زراعی جو رقم آبیدر در شرایط دیم
اطلاعات انتشار: همایش ملی تغییر اقلیم و تاثیر آن بر کشاورزی و محیط زیست، سال
تعداد صفحات: ۵
به منظور بررسی اثر تراکم کاشت و سطوح مختلف نیتروژن برعملکرد جو رقم ابیدر ازمایشی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با ساختار اسپیلیت پلات در سه تکرار در سال زراعی 1388 در ایستگاه تحقیقاتی دیم مراغه اجرا گردید برای این منظور کود نیتروژن در چهار سطح 0 ، 25 و 50 و 75 کیلوگرم در هکتار درکرت های اصلی فاصله خطوط کاشت دردو سطح 20 و 25 سانتی متر در کرتهای فرعی و تراکم در سه سطح 400، 450 و 500 دانه درمتر مربع در کرتهای فرعی اعمال شدند. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که اثر اصلی کود نیتروژن فاصله خطوط کاشت تراکم بذر و اثرات متقابل فاصله خطوطکاشت و تراکم بذر تراکم بذر و نیتروژن برعملکرد و صفات اندازه گیری شده معنی دار بود ولی اثر متقابل کود نیتروژن با فاصله خطوط کاشت و اثر متقابل سه جانبه فاصله خطو ط کاشت و تراکم بذر و کود نیتروژن برعملکرد معنی دار نبود

۱۵بررسی سازگاری و پایداری عملکرد ژنوتیپ های گندم دوروم در شرایط دیم منطقه گرمسیر و نیمه گرمسیر کشور
اطلاعات انتشار: همایش ملی تغییر اقلیم و تاثیر آن بر کشاورزی و محیط زیست، سال
تعداد صفحات: ۱۷
به منظور ارزیابی اثرات متقابل سال در مکان ژنوتیپ های لاینهای پیشرفته گندم دوروم در شرایط دیم گرمسیر و نیمه گرمسیر کشور تعداد 20 رقم و لاین پیشرفته به مدت سه سال در چهار ایستگاه تحقیقاتی گچساران گنبد، مغان و لرستان در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در 4 تکرار مورد ارزیابی قرارگرفتند با توجه به یکنواختی واریانس خطاهای آزمایشی در مکانهای مختلف تجزیه واریانس مرکب برای سالها و مناطق انجام شد نتیجه تجزیه مرکب عملکرد دانه نشان داد که بین سالها و مکانها اختلاف بسیار معنی دار وجود دارد همچنین اثر ساده رقم اثر متقابل ژنوتیپ × سال ژنوتیپ ×مکان و اثر متقابل سه جانبه ژنوتیپ × سال× مکان نیز معنی دار بود از نظر عملکرد دانه لاینهای 9 و 14 برترین لاینها و در تجزیه پایداری با متدلین و بینز بترتیب لاینهای 19 ، 18 و 16، 13 ، 6 و در روش میانگین ضریب تغییرات لاینهای 7 ، 5 و 4و 2 و با استفاده از ضریب اکو والانس ریک لاینهای 2 ، 7 و 8 و 10 و 18 و 19 پایدارترین لاینها معرفی شدند.

۱۶تاثیر کشت آبی و دیم براصلاح یا تخریب اراضی طبیعی مطالعه موردی کویر میقان اراک
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: اولین همایش ملی مقابله با بیابان زایی و توسعه پایدار تالاب های کویری ایران، سال
تعداد صفحات: ۱۰
با توجه به رشد روزافزون جمعیت کشور و وقوع تحولات اجتماعی و اقتصادی اراضی بیشتری از حالت مراتع خارج شده و بصورت زمینهای زراعی و یا اراضی رها شده کشاورزی درآمده اند بنابراین برای جلوگیری از تخریب هرچه بیشتر خاک دراین مناطق باید تحقیقاتی برروی اراضی کشاورزی و نحوه بهره برداری از این اراضی انجام گیرد به این منظور کویر میقان اراک حوزه آبخیز سوارآباد به عنوان منطقه مطالعاتی انتخابگردید و نقشه های مختلف منطقه شامل نقشه خاک زمینشناسی و ... به کمک سیستم اطلاعات جغرافیایی تهیه شد هریک از روش های کشت ابی و کشت دیم به عنوان یک تیماردرنظر گرفته شد پس از تعیین تیمارها نمونه برداری از فاکتورهای مختلف خاک مانند ازت کلسیم شوری و سدیم انجام گرفت مطالعه فاکتورهای توسط آنالیز واریانس انجام پذیرفت و با استفاده از آزمون مقایسه ای دانکن اختلاف معنی دار بین تیمارها مشخص شد نتیجه نهایی حاصل از بررسی های انجام شده برروی فاکتورها این بود که اراضی دیم نقش تخریبی در اراضی طبیعی داشته است.

۱۷به گزینی مدیریت آبیاری تکمیلی و بهینه ‌سازی نیتروژن برای گندم دیم
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: پژوهش و سازندگي، بهار, دوره  ۱۷ , شماره  ۱ (پي آيند ۶۲) در زراعت و باغباني، سال
تعداد صفحات: ۸
به منظور بهینه سازی مصرف آب آبیاری تکمیلی و تعیین حد بهینه نیتروژن برای گندم دیم رقم سبلان، تحقیقی بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی و به صورت اسپلیت پلات (کرت های خرد شده) و در سه تکرار و به مدت سه سال (81–1378) در ایستگاه تحقیقات کشاورزی دیم مراغه به اجراء درآمد. سطوح مختلف آبیاری تکمیلی شامل: آبیاری تکمیلی کامل، تامین آب به میزان 66 درصد آبیاری تکمیلی کامل، تامین آب به میزان 33 درصد آبیاری تکمیلی کامل و بدون آبیاری (شرایط دیم) و مقادیر نیتروژن نیز شامل: صفر، 30، 60، 90و 120 کیلوگرم در هکتار ازت خالص بود. نتایج سه ساله تحقیق نشان داد که ضمن وجود تفاوت معنی داری بین سطوح آبیاری، نیتروژن و اثرات متقابل آبیاری در نیتروژن در سطح آماری یک درصد، حداقل مصرف آب (با تاکید بر انجام آبیاری پاییزه منتج به سبز کامل) برای دستیابی به عملکرد مطلوب، ضروری است که همراه با حد بهینه نیتروژن 60 کیلوگرم در هکتار ازت خالص دارای بالاترین میزان بهره وری از آب آبیاری (WPI) در عملکرد کل (30 کیلوگرم بر میلیمتر) و وضعیت مطلوبی از میزان بهره وری از آب آبیاری +بارش (WPI+R) یعنی 7.4 کیلوگرم بر میلیمتر و میزان بهره وری از آب آبیاری (WPI) در اضافه عملکرد نسبت به شرایط دیم (20.1 کیلوگرم بر میلیمتر) می باشد. علیرغم متفاوت بودن میزان بارندگی در سه سال تحقیق، نتایج بدست آمده، همسو بود.

۱۸تحقیقات پایه جهت استقرار نهالهای زیتون در شرایط دیم
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: تحقيقات جنگل و صنوبر ايران، , دوره  ۱۲ , شماره  ۴، سال
تعداد صفحات: ۲۱
هدف از اجرای پژوهش کمک به استقرار و ریشه دوانی عمیقتر نهالهای بذری زیتون (O. europaea L.) رقم زرد در سنین اولیه کاشت و در شرایط دیم با استفاده از نهالهای بذری و گلدانی است که قبل از جنگلکاری تحت تنش فشردگی و خشکی خاک قرار گرفته باشند. خاک فشرده اغلب باعث محدودیت توسعه ریشه نهالها، به ویژه در محیط بسته (گلدان) می شود. فرضیه تحقیق آن بود که ریشه های تحت تنش و دارای محدودیت رشدی ممکن است پس از کاشت در محیط باز و عرصه جنگلکاری، در حجم بیشتری از لایه های خاک توسعه یابند. این بدین معنی است که ریشه ها به ذخایر بیشتری از آب و مواد غذایی دسترسی پیدا خواهند کرد و به عبارت دیگر امکان موفقیت آمیز جنگلکاری در شرایط دیم. این تحقیق از دو مرحله گلخانه ای و مزرعه ای تشکیل یافته است. آزمایش در سال 1381 با تهیه 36 عدد لوله پولیکا و انباشتن نصف آنها با خاک فشرده در سطح شاهد و نصف دیگر در سطح متوسط (معادل وزن مخصوص ظاهری به ترتیب 1.3 و 1.6 گرم بر سانتیمتر مکعب)، آغاز گردید. سپس نهالها به لوله های پولیکا منتقل شدند. بعد از جابجایی گلدانها به درون گلخانه، نهالها در دو سطح آبیاری (دوره آبیاری) سه و شش روزه که نماینده به ترتیب خاک دارای رطوبت زیاد و کم می باشند، تیمار شدند (در هر سطح فشردگی خاک دوباره گلدانها به دو گروه تقسیم شدند و در هر گروه توسط یکی از تیمارهای آبیاری آزمایش شدند). پس از تحت تنش قرار گرفتن نهالها به مدت حدود دو ماه، در نیمه اول فروردین 1382 به عرصه جنگلکاری منتقل شدند و در قالب روش آماری فاکتوریل و در طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی و در سه تکرار مورد آزمایش قرار گرفتند. خاک مزرعه شنی و دارای بیش از 50 درصد قلوه سنگ (gravel) بود. نهالها تا پایان پاییز سال 1382 به صورت دیم در عرصه رها شدند و از آن به بعد توسط بیل هیدرولیکی تراکتور از خاک خارج شدند و صفات کمی آنها شامل زنده مانی، ارتفاع، عمق ریشه دوانی، وزن خشک اندام هوایی،‌ نسبت وزن خشک برگها به اندام هوایی، و نسبت وزن خشک ریشه ها به اندام هوایی اندازه گیری و محاسبه شدند. تجزیه و تحلیل داده ها توسط روشهای آماری تجزیه واریانس و آزمون معنی دار بودن تفاوت میانگینها با بکارگیری نرم افزار SPSS9 انجام شد.با وجود طولانی بودن دوره خشکی و گرما در سال 1382، خوشبختانه زنده مانی نهالها صددرصد بوده است که نشانگر بردباری زیاد این گونه به خشکی است. متاسفانه نهالهایی که تحت تنش بیشتر فشردگی و خشکی خاک قرار گرفته بودند، صفات کمی اندامهای هوایی و ریشه آنها به صورت معنی داری تحت تاثیر قرار نگرفتند، اما خوشبختانه اثر متقابل تیمارهای آبیاری و فشردگی خاک، بیشتر بر رشد اندامهای هوایی و نسبت وزن خشک ریشه به اندام هوایی معنی دار بود.دو عامل عمده باعث استمرار زنده مانی و رشد نهالهای زیتون در شرایط دیم شدند:1– عملیات آماده سازی محل کاشت با شخم عمیق خاک در دو جهت عمود بر هم.2– خصوصیت فیزیولوژیکی سیستم ریشه و اندام هوایی و توانایی گیاه، به ویژه ریشه بر تنظیم اسمزی.

۱۹بررسی سازگاری و پایداری عملکرد دانه ژنوثیپ های جو در مناطق سردسیر دیم کشور
اطلاعات انتشار: نهال و بذر، آذر, دوره  ۲۳ , شماره  ۳، سال
تعداد صفحات: ۱۶
به منظور انتخاب و معرفی ارقام سازگار و پرمحصول جو برای مناطق سردسیر دیم کشور، آزمایش های منطقه ای در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 24 ژنوتیپ (با شاهد سهند) در ایستگاه های مراغه، اردیبل و زنجان، و با 22 ژنوتیپ از 24 ژنوتیپ در مکان های مراغه، اردیبل، کرمانشاه، کردستان، شیروان  و زنجان اجرا شد. آزمایش ها در چهار تکرار و به مدت سه سال زراعی (1383–1381) اجرا شدند. پس از تجزیه واریانس ساده عملکرد دانه در هر محیط و تجزیه واریانس مرکب در مکان های مختلف، آزمون یکنواختی واریانس اشتباه های آزمایشی در مکان ها انجام شد. پس از اطمینان از یکنواختی واریانس خطاهای آزمایشی تجزیه واریانس مرکب عملکرد دانه برای کل مناطق و سال ها، یک بار با 22 ژنوتیپ در تمام مناطق و دوباره با 24 ژنوتیپ فقط در مناطق مراغه، اردیبل و زنجان انجام شد. نتایج هر دو تجزیه به طور جداگانه نشان دادکه تمام اثرهای اصلی و متقابل در سطح احتمال یک درصد معنی دار بودند. نتایج حاصل از تجزیه واریانس مرکب عملکرد دانه در مکان های مختلف به طور مستقل از هم نشان دادکه بین ژنوتیپ ها اختلاف معنی دار در سطح احتمال یک درصد وجود داشت. در تمامی مناطق مورد بررسی دو ژنوتیپ به  شماره های سه Alpha\Gumhuriyet\\Sonja)) و 5 ((CWB 117–77–5–9–5 CK–3–2 از هر دو آزمایش 22 و24 ژنوتیپی و ژنوتیپ شماره 9 ((Antares\Ky36–1294\\SlrIcbh–0383–0AP–0AP–0AP–8AP–0AP از بررسی 24 ژنوتیپی جزء ژنوتیپ های پرمحصول بودند. برای تعیین پایداری عملکرد دانه از روش های واریانس درون مکانی، ضریب تغییرات محیطی، کلاستر و رتبه ای (Rank) استفاده شد. روش رتبه بندی، پایداری عملکرد ژنوتیپ های شماره  3 و 5 (از آزمایش 22 و 24 ژنوتیپی) و لاین شماره 9 (ازبررسی 24 ژنوتیپی) را تایید کرد. پایداری عملکرد ژنوتیپ شماره 5 نیز با روش ضریب تغییرات محیطی و واریانس درون مکانی تایید شد. روش کلاستر ژنوتیپ های با پایداری عملکرد در روش های قبلی را به اضافه لاین شماره 4 در کلاس شاهد سهند قرار داد، لذا پایداری ژنوتیپ های فوق مورد تایید قرار گرفت. از نظر عملکرد دانه هر چهار ژنوتیپ یاد شده بالاتر و یا  در حد شاهد (سهند) بودند.

۲۰ارزیابی مقدماتی ارقام و لاین های بیخار گلرنگ تحت شرایط دیم در کشت بهاره در مناطق سردسیر
اطلاعات انتشار: سومین سمینار بین المللی دانه های روغنی و روغنهای خوراکی، سال
تعداد صفحات: ۹
به منظور ارزیابی مقدماتی ارقام و لاین های بیخار گلرنگ درکشت بهاره در مناطق سردسیر تحت شرایط دیم یک آزمایش تکراردار با طرح بلوکها کامل تصادفی در دو ایستگاه خدابنده زنجان و قاملو 1384 اجرا گردید. 19 رقم و لاین برتر – کردستان در بهار سال زراعی 85 بیخار گلرنگ بهمراه لاین محلی اصفهان بعنوان لاین شاهد از لحاظ برخی خصوصیات زراعی مورد بررسی قرار گرفت.نتایج نشان داد که در هر دو ایستگاه تفاوت معنیداری بین ارقام برای تمام صفات اندازهگیری شده بهجزء تعداد قوزه در بوته در ایستگاه قاملو وجود دارد. در هر دو ایستگاه ارقام محلی اراک و اصفهان 24 جزو دیرسترین ارقام محسوب شدند. در ایستگاه خدابنده بالاترین تعداد قوزه در گیاه در ژنوتیپ های 58–S6–58\11 و داراب 4 ، تعداد دانه در قوزه در داراب 7 و I.L.111 و درایستگاه قاملو اصفهان 24 بیشترین تعداد دانه در قوزه را دارا بود. در هر دو ایستگاه بالاترین وزن هزار دانه به ژنوتیپ داراب 7 تعلق داشت.در ایستگاه خدابنده بیشترین عملکرددانه در ژنوتیپ های 411 1433 کیلوگرم درهکتار و داراب 7 1175 کیلوگرم درهکتار و درایستگاه قاملو در ژنوتیپ های اصفهان 24 487\5 کیلوگرم درهکتار آلمانه درشت 421\7 کیلوگرم در هکتار داراب 7 402\5 کیلوگرم درهکتار و syrian 413\4 کیلوگرم در هکتار مشاهده شد. نتایج تجزیه مرکب حاکی از وجود اختلاف معنیدار بین دو ایستگاه برای تمام صفات اندازهگیری شده بود. در ایستگاه قاملو صفات تعداد روز تا گلدهی ( 7 روز) و رسیدگی 3\5 روز) افزایش نشان داد.

۲۱بررسی عملکرد دانه و روغن لاینهای خاردار گلرنگ پاییزه Carthamus tinctorius L.) تحت شرایط دیم در مناطق معتدل سرد کشور
اطلاعات انتشار: سومین سمینار بین المللی دانه های روغنی و روغنهای خوراکی، سال
تعداد صفحات: ۱۷
به منظور ارزیابی لاین های خاردار گلرنگ در کشت پاییزه در مناطق معتدله تحت شرایط دیم یک آزمایش تکراردار با طرح بلوکها کامل تصادفی در سه ایستگاه سرارود کرمانشاه ، شیروان چرداول ایلام و شیروان خراسان شمالی طی سال زراعی 88–87 اجرا شد. 18 لاین برتر خاردار گلرنگ بهمراه دو رقم سینا و زرقان 279 بعنوان ارقام شاهد از لحاظ برخی خصوصیات زراعی مورد بررسی قرار گرفتند. پس از تجزیه واریانس ساده صفات زراعی در هر مکان ،تجزیه واریانس مرکب با فرض ثابت بودن اثر ژنوتیپها و تصادفی بودن اثر مکانها انجام شد. نتایج تجزیه واریانس مرکب عملکرد دانه در کلیه مکانها نشان مکان معنیدار  داد که اثرات ژنوتیپ ، مکان و اثر متقابل ژنوتیپ است. ژنوتیپ های مورد بررسی از لحاظ درصد روغن دانه با فاکتور مکان اثر متقابل معنی داری نشان ندادند. از نظر محتوی روغن دانه لاینPI 304408 بالاتر از 28 درصد) بیشترین درصد روغن را دارا بود بیشترین میزان محصول دانه به ژنوتیپ هایPI613394 930 کیلوگرم در هکتار) سینا ( 844 کیلوگرم در هکتار) وPI537693 806 کیلوگرم در هکتار) تعلق داشت. یستگاه شیروان چرداول ایلام نسبت به ایستگاههای سرارود و شیروان خراسان از لحاظ عملکرد دانه ( به ترتیب 808 و 638 کیلوگرم در هکتار) افزایش معنیدار نشان داد. صفت عملکرد دانه به عنوان یکی از مهمترین صفات بیشترین همبستگی را در ایستگاه سرارود با جزء عملکرد تعداد دانه در قوزه در سطح احتمال 1 درصد و ایستگاه ایلام با اجزای عملکرد تعداد قوزه در بوته در سطح احتمال 1 درصد و تعداد دانه در قوزه در سطح احتمال 5 درصد داشت. در ایستگاه شیروان عملکرد دانه ارتباط مجزایی با هیچیک از اجزای عملکرد نشان نداد برای تعیین سازگاری عملکرد دانه از روشرتبهبندیRanking)شاخص لین و بینزPi) و مقایسه فاصله لاینها بایک ژنوتیپ ایدهال از طریق بایپلات از اثرات ژنوتیپG)+اثر متقابل ژنوتیپ ×مکانGL)بنامGGL بای پلات استفاده شد. سازگاریعملکرد لاین پرمحصول613394PI تایید شد.

۲۲بررسی مقدماتی ارقام پاییزه کلزا در شرایط دیم معتدل سرد کشور
اطلاعات انتشار: سومین سمینار بین المللی دانه های روغنی و روغنهای خوراکی، سال
تعداد صفحات: ۶
در مناطق سرد و معتدل سرد ، وقوع درجه حرات های پایین و یخ زدگی در اواخر پاییز و در فصل زمستان باعث از بین رفتن گیاهچه های کلزا شده و زراعت پاییزه دیم این محصول را محدود می نماید. در این مطالعه برای ارزیابی مقدماتی خصوصیات زراعی وعملکرد 9 رقم کلزا ی پاییزه تحت شرایط دیم در ایستگاه های سرارود کرمانشاه (منطقه سرد معتدل) و سراب چنگایی خرمآباد (منطقه معتدله) ، دو آزمایش در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در پاییز سال زراعی 84–83 اجرا گردید. نتایج نشان داد در ایستگاه سرارود رشد گیاهچه های کلزا که حداکثر در مرحله دو برگی حقیقی بودند در ماه آذر ( که 22 روز دما زیر صفر بود و حداقل درجه حرارت مطلق به 10\4–درجه سانتی گراد رسید) متوقف گردید و به مرور زمان و با ادامه سردی هوا این گیاهچه ها از بین رفتند. اما در ایستگاه سراب چنگاهی در ماه آذر گیاهچه های سبز شده کلزا تحت تأثیر سرمای کمتری نسبت به ایستگاه سرارود ( 13 روز دما زیر صفر و حداقل درجه حرارت مطلق 4– درجه سانتی گراد) قرار داشته و توانستند وارد مرحله چندبرگی حقیقی شوند. با وجود این به دلیل کوتاهی زودرس تر ین رقم بود. فاصله زمانی بین سبز شدن و شروع سرمای زمستانه ، این گیاهچه ها در یک حالت روزت ناقص وارد مرحله زمستان گذرانی شدند که در کاهش مقاومت به سرما و خسارت ناشی از آن نقش مهمی داشت. پس از رفع سرمای زمستان گیاهچه های باقیمانده کلزا به رشد خود ادامه دادند و در نهایت عملکرد مناسبی نیز بدست آمد.از نظر طول دورهرسیدگی هیبریدORW 201–3001 دیرس ترین وRG4504 زودرس تر ین رقم بود.بیشترین عملکرد دانه را رقمDante 2113 کیلوگرم در هکتار) و هیبرید Vectra1513 کیلوگرم در هکتار) تحت شرایط دیم تولید نمودند.

۲۳بررسی و مقایسه تعداد 17 ژنوتیپ امید بخش کلزای بهاره در شرایط دیم منطقه میانه
اطلاعات انتشار: سومین سمینار بین المللی دانه های روغنی و روغنهای خوراکی، سال
تعداد صفحات: ۷
در این تحقیق به منظور ارزیابی 17 رقم کلزا در شرایط دیم و تأثیر خشکی بر خصوصیات مورفولوژی و فنولوژی، در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در سال 1388 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد میانه اجرا گردید. نتایج تجزیه واریانس صفات مورد ارزیابی نشان داد، بین ژنوتیپ ها از لحاظ صفات عملکرد دانه و روغن، درصد روغن، ارتفاع بوته، وزن هزار دانه، تعداد خورجین در بوته، تعداد دانه در خورجین، وزن دانه در بوته و تعداد روز تا جوانه زدن و رسیدن اختلاف معنیدار وجود دارد. بین ژنوتیپها از لحاظ صفت تعداد روز تا گلدهی اختلاف معنی داری مشاهده نشد. ارقام Hyola401 ،Shiralee Alexandra و Magent دارای بیشترین عملکرد دانه، درصد روغن، عملکرد روغن، ارتفاع بوته، تعداد خورجین در بوته و تعداد دانه در خورجین متوسط و بالا بودند. نتایج حاصل از همبستگی خطی صفات نشان داد که عملکرد دانه با صفات عملکرد روغن، ارتفاع بوته، تعداد خورجین در بوته، تعداد دانه در خورجین و وزن دانه در بوته، تعداد روز تا جوانه زدن و رسیدن همبستگی مثبت و معنی داری دارد. رابطه خطی بین عملکرد دانه و اجزا عملکرد با استفاده از تجزیه رگرسیون گام به گام نشان داد که بین رگرسیون اختلاف معنی دار در سطح احتمال 1 درصد وجود دارد. ضریب رگرسیون صفات وزن هزاردانه و وزن دانه در بوته معنی دار بود.

۲۴بررسی و مقایسه عملکرد ارقام وارداتی آفتابگردان در شرایط دیم
اطلاعات انتشار: سومین سمینار بین المللی دانه های روغنی و روغنهای خوراکی، سال
تعداد صفحات: ۵
تعداد 14 رقم جدید آفتابگردان به اسامی Euroflor و Hysun 33 –7 ، Sour –6 ، Master –5 ، Hysun 36 –4 ، Lakumka –3، Azargol و Hysun 25 –13 ، Sirena –12 ، Armavireski –11 ، Zaria –10 ، Alestar –9 ، Progress Favorite –14 در یک طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در ایستگاه تحقیقات دیم قاملو مورد مقایسه قرار گرفتند، تا رقم یا ارقام مناسب و سازگار منطقه در شرایط دیم تعیین شوند. بعد ازآماده کردن زمین در اواخر اسفند و کشت آزمایش و سبز شدن بذور، در طول دوره رشد گیاه آفتابگردان یادداشت برداری خصوصیاتی از قبیل تاریخ جوانه زدن بذر، طول دوره رویش، ارتفاع بوته، قطر طبق، قطر ساقه، وزن هزار دانه، عملکرد بذر، درصد روغن و … برای هر رقم انجام خواهد شد.در پایان هر سال آزمایش تجزیه واریانس ساده انجام و در پایان سال دوم تجزیه مرکب، جهت تعیین اثر سال و اثرات متقابل سال و رقم برروی دادهها انجام شد و چنین نتیجه گردید.

۲۵اثر زمان و مقادیر کشت بذر بر عملکرد دانه و اجزای عملکرد گیاه دارویی Plantago ovata در شرایط دیم
نویسنده(ها):
اطلاعات انتشار: تحقيقات گياهان دارويي و معطر ايران، پاييز, دوره  ۲۲ , شماره  ۳ (پياپي ۳۳)، سال
تعداد صفحات: ۸
این آزمایش در ایستگاه تحقیقاتی مراوه تپه واقع در شمال شرقی استان گلستان در طول شرقی 55o 57' و عرض شمالی 37o 48، در شرایط دیم با ارتفاع 430 متر از سطح دریا، بافت خاک سیلتی لوم تا سیلتی کلی لوم، بارش متوسط سالیانه 330 میلیمتر و اسیدیته خاک در حد خنثی، انجام شد. این طرح به صورت طرح کرت های یکبار خردشده اجرا شد. تیمارهای مورد بررسی عبارت بودند از: میزان بذر (2، 4 و 6 کیلوگرم در هکتار) و تاریخ کاشت به فواصل پانزده روز (نیمه دوم بهمن ماه و نیمه اول اسفند ماه) در نظر گرفته شد. درصد جوانه زنی بذر در آزمایشگاه با کشت در پتریدیش تعیین و بر اساس آن میزان بذر مورد نیاز در هر کرت تعیین گردید. در طی رشد مراحل رشد ثبت گردید. برای محاسبه تولید بذر در واحد سطح، در زمان رسیدگی بذر، از وسط کرت ها نمونه برداری انجام شد. برای انداره گیری مولفه های طول سنبله، تعداد سنبله در بوته، تعداد دانه در سنبله از وسط هر کرت پنج بوته به صورت تصادفی انتخاب شد. طول سنبله، تعداد دانه در سنبله و تعداد سنبله در هر بوته تحت تاثیر تاریخ کاشت قرار نگرفت، اما تحت تاثیر میزان کاشت بذر قرار گرفته و به ترتیب در سطح احتمال 5، 1 و 1 درصد اختلاف معنی داری را نشان دادند. شاخص برداشت (HI) در سطح احتمال 1 و 5 درصد اختلاف معنی داری نداشت و تحت تاثیر میزان کشت بذر و تاریخ کشت قرار نگرفت. تاریخ کاشت اثر معنی داری بر عملکرد بذر نداشت، اما بر اساس نتایج بدست آمده اثر میزان کاشت بذر بر عملکرد بذر در سطح 5 درصد اختلاف معنی داری داشت و بالاترین عملکرد در میزان کاشت 6 کیلوگرم در هکتار بدست آمد.
نمایش نتایج ۱ تا ۲۵ از میان ۱۹۷ نتیجه